ราชันย์ลมปราณอนันต์

ตอนที่ 78: เวทีแห่งค่ายกล

ข่าวการจัด "ชุมนุมสลายค่ายกล" ของหอร้อยสมบัติและตระกูลสุริยันได้แพร่กระจายไปทั่วนครเมฆาล่องและเมืองใกล้เคียงอย่างรวดเร็ว มันกลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ร้อนแรงที่สุดในหมู่ผู้ฝึกยุทธ์ การท้าทายให้ยอดฝีมือทั่วหล้ามาทำลายค่ายกลป้องกันที่สร้างโดย "ปรมาจารย์กู่" ผู้เลื่องชื่อนั้น ถือเป็นการแสดงแสนยานุภาพที่ยิ่งใหญ่และเป็นการประกาศว่าพวกเขากลับมาแล้ว

ทุกคนต่างรู้ดีว่าเป้าหมายที่แท้จริงของการจัดงานครั้งนี้คือใคร...มันคือการเล็งเป้าไปที่ "คุณชายเฟิง" และ "หอเมฆาคล้อย" อย่างไม่ต้องสงสัย

ณ สำนักหมอกคราม ท่านผู้เฒ่าเหมี่ยวได้เรียกประชุมหลินเยว่เป็นการด่วน

"นี่คือการประกาศสงครามที่ชัดเจน" นางกล่าวด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม "พวกเขาต้องการจะทำลายชื่อเสียงของหอเมฆาคล้อยและทำลายค่ายกลป้องกันที่เป็นรากฐานสำคัญของเรา"

"ท่านอาจารย์ เราจะทำอย่างไรดีเจ้าคะ?" หลินเยว่ถามด้วยความกังวล "ปรมาจารย์กู่มีชื่อเสียงด้านค่ายกลป้องกันมานานหลายสิบปี ค่ายกลเมฆามายาของคุณชายเฟิงจะต้านทานได้หรือไม่?"

"ข้าก็ไม่แน่ใจ" ท่านผู้เฒ่าเหมี่ยวส่ายหน้า "แต่ข้ารู้ว่าเราไม่อาจนั่งรอให้ศัตรูบุกมาถึงหน้าบ้านได้...จงไปแจ้งข่าวให้คุณชายเฟิงทราบ และบอกเขาว่าสำนักหมอกครามพร้อมจะให้การสนับสนุนเขาอย่างเต็มที่"

แต่เมื่อหลินเยว่เดินทางมาถึงหอเมฆาคล้อย นางกลับพบกับภาพที่น่าประหลาดใจ

เฟิงหวงไม่ได้มีท่าทีวิตกกังวลเลยแม้แต่น้อย เขากำลังนั่งจิบชาและอ่านตำราค่ายกลเล่มหนึ่งอย่างสบายอารมณ์ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"คุณชายเฟิง! ท่านได้ยินข่าวเรื่องงานชุมนุมสลายค่ายกลแล้วหรือไม่!?" นางถามอย่างร้อนรน

"ได้ยินแล้ว" เฟิงหวงตอบอย่างใจเย็น "เป็นงานที่น่าสนใจดีนี่"

"น่าสนใจหรือ!? พวกเขากำลังจะมาทำลายบ้านของท่านนะ!"

เฟิงหวงหัวเราะเบาๆ เขาวางตำราลงและมองนางด้วยแววตาที่เปล่งประกายอย่างมั่นใจ "แม่นางหลิน...ท่านคิดว่าค่ายกลที่ดีที่สุดคือค่ายกลที่ใช้ป้องกันตัวงั้นรึ?"

เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ "สำหรับข้าแล้ว...ค่ายกลที่ดีที่สุด...คือค่ายกลที่ใช้ 'โจมตี' ต่างหาก"

"ข้าจะไม่รอให้พวกเขามาที่นี่" เขาลุกขึ้นยืน "แต่ข้า...จะไปหาพวกเขาที่นครเมฆาล่องด้วยตนเอง"

คำประกาศนี้ทำให้หลินเยว่ถึงกับตกตะลึง!

"ท่านจะไปเข้าร่วมงานชุมนุมนั่นรึ!?"

"แน่นอน" เฟิงหวงยิ้ม "พวกเขาอุตส่าห์จัดเวทีที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ให้ข้าได้แสดงฝีมือ...หากข้าไม่ไปปรากฏตัว ก็คงจะทำให้พวกเขาต้องผิดหวังแย่"

หนึ่งเดือนต่อมา ณ นครเมฆาล่อง

บรรยากาศหน้าหอร้อยสมบัติสาขาใหญ่คึกคักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เวทีขนาดใหญ่ถูกตั้งขึ้นเบื้องหน้าอาคาร และที่ด้านหลังเวที...ปรากฏม่านพลังงานสีทองอร่ามที่สลักไว้ด้วยอักขระค่ายกลอันซับซ้อนปกคลุมตัวอาคารทั้งหมดไว้ มันคือ "ค่ายกลปฐพีทองคำ" ที่ปรมาจารย์กู่ได้เสริมความแข็งแกร่งขึ้นใหม่ ว่ากันว่ามันสามารถต้านทานการโจมตีของยอดฝีมือขั้นเซียนได้เลยทีเดียว!

ปรมาจารย์กู่ ชายชราผู้มีใบหน้าหยิ่งผยอง ยืนอยู่บนเวทีข้างๆ เฉียนหลงและซุนเทียน

"ค่ายกลนี้คือผลงานชิ้นเอกของข้า!" เขากล่าวประกาศก้อง "หากผู้ใดสามารถหาจุดอ่อนหรือทำให้มันสั่นสะเทือนได้แม้เพียงเล็กน้อย ข้าจะมอบหินวิญญาณคุณภาพสูงให้หนึ่งแสนก้อน!"

ยอดฝีมือด้านค่ายกลหลายคนต่างพากันขึ้นไปทดลอง แต่ก็ไม่มีผู้ใดทำได้สำเร็จแม้แต่คนเดียว พวกเขาไม่สามารถแม้แต่จะหา "แก่น" ของค่ายกลพบด้วยซ้ำ

ในขณะที่เฉียนหลงและซุนเทียนกำลังยิ้มเยาะอย่างพึงพอใจ...ร่างของชายหนุ่มในชุดผ้าไหมสีขาวเรียบง่ายก็ได้เดินฝ่าฝูงชนขึ้นมาบนเวทีอย่างช้าๆ

"คุณชายเฟิง!"

เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วบริเวณ! ตัวเอกของเรื่องปรากฏตัวขึ้นแล้ว!

"โอ้...พ่อค้าชาผู้ยิ่งใหญ่ก็สนใจในศาสตร์แห่งค่ายกลด้วยรึ?" เฉียนหลงกล่าวแดกดัน

เฟิงหวงไม่สนใจคำพูดของเขา แต่กลับหันไปโค้งคำนับให้ปรมาจารย์กู่เล็กน้อย "ข้าน้อยเฟิง...ได้ยินชื่อเสียงของท่านปรมาจารย์มานาน วันนี้จึงอยากจะมาขอคำชี้แนะสักเล็กน้อย"

ปรมาจารย์กู่แค่นเสียงเย็นชา "เจ้าหนู...นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่น รีบลงไปซะก่อนที่จะต้องอับอาย"

เฟิงหวงเพียงแค่ยิ้มบางๆ เขาไม่ได้เดินเข้าไปใกล้ค่ายกลนั้นเลยแม้แต่ก้าวเดียว เขายังคงยืนอยู่ที่กลางเวที ห่างจากม่านพลังงานนับสิบเมตร
เขายกนิ้วชี้ข้างหนึ่งขึ้นมา...และเริ่มวาดไปในอากาศธาตุอย่างเชื่องช้า

เส้นสายพลังงานสีทองเริ่มก่อตัวขึ้นตามปลายนิ้วของเขา...สร้างเป็นอักขระค่ายกลที่ซับซ้อนและงดงามจนน่าตกตะลึง!

"นั่นมัน...การสร้างค่ายกลกลางอากาศ!" ยอดฝีมือคนหนึ่งร้องออกมาด้วยความตกใจ

เฟิงหวงไม่สนใจเสียงรอบข้าง เขายังคงวาดต่อไป...อักขระแล้วอักขระเล่า...จนเกิดเป็น "วงเวทขนาดเล็ก" ที่ส่องประกายสีทองลอยอยู่เบื้องหน้าเขา

เขาจ้องมองไปยังปรมาจารย์กู่ด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก

"ท่านปรมาจารย์...ท่านบอกว่าค่ายกลของท่านแข็งแกร่งที่สุด"

"เช่นนั้น...ลองรับ 'ค่ายกลสลายพลัง' ของข้าดูเป็นอย่างไร?"