ทางด้านสองพี่น้องที่มาถึงตลาดแล้ว กำลังเดินไปที่ร้านขายอุปกรณ์การเกษตร ซึ่งมีเพียงร้านเดียวในตลาด แก้วเดินนำเข้าไปในร้านและสั่งซื้อเมล็ดผักหลายชนิด จนกระทั่งสายตาของเธอไปเห็นต้นอะไรบางอย่างจึงเอ่ยถามเด็กในร้าน
" นั่นต้นอะไรหรือน้อง "
" อ่อ เห็นเถ้าแก่ว่า แอปเปิ้ลจ้ะ "
" ขายไหม "
" เดี๋ยวหนูไปถามเถ้าแก่ให้จ้ะ " คนงานเดินเข้าไปหลังบ้านและออกมาพร้อมกับเ้าของร้าน ที่หิ้วต้นไม้ออกมาวางไว้ข้างๆต้นแอปเปิ้ล
" อ้าว ไอ้กล้าเรอะ เป็ไงมาไงล่ะ ถึงมาร้านข้าได้ " เถ้าแก่ฮงเอ่ยถาม เพราเขาเองก็รู้จักกับกล้าดี เพราะกล้าเคยมาทำงานที่ร้านของเขาเมื่อหลายปีก่อน และได้ออกไปทำงานที่โรงสีข้าวแทน เพราะให้เงินเดือนมากกว่า และเป็เขาเองที่เป็คนพาไปฝากเข้าทำงาน
" สวัสดีครับเถ้าแก่ ผมพาน้องสาวมาซื้อเมล็ดผัก "
" สวัสดีจ้ะเถ้าแก่ "
" ไหว้พระเถอะอีหนู " เถ้าแก่ฮงรับไหว้
" เถ้าแก่จะต้นพวกนี้คือต้นอะไรหรอจ้ะ "
" นี่ก็แอปเปิ้ลสีทอง พวกนี้ก็มะยงชิด "
" เถ้าแก่ขายให้ฉันได้ไหมจ้ะ "
" เองจะปลูกขึ้นหรออีหนู อากาศบ้านเรามันร้อนนะ ไม่ได้หนาวเหมือนภาคเหนือน่า "
" ฉันไม่มั่นใจหรอกจ้ะ แต่ฉันอยากจะลองดู "
" เออๆ เอาๆ งั้นลองเอาไปปลูกดูก่อน ถ้าไม่ได้อย่ามาว่าข้านะ จะเอากี่ต้นล่ะ "
" อย่างละ 10 ต้นจ้ะ ต้นเท่าไหร่จ้ะ คือฉันกลัวเอาตังมาไม่พอจ้ะ "
" เื่เงินไว้มีก็ค่อยมาจ่าย รึไม่ก็มันออกลูกก็เอามาฝากข้าบ้างก็ได้ ถ้าเองปลูกได้นะ " เถ้าแก่ฮงเอ่ยขึ้น ด้วยเพราะความสงสารและชอบใจในความขยันขันแข็งของกล้า จึงตั้งใจจะยกให้ฟรีๆ แต่ถ้ายกให้ฟรีๆเลย กล้าก็คงไม่รับเพราะเขารู้จักนิสัยหนุ่มคนนี้ดี
"ต้นละ 100 "
"10 ต้น ก็ 2,000 พอดี เอาจ้ะเถ้าแก่ แต่ว่า เถ้าแก่มีรถไปส่งไหมจ้ะ ฉันกับพี่ชายขี่มอไซค์มาจ้ะ "
" เดี๋ยวให้เด็กมันไปส่งให้ "
" ขอบคุณจ้ะ " แก้วยกมือไหว้ขอบคุณเถ้าแก่ ซึ่งเธอรู้ดีว่าที่นี่ไม่ได้มีบริการส่งของถึงบ้าน หรือหากมีก็ต้องเสียค่าส่ง และเธอก็รู้อีกว่า เถ้าแก่ฮงไม่อยากจะคิดเงินค่าต้นไม้ที่เธอซื้อ จึงไม่ได้คิดราคาแพง เพราะเธอเห็นป้วยแขวนบอกราคาอยู่ต้นละ 350 บาท
สองพี่น้องขี่รถมอเตอร์ไซค์กลับมาที่หมู่บ้านหลังจากที่กล้าพาน้องสาวมาส่งถึงบ้านแล้วเขาก็ขี่รถกลับไปที่บ้านของลุงหนึ่งเพื่อนำรถไปคืน
" ลุง ลุงหนึ่งลุงอยู่บ้านหรือเปล่าผมเอารถมาคืนครับ "
" อ้าวกล้าเองเหรอพ่อไม่อยู่หรอก " กิ่งเอ่ยบอก กิ่งเป็ลูกสาวคนโตของลุงหนึ่ง ซึ่งลุงหนึ่งมีลูกชายหญิง 2คน ชื่อ กิ่ง กับ กันต์ เป็ฝาแฝดอายุ 24ปี
" ผมเอารถมาคืนครับ "
" จ้า เอาไปจอดไว้ที่เดิมนะ " หลังจากที่กล้านำรถไปจอดคืนที่เดิมแล้วเขาก็เดินกลับบ้านไป
ระหว่างที่กล้ากำลังเดินกลับบ้านนั้นรถส่งต้นไม้จากร้านเถ้าแก่ฮงก็มาจอดที่บ้านพอดี เขาจึงรีบมาช่วยเด็กๆยกต้นไม้ลงจากรถ จากนั้นก็ขนเข้าไปเรียงไว้ตรงหน้าบ้าน ตามที่น้องสาวบอก
" พี่กล้าวางเรียงไว้เลย พรุ่งนี้ถางหญ้าเสร็จแก้วจะเอาลงปลูกเลย แต่พี่กล้าช่วยขุดหลุมให้แก้วด้วยนะ "
" ได้จ้ะ "
" งั้นแก้วไปทำกับข้าวก่อนนะ เดี๋ยวพ่อกลับมาจะหิวเอา "
" อ้าวพ่อไปไหนล่ะ "
" เอาลอบดักปลาไปลงคลองจ้ะ "
" งั้นพี่ไปหาพ่อที่คลองนะ "
" จ้ะพี่ "
กล้าเดินไปหาพ่อของเขาที่คลอง มองเห็นมาแต่ไกลว่าพ่อกำลังกมๆเงยๆอยู่ เขาจึงรีบเดินไปหาพ่อโดยเร็ว เพื่อที่จะช่วยพ่อวางลอบดักปลาให้เสร็จและกลับบ้านไปกินข้าวเย็นกับน้องสาว
" เสร็จแล้ว ป่ะกลับบ้านกันเถอะพ่อ ป่านนี้แก้วทำกับข้าวเสร็จแล้ว "
" เออไป " สองพ่อลูกเดินกลับมาที่บ้านก็เห็ยว่าแก้วกำลังยกสำรับมาที่โต๊ะพอดี ซึ่งโต๊ะตัวนี้ พ่อทำเอาไว้หลายปีแล้ว เพราะได้ไม้มาจากป่าถึงแม้ว่าเครื่องมือที่มีนั้นจะไม่ครบครัน แต่พ่อก็สามารถทำโต๊ะกินข้าวใช้ในบ้านได้
หลังกินข้าวอิ่มแล้วแก้วกับกล้านั่งคุยกันเื่ที่พรุ่งนี้จะถางหญ้าบนที่ดิน 2ไร่ ทั้งคู่ช่วยกันคิดว่าจะปลูกผักจำนวนกี่แปลง และจะปลูกต้นผลไม้ที่ซื้อมาบริเวณไหน ผลสรุปที่ได้ก็คือ ปลูกผักชนิดละ1 แปลง จำนวน 1ไร่ ส่วนต้นผลไม้นั้นจะปลูกเป็แถวยาวลงไป ซึ่งจะปลูกเป็แถวคู่กันในพื้นที่อีก 1 ไร่ที่เหลือ ตกดึกพวกเขาก็แยกย้ายกันเข้านอน
วันต่อมาหลังกินข้าวอิ่มแล้วทั้งสามก็ถือมีดและจอบไปยังที่ดินของพวกเขา และช่วยกันถางหญ้าออกจากที่ดิน กว่าจะเสร็จก็ใช้เวลาไปหลายวัน เล่นเอาเหนื่อยหอบกันเป็แถว
" ไหวไหมแก้ว "
" ไหวจ้ะพ่อ "
" อดทนนะเดี๋ยวก็ดี "
" จ้ะพ่อ "
กล้าขุดหลุมให้น้องสาวนำต้นผมไม้มาลงปลูกจนครบแล้ว เขาเดินตามน้องสาวไปยกต้นผลไม้จากที่บ้าน โดยขอยืมรถเข็นจากบ้านฝั่งตรงข้ามใช้ เมื่อเสร็จแล้วก็นำไปคืน
" พวกเองทำอะไรกันอยู่ " เสียงะโดังมาจากริมทาง เพราะมีชาวบ้านเดินผ่านไปมาอยู่ทั้งวัน จึงแวะทักทาย ตามภาษาคนรู้จักมักคุ้นกัน
"ปลูกผักจ้ะ " เสียงของแก้วที่ะโตอบพวกเขาไป เมื่อได้คำตอบแล้วชาวบ้านก็เดินจากไปยังที่ดินของตนเองกันต่อ
" พี่ว่าไม่หน้าจะไหวนะ ไปจ้างรถไถดีกว่าไหม "
" ไอ้ดีมันก็ดีแหละจ้ะพี่กล้า ติดตรงที่ แก้วมีเงินเก็บแค่ไม่กี่พันเองจ้ะ "
" งั้นเดี๋ยวเอาเงินของพี่ก่อนแล้วกัน " กล้าเอ่ยบอกเพราะเขาเพิ่งไปลาออกจากโรงสีมา และเถ้าแก่ก็จ่ายเงินเดือนเขามาแล้วด้วย มันพอที่จะจ่ายค่าจ้างรถไถได้
" งั้นแก้วขอยืมก่อนนะพี่กล้า "