(จบแล้ว)ระบบร้านอาหารสามเวลาต่างโลก พระเอกเก่ง+เน้นอาหารไทย

ตอนที่ 51 มาหมักเนื้อสัตว์กันเถอะ

หลังจากไลท์ได้แนะนำตัวเอลล่าและแอลให้กับสองตายายได้รู้จักเป็นที่เรียบร้อย พ่อครัวหนุ่มที่ขันอาสา รับหน้าที่เปิดร้านอาหารในช่วงเช้า ก็รีบกลับไปเตรียมวัตถุดิบที่หลังครัวต่อทันที ปล่อยให้เด็กทั้งสองคนได้พูดคุยกับสองตายายอยู่ภายในร้าน โดยมีเจ้าโปริ่งติดตามมาเตรียมวัตถุดิบเป็นเพื่อน ประหนึ่งเพื่อนคู่ใจ

“เอาล่ะ...มาเตรียมวัตถุดิบกันเถอะ”

ไลท์หยิบเอาเนื้อสัตว์ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อวัว เนื้อหมูหรือเนื้อไก่ ที่เหลืออยู่อย่างละนิดละหน่อย ที่เก็บแช่แข็งอยู่ภายในน้ำแข็งที่ใช้พลังเวทเป็นตัวแช่แข็งออกมาละลาย

พร้อมกับจัดเตรียมซอสปรุงรสและเครื่องเทศ 3 เกลอของคนไทย อย่าง รากผักชี กระเทียม พริกไทย ออกมาบดและสับ

ใช่แล้วขั้นตอนที่ไลท์กำลังจะทำอยู่ก็คือ ‘การหมักเนื้อสัตว์’ ให้มีรสชาติ อร่อยมากยิ่งขึ้นนั่นเอง

และเมนูสำหรับอาหารเช้าที่ไลท์ตั้งใจจะนำมาขายในวันพรุ่งนี้ จะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกเสียจาก

‘หมูปิ้ง ไก่ปิ้งและเนื้อปิ้ง!’

เมนูอาหารเช้า คู่บ้าน คู่เมืองของคนไทย ที่เป็นเมนูยอดฮิตอันดับหนึ่งตลอดกาลมาทุกยุคสมัย ที่กินได้ทั้งเช้า สาย บ่าย ค่ำ แต่กระนั้นหมูปิ้ง ไก่ปิ้ง เนื้อปิ้ง ก็ยังเอาอยู่ในทุกช่วงเวลา

ซึ่งกระบวนการทำเมนูนี้ ก็ง่ายแสนง่าย เพียงแค่หมักเนื้อสัตว์พวกนี้เข้ากับซอสปรุงรส และปล่อยพวกมันหมัก ทิ้งเอาไว้สักระยะหนึ่ง เท่านี้ก็สามารถที่จะนำมาต้ม ผัด แกง ทอด ปิ้งและย่างได้ตามต้องการแล้ว

ทั้งนี้หลังจากไลท์ได้ละลายน้ำแข็งที่แช่เนื้อสัตว์เอาไว้จนหมดแล้ว เขาก็ได้นำมันมาหั่น เพื่อแบ่งแยกชิ้นส่วนของเนื้อสัตว์ออกเป็นส่วนต่างๆ เฉกเช่นในส่วนของสันนอกและสะโพก เป็นต้น

ไลท์ได้โขลกรากผักชี กระเทียม พริกไทย ผสมลงไปกับซอสปรุงรสต่างๆ พลางนวดเฟ้นเนื้อสัตว์ให้รสชาติของซอสที่ใช้หมักแทรกซึมไปในเนื้อ อนึ่งเพื่อช่วยเพิ่มรสชาติและช่วยให้เนื้อสัตว์มีความนุ่มมากขึ้น

ขั้นตอนการหมักใช้เวลาเพียงไม่นาน เนื้อไก่ เนื้อวัวและเนื้อหมู ก็ถูกหมักเอาไว้จนเสร็จสิ้น อย่างไรก็ตามในช่วงระหว่างที่ไลท์กำลังนวดเฟ้นเนื้อสัตว์ให้เข้ากับซอสปรุงรสอยู่นั่นเอง

เจ้าโปริ่งที่เฝ้าดูอยู่นานก็เหมือนอยากที่จะช่วย เขาอีกแรง มันได้ใช้ร่างของมันดูดซึมซอสหมักที่ไลท์ได้วางเตรียมเอาไว้ เข้าไปในร่างของมัน

สีของร่างกายเจ้าโปริ่งเริ่มเปลี่ยนเป็นสีของซอส โดยที่ไลท์นั้นสามารถมองเห็นทะลุไปถึงเนื้อในของเจ้าโปริ่งที่มีน้ำซอสของเขา กักเก็บอยู่ด้านในได้อย่างถนัดตา

“แกคิดจะทำอะไร?”

ไลท์เริ่มหันมามองเจ้าสไลม์ตัวน้อย ด้วยความสงสัย พลางพิจารณาว่าสิ่งที่มันกำลังทำอยู่ คือตั้งใจจะช่วยเขา หรือกำลังแกล้งเขาอยู่กันแน่

เนื่องด้วยวิธีการของเจ้าสไลม์นั้นสุดแสนที่จะแปลกประหลาด เพราะนอกเหนือการที่มันดูดซึมน้ำซอสปรุงรสเข้าไปในร่างของมันแล้ว

ต่อมาเจ้าโปริ่งก็ได้ใช้ปากของมัน งับเอาเนื้อสัตว์ที่ยังไม่ได้ผ่านการหมักจากมือของไลท์ ลงไปในส่วนท้องที่มีน้ำซอสปรุงรสอยู่ด้านในและในทันใดนั้นเอง เจ้าโปริ่งก็ได้กระโดดเด้ง...ดึ้ง ไปรอบๆ ห้องครัว

โดยมีไลท์ยืนมองมันอยู่ในทุกๆ ขั้นตอน ซึ่งเจ้าโปริ่งได้กระโดดอยู่สักระยะหนึ่ง ก่อนที่มันจะกระดึ้บกลับมายืนประจันหน้ากับไลท์

‘ปุ้ง~’ เจ้าโปริ่งได้อ้าปากของมัน พร้อมกับคายเอา เนื้อสัตว์ที่ผสมคลุกเคล้ากับเนื้อสัตว์ที่มันได้ทำการผสมจนเสร็จสรรพออกมาจากปากของมัน

เนื้อสัตว์ที่หมักเป็นที่เรียบร้อยได้กองอยู่ตรงหน้าของไลท์ “โอ๊ะ! ใช้ได้เหมือนกันนิ” ไลท์ได้หยิบเอาเนื้อสัตว์กองนั้น ขึ้นมาตรวจสอบดู

ก่อนจะพบว่า เนื้อสัตว์ที่เจ้าโปริ่งได้กลืนเข้าไป มันได้ผสมเข้ากับซอสปรุงรสจนเข้าเนื้อ เสียยิ่งกว่าใช้มือของเขานวดเฟ้นด้วยตัวเองเสียอีก ซึ่งหากไลท์ต้องใช้มือนวดเนื้อสัตว์เหล่านี้ด้วยตัวเองทั้งหมด เขาคงจะเสียเวลาไปไม่ต่ำกว่า 30 นาที

เมื่อรู้ดังนั้นว่าเจ้าโปริ่งสามารถทำประโยชน์แบบนี้ได้ ไลท์ก็ไม่เสียเวลา...จัดแจง ออกคำสั่งให้เจ้าโปริ่งแยกร่างของมัน เหมือนกับที่เคยสั่งมันรดน้ำต้นไม้เมื่อช่วงเช้าที่ผ่านมาอีกครั้ง

‘แยกร่าง’

แต่ทว่า...ในคราวนี้ เจ้าโปริ่งได้แยกร่างออกมามากถึง 3 ร่าง รวมร่างต้นของมัน ซึ่งไลท์รู้ได้ยังไงนะเหรอ? ว่าร่างไหนเป็นร่างต้น

คำตอบนั้นง่ายนิดเดียว ‘ร่างแยกทำงาน ส่วนร่างต้นนอนขี้เกียจอยู่บนไหล่ของไลท์’

“แกนี้ใช้พลังได้สิ้นเปลืองจริงๆ” ไลท์ใช้มือลูบหัวเจ้าโปริ่งร่างต้นด้วยความเอ็นดู ก่อนที่เขาจะเริ่มจัดแจง เตรียมไม้เสียบเนื้อ ที่ถือเป็นเอกลักษณ์ของหมูปิ้ง ไก่ปิ้งและเนื้อปิ้ง ด้วยการเหลาเอาไม้ออกเป็นแท่งๆ

พร้อมกับนำเนื้อที่เจ้าโปริ่งร่างแยกได้หมักจนเสร็จ เสียบเข้าไปทีละไม้ โดยในแต่ละไม้ เขาได้จัดแบ่งชิ้นส่วนต่างๆ เอาไว้ 3 ส่วนที่เรียกกว่า สามส่วนทองคำ เอาไว้ดังต่อไปนี้ เนื้อ/มัน/เนื้อ ต่อหนึ่งไม้

หรือจะเป็นเนื้อ / เนื้อ / เนื้อ สำหรับคนที่ไม่ชอบความมัน ก็มีแยกเอาไว้ให้เลือกอีกต่างหาก

ไลท์จัดเตรียมทุกอย่างจนเสร็จสิ้นในช่วงระยะเวลาอันสั้น หากเทียบกับเวลาในโลกก่อนที่ไม่มีเจ้าโปริ่งคอยช่วยหมักเตรียมไว้ให้ เขาได้นำเนื้อเสียบไม้กลับเข้าไปในตู้น้ำแข็งพลังเวท เพื่อแช่เย็นพวกมันเอาไว้ข้ามคืน

ก่อนจะกลับเข้ามาในร้านอาหาร แต่ก็พบว่าเด็กๆ ได้เข้านอนกันไปหมดแล้ว โดยคุณยายเฮลีย์ได้พาเด็กทั้งสองขึ้นไปนอนในห้องของเธอ ส่วนคุณตาเกลที่ถูกเด็กๆ แย่งที่นอน ก็พลันต้องระเห็จมานอนในห้องของไลท์อย่างน่าสงสาร

“คุณตานอนบนเตียงเถอะครับ...เดี๋ยวผมนอนบนพื้นเอง” ไลท์เสนอตัว พร้อมกับทิ้งตัวลงนอนบนพื้น

“ขอบคุณนะไลท์ เธอเองก็รีบนอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องตื่นมาแต่เช้ามาเตรียมตัวอีก ฉันไม่รบกวนเธอแล้ว” คุณตาเกลกล่าวราตรีสวัสดิ์ พลางจ้องมองดูห้องเล็กๆ ที่ยกให้ไลท์ได้พักอาศัย

พร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย เมื่อนำห้องนี้ไปเทียบกับบ้านของมาร์คัส ที่ฝ่ายหลังแม้จะมีบ้านทั้งหลังเป็นของตัวเอง ยังไม่วายมักจะบ่นว่ามันคับแคบเกินไปเสียอย่างนั้น

“งั้นผมดับไฟแล้วนะครับ..ฟู่” ไลท์เป่าเทียนในตะเกียงไฟ จนดับมอดไป...ก่อนที่เขาจะหลับลึกจมลงสู่ห้วงมิติภายในระบบเพื่อเลือกดูสินค้าในห้างสรรพสินค้าและจัดแจงกับวัตถุดิบในโกดังเก็บของให้เป็นระเบียบ

ซึ่งก็ถือเป็นโชคดี ที่เมื่อคืนวานเขาได้ขนย้าย วัตถุดิบที่ซื้อจากร้านค้าในระบบที่ส่งมาไว้ในห้องของเขา กลับเข้ามาอยู่ในโกดังเก็บของในระบบไปหมดแล้ว

ดังนั้นห้องนอนของเขาจึงไม่มีข้าวของใดๆ จากในระบบ วางอยู่ด้านนอกให้เป็นที่สงสัยแก่คุณตาเกลที่ค่ำคืนนี้ได้ย้ายมานอนกับเขา เป็นการชั่วคราว

ในค่ำคืนนี้ ไลท์ ไม่ได้ซื้อของจากห้างสรรพสินค้ามาเพิ่มเติม เนื่องจากตอนนี้ยังไม่มีอะไรที่เขาจำเป็นต้องซื้อมากนัก ผนวกกับแต้มร้านค้าที่มีในตอนนี้ มันกำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยไม่มีทีท่าว่าจะช้าลงเลย

ซึ่งทั้งหมดนี้ มันเกิดจากข่าวลือที่กำลังแผ่กระจายไปตามหมู่บ้านอื่นๆ นี้เอง

ทำให้ระบบที่ตรวจจับได้ว่ามีความเกี่ยวพันกับไลท์ จึงแปรเปลี่ยนคำหลงเชื่อของผู้คน ให้กลายมาเป็นค่าชื่อเสียงที่ใช้กับแต้มในระบบ

ฉะนั้นไลท์จึงรู้สึกพอใจเป็นอย่างมากกับการที่ได้เห็น แต้มร้านค้าของตัวเองเพิ่มสูงขึ้นจนตอนนี้มันพุ่งไปแตะ 300 แต้มได้เป็นครั้งแรก!

ชายหนุ่มค่อยๆ หลับไปพร้อมกับ ค่ำคืนที่เวียนผ่าน...พร้อมกับเช้าวันใหม่ที่ได้เริ่มต้นขึ้น

ดึง...ดึง~

เป็นอีกวันที่เจ้าโปริ่งเป็นคนปลุกเขาให้ตื่นจากฝัน โดยวันนี้ไลท์ตื่นตั้งแต่เช้ามืดเพื่อลงมาเตรียมตัวที่จะเปิดร้านอาหารตามที่ได้รับปากกับ กลุ่มคณะนักผจญภัยที่นำโดยคาห์น

ไลท์โอบอุ้มเจ้าโปริ่งเอาไว้แนบลำตัว ก่อนจะเดินย่องออกไปจากห้อง ด้วยสุ้มเสียงที่เบา หวังไม่ให้การเดินของเขาต้องเกิดไปปลุกคนอื่นๆ ที่กำลังนอนเข้า

“เมนูปิ้ง ย่างพวกนี้ ไม่เหมาะที่จะทำในห้องครัว...พวกเราออกไปด้านหน้าของร้านกันเถอะ” ใบหน้าของไลท์ดูจะสดชื่นมากขึ้น หลังจากได้ล้างหน้าล้างตาและดูจะพร้อมกับการเริ่มต้นเช้าวันใหม่

ซึ่ง ณ ตอนนี้ ยังไม่มีใครในละแวก ร้านอาหารของเขา ตื่นนอนเลยแม้แต่คนเดียว...แต่การหลับฝันของทุกคน อีกเดี๋ยวก็คงจะต้องจบลง เมื่อได้พบเจอกับหมูปิ้ง ไก่ปิ้ง เนื้อปิ้ง ที่ไลท์กำลังตระเตรียมอุปกรณ์จนใกล้จะเสร็จทั้งหมดแล้ว

ไลท์เริ่มตั้งเตาย่าง โดยเลือกใช้ไม้ฟืนผสมกับถ่าน ทั้งนี้ก็เพื่อให้กลิ่นของเมนูปิ้ง ย่างของเขา มีกลิ่นถ่านและไม้ ช่วยเพิ่มรสสัมผัสที่หอม ติดปลายจมูกของทุกคนที่ได้กลิ่น

การก่อเตาใช้เวลาเพียงไม่นานและเมื่อไฟจากเตาถ่านและไม้เริ่มที่ได้แล้ว ไลท์ก็จัดการเอาหมู ไก่และเนื้อที่เขาได้ทำการเสียบไม้ไว้เป็นที่เรียบร้อยตั้งแต่เมื่อคืน ออกมาปิ้งเพื่อปรุงมันให้สุก

ช่าห์~!

ทันทีที่เนื้อสดที่ผ่านการหมักไว้ทั้งคืน ได้ถูกความร้อนจากเตาถ่าน มันก็ส่งเสียงดังช่าห์ ฟังดูเพลิดเพลินยิ่งนัก

แต่เหนือสิ่งอื่นใด นอกเหนือจากเสียงของเนื้อที่ผ่านการปิ้งจะฟังดูเพลิดเพลินมากสักแค่ไหน แต่ที่ทำให้เหล่าผู้คนในละแวกร้านอาหารสามเวลา ต้องสะดุ้งโหยง ตื่นขึ้นมาจากการหลับฝัน

เห็นทีจะเป็น...กลิ่นของเนื้อปิ้ง ที่หอมฟุ้งตลบอบอวล สอดรับไปกับกลิ่นของไม้และถ่านที่ถูกเผา นี้ต่างหาก

ฟุดฟิด…กลิ่นหอมนี้มันอะไร? อึก ยังไม่ทันที่จะตื่นขึ้นเต็มตา ทว่าผู้คนที่ได้กลิ่นจากเนื้อปิ้ง กลับกระเดือกน้ำลายลงท้องไปเสียอึกใหญ่

“ท่านคาห์น กลิ่นนั้นน่าจะมาจากร้านอาหารสามเวลาครับ” ลูกหาบคนสนิท ชี้นิ้วออกไปยังทิศทางของร้านอาหารที่มี ไลท์ ยืนพลิกเนื้อสัตว์กลับไปมา จากภายในกระโจมที่ในฉับพลันทันใดนั้นเอง คาห์นก็ได้พุ่งตัวออกจากกระโจมด้วยความเร็วสูง พุ่งพรวดออกไปเป็นคนแรก โดยมืออีกข้างหนึ่งของนักผจญภัยวัยกลางคน เกาะกุมถุงเงิน ตีกระทบกันดัง...กรุ้งกริ้ง

“ชิ ท่านคาห์นทำเกินไปแล้ว ถึงขนาดใช้พลังเวทอย่างบาทาวายุ ตั้งแต่ตื่นนอนเลยเหรอ?”

ลูกหาบถึงกับส่ายหน้าให้กับคาห์นที่ทำตัวไม่เหมาะสม แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ในระหว่างที่ลูกหาบคนดังกล่าวกำลังส่ายหน้าอยู่นั่นเอง

ฟ้าว...ฟ้าว!

เหล่านักผจญภัยคนอื่นๆ ที่อยู่ในกระโจมข้างๆ

ก็พลันทะยานร่างออกไปโดยใช้พลังเวทเช่นเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็น บาทาวายุ…ก้าวเงาแสง

โดยจุดมุ่งหมายของนักผจญภัยกลุ่มนี้ ก็เป็นอย่างอื่นไปไม่ได้นอกเสียจาก หมูปิ้ง ไก่ปิ้งและเนื้อปิ้งที่ไลท์ กำลังยืนปิ้งอยู่หน้าร้านอาหารสามเวลานั่นเอง

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

เข้าไปร่วมพูดคุยกับไรท์หรือสมาชิกนักอ่านคนอื่นๆ ได้ที่แฟนเพจตามลิงค์ด้านล่างเลยนะครับ

www.facebook.com/writelazy

ตารางการลงนิยายทุกวันเวลา 18.00

(ในอนาคตอาจมีการปรับตารางลงใหม่เพื่อให้ตัวผู้แต่งมีเวลาพัก ขอบคุณครับ)