ตอนที่ 5 ในบ้านแสนสุข
หนึ่งเดือนต่อมา
เฟย์ตื่นขึ้นมาในบ้านหลังใหม่ที่โจในตอนนี้ซึ่งเปรียบเสมือนหัวหน้าครอบครัวส่งเงินผ่อนอยู่ทุกเดือนๆและก็เป็เหมือนเช่นทุกวันที่เฟย์ตื่นขึ้นมาพร้อมด้วยอารมณ์ขุ่นมัวไม่แจ่มใสแม้ว่าเช้านี้จะเป็เช้าที่ท้องฟ้าแจ่มใสเปิดโล่งก็ตามที
สาวน้อยลงไปอาบน้ำเสร็จก็ขึ้นมาแต่งตัวเพื่อจะเตรียมตัวไปโรงเรียนก่อนจะเดินลงมายังห้องรับประทานอาหารที่อยู่ติดๆกับครัวก็เห็นคู่รักข้าวใหม่ปลามันกำลังกอดรัดหยอกล้อกันอยู่ในครัวอย่างมีความสุขเข้า
“อ้าวเฟย์ลงมาแล้วหรอลูก” แหวนทักลูกสาวทันทีที่เห็นเธอเดินตรงมานั่งที่โต๊ะกินข้าว
ทั้งคู่พอเห็นเฟย์ก็คลายอ้อมกอดจากกันก่อนที่จะเป็โจที่ยกจานอาหารมาให้ลูกเลี้ยงสาวพร้อมพูดขึ้น“เฟย์ อ่ะ.....นี่อาหารเช้า”
“ขอบคุณค่ะ” เฟย์ก้มมองจานอาหารก่อนตอบออกไปโดยไม่เงยหน้ามองโจเลยแม้แต่น้อย
หลังจากที่โจเข้ามาเป็ส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้แหวนก็ดูจะมีอิสระมากขึ้นเพราะทุกเช้าโจจะเป็คนขับรถไปส่งเฟย์ที่โรงเรียนและรับเธอกลับมาพร้อมกันหากเค้าจัดการงานได้ทันเวลา…….
“พี่แหวนพวกผมไปก่อนนะครับ” โจเข้าไปกอดหอมแก้มแหวนพร้อมบอกลาเมียรักหลังกินอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว
“ขับรถปลอดภัยนะคะคุณสามี” แหวนก็กอดตอบพร้อมหยอกเย้าสามีหนุ่มสุดหล่อไปด้วย
เฟย์เหลือบมองคู่รักต่างวัยพลอดรักกันเพียงแวบเดียวก่อนลุกขึ้นจากโต๊ะกินข้าวไปอย่างรวดเร็วพร้อมพูดขึ้น“หนูไปก่อนนะคะ คุณแม่”
“เอ๊ะ! ไม่มากอดลาแม่ก่อนหรอ ลูกจ๋า” แหวนหันไปพูดกับลูกสาวก่อนจะเรียกซ้ำอีกครั้งเมื่อเธอเดินออกไปจากบ้านอย่างไม่ใยดี“เฟย์...เฟย์ ลูก อ้าว ไปซะแล้ว”
ฝ่ายโจที่ต้องเป็คนขับรถไปส่งสาวน้อยพอเห็นเธอเดินออกไปก็หันมาลาเมียรักอีกทีก่อนเดินตามไปอย่างรวดเร็ว
“เฟย์ๆ...คอยพี่ก่อนซิ” โจเรียกสาวน้อยที่เดินออกไปจากบ้านในขณะที่ตัวเค้ากำลังใส่รองเท้าอย่างรีบร้อน
หลังจากที่แต่งงานกันแล้ว โจกับแหวนก็ได้ข้อตกลงร่วมกันว่าเค้าจะไม่ใช้สรรพนามเรียกแทนตัวเองกับเฟย์ว่าพ่อแต่จะเรียกแทนตัวเองว่าพี่ที่น่าจะฟังดูดีกว่า
“เฟย์วันนี้เลิกเรียนแล้วรอพี่หน่อยนะ พี่ต้องตรวจงานที่ค้างไว้หน่อยน่ะ เดี๋ยวจะได้กลับพร้อมกัน” โจหันมาพูดกับสาวน้อยในขณะที่ทั้งสองนั่งเคียงกันที่เบาะหน้าของรถเค้า
“ไม่ต้องหรอกค่ะวันนี้หนูจะกลับเอง พอดีมีงานค้างอยู่เยอะด้วย” เฟย์ตอบโดยที่ไม่หันมามองหน้าคู่สนทนาเลยแม้แต่น้อย
หลังจากเกิดเหตุที่อาคารเรียนในวันนั้นขึ้นเฟย์ที่เริ่มจะมีเพื่อนเข้ามาพูดคุยมากขึ้นก็ได้รับคำแนะนำจากเพื่อนคนนึงที่เห็นว่าเธอเก่งเื่ภาษา จนทำให้เฟย์ได้งานแปลหนังสือนิยายจากหลายสำนักพิมพ์เข้ามาทำจนมันกลายเป็อาชีพเสริมที่สร้างรายได้มากมายให้กับสาวน้อยไปโดยปริยาย
“จอด.....จอดรถข้างหน้านั้นด้วยค่ะ” อยู่ดีๆเฟย์ก็พูดขึ้นพร้อมชี้นิ้วไปยังร้านสะดวกซื้อที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโรงเรียน
“เฟย์จะซื้ออะไรหรอ เดี๋ยวพี่รอก็ได้ จะได้เข้าโรงเรียนพร้อมกัน” โจจอดรถเสร็จก็หันไปพูดกับสาวแว่น
“ไม่ต้องค่ะครูโจเข้าไปก่อนเลย” พูดจบเฟย์ก็เปิดประตูรถแล้วเดินลงไปอย่างรวดเร็ว
โจไม่รู้จะทำอย่างไรต่อและด้วยความที่ไม่อยากจะเซ้าซี้ จึงทำได้แค่ขับรถต่อไปพร้อมหันมองตามแผ่นหลังของสาวน้อยด้วยความเป็ห่วงเพียงเท่านั้น
หลังเข้าแถวเคารพธงชาติเสร็จ โจก็ขึ้นไปที่ห้องที่ตัวเองประจำชั้นเพื่อทำกิจกรรมโฮมรูมให้กับนักเรียนทุกคนตามปรกติและพอโจเดินไปจนถึงหน้าห้องเรียนเค้าก็มองกวาดตามองหาเฟย์ในทันที ก่อนที่เค้าจะเห็นสาวแว่นที่ในตอนนี้นั้นไม่ได้อยู่ในลุคผีสาวญี่ปุ่นอีกต่อไปแล้วนั่งคุยเล่นกับกลุ่มเพื่อนหลายคนอย่างสนุกสนานตอนนี้เธอนั้นดูเริงร่าต่างจากเวลาที่อยู่บ้านเป็อย่างมาก
หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นกลายเป็ว่าเฟย์ที่ก่อนหน้านี้เคยเป็คนพูดน้อยเวลาอยู่ที่โรงเรียนกลับกลายเป็คนช่างพูดช่างคุยไปซะอย่างนั้นต่างจากเวลาอยู่ที่บ้านที่เฟย์กลายเป็คนที่ถามคำตอบคำต่างจากเดิมที่แหวนเคยเล่าให้เค้าฟังอย่างสิ้นเชิง
ในทีแรกโจกับแหวนก็คุยกันถึงเื่นี้เป็อย่างมากทั้งยังพยายามสอบถามสาวน้อยอยู่ตลอดเวลาแต่เฟย์กลับตอบมาเพียงสั้นๆว่าเธองานยุ่งและพอพูดจบเธอก็ตรงขึ้นห้องแล้วทำงานของตัวเองต่อทันที
แหวนที่พอรู้ว่าเฟย์เวลาอยู่ที่โรงเรียนเป็แบบไหนจากสามีหนุ่ม แต่พอเห็นเธอต่างไปจากเดิมเวลาอยู่บ้านก็รู้สึกเป็ห่วงลูกสาวขึ้นมาเป็อย่างมากกลัวว่าเฟย์จะหักโหมทำงานหนักจนเกินไปแต่ปรากฏว่าพอผลการเรียนของเธอออกมาดีเยี่ยมเหมือนเดิมแถมเธอยังเอาเงินที่หามาได้มาช่วยค่าใช้จ่ายในบ้านทั้งๆที่แหวนและโจก็ไม่ได้ร้องขอเธอจึงไม่สามารถจะพูดสอนอะไรลูกสาวคนเก่งได้อีกต่อไปและก็ทำได้แค่เพียงฝากฝังให้โจเฝ้ามองดูเฟย์อยู่ห่างๆ
โจยืนมองลูกเลี้ยงสาวจากนอกห้องเรียนอยู่นานเฟย์ที่ในตอนนี้นั้นไม่ได้ทำผมเผ้ายุ่งเหยิงปกปิดใบหน้าสวยใสอีกทั้งยังยิ้มแย้มร่าเริงแจ่มใสโดยที่ในใจก็คิดย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่ห้องเรียนแห่งนี้เมื่อเกือบปีก่อนในวันเดียวกับที่เค้านั้นเผลอชมเฟย์ว่าน่ารักออกไปโจคิดว่าวันนั้นกำแพงในใจของเฟย์คงจะถูกทำลายลงไปแล้ว
แต่ปรากฏว่าพอหลังจากวันนั้นแม้เค้าจะพบเจอกับเธอบ่อยครั้งเข้ายามที่ไปรับแหวนที่บ้านแต่เค้ากลับรู้สึกว่าเฟย์พยายามหลบหน้าเค้าอย่างหนักและถึงแม้ว่าจะเจอกันที่โรงเรียนเธอก็ทำแค่เพียงยกมือไหว้เค้าเท่านั้นไม่ได้พูดจาทักทายกันแบบที่เคยเป็จนเค้าเริ่มรู้สึกว่ากำแพงที่กั้นระหว่างเค้ากับเธอนับวันๆมันกลับยิ่งหนาขึ้นๆทุกทีและถึงแม้ว่าเธอจะไม่เคยแสดงกิริยามารยาทที่ไม่ดีกับเค้าซักครั้งเลยก็ตามแต่การที่เธอเรียกเค้าว่าครูโจเหมือนที่เคยเรียกตามเดิมมันก็ดูจะทำให้ความสัมพันธ์ของเค้าและเธอดูจะห่างเหินกันไปอีกพอสมควรจนเค้าเริ่มจะคิดไปแล้วว่าเธออาจจะเกลียดเค้าไปแล้วก็เป็ได้
จากนั้นโจก็เดินพรวดเข้าไปในห้องเรียนอย่างรวดเร็วก่อนจะพูดขึ้น “นักเรียนทุกคนนั่งประจำที่ครับ”
จากนั้นนักเรียนในห้องก็ต่างเข้าไปนั่งประจำที่ของตัวเองอย่างรวดเร็วก่อนที่โจจะเริ่มคาบโฮมรูมในทันที
“นี่....ทุกคนตอนสอบกลางภาคก็ต้องพยายามกันให้มากๆนะ เข้าใจไหม ดูอย่างณิชชาซิผลการเรียนอย่างนี้น่ะ จะสอบเข้ามหาลัยไหนก็ได้” โจพูดบอกกับนักเรียนคนอื่นด้วยความเข้มงวดแต่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มพร้อมกล่าวพาดพิงไปถึงลูกเลี้ยงสาว
“ณิชชาแล้วนี่เธออยากจะเข้ามหาลัยไหนหล่ะ เลือกไว้หรือยัง” โจหันไปถามสาวแว่นที่นั่งนิ่งเงียบขรึมต่างจากเมื่อสิบนาทีก่อนราวกับเป็คนละคน
เฟย์เงยหน้าใบหน้าที่เรียบเฉยขึ้นมองโจก่อนตอบไปว่า “ยังค่ะ”
พูดจบเฟย์ก็ก้มหน้าลงไปอ่านหนังสือต่ออีกครั้งโดยที่ไม่ได้เงยหน้ามองโจอีกเลยจนกระทั่งจบคาบโฮมรูม………..
เวลา 16.23 น. ที่บ้านแสนสุข
เฟย์นั่งรถประจำทางกลับมาบ้านด้วยตัวเองโดยที่ไม่รอกลับพร้อมกับพ่อเลี้ยงหนุ่มก่อนจะเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องนอนแล้วนั่งลงไปบนเก้าอี้เพื่อเตรียมตัวจะทำงานของตัวเอง
ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ ฮือ
แต่ทว่าพอเธอได้อยู่คนเดียวตามลำพังน้ำตามันก็เอ่อไหลออกมาเองโดยไม่รู้ตัวอีกแล้วเฟย์เริ่มร้องไห้ขึ้นมาอีกครั้งด้วยความโกรธโดยที่เธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะโกรธอะไรดีเธอไม่ได้โกรธโจเพราะเค้านั้นไม่รู้อะไรทั้งนั้น ยิ่งกับแม่แล้วเธอยิ่งโกรธไม่ลงไปกันใหญ่แต่ถ้าจะให้โกรธตัวเองเธอก็ไม่รู้ว่าจะโกรธตัวเองเื่อะไร โกรธเื่ที่เธอไม่มีความกล้ามากพอจะสารภาพความในใจกับโจออกไปนั่นน่ะหรอแต่ถ้าเธอสารภาพมันออกไปโจจะหันมาสนใจเด็กมืดมนอย่างเธอหรอ หรือจะให้โกรธที่แม้แต่ในตอนนี้ที่เค้าแต่งงานอยู่กินกับแม่ของเธอแล้วเธอก็ยังคงรักเค้าอยู่เหมือนเดิมนั่นหรือเปล่า
สาวน้อยที่ไม่รู้แล้วว่าตัวเองควรจะโกรธอะไรอีกต่อไปจึงทำได้แค่นั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นร้องไห้ต่อไปจนกระทั่งรอเวลาให้น้ำตามันแห้งเหือดลงไปเองโดยหวังว่าน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสายมันจะพัดพาความเ็ปและช่วยชะล้างเค้าคนนั้นให้ออกไปจากใจของเธอได้ซะที………
เวลา 19.21 น.
“คุณแม่สวัสดีค่ะ” เฟย์ทักทายคุณแม่คนสวยที่กำลังเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกระเป๋าแบรนด์เนมใบใหม่
“หวัดดีจ๊ะลูกจ๋า......จะขึ้นห้องแล้วหรอ” แหวนหันมองแล้วถามลูกสาวที่ทำท่ากำลังจะเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน
“ค่ะ” ตอบจบเฟย์ก็เดินขึ้นห้องไปในทันที
หลังจากแต่งงานกับโจแล้ว นอกจากอิสระทางเวลาที่แหวนได้รับเพิ่มขึ้นแล้วก็มีอิสระทางการเงินที่แหวนได้เพิ่มขึ้นมาอีกอย่างพอไม่ต้องจ่ายค่าเช่าบ้านแล้วแหวนก็เลยเอาเงินไปออกรถคันใหม่ที่ดูจะหรูหราและแพงเกินกว่ารถคันเก่าของเธออย่างรวดเร็วแถมกระเป๋าหรือเสื้อผ้าแหวนก็เปลี่ยนแทบจะทุกเดือน โดยที่โจสามีหนุ่มก็ไม่ได้ต่อว่าหรือสอบถามอะไรเธอเลยแม้แต่น้อยเพราะคิดว่าอะไรที่เป็ความสุขของพี่แหวนสุดที่รักของเค้าเค้าก็จะไม่เข้าไปขัดขวางเด็ดขาด…….
เวลา 22.28 น. ที่ห้องนอนของเฟย์
เฟย์นอนดิ้นไปดิ้นมาอยู่บนเตียงนอนโดยที่วันนี้เธอก็ยังคงหลับไม่ลงเหมือนเช่นเดิมถึงแม้ว่าห้องนี้จะเข้าสู่ความมืดมิดมาซักพักใหญ่ๆแล้วก็ตามแต่จากนั้นไม่นานเฟย์ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากห้องนอนของสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันที่อยู่ติดๆกัน
เวลาเดียวกัน ในห้องนอนของแหวนและโจ
“อ้าสสสสซี้ดดดด จะ.....โจขา อ้าสสส ระ...แรงๆ อ้าสสส” แหวนร้องบอกสามีหนุ่มด้วยใบหน้าสุดร้อนร่านพร้อมร้องเรียกเค้าไปด้วย
“ซี้ดดดพะ.....พี่แหวนครับ อ้าสสส บะ....เบาๆเสียงหน่อยซิครับ อ้าสสสสเดี๋ยวเฟย์....อ้าสสส.....ก็ได้ยินหรอก” โจบอกเมียคนสวยในขณะที่เค้ากำลังจับเอวคอดแล้วกระเด้าเข้าใส่ร่องรักเธอในท่ามิชชันนารีอย่างแรง
“โอ้ยยยซี้ดดดด พะ.....พี่เบาเสียงไม่ได้ อ้าสสส ก็โจ....ซี้ดดด.....กระแทกแรงขนาดนี้อ้าสสส ซี้ดดด สะ....เสร็จ อ้าสสสส โอ้ววววว” พูดจบแหวนก็เกร็งร่างกระตุกถึงจุดสุดยอดนำสามีหนุ่มไปก่อน
ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ ปั่บ
ถึงแม้จะรู้ว่าเมียคนสวยเพิ่งจะเสร็จสมไปโจก็กระเด้าต่อเนื่องในทันทีโจก้มมองเต้าคู่อวบที่แกว่งไกวไปมาอยู่นานก่อนจะตัดสินใจเอื้อมมือไปคว้าจับมันไว้เพราะกลัวว่ามันจะหลุดกระเด็นออกไปจากร่างสวยของแหวนแล้วบีบเคล้นมันเต็มแรง
“โจอ้าสสสส บะ.....บีบนมพี่แรงๆ ซี้ดดดด พี่เสียวมาก อ้าสสสมะ...ไม่เคยมีใครทำให้พี่....ซี้ดดดด.....เสียวอย่างนี้มาก่อนเลย อ้าสสสส โจจ๋าพะ........พี่จะเสร็จอีกแล้ว” แหวนยังคงร้องครางเสียงดังโดยที่ไม่ได้กลัวว่าลูกสาวที่นอนอยู่ห้องข้างๆจะได้ยินเพราะเธอเชื่อว่าเฟย์คงจะนอนหลับไปแล้ว
แต่ทว่าในความเป็จริงสาวน้อยข้างห้องหาได้นอนหลับไม่พอเฟย์ได้ยินเสียงร้องครางที่ดังลอดออกมาเธอก็ลุกขึ้นไปหยิบหูฟังมาใส่แล้วเปิดเพลงเสียงดังเพื่อกลบเสียงแห่งความสุขนั้นก่อนกลับไปนอนกอดหมอนข้างโดยหวังให้ตัวเธอหลับไปอย่างรวดเร็ว..................
หนึ่งชั่วโมงผ่านไป
อยู่ดีๆเฟย์ที่ยังคงนอนไม่หลับก็รู้สึกหิวน้ำขึ้นมากะทันหันจึงลองถอดหูฟังออกเพื่อเช็คว่าห้องข้างๆหลับกันไปหรือยังและพอเธอไม่ได้ยินเสียงอะไรดังออกมาสาวน้อยจึงค่อยๆเปิดประตูห้องแล้วเดินเข้าไปในห้องครัวอย่างเงียบเชียบ
เฟย์ดื่มน้ำที่รินใส่ในแก้วเพื่อดับกระหาย แต่เธอคงจะดื่มมันอย่างรวดเร็วเกินไปหน่อยน้ำที่อยู่ในนั้นจึงหกราดรดลงมาบนเสื้อยืดสีขาวของเธอจนเปียกปอน
‘ชิซุ่มซ่ามจริงๆเลย ตัวเรา’เฟย์คิดในใจในขณะที่ก้มมองเสื้อยืดสีขาวที่เปียกโชก
จากนั้นด้วยความที่เธอกลัวจะเป็หวัดจึงรีบถอดเสื้อยืดตัวนั้นออกไปจากร่างกายอย่างรวดเร็วแล้วเดินตรงไปที่ห้องน้ำเพื่อหวังจะไปบิดน้ำออกจากเสื้อที่เปียกให้หมาดลงบ้าง
เฟย์เดินตรงไปที่ห้องน้ำโดยที่สนใจมองอยู่กับแค่ที่เสื้อโดยไม่ได้สังเกตไฟของห้องน้ำที่เปิดอยู่เลยแม้แต่น้อยเธอบิดลูกบิดประตูก่อนเปิดมันออกก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองอีกทีอย่างใเมื่อเห็นไฟของห้องน้ำสว่างวาบกระแทกตา
แต่สิ่งที่ทำให้สาวน้อยใมากกว่าไฟในห้องน้ำที่สว่างโร่ก็คือร่างเปลือยของพ่อเลี้ยงหนุ่มที่กำลังยืนสาวแก่นกายอย่างเมามันในห้องน้ำนั่นต่างหาก
ฝ่ายโจที่ได้ยินเสียงประตูก็รีบหันมามองอย่างรวดเร็ว ก่อนสบตาเข้ากับลูกเลี้ยงสาวคนสวยที่อยูในสภาพกึ่งเปลือยที่ท่อนบนมีเพียงบราสีชมพูหวานห่อหุ้มเต้าอวบใหญ่อยู่เพียงเท่านั้นส่วนเฟย์นั้นยืนตัวแข็งทื่อไม่รู้เลยว่าตัวเธอควรจะใกับอะไรก่อนดีเพราะไม่ว่าจะทั้งร่างเปลือยสุดล่ำหรือแก่นกายขนาดใหญ่โตหรือที่โจกำลังยืนช่วยตัวเองทั้งๆที่แม่ของเธอกำลังนอนอยู่ชั้นบนของบ้านมันก็ล้วนแล้วแต่ทำให้เธอใไปทั้งหมดทั้งสิ้น
ก่อนที่สาวน้อยจะดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็วแล้วรีบยกเสื้อขึ้นมาปิดบังหน้าอกตามสัญชาตญาณพร้อมกับพูดออกไป“ขะ.....ขอโทษค่ะ ขอโทษทะ.....ที่ไม่ได้เคาะประตูก่อน”
พูดจบสาวน้อยที่ใบหน้ากำลังแดงซ่านอย่างหนักก็ปิดประตูห้องน้ำลงอย่างรวดเร็วแล้วปล่อยพ่อเลี้ยงหนุ่มไว้ตามเดิมก่อนจะรีบวิ่งกลับไปที่ห้องนอนของตัวเองในทันที
เฟย์ที่แทบจะไม่เคยเห็นร่างเปลือยของผู้ชายมาก่อนเลยในชีวิตนี้ก็รู้สึกร้อนรุ่มในร่างขึ้นมาฉับพลันและยิ่งพอนึกถึงแก่นกายอันใหญ่โตของโจเฟย์ก็ยิ่งรู้สึกร้อนวูบวาบตรงหว่างขามากขึ้นไปอีกและถึงแม้ว่าเธอจะเป็สาวบริสุทธิ์อยู่แต่เฟย์ก็รู้ดีว่าตอนนี้นั้นเธอกำลังเกิดอารมณ์กำหนัดเข้าให้แล้ว
เธอล้วงมือผ่านขอบกางเกงลงไปััที่เป้ากางเกงในของตัวเองก่อนจะพบว่าตอนนี้มันเริ่มเปียกชื้นขึ้นมาในแบบที่เธอไม่เคยเป็มาก่อนเฟย์เคยได้ยินเื่การช่วยตัวเองของผู้หญิงมาพอสมควรจากในเน็ตจนเธอรู้ว่าควรจะจัดการกับอารมณ์นี้ยังไง
สาวน้อยล้มตัวลงไปบนเตียงนอนก่อนจะดึงกางเกงและกางเกงในลงไปกองไว้ที่หน้าขาก่อนจะสอดนิ้วชี้เข้าไปข้างในร่องเสียวที่กำลังฉ่ำเยิ้มอย่างหนักจากนั้นเธอก็ทำตามสิ่งที่เธอเคยรู้มาจากในเน็ตพร้อมๆกับจินตนาการถึงแก่นกายและเรือนร่างสุดล่ำของพ่อเลี้ยงหนุ่มจนเธอเสร็จสมจากนั้นเธอก็ผล๊อยหลับไปในที่สุด…….
เช้าวันรุ่งขึ้น
ก๊อก ก๊อก
“เฟย์ลูก เฟย์ ตื่นได้แล้ว ลูก เดี๋ยวจะไปเรียนสายเอานะ” เฟย์สะดุ้งตื่นขึ้นด้วยเสียงเรียกของแม่ที่ดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงเคาะประตู
“ค่ะๆหนูตื่นแล้ว เดี๋ยวลงไป” เฟย์ตอบแม่ออกไปก่อนก้มมองสำรวจสภาพตัวเองที่หลับไปโดยที่กางเกงและกางเกงในยังคงคาอยู่ที่หน้าขา
เธอสลัดความสมเพชตัวเองออกไปจากหัวก่อนจะรีบวิ่งลงไปอาบน้ำอย่างรวดเร็วและพอเธอเดินลงมาถึงชั้นล่างก็เจอเข้ากับตัวการที่ทำให้เธอตื่นสายยืนอยู่ตรงครัวพอดีเฟย์มองหน้าโจอยู่พักนึงก่อนจะหลบหน้าไปทางอื่นแล้วรีบเดินตรงไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว…….
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ห้องกินข้าว
“ปรกติลูกไม่เคยตื่นสายอย่างนี้นี่นาเฟย์” แหวนถามลูกสาวคนดีที่ั้แ่โตเป็สาวมาเธอผู้เป็แม่นั้นก็ไม่เคยจะต้องไปปลุกเลยแม้แต่ครั้งเดียวเมื่อเธอเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าวหลังจากอาบน้ำแต่งตัวอย่างรวดเร็ว
เฟย์หันมองหน้าผู้เป็แม่ก่อนหันไปมองหน้าพ่อเลี้ยงหนุ่มก่อนจะหันกลับไปตอบแหวนว่า“สงสัยเมื่อคืนจะทำงานหนักไปหน่อยน่ะค่ะ”………
จากนั้นทั้งสามคนก็แยกย้ายไปตามทางของตัวเอง แหวนก็ขับรถยนต์คันใหม่ไปทำงานส่วนเฟย์กับโจตอนนี้ก็กำลังอยู่ในรถยนต์คันเก่าของโจเพื่อตรงไปยังโรงเรียนของทั้งสองโดยที่บรรยากาศในห้องโดยสารนั้นเงียบสงัดราวกับป่าช้าก็ไม่ปาน....แต่ทันใดนั้นโจก็ตัดสินใจพูดออกมา
“คือ...คือเื่เมื่อคืนน่ะพี่อธิบายได้นะ คือว่ามัน....” โจพูดยังไม่ทันจบสาวน้อยก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน
“หนูไม่อยากรู้ค่ะ” เฟย์ตอบพร้อมจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างรถโดยที่ไม่ได้หันมามองหน้าของโจเลยแม้แต่น้อย
ใจนึงโจก็รู้สึกโล่งอกเพราะจริงๆแล้วนั้นเค้าก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายเื่เมื่อคืนกับเฟย์ยังไงดีจะให้บอกออกไปว่าที่เมื่อคืนเค้าต้องลงไปสาวหนอนในห้องน้ำก็เพราะว่าหลังจากที่เค้าร่วมรักกับแม่ของเธอจนเสร็จสมไปหนึ่งน้ำเค้าที่ยังรู้สึกไม่พอก็ขอเธอต่อรอบสองทันทีแต่แหวนก็กลับบอกเค้ากลับมาว่าเธอเหนื่อยล้ามากก่อนจะนอนหลับไปในทันที โดยที่เค้าที่ทนอัดอั้นไว้ไม่ไหวจึงลงไปที่ห้องน้ำก่อนจะเริ่มภารกิจอย่างรวดเร็วจนลืมแม้กระทั่งว่าควรจะล๊อกประตูห้องน้ำจนเธอเข้ามาเห็นก็ใช่ทีแต่อีกใจนึงเค้าก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจเมื่อคิดว่ากำแพงที่กั้นระหว่างเค้ากับเฟย์นั้นมันเริ่มจะหนาขึ้นมาอีกแล้ว………
544
