ตอนที่ 1 (1)
ก่อนหน้าที่หร่วนจือหวนจะกลับชาติมาเกิดใหม่ เขาเป็เพียงมนุษย์ออฟฟิศที่แสนจะธรรมดาไร้ความพิเศษ
เขาไม่ได้แต่งงาน หรือมีคนรักแต่อย่างใด และในตอนที่เขาอายุยี่สิบห้าปี เขาได้ถูกคนเมาแล้วขับพุ่งชน สุดท้ายชีวิตอันแสนจะธรรมดาเรียบง่ายที่จบไปทั้งอย่างนั้นก็มายังโลกเบื้องล่างแห่งนี้ เนื่องจากเขาไม่มีปณิธานใหญ่ใดๆ ยมทูตเห็นหน้าเขาจึงให้เขาไปเกิดใหม่ได้ทันที แต่ในขณะที่กำลังลอยไปลอยมาอยู่นั้น เขากลับสังเกตเห็นป้ายโฆษณาที่แปะอยู่กับเสาไฟ ทำให้ปณิธานของเขาถูกงัดออกมา
‘เขาคือคนบาปที่เ็าและไร้ความสำนึกผิด เธอคือคุณหนูที่อ่อนโยนเอาใจใส่ มีเหตุจับพลัดจับผลูทำให้ครั้งหนึ่งเขาและเธอกลายเป็จุดสนใจจนสั่นะเืคนทั้งเมือง ทว่ายามที่เธอตกหลุมรักเขา กลับพบว่าตัวเองก็เป็ได้แค่ตัวแทนเท่านั้น และเพื่อไม่ให้ตัวเธอกลายเป็ตัวตลก เธอจึงหันหลังจากไปพร้อมศักดิ์ศรีสุดท้ายของตัวเอง แม้ว่าเธอจะต้องตายอยู่ต่างถิ่นแดนไกล เธอก็ไม่ยอมพบหน้ากับเขาอีก หลังจากตายและมาสู่ยมโลก เธอจึงเลือกหนทางฝึกฝนตนเองเป็ยมทูต และยามเธอเห็นใบหน้าอันคุ้นเคยที่เคยข่มเหงเธอมาก่อน เธอได้เปล่งเสียงหัวเราะเยาะพลางเอ่ยว่า ‘คุณชายกู้ คุณตายแน่!’…เข้าเรียนมหาวิทยาลัยยมโลก (วิทยาเขตเหนือของนรก) ทำความฝันของผีหน้าใหม่อย่างคุณให้เป็จริง จงตบหน้าศัตรูดังป้าบๆๆๆ...’
ถึงเขาจะไม่มีศัตรูคู่แค้น แต่ทว่าหลังจบการศึกษามาหลายปี แรงปรารถนาที่จะได้กลับเข้ารั้วโรงเรียนกลับรุนแรงขึ้นทุกวัน และการได้เจอโฆษณาใบน้อยนี้อย่างหาได้ยากนี้ ก็ทำให้เขาพลันตัดสินใจบอกกับยมทูตว่าเขาจะไม่กลับไปเกิดแล้ว
“ผมอยากไปเรียนครับ”
ยมทูตที่วางแผนจะส่งเขาไปเกิดผู้นั้นก็มีน้ำใจเช่นกัน พอได้ยินเขาพูดเช่นนี้ก็เอ่ยปากแนะนำว่า “อ้อ ถ้าอย่างนั้นคุณก็สามารถไปเรียนที่มหาวิทยาลัยยมโลก (วิทยาเขตเหนือของนรก) ได้ ทางนั้นมีทุนการศึกษาหลายอย่างเลยละ ใช้เวลาเพียงไม่นานคุณเรียนจบได้ โดยไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียนเลยด้วยซ้ำ”
แม้หร่วนจือหวนจะซาบซึ้งกับคำแนะนำของยมทูตมาก แต่เขาดันรู้สึกว่าหากไปสมัครเรียนทั้งๆ ที่ไม่มีเงินเลยนั้นจะดูไม่ดีนัก เขาเลยลอยไปเข้าฝันคนที่โลกมนุษย์ หลังจากไหว้วานไปหลายต่อหลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็ผู้ที่าุโกว่าหรือคนที่เด็กกว่าต่างก็ไม่ยอมเผากระดาษเงินมาให้เขาเลย ภายใต้สถานการณ์ที่บีบคั้น เขาจึงทำได้เพียงกลายเป็สมาชิกของชนชั้นแรงงานทาสในนรกเท่านั้น
การหางานในนรกกับโลกมนุษย์นั้นไม่ใช่เื่ง่ายเช่นเดียวกัน กว่าเขาจะหางานทำความสะอาดที่ไม่เอาวุฒิการศึกษาได้ไม่ใช่เื่ง่ายเลย หลังจากตั้งหน้าตั้งตาทำงานอยู่หลายปี ในที่สุดเขาก็เก็บเงินได้มากพอที่จะไปสมัครเรียน
แม้ว่าชาติก่อนจะเคยเป็นักศึกษาปริญญาตรีมาแล้ว แต่อย่างไรเสียนรกกับโลกบนดินนั้นก็มีอะไรที่ไม่เหมือนกันอยู่ ดังนั้นตอนนี้หร่วนจือหวนจึงกลายเป็นักศึกษาคณะบริหารงานนรกของมหาวิทยาลัยยมโลก (วิทยาเขตเหนือของนรก) และเขาได้เพลิดเพลินกับชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยทั้งสี่ปีอย่างมีความสุข
ทว่าหลังจากเรียนจบ เขาดันกลายเป็คนว่างงาน
เดิมทีหร่วนจือหวนวางแผนว่าจะสอบเป็ยมทูตของดินแดนนรก แต่น่าเสียดายที่คะแนนและชีวิตนักเรียนผีของเขาดันราบเรียบแสนจะธรรมดาเหมือนกัน ถึงจะสมัครไปหลายครั้งเขาก็ไม่ได้รับคัดเลือกอยู่ดี เมื่อเห็นว่าเพื่อนนักเรียนร่วมรุ่นของตัวเองต่างมีชีวิตที่ดีขึ้น แต่เงินเก็บของตัวเองกลับร่อยหรอ เขาที่ไม่มีเงินและไม่อยากไปเกิดใหม่ จึงเริ่มยอมแพ้กับตนเอง ส่งประวัติส่วนตัวไปแบบสุ่มๆ ขอเพียงตนเหมาะสมกับข้อกำหนดตามประกาศรับสมัครงานเขาก็จะส่งไปทันที
และแล้ว เมื่อวันก่อน
ขณะที่หร่วนจือหวนยังคงนอนหลับอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์สายหนึ่งพลันดังขึ้นจนเขาสะดุ้งตื่น ปลายสายพูดขึ้นว่า้าจะนัดสัมภาษณ์เขา ไม่ง่ายเลยกว่าจะมีบริษัทผีถูกใจเขาขึ้นมา เขายังไม่ทันได้ฟังให้ละเอียดก็ตอบรับกับทางบริษัทไปในทันที รอจนกระทั่งเขาหอบเอาเอกสารและประวัติส่วนตัวมาถึงประตูทิศตะวันออก เขาถึงได้ค้นพบว่าผู้ที่เรียกเขามานั้นเป็ ‘บริษัทน้ำแกงยายเมิ่งจำกัด’ ที่เป็ผู้ผลิตน้ำแกงยายเมิ่ง[1] แห่งเดียวในแดนนรก
เขาเคยยื่นใบสมัครตำแหน่งอะไร...ในบริษัทแห่งนี้ด้วยหรือ
แม้ว่าหร่วนจือหวนจะยังคิดไม่ออก แต่ในเมื่อมีโอกาสสัมภาษณ์งาน ตัวเขาย่อมไม่ยอมแพ้อยู่แล้ว อีกทั้ง กระบวนการสอบสัมภาษณ์ก็ยังง่ายอย่างน่าเหลือเชื่อ เขาแทบไม่ต้องแนะนำตัวเองเลยด้วยซ้ำ อีกฝ่ายถามแค่สามคำถามเท่านั้น
“ใช้เตาไฟฟ้าเป็ไหม”
“เป็ครับ”
“ต้มน้ำเปล่าเป็ไหม”
“เป็ครับ”
“มีประสบการณ์รับต้อนรับลูกค้าผีไหม”
“มีครับ”
“เยี่ยมมาก คุณได้งานแล้ว มะรืนนี้มาเริ่มงานได้เลย”
ความตรงไปตรงมาของผู้สัมภาษณ์ทำเอาหร่วนจือหวนใเล็กน้อย เขาก็ถึงกับสงสัยว่าตัวเองมาบริษัทต้มตุ๋นหรือเปล่าด้วยซ้ำ แต่เมื่อลองคิดๆ ดู ตอนนี้เขาเองก็ไม่ได้มีทางเลือกอะไรมากมายนัก อีกอย่างบริษัทน้ำแกงยายเมิ่งจำกัดแห่งนี้ก็ถือว่าเป็บริษัทชั้นดีที่มีชื่อเสียงเลยทีเดียว ดังนั้นเขาจึงตอบรับทั้งๆ ที่ยังไม่รู้ประเภทงานของตัวเองเลย
เชิงอรรถ
^ น้ำแกงยายเมิ่งตามความเชื่อจีนคือน้ำแกงสำหรับให้วิญญาณทุกดวงกินก่อนไปเกิดใหม่