ตอนที่ 1 ภาคิน
@สนามบิน
ภาคิน ทายาทคนโตของบริษัททีทีจี กรุ๊ป เป็บริษัทผลิตเครื่องดื่มรายใหญ่ติดอันดับต้นๆของประเทศกำลังเดินลงจากเครื่องบิน ซึ่งปกติแล้วเขาใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศอังกฤษ
"คุณภาคิน สวัสดีครับเชิญทางนี้ครับ"ลงจากเครื่องได้ก็มีคนของคุณปู่มารอรับกลับบ้าน พร้อมกับช่วยถือกระเป๋าเดินทางให้
คฤหาสน์หลังใหญ่เป็ที่อยู่อาศัยของเ้าของบริษัททีทีจีกรุ๊ปคฤหาสน์หลังใหญ่หลังนี้มีพื้นที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตา สวยงามตั้งอยู่ใจกลางเมืองแต่ไม่น่าอยู่เพราะมันเงียบเหงามานานมากแล้วแต่ถ้าได้มีเด็กเล็กมาวิ่งเล่นสักคนสองคนก็คงจะดีไม่น้อย
"คุณปู่สวัสดีครับ" ภาคินก้าวขาเดินเข้าบ้านด้วยท่าทางสง่าผ่าเผยเขาคือหลานชายคนโตของทีทีจีกรุ๊ป หล่อ รวย มากความสามารถ
"เออ...สวัสดี นี่ถ้าปู่ไม่เรียกตัวแกกลับมาแกก็คงไม่คิดจะกลับมาหาปู่เลยใช่มั้ย"น้ำเสียงของคนแก่ฟังดูเหมือนจะน้อยใจหลานชายอยู่ไม่น้อย
"ไม่เอาน่าคุณปู่ อย่ามาดราม่าใส่ผมขี้น้อยใจทำเป็คนแก่ไปได้" แก่แล้วจริงๆนั่นแหละแต่ท่าทางขี้เล่นของภาคินหลานชายคนโปรด ทำให้คุณปู่ค่อยๆคลี่ยิ้มบางๆออกมา
"ไม่ต้องมาย้ำ นั่งลงๆ" คุณคณินหรือที่ทุกคนชอบเรียกท่านว่า...ท่านประธานท่านเป็ CEO ของบริษัททีทีจีกรุ๊ปซึ่งตอนนี้ท่านก็แก่มากแล้ว อยากให้หลานชายมาช่วยบริหารงานแทนแต่ก่อนอื่นท่านอยากให้หลานหาเมียก่อน เนื่องจากท่านมีความเชื่อที่ว่าผู้นำทุกคนจะต้องมีภรรยาคอยเคียงข้างถึงจะประสบความสำเร็จได้
"ขอบคุณครับ"ภาคินทิ้งตัวนั่งลงไปที่โซฟาหนังอย่างดีตัวใหญ่เขากวาดสายตามองไปรอบๆคฤหาสน์หลังนี้ นานมากแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาที่นี่
"พ่อกับแม่บอกอะไรหลานก่อนมามั้ย"คุณปู่เริ่มพูดเข้าเื่ทันทีในจังหวะนี้เองก็มีสาวใช้ถือถาดเอาน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟให้เมื่อเสิร์ฟเสร็จสาวใช้จึงรีบออกไป
"บอกครับ บอกว่าคุณปู่กำลังจะบังคับให้ผมหาเมียอยากให้ผมแต่งงานมีครอบครัว แต่ผมขอบอกไว้ก่อนเลยนะครับคุณปู่ไม่มีทางบังคับผมได้หรอก" เขาไม่เอาซะอย่างใครจะทำอะไรได้ผู้หญิงสวยๆคือของหวานสำหรับเขา แต่พวกเธอก็น่าเบื่อมากเช่นกัน
"งั้นแกก็ไม่ต้องเอาสมบัติของปู่"คุณปู่้าทายาท ตอนนี้ยังไม่มีหลานคนไหนยอมมีเมียเลยสักคน...คนแก่กลุ้ม!
"ตายไปก็เอาไปไม่ได้"
"แช่งปู่เหรอ วะไอ้นี่!"
"แช่งเช่งอะไรกันก็คุณปู่แก่แล้วแล้วนี่น้ำอะไรครับ หมอสั่งห้ามทานของหวานไม่ใช่เหรอ"ขวดเครื่องดื่มตรงหน้าที่วางอยู่บนโต๊ะถูกหยิบขึ้นมาดู
"นี่คือผลิตภัณฑ์ใหม่ของบริษัทเรา"ที่ฉลากบอกว่ามีน้ำตาลสามสิบเปอร์เซ็นต์
"มีโรคประจำตัวถ้าอยากอยู่นานๆก็ต้องเชื่อหมอนะครับ มาผมชิมให้เอง"คุณปู่ยังไม่ได้อ้าปากบอกให้เลย ไอ้หลานชายตัวแสบก็รีบเปิดฝาแล้วรีบกระดกลงคอทันที
"อื้อ...ก็อร่อยดีนะครับ"ภาคินทราบมาว่าคุณปู่มีโรคประจำตัวตามประสาคนแก่นั่นก็คือเบาหวานกับความดันแค่นี้เท่านั้นแต่คุณหมอเพิ่งจะตรวจเจอโรคหัวใจอีกหนึ่งโรคซึ่งตอนนี้ยังไม่มีใครรู้
"ปู่พูดตอนไหนว่าจะให้แกชิมให้หน้าตาก็ไม่ดียังจะนิสัยเสียอีก"ขอมาลองชิมแค่ขวดเดียวไม่คิดว่าจะมีมารคอหอยมาช่วยชิมให้
"ไหนคุณปู่บอกว่าผมหล่อเหมือนคุณปู่ตอนหนุ่มๆเปี๊ยบเลยไงครับ"เย้าคุณปู่เล่นแถมยังทำท่าเอร็ดอร่อยราวกับว่าเครื่องดื่มที่กำลังดื่มอยู่รสชาติหวานหอมซะเหลือเกิน
"แกจะไม่เถียงปู่สักคำมันจะตายมั้ยอายุปู่จะสั้นก็เพราะต้องมานั่งเถียงกับแกนี่แหละ" ต่างคนต่างไม่มีใครยอมใครแต่ก็รักกันมาก
"อ่ะๆ เข้าเื่เลยดีกว่าคุณปู่เรียกผมกลับมาจากอังกฤษ้าอะไรครับ"สายตาของคุณปู่มองไปที่ขวดเครื่องดื่มที่หลานชายแย่งเอาไปดื่มกว่าจะขอมาได้สักขวดไม่ใช่เื่ง่าย เนื่องจากทุกคนพยายามช่วยท่านควบคุมอาหาร
"ปู่อยากให้แกหาหลานสะใภ้แล้วก็มีเหลนตัวเล็กๆให้ปู่สักคน"เื่เดิม! ฝันไปเถอะเขาไม่มีทางให้ความร่วมมือเด็ดขาด
"เื่นี้เลิกคุย ผมไม่รีบ"ตอบปัดๆแล้วเอนหลังพิงพนักโซฟาด้วยท่าทางสบายๆ
"แต่ปู่รีบ"
"ถ้าคุณปู่รีบ คุณปู่ก็...ยังดูแข็งแรงอยู่นี่ครับหาย่าน้อยสักคนมาทำอาให้ผมเลี้ยงสักคนสองคนดีมั้ยครับ"
"พูดบ้าๆ จะตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้เลยแค่กๆ" คนแก่เริ่มเหนื่อยใจกับไอ้หลานหัวรั้นเสียงไอของคุณปู่ทำให้ภาคินเบนสายตาไปมองท่าน
"ไม่เอาน่า อย่ามาแสดงละครต่อหน้าผมคุณปู่แข็งแรงจะตาย" ทันทีที่ภาคินพูดเย้าคุณปู่เล่นจบเสียงของพ่อบ้านก็เอ่ยขึ้นมาจากทางประตูด้านหน้า
"คุณท่านครับ คุณหมอมาแล้วครับ"
"คุณหมอ...คุณปู่เป็อะไรครับ"
"โรคคนแก่น่ะ...ไปเชิญคุณหมอเข้ามา"ประโยคหลังท่านหันไปบอกพ่อบ้านแล้วหันกลับมาพูดกับหลานชายต่อ
หลังจากที่คุณหมอเดินเข้ามาคุณหมอก็เริ่มลงมือทำการตรวจและจ่ายยาให้
"หัวใจโตเหรอครับ!"
"แกจะเสียงดังทำไม ปู่ยังไม่รีบตายตอนนี้หรอกน่าว่าจะอยู่รอดูหน้าเหลนก่อน" เสียงเรื่อยๆของคนแก่ทำให้ภาคินเริ่มคิดหนักจากที่ไม่คิดจะมีใคร สงสัยคงต้องรีบคิดซะแล้ว
"พูดเื่นี้อีกแล้วพอจะมีเื่อื่นที่เราสองคนปู่กับหลานจะคุยกันรู้เื่มั้ยครับ"ตราบใดที่เขายังไม่เจอคนที่ถูกใจ เขาจะไม่มีทางยอมแต่งงานมั่วๆเด็ดขาด
"ที่ปู่เรียกตัวแกกลับมาครั้งนี้เป็เพราะสุขภาพไม่ดีอย่างที่แกเห็นปู่จะให้แกไปทำงานแทนปู่ที่บริษัทของเรา" ตอนนี้มีคุณปู่เป็ประธานบริษัท (CEO)ซึ่งท่านก็แก่มากแล้วแถมตอนนี้ยังมาเจอโรคหัวใจเพิ่มอีกคงถึงเวลาแล้วที่จะต้องส่งต่อภารกิจอันใหญ่หลวงนี้ให้ลูกหลานไปช่วยจัดการบริหารสักที
"แล้วบริษัทแม่ที่อังกฤษล่ะครับ"
"ก็ให้คนอื่นดูไปก่อน" ภาคินยังมีพ่อมีน้องชายที่อยู่ทางโน้น ส่วนทางนี้มีแค่คุณปู่คนเดียวซึ่งตอนนี้ท่านก็สมควรที่จะต้องพักผ่อนได้แล้ว
"เอายังไงก็เอา แล้วทำไมไม่บอกล่วงหน้าล่ะครับผมจะได้เตรียมตัวให้มากกว่านี้"
"ขืนบอกก็คงเกี่ยงกันมา" ก็จริง รู้ทันอีกเถียงไม่ออกเลย
"ปู่ขอถามแกอีกครั้ง ขอให้แกตอบปู่ตามความจริงแกยังไม่ได้มีคนรักอยู่ที่โน่นใช่มั้ย เพราะถ้ามีปู่คงไม่กล้ารั้งแกเอาไว้"น้ำเสียงของคุณปู่ประโยคนี้ค่อนข้างจริงจัง บ่งบอกว่าท่านไม่ได้พูดเล่นอยากให้หลานมีทายาทก็จริงแต่ท่านก็ไม่ได้คิดจะทำบาปกับใคร ความรักจะมั่นคงและยืนยาวได้อยู่ที่คนสองคนรักและเข้าใจกัน
"ไม่มีครับ ผมโสด" ตอบคุณปู่ไปตามความจริงเขาเป็หลานคนโตคงถึงเวลาต้องกลับมาช่วยคุณปู่ทำงานสักที
"ดี...ถ้าอย่างนั้นเริ่มทำงานวันจันทร์หน้านี้เลย"
"ครับ" เื่งานเขาไม่เกี่ยงไม่ทำวันนี้วันหน้าก็ต้องทำอยู่ดี
"แต่ปู่มีข้อแม้"
"......" อะไรอีกล่ะ คนแก่นี่เื่มากซะจริง
"ปู่อยากให้คินเข้าไปทำงานในบริษัทในฐานะมนุษย์เงินเดือนคนนึงไม่ใช่หลานปู่"ห๊า...
"เพราะอะไรครับ คุณปู่จะแกล้งอะไรผมอีกล่ะ"
"ปู่อยากให้แกเข้าไปในนั้นไปหาผู้หญิงที่คู่ควรมาเป็หลานสะใภ้ของปู่สักคนส่วนคุณสมบัติปู่ให้แกเป็คนตัดสินใจ แกรักใครปู่ก็รักด้วย"คุณคณิน้าแค่ทายาท ส่วนเื่อื่นเขาให้ภาคินเป็คนตัดสินใจเอง
"แล้วทำไมไม่ให้ผมเข้าไปในบริษัทในฐานะหลานคุณปู่ล่ะครับรับรองมีสาวเข้ามาให้เลือกไม่ซ้ำหน้าแน่นอน"
"เพราะปู่อยากได้หลานสะใภ้ที่รักแกจริงๆไม่ใช่รักแกเพราะเงินยังไงล่ะ"ประโยคนี้ของคุณปู่ทำให้ภาคินนิ่งไป
"จะมีผู้หญิงแบบที่คุณปู่้าเหรอครับ"ถ้ามีก็คงหายากมากๆ คิดว่าเหนื่อยและเสียเวลาเปล่าๆแต่ก็ดีเพราะเขาก็ยังไม่ได้อยากมีเมียตอนนี้
"ไม่ใช่ๆ แกต่างหากที่้าไม่ใช่ปู่ส่วนมีหรือไม่มีเดี๋ยวก็รู้" ในสมัยนี้คู่รักเลิกรากันง่ายกว่าสมัยก่อนมากท่านไม่้าให้เกิดปัญหาภายในครอบครัว การเลือกคู่ครองเองจึงเป็เื่ที่สมควร
"คุณปู่จะให้ตำแหน่งงานอะไรผมครับ ขอดีๆหน่อยนะสมัยนี้กัดก้อนเกลือกินมันไม่มีแล้ว ผมหวังว่าคุณปู่จะไม่โลกสวยเกินไป"
"ปู่ให้แกเข้าไปบริหารงานก็ต้องเป็ตำแหน่งผู้บริหารอยู่แล้ว ส่วนรถให้ใช้ได้แค่เจ็ดที่นั่งพอ"ราคาเบาๆไม่ถึงสองล้าน มีเกลื่อนกลาดตามท้องถนนทั่วไป
"แล้วเลขาผมล่ะมีมั้ย"
"เดี๋ยวให้ณดลมาช่วย" ณดลเป็เลขาของคุณปู่อายุน้อยกว่าภาคิณนิดหน่อยแต่ณดลทำงานดีมาก
"คุณปู่ แล้ว..."
"ไม่ต้องถามมากเอาตามนี้ก่อนงานสำเร็จหาสะใภ้ให้ปู่ได้เมื่อไหร่ อยากได้อะไรก็เอาไปเลย" ตกลงให้มาช่วยทำงานแต่ก็ไม่พ้นหาเมียอีกอยู่ดี...เฮ่อ!