“เออ….”
แอนเดอร์สันเดินเข้ามาในสวนพฤกษาก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ หลังจากเขานึกขึ้นได้ว่าวงเวทย์ของจริงและวงเวทย์ที่เขาวิจัยมีขนาดต่างกันมาก ยังดีที่วงเวทย์หลักทั้ง 4 และวงเวทย์หัวใจเขียนเอาไว้บนพื้นดิน เขาจึงไม่จำเป็นต้องรื้อหน้าดินเพื่อวาดวงเวทย์ใหม่ อย่างไรก็ตามการวาดวงเวทย์ในสวนพฤกษาไม่ใช่เรื่องง่าย เนื่องจากว่าวงเวทย์จะถูกสลักลงไปในหินพิเศษเพื่อให้มันคงอยู่ได้นาน แอนเดอร์สันรู้เพียงวิธีวาดวงเวทย์กลางอากาศเท่านั้น เขาจึงหันมองผู้อาวุโสและผู้นำตระกูลที่ตามมาด้านหลังเพื่อขอให้ช่วยบางอย่าง
“ลุงนอธครับ ผมวาดวงเวทย์ได้แต่ผมสลักเวทย์ลงไปในหินไม่ได้”
“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ผู้อาวุโสทุกคนสามารถสลักเวทย์ลงไปในหินได้ หลานแค่วาดวงเวทย์ลงไปเท่านั้นพอ พวกเราจะสลักเวทย์ตามที่หลานวาดไว้ให้”
แอนเดอร์สันโล่งใจจากนั้นเขาก็นำชอล์กออกมาขีดเขียนวงเวทย์หลักทางทิศเหนือ ด้วยการเขียนของเขานี้เองจำเป็นต้องเน้นบางตำแหน่งให้มันเป็นเส้นทึบเพราะลักษณะเส้นที่เขียนมีผลกับวงเวทย์เช่นกัน เส้นหนา เส้นบาง สามารถทำให้วงเวทย์เสียหายหรือไม่ทำงานได้หากใช้ผิดประเภท เขาจึงพยายามระบายชอล์กให้ถูกต้องเพื่อที่จะไม่มีปัญหากับวงเวทย์ที่จะเปิดใช้งานในอนาคต
“ความลึกของมันขอให้เท่ากับความลึกของวงเวทย์ก่อนหน้าก็พอนะครับ”
แอนเดอร์สันบอกให้ผู้อาวุโสยึดความลึกของวงเวทย์ก่อนหน้าเป็นหลัก จากนั้นเขาก็เริ่มเดินไปยังวงเวทย์ทางทิศตะวันออกเพื่อวาดวงเวทย์เสริมให้กับมัน ด้วยการลงมือวาดวงเวทย์ของแอนเดอร์สันที่ทำงานคนเดียวนั้น ทำให้เวลาค่อยๆเลยผ่านไปจนถึงเย็น
“แอนเดอร์สัน หลานจะพักก่อนไหม”
“ไม่ครับ ตอนนี้มันใกล้จะเสร็จแล้ว”
แอนเดอร์สันพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แม้บนใบหน้าของเขาจะเต็มไปด้วยเหงื่อจากการวาดวงเวทย์ที่สลับซับซ้อนด้วยชอล์ก เขากลับรู้สึกสนุกกับสิ่งที่กำลังทดลอง หากเทียบกับโลกก่อนการเรียนเวทย์ของเขาก็เหมือนกับการเรียนคณิตศาสต์ที่หลายคนบอกว่ามันไม่ได้ใช้ประโยชน์
แต่หลังจากที่เขาเห็นวิศวกรนำคณิตศาสตร์มาใช้คำนวณในการสร้างตึก สร้างถนนทำให้เขาหลงไหลมัน แม้เขาจะมาลองเรียนใหม่ในช่วงที่เป็นมือปราบคณิตศาสตร์สำหรับเขากลับสนุกมากเพราะมันเป็นพื้นฐานของหลายสิ่งหลายอย่าง พอมายังโลกนี้เขาที่เรียนเวทมนตร์แล้วนำมันมาใช้งานสร้างสิ่งต่างๆได้เหมือนคณิตศาสตร์จึงทำให้เขารู้สึกสนุกที่ความรู้เรื่องเวทย์สามารถสร้างสิ่งที่อยู่ในความฝันให้ออกมาเป็นจริงได้
“เสร็จแล้วครับ”
แอนเดอร์สันถอนหายใจหลังจากวาดวงเวทย์หัวใจเสร็จสิ้น เหลือเพียงแค่ให้ผู้อาวุโสสลักตามเส้นที่เขาเขียนลงไปเท่านั้น เวทย์ที่เขาสร้างจากทฤษฎีก็จะเสร็จสมบูรณ์
“ผมขอไปดูวงเวทย์หลักที่สลักเสร็จก่อนนะครับ”
แอนเดอร์สันเดินไปยังทิศเหนือเพื่อดูวงเวทย์หลัก เขาอยากรู้ว่าความลึกและขนาดของเส้นที่สลักลงไปบนหินเหมือนที่เขาคาดการณ์ไว้หรือเปล่า ทันทีที่เขาไล่เรียงเส้นใหม่ที่ขีดเขียนลงไปและตรวจสอบเส้นเก่าว่าได้รับความเสียหายหรือไม่ แอนเดอร์สันก็ได้นำต้นตะวันเพลิงปลูกลงไปใจกลางวงเวทย์ทิศเหนือ แล้วเดินไปทางทิศตะวันตก
“ผู้นำตระกูล ถ้าหากว่ามันไม่สำเร็จล่ะ”
การวิจัยเวทมนตร์ทุกคนล้วนผ่านกันมาแล้ว แต่ละคนล้วนอยากได้เวทย์ที่เป็นเอกลักษณ์และอยากลองความสามารถของตนว่าจะสร้างเวทย์ขึ้นมาได้ไหม ดังนั้นผู้อาวุโสจึงรู้ว่าเวทย์ที่เกิดจากทฤษฎีและการวิจัยยังไม่เคยลองใช้งาน มีโอกาสสูงที่มันจะล้มเหลวและแย่ไปกว่านั้นคือระเบิด แต่เมื่อผู้นำตระกูลยืนยันว่าจะเปิดใช้งานวงเวทย์สวนพฤกษาเช่นเดิมผู้อาวุโสล้วนถอนหายใจแล้วเชื่อว่าวงเวทย์จะกลับมาทำงานได้อีกครั้ง
“ลุงครับ ผมปลูกสมุนไพรทั้ง 4 เสร็จแล้ว ทางนี้เสร็จหรือยังครับ”
ผู้นำตระกูลเฟียร์พยักหน้า การสลักวงเวทย์หัวใจเสร็จแล้ว ซึ่งมันไม่มีใครเปิดใช้งานได้เพราะทุกคนไม่เข้าใจส่วนประกอบของวงเวทย์ที่แอนเดอร์สันสร้างขึ้นมา ไม่ใช่แค่วงเวทย์หัวใจ วงเวทย์หลักทั้ง 4 ที่มีส่วนเสริมสร้างขึ้นใหม่ก็ไม่มีผู้อาวุโสคนใดเปิดใช้งานได้เช่นกันเพราะพวกเขาไม่รู้ส่วนประกอบของวงเวทย์เสริมที่แอนเดอร์สันสร้างขึ้น การจะเปิดใช้งานเวทย์ได้ทุกคนจะต้องศึกษาเวทย์ของแอนเดอร์สันก่อนเท่านั้น
“ถ้าอย่างนั้น ผมขอเริ่มเลยแล้วกันนะครับ”
แอนเดอร์สันดึงการ์ดโจมตีออกมาจากระบบ เขารู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ผลของฉายาไม่สามารถใช้งานกับการ์ดได้ หากฉายาสามารถใช้กับการ์ดเวทมนตร์ที่เขากำลังใช้จะไม่ได้แสดงพลังเพียงแค่เวทย์ระดับ 4 มันจะถูกยกระดับด้วยฉายาให้แข็งแกร่งขึ้นไปอีก 1 เท่า อย่างไรก็ตามด้วยพลังของเวทย์ระดับ 4 ยังคงเป็นพื้นฐานของการเปิดใช้งานเวทย์สวนพฤกษา อย่างน้อยก็น่าจะกระตุ้นให้วงเวทย์ใช้งานได้ 1 ปี ในระยะเวลานี้เขาคิดว่าผู้อาวุโสคงจะสามารถทำความเข้าใจกับวงเวทย์สวนพฤกษาใหม่ที่เขาจะส่งมอบให้หลังจากนี้
“ทำงาน”
แอนเดอร์สันร้องตะโกนก้องใช้มือทั้งสองข้างแปะลงไปใจกลางวงเวทย์สวนพฤกษา ทันทีที่เขากระตุ้นให้วงเวทย์ทำงานการ์ดโจมตีของเขาก็ได้ล็อกเป้าหมายเป็นวงเวทย์สวนพฤกษาทั้งหมด จากเดิมมันควรจะถูกพลังของนักเวทย์ 36 ปีของแอนเดอร์สันกระตุ้นให้ทำงาน แต่การ์ดโจมตีของเขากลับทำให้พลังเวทย์ของแอนเดอร์สันกลายเป็นพลังเวทย์ 400 ปี พริบตาที่พลังเวทย์ของแอนเดอร์สันกระตุ้นลงไปใจกลางวงเวทย์สวนพฤกษานี้เอง แสงสีทองก็ได้ส่องสว่างออกมาจากพื้นดิน เผยให้เห็นรูปร่างเวทย์ที่แท้จริงที่ถูกซ่อนเอาไว้ใต้แปลงเพาะปลูกในสวนพฤกษา
วิ๊ง!
แสงสีแดงเพลิงส่องสว่างมาจากวงเวทย์ทางทิศเหนือ ส่งผลให้ผู้อาวุโสตัวสั่นกลัวว่ามันจะล้มเหลว ทันใดนั้นแสงสีเหลืองก็ได้ส่องสว่างออกมาจากวงเวทย์ทางทิศตะวันออก ตามมาด้วยแสงสีฟ้าระเบิดออกมาจากวงเวทย์หลักทางทิศใต้ กระทั่งแสงสีดำระเบิดออกมาจากวงเวทย์ทิศตะวันตก แสงมากมายที่กระจายออกมาจากทั้ง 4 ทิศก็ได้มุ่งเดินทางเข้าหาวงแหวนแรกภายในสวน
“วงแหวนแรกทำงานแล้ว” ผู้อาวุโสพูดออกมาด้วยท่าทางวิตก พลางมองไปยังวงแหวนที่ 2 ที่พึ่งเปิดการทำงานหลังจากพลังเวทย์จากวงเวทย์หลักทั้ง 4 ที่ส่งไปหากันส่งมายังวงแหวนที่ 2 ทันใดนั้นวงแหวนที่ 3 ก็รับพลังจากวงแหวนทั้ง 2 เข้ามากลั่นแล้วส่งไปยังวงเวทย์หัวใจ ทุกคนที่มองดูพลังเวทย์มหาศาลมากมายกำลังไหลเข้าไปยังวงเวทย์หัวใจต่างลุ้นตัวโก่งภาวนาให้พลังเวทย์ที่มาจากวงแหวนที่ 3 กระจายตัวออกจากวงเวทย์หัวใจ
“ได้ผลไหม มันได้ผลไหม”
ทุกคนต่างลุ้น แอนเดอร์สันก็เช่นกัน ทันใดนั้นเวทย์ตรวจสอบของเขากลับระบุข้อความที่บอกว่าเวทย์ไม่เสถียร เขาจึงหันมองผู้อาวุโสและผู้นำตระกูลเพราะต่อจากนี้ไปพวกเขาจะเป็นผู้ที่ทำให้วงเวทย์เปิดใช้งาน
“ลุงครับ! มันไม่เสถียร พลังเวทย์ของผมยังไม่พอจะทำให้วงเวทย์หัวใจทำงานได้”
“ฮะ” ทุกคนล้วนเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าต่อจากนี้ไปวงเวทย์จะหยุดทำงานหรือไม่ก็ระเบิด แต่เมื่อรู้ว่าแอนเดอร์สันกำลังอธิบายบางอย่างและขอให้พวกเขาส่งพลังเวทย์เข้าไปยังสัญลักษณ์ของวงเวทย์หัวใจ ทุกคนก็รีบตั้งสติฟังคำพูดของแอนเดอร์สันที่อธิบายรอบสองในทันที
“ลุงนอธ อย่างที่ผมอธิบายไป เวทย์ประจำตระกูลเฟียร์มีส่วนเกี่ยวข้องกับเวทย์สวนพฤกษา แต่ลุงไม่จำเป็นต้องเข้าใจเวทย์ทั้งหมดก็ได้ เข้าใจเพียงแค่ส่วนที่ตัวเองเข้าใจพอ”
“ตรงไหนแอนเดอร์สัน!” ลมพายุเริ่มโหมกระหน่ำพัดพาสมุนไพรภายในสวนพฤกษาให้ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า ทุกคนที่อยู่ภายในสวนต่างยกมือปิดหน้าไม่ให้ลมและวัตถุพุ่งกระแทกตน
“ตรงนั้น”
แอนเดอร์สันชี้นิ้วบอกส่วนประกอบเวทย์ที่เขาดึงออกมาจากเวทย์ประจำตระกูลเฟียร์ เมื่อเหล่าผู้อาวุโสมองเห็นพวกเขาต่างรู้จักและคุ้นเคยกับมัน ถึงแม้ว่าหลายส่วนของวงเวทย์จะถูกลบออกไปก็ตาม พวกเขากลับเข้าใจสิ่งนี้ หลังจากแอนเดอร์สันชี้นิ้วบอกตำแหน่งให้ผู้อาวุโสได้ถ่ายเทพลังเวทย์เข้าไปจนหมด ทุกคนต่างระเบิดพลังเวทย์แล้วส่งพลังเวทย์ของตัวเองเข้าสู่ส่วนประกอบของวงเวทย์หัวใจตามที่แอนเดอร์สันบอกในทันที
“ลุงนอธ พลังยังไม่พอ เพิ่มเข้าไปอีกครับ!”
แอนเดอร์สันยกมือสองข้างป้องกันใบหน้าพลางมองไปยังวงเวทย์หัวใจผ่านเวทย์ตรวจสอบ ทันทีที่พลังเวทย์ของเหล่าผู้อาวุโสกระตุ้นเข้าไปจนถึงจุดที่เวทย์สวนพฤกษารับเอาไว้ได้ เขาก็บอกให้ทุกคนถอนพลังเวทย์ของตัวเองออกมา จากนั้นเขาก็ก้มตัวลงต่ำหลบสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ในทันที
“ลุงนอธ มันจะระเบิด!”
บรึ้ม!
ยังไม่แม้แต่จะได้เคลื่อนไหว หลังจากถอนพลังเวทย์ออกมาทุกคนต่างใช้เวทย์ป้องกันตัวเอาไว้ ไม่ได้ลงไปนอนอย่างที่แอนเดอร์สันทำ ภายใต้การระเบิดของพลังเวทย์ส่วนเกินที่มีจุดศูนย์กลางเป็นวงเวทย์พฤกษา ทุกคนต่างมองจ้องรอบข้างพยายามตรวจสอบว่าสิ่งที่แอนเดอร์สันทำ ว่ามันสำเร็จหรือว่าล้มเหลว
“พลังเวทย์ พลังเวทย์ในสวนกำลังกลับคืนมา!”
“ใช่ ใช่แล้ว มันกำลังกลับคืนมา!”
ฝุ่นควันที่ลอยกระจายในอากาศ เริ่มหายไปจากนั้นมันก็ถูกแทนที่ด้วยละอองเวทมนตร์ที่ส่งออกมาจากวงเวทย์หัวใจ เมื่อรู้ว่าวงเวทย์ที่แอนเดอร์สันปรับแต่งสามารถทำงานได้โดยไม่ต้องพึ่งหัวใจลีลีวี่ เหล่าผู้อาวุโสต่างวิ่งเข้าไปอุ้มแอนเดอร์สันโยนขึ้นฟ้าด้วยความดีใจ
“ฮ่าๆๆ แม่ของหลานไม่ได้ทิ้งเราสินะ เธอยังคอยปกป้องเราผ่านตัวของหลาน”
“เฮ่ ในที่สุดเราก็สามารถฟื้นตัวได้แล้ว แอนเดอร์สัน!”
“แอนเดอร์สัน!”
ทั้งกอด ทั้งหอม ทั้งโยน ส่งผลให้แอนเดอร์สันยิ้มแห้งเมื่อถูกหนวดของเหล่าผู้อาวุโสแนบหน้า เขารู้สึกขนลุกนิดหน่อยที่ถูกเหล่าคนแก่หอมด้วยความเอ็นดู
“ผู้นำตระกูล ดูนั่น สมุนไพรของเรากำลังฟื้นตัวกลับมาแล้ว!”
ผู้อาวุโสคุกเข่าลงไปลูบคลำสมุนไพรด้วยความดีใจ จากเดิมมันเหี่ยวเฉาใกล้จะตาย วงเวทย์สวนพฤกษาที่เปิดใช้งานใหม่กลับกำลังฟื้นฟูสมุนไพรให้กลับมาสดชื่นเช่นเดิม จากการสำรวจของแอนเดอร์สัน สมุนไพรที่ค่อยๆกลับมาเป็นปกตินั้นไม่ได้เกิดจากวงเวทย์สวนพฤกษาอย่างเดียวเท่านั้น ด้วยฉายาเจ้าแห่งพืชพรรณของเขาที่ใช้ผ่านวงเวทย์สวนพฤกษา ทำให้ทั้งสวนได้รับผลของฉายาของเขาจนสมุนไพรทุกต้นที่ปลูกภายในวงเวทย์สวนพฤกษาเจริญเติบโตได้ดีกว่าเดิม
แอนเดอร์สันถูกวางลงพื้นจากนั้นผู้อาวุโสต่างวิ่งไปทั่วสวนอย่างกับเด็ก เขาจึงปล่อยให้ทุกคนดีใจเพราะสิ่งสำคัญของตระกูลเฟียร์กลับมาแล้ว ระหว่างนี้เองเขาจึงขอสมุดจากลุงเพื่อจะเขียนโครงสร้างเวทย์ทั้งหมดให้กับตระกูลเฟียร์ เพื่อที่ทุกคนจะสามารถแก้ไขมันได้หากเขาไม่อยู่