"หลังจากการทำทีซีสแกน ใน่นี้ประมาณ 1ชั่วโมง คนไข้ต้องดื่มน้ำอย่างน้อยประมาณ 2 ลิตร นะครับเพื่อช่วยให้ไตขับสารทึบรังสีออกจากร่างกายผ่านทางปัสสาวะ"หมอเ้าของไข้เริ่มชี้แจ้งการดูแลตัวเองให้กับอัยยะ และญาติของเธอทราบกับข้อปฏิบัติหลังทำทำทีซีสแกน
"ค่ะคุณหมอ" เธอตอบกลับหมอ พร้อมกับรอยยิ้มที่น่ารัก
ลีอองเห็นรอยยิ้มของหญิงสาวที่เขาแทบจะไม่เคยเห็นเลยหลังจากที่พวกเขาแตกต่างงานกัน
(เธอยิ้มแบบนี้ได้ด้วยเหรอ)ลีอองรู้สึกว่ารอยยิ้มนี้แปลก ๆ สำหรับเขา เพราะเขาเคยเห็นแต่รอยยิ้มที่เ้าเล่ห์และความเ้าอารมณ์ของเธอ
ส่วนเจสัน เมื่อเห็นลูกสาวสดใสเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร
หมอที่ดูแลอัยยะ แนะนำการดูแลตัวเองต่อ
"่นี้ ... ให้คนไข้สังเกตอาการต่อไปนี้นะครับมีผดผื่นคันหรือบวมตามตัว หน้าบวม ปากบวมหรือเปล่า มีอาการคลื่นไส้ อาเจียน วิงเวียนศีรษะหรือหน้ามืดคล้ายจะเป็ลม หรือมีการปัสสาวะลดลงอย่างกะทันหันรวมทั้งปัญหาเกี่ยวกับการหายใจ หายใจลำบาก ต้องแจ้งพยาบาลทันทีนะครับ"
"ค่ะหมอไอซ์จะทำตามที่หมอแนะนำทุกประการ จะสังเกตอาการที่หมอบอกอย่างละเอียดแน่นอนค่ะหมอไม่ต้องเป็ห่วงนะคะ" ไอรดาตอบกลับหมอพร้อมกับยิ้มน่ารัก ๆ ให้หมออีกครั้ง
"คุณหมอวางใจครับผมกับคุณพ่อจะคอยดูแลเธออีกทางหนึ่งครับ" ลีอองเริ่มพูดเพราะนี้ก็ถือเป็หน้าที่ของเขาที่ต้องรับผิดชอบด้วย
ไอรดาเห็นชายหนุ่มที่หน้าตาเฉยชา และยังไม่ยอมพูดอะไรใน่แรกแต่ตอนนี้กลับพูดว่าจะดูแลเธอ เธอก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรได้แต่หันไปมองเขาแวบหนึ่ง และหันกลับมายิ้มให้หมอที่ดูแลเธอแทน
"อีก 3 วัน ผลการตรวจก็ออกแล้วครับหากไม่มีอาการผิดปกติอะไร คนไข้ก็สามารถกลับบ้านได้ครับ และอีก 1 ชั่วโมง หมอจะกลับมาเช็กความเรียบร้อยอีกรอบนะครับถ้าอย่างงั้นหมอขอตัวก่อนนะครับ " หมอที่ดูแลอัยยะกล่าวจบก็ขอตัว
ตอนนี้ทั้งห้องเหลือไอรดากับชายทั้งสองคนที่เธอไม่รู้จะพูดคุยอะไรด้วย ดังนั้นเธอจึงคิดหาวิธีการไล่สองคนนี้ออกไปก่อนเธอจะได้ใช้ความคิดได้อย่างถนัด ๆ
(ตอนนี้ก็เกือบจะ 2 ทุ่มแล้วน่าจะให้พวกเขาทั้งสองกลับไปนอนที่บ้านดีกว่า จะได้สบายตัว)เธอคิดวิธีการได้อย่างรวดเร็ว
"พ่อค่ะ" เธอเรียกเจสัน พ่อของเธอ
"มีอะไรหรือเปล่าลูก"เจสันที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เตียงของเธอถามเธอ
"ไอซ์ไม่เป็อะไรมากแล้วละค่ะวันนี้พ่อกลับไปนอนที่บ้านจะดีกว่านะคะ นอนที่นี่พ่อจะไม่สบายเอาได้ง่าย ๆ นะคะนอนที่บ้านดีกว่าค่ะ แล้วอีกอย่างพรุ่งนี้พ่อยังคงต้องไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่หรือคะ"ไอรดาบอกพ่อของเธอตามที่เธอคิดแผนเอาไว้ จากนั้นก็หันไปหาชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้าง ๆพ่อของเธอ
"นายก็ด้วย ลำบากมาหลายวันแล้วกลับไปนอนที่บ้านให้สบายตัวดีกว่า พรุ่งนี้ยังต้องทำงานอีก"เธอบอกกับชายหนุ่มเช่นเดียวกับบอกพ่อของเธอ แต่น้ำเสียงกลับไม่อ่อนโยนเหมือนพูดกับเจสัน
"พ่อไม่เป็ไร เผื่อลูกมีอะไรที่้าจะได้เรียกพวกเราได้ไงละ"เจสัน ผู้เป็พ่อยังคงห่วงลูกสาวของเขา
ส่วนชายหนุ่มก็ไม่ได้พูดอะไรเพราะเธอดูออกว่าหากพ่อของเธออยู่เขาก็อยู่ หรือหากพ่อของเธอกลับเขาก็คงจะกลับ
(จริง ๆ นายก็ไม่ได้อยากที่จะอยู่ซักเท่าไหร่หลอกว่าไหม)ไอรดามองไปที่ลีอองแวบหนึ่ง และอดนึกไม่ได้ เมื่อเห็นสีหน้าที่เฉย ๆ ของเขาไม่ได้
4K
