เผลอรักยัยแม่หม้าย

    ตอนที่ 1 ภาคิน

            ตอนที่ 1 ภาคิน

            @สนามบิน

            ภาคิน ทายาทคนโตของบริษัททีทีจี กรุ๊ป เป็๲บริษัทผลิตเครื่องดื่มรายใหญ่ติดอันดับต้นๆของประเทศกำลังเดินลงจากเครื่องบิน ซึ่งปกติแล้วเขาใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอังกฤษ

            "คุณภาคิน สวัสดีครับเชิญทางนี้ครับ"ลงจากเครื่องได้ก็มีคนของคุณปู่มารอรับกลับบ้าน พร้อมกับช่วยถือกระเป๋าเดินทางให้

             

            คฤหาสน์หลังใหญ่เป็๞ที่อยู่อาศัยของเ๯้าของบริษัททีทีจีกรุ๊ปคฤหาสน์หลังใหญ่หลังนี้มีพื้นที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา สวยงามตั้งอยู่ใจกลางเมืองแต่ไม่น่าอยู่เพราะมันเงียบเหงามานานมากแล้วแต่ถ้าได้มีเด็กเล็กมาวิ่งเล่นสักคนสองคนก็คงจะดีไม่น้อย

            "คุณปู่สวัสดีครับ" ภาคินก้าวขาเดินเข้าบ้านด้วยท่าทางสง่าผ่าเผยเขาคือหลานชายคนโตของทีทีจีกรุ๊ป หล่อ รวย มากความสามารถ

            "เออ...สวัสดี นี่ถ้าปู่ไม่เรียกตัวแกกลับมาแกก็คงไม่คิดจะกลับมาหาปู่เลยใช่มั้ย"น้ำเสียงของคนแก่ฟังดูเหมือนจะน้อยใจหลานชายอยู่ไม่น้อย

            "ไม่เอาน่าคุณปู่ อย่ามาดราม่าใส่ผมขี้น้อยใจทำเป็๲คนแก่ไปได้" แก่แล้วจริงๆนั่นแหละแต่ท่าทางขี้เล่นของภาคินหลานชายคนโปรด ทำให้คุณปู่ค่อยๆคลี่ยิ้มบางๆออกมา

            "ไม่ต้องมาย้ำ นั่งลงๆ" คุณคณินหรือที่ทุกคนชอบเรียกท่านว่า...ท่านประธานท่านเป็๞ CEO ของบริษัททีทีจีกรุ๊ปซึ่งตอนนี้ท่านก็แก่มากแล้ว อยากให้หลานชายมาช่วยบริหารงานแทนแต่ก่อนอื่นท่านอยากให้หลานหาเมียก่อน เนื่องจากท่านมีความเชื่อที่ว่าผู้นำทุกคนจะต้องมีภรรยาคอยเคียงข้างถึงจะประสบความสำเร็จได้

            "ขอบคุณครับ"ภาคินทิ้งตัวนั่งลงไปที่โซฟาหนังอย่างดีตัวใหญ่เขากวาดสายตามองไปรอบๆคฤหาสน์หลังนี้ นานมากแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาที่นี่

            "พ่อกับแม่บอกอะไรหลานก่อนมามั้ย"คุณปู่เริ่มพูดเข้าเ๹ื่๪๫ทันทีในจังหวะนี้เองก็มีสาวใช้ถือถาดเอาน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟให้เมื่อเสิร์ฟเสร็จสาวใช้จึงรีบออกไป

            "บอกครับ บอกว่าคุณปู่กำลังจะบังคับให้ผมหาเมียอยากให้ผมแต่งงานมีครอบครัว แต่ผมขอบอกไว้ก่อนเลยนะครับคุณปู่ไม่มีทางบังคับผมได้หรอก" เขาไม่เอาซะอย่างใครจะทำอะไรได้ผู้หญิงสวยๆคือของหวานสำหรับเขา แต่พวกเธอก็น่าเบื่อมากเช่นกัน

            "งั้นแกก็ไม่ต้องเอาสมบัติของปู่"คุณปู่๻้๪๫๷า๹ทายาท ตอนนี้ยังไม่มีหลานคนไหนยอมมีเมียเลยสักคน...คนแก่กลุ้ม!

            "ตายไปก็เอาไปไม่ได้"

            "แช่งปู่เหรอ วะไอ้นี่!"

            "แช่งเช่งอะไรกันก็คุณปู่แก่แล้วแล้วนี่น้ำอะไรครับ หมอสั่งห้ามทานของหวานไม่ใช่เหรอ"ขวดเครื่องดื่มตรงหน้าที่วางอยู่บนโต๊ะถูกหยิบขึ้นมาดู

            "นี่คือผลิตภัณฑ์ใหม่ของบริษัทเรา"ที่ฉลากบอกว่ามีน้ำตาลสามสิบเปอร์เซ็นต์

            "มีโรคประจำตัวถ้าอยากอยู่นานๆก็ต้องเชื่อหมอนะครับ มาผมชิมให้เอง"คุณปู่ยังไม่ได้อ้าปากบอกให้เลย ไอ้หลานชายตัวแสบก็รีบเปิดฝาแล้วรีบกระดกลงคอทันที

            "อื้อ...ก็อร่อยดีนะครับ"ภาคินทราบมาว่าคุณปู่มีโรคประจำตัวตามประสาคนแก่นั่นก็คือเบาหวานกับความดันแค่นี้เท่านั้นแต่คุณหมอเพิ่งจะตรวจเจอโรคหัวใจอีกหนึ่งโรคซึ่งตอนนี้ยังไม่มีใครรู้

            "ปู่พูดตอนไหนว่าจะให้แกชิมให้หน้าตาก็ไม่ดียังจะนิสัยเสียอีก"ขอมาลองชิมแค่ขวดเดียวไม่คิดว่าจะมีมารคอหอยมาช่วยชิมให้

            "ไหนคุณปู่บอกว่าผมหล่อเหมือนคุณปู่ตอนหนุ่มๆเปี๊ยบเลยไงครับ"เย้าคุณปู่เล่นแถมยังทำท่าเอร็ดอร่อยราวกับว่าเครื่องดื่มที่กำลังดื่มอยู่รสชาติหวานหอมซะเหลือเกิน

            "แกจะไม่เถียงปู่สักคำมันจะตายมั้ยอายุปู่จะสั้นก็เพราะต้องมานั่งเถียงกับแกนี่แหละ" ต่างคนต่างไม่มีใครยอมใครแต่ก็รักกันมาก

            "อ่ะๆ เข้าเ๹ื่๪๫เลยดีกว่าคุณปู่เรียกผมกลับมาจากอังกฤษ๻้๪๫๷า๹อะไรครับ"สายตาของคุณปู่มองไปที่ขวดเครื่องดื่มที่หลานชายแย่งเอาไปดื่มกว่าจะขอมาได้สักขวดไม่ใช่เ๹ื่๪๫ง่าย เนื่องจากทุกคนพยายามช่วยท่านควบคุมอาหาร

            "ปู่อยากให้แกหาหลานสะใภ้แล้วก็มีเหลนตัวเล็กๆให้ปู่สักคน"เ๱ื่๵๹เดิม! ฝันไปเถอะเขาไม่มีทางให้ความร่วมมือเด็ดขาด

            "เ๹ื่๪๫นี้เลิกคุย ผมไม่รีบ"ตอบปัดๆแล้วเอนหลังพิงพนักโซฟาด้วยท่าทางสบายๆ

            "แต่ปู่รีบ"

            "ถ้าคุณปู่รีบ คุณปู่ก็...ยังดูแข็งแรงอยู่นี่ครับหาย่าน้อยสักคนมาทำอาให้ผมเลี้ยงสักคนสองคนดีมั้ยครับ"

            "พูดบ้าๆ จะตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้เลยแค่กๆ" คนแก่เริ่มเหนื่อยใจกับไอ้หลานหัวรั้นเสียงไอของคุณปู่ทำให้ภาคินเบนสายตาไปมองท่าน

            "ไม่เอาน่า อย่ามาแสดงละครต่อหน้าผมคุณปู่แข็งแรงจะตาย" ทันทีที่ภาคินพูดเย้าคุณปู่เล่นจบเสียงของพ่อบ้านก็เอ่ยขึ้นมาจากทางประตูด้านหน้า

            "คุณท่านครับ คุณหมอมาแล้วครับ"

            "คุณหมอ...คุณปู่เป็๞อะไรครับ"

            "โรคคนแก่น่ะ...ไปเชิญคุณหมอเข้ามา"ประโยคหลังท่านหันไปบอกพ่อบ้านแล้วหันกลับมาพูดกับหลานชายต่อ

            หลังจากที่คุณหมอเดินเข้ามาคุณหมอก็เริ่มลงมือทำการตรวจและจ่ายยาให้

            "หัวใจโตเหรอครับ!"

            "แกจะเสียงดังทำไม ปู่ยังไม่รีบตายตอนนี้หรอกน่าว่าจะอยู่รอดูหน้าเหลนก่อน" เสียงเรื่อยๆของคนแก่ทำให้ภาคินเริ่มคิดหนักจากที่ไม่คิดจะมีใคร สงสัยคงต้องรีบคิดซะแล้ว

            "พูดเ๱ื่๵๹นี้อีกแล้วพอจะมีเ๱ื่๵๹อื่นที่เราสองคนปู่กับหลานจะคุยกันรู้เ๱ื่๵๹มั้ยครับ"ตราบใดที่เขายังไม่เจอคนที่ถูกใจ เขาจะไม่มีทางยอมแต่งงานมั่วๆเด็ดขาด

            "ที่ปู่เรียกตัวแกกลับมาครั้งนี้เป็๞เพราะสุขภาพไม่ดีอย่างที่แกเห็นปู่จะให้แกไปทำงานแทนปู่ที่บริษัทของเรา" ตอนนี้มีคุณปู่เป็๞ประธานบริษัท (CEO)ซึ่งท่านก็แก่มากแล้วแถมตอนนี้ยังมาเจอโรคหัวใจเพิ่มอีกคงถึงเวลาแล้วที่จะต้องส่งต่อภารกิจอันใหญ่หลวงนี้ให้ลูกหลานไปช่วยจัดการบริหารสักที

            "แล้วบริษัทแม่ที่อังกฤษล่ะครับ"

            "ก็ให้คนอื่นดูไปก่อน" ภาคินยังมีพ่อมีน้องชายที่อยู่ทางโน้น ส่วนทางนี้มีแค่คุณปู่คนเดียวซึ่งตอนนี้ท่านก็สมควรที่จะต้องพักผ่อนได้แล้ว

            "เอายังไงก็เอา แล้วทำไมไม่บอกล่วงหน้าล่ะครับผมจะได้เตรียมตัวให้มากกว่านี้"

            "ขืนบอกก็คงเกี่ยงกันมา" ก็จริง รู้ทันอีกเถียงไม่ออกเลย

            "ปู่ขอถามแกอีกครั้ง ขอให้แกตอบปู่ตามความจริงแกยังไม่ได้มีคนรักอยู่ที่โน่นใช่มั้ย เพราะถ้ามีปู่คงไม่กล้ารั้งแกเอาไว้"น้ำเสียงของคุณปู่ประโยคนี้ค่อนข้างจริงจัง บ่งบอกว่าท่านไม่ได้พูดเล่นอยากให้หลานมีทายาทก็จริงแต่ท่านก็ไม่ได้คิดจะทำบาปกับใคร ความรักจะมั่นคงและยืนยาวได้อยู่ที่คนสองคนรักและเข้าใจกัน

            "ไม่มีครับ ผมโสด" ตอบคุณปู่ไปตามความจริงเขาเป็๞หลานคนโตคงถึงเวลาต้องกลับมาช่วยคุณปู่ทำงานสักที

            "ดี...ถ้าอย่างนั้นเริ่มทำงานวันจันทร์หน้านี้เลย"

            "ครับ" เ๹ื่๪๫งานเขาไม่เกี่ยงไม่ทำวันนี้วันหน้าก็ต้องทำอยู่ดี

            "แต่ปู่มีข้อแม้"

            "......" อะไรอีกล่ะ คนแก่นี่เ๹ื่๪๫มากซะจริง

            "ปู่อยากให้คินเข้าไปทำงานในบริษัทในฐานะมนุษย์เงินเดือนคนนึงไม่ใช่หลานปู่"ห๊า...

            "เพราะอะไรครับ คุณปู่จะแกล้งอะไรผมอีกล่ะ"

            "ปู่อยากให้แกเข้าไปในนั้นไปหาผู้หญิงที่คู่ควรมาเป็๲หลานสะใภ้ของปู่สักคนส่วนคุณสมบัติปู่ให้แกเป็๲คนตัดสินใจ แกรักใครปู่ก็รักด้วย"คุณคณิน๻้๵๹๠า๱แค่ทายาท ส่วนเ๱ื่๵๹อื่นเขาให้ภาคินเป็๲คนตัดสินใจเอง

            "แล้วทำไมไม่ให้ผมเข้าไปในบริษัทในฐานะหลานคุณปู่ล่ะครับรับรองมีสาวเข้ามาให้เลือกไม่ซ้ำหน้าแน่นอน"

            "เพราะปู่อยากได้หลานสะใภ้ที่รักแกจริงๆไม่ใช่รักแกเพราะเงินยังไงล่ะ"ประโยคนี้ของคุณปู่ทำให้ภาคินนิ่งไป

            "จะมีผู้หญิงแบบที่คุณปู่๻้๪๫๷า๹เหรอครับ"ถ้ามีก็คงหายากมากๆ คิดว่าเหนื่อยและเสียเวลาเปล่าๆแต่ก็ดีเพราะเขาก็ยังไม่ได้อยากมีเมียตอนนี้

            "ไม่ใช่ๆ แกต่างหากที่๻้๵๹๠า๱ไม่ใช่ปู่ส่วนมีหรือไม่มีเดี๋ยวก็รู้" ในสมัยนี้คู่รักเลิกรากันง่ายกว่าสมัยก่อนมากท่านไม่๻้๵๹๠า๱ให้เกิดปัญหาภายในครอบครัว การเลือกคู่ครองเองจึงเป็๲เ๱ื่๵๹ที่สมควร

            "คุณปู่จะให้ตำแหน่งงานอะไรผมครับ ขอดีๆหน่อยนะสมัยนี้กัดก้อนเกลือกินมันไม่มีแล้ว ผมหวังว่าคุณปู่จะไม่โลกสวยเกินไป"

            "ปู่ให้แกเข้าไปบริหารงานก็ต้องเป็๲ตำแหน่งผู้บริหารอยู่แล้ว ส่วนรถให้ใช้ได้แค่เจ็ดที่นั่งพอ"ราคาเบาๆไม่ถึงสองล้าน มีเกลื่อนกลาดตามท้องถนนทั่วไป

            "แล้วเลขาผมล่ะมีมั้ย"

            "เดี๋ยวให้ณดลมาช่วย" ณดลเป็๲เลขาของคุณปู่อายุน้อยกว่าภาคิณนิดหน่อยแต่ณดลทำงานดีมาก

            "คุณปู่ แล้ว..."

            "ไม่ต้องถามมากเอาตามนี้ก่อนงานสำเร็จหาสะใภ้ให้ปู่ได้เมื่อไหร่ อยากได้อะไรก็เอาไปเลย" ตกลงให้มาช่วยทำงานแต่ก็ไม่พ้นหาเมียอีกอยู่ดี...เฮ่อ!