ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

หลังจากที่เจ้าสำนักเฮาฮงไป๋ขึ้นมาถึงชั้นที่ 49 ก็พบว่าศิษย์ของตนถูกขังอยู่และยังปลอดภัยดีก็โล่งใจ และร้องตะโกนเรียกขานออกไปทันที เซี๊ยะหยูอิงที่ถูกขังอยู่ในกรงน้ำแข็ง กำลังนั่งดูดซับความเย็นรอให้กรงน้ำแข็งหายไป จู่ๆก็ได้ยินเสียงคนตะโกนเรียกขานชื่อตนจึงลืมตาแล้วรีบหันไปดู ก็ต้องแปลกใจ เพราะคนที่เรียกนั้น เป็นอาจารย์ของตนเอง"เจ้าปลอดภัยก็ดีแล้ว" เฮาฮงไป๋กล่าวออกมาอย่างโล่งใจ"ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงถูกขังแบบนี้ล่ะ""เอ่อ..คือว่า ศิษย์คิดขัดขวางศิษย์จากสำนักเพลิงตะวันไม่ให้ขึ้นไปยังชั้นต่อไปแล้วเปิดใช้งานเขตแดนหิมะผันแปรออกมา แต่เขากับสามารถหลบมันได้อย่างง่ายดาย และใช้ทักษะธาตุน้ำแข็งจับศิษย์ขังเอาไว้ที่นี่" "หาา...เจ้าว่าอะไรนะ ศิษย์สำนักเพลิงตะวันก็ใช้ธาตุน้ำแข็งได้อย่างนั้นรึ""ใช่แล้วท่านอาจารย์ ศิษย์ก็ตกใจที่เขาสามารถใช้พลังธาตุน้ำแข็งได้ แถมยังแข็งแกร่งกว่าศิษย์มากด้วย" "หืม..งั้นที่เจ้าอยู่แบบนี้ก็เพราะออกมาไม่ได้อย่างนั้นรึ"เซี๊ยะหยูอิงพยักหน้าตอบ ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยความรู้สึกผิดที่ตัวเองเป็นคนใจแคบ เพียงเพราะไม่อยากให้คนอื่นขึ้นไปยังชั้นต่อไป ถ้าเป็นคนที่โหดเหี้ยมแล้วล่ะก็ ตนคงไม่ได้มายืนคุยกับท่านอาจารย์ของตัวเองแบบนี้ ถือว่าครั้งนี้เป็นบทเรียนครั้งสำคัญที่การตัดสินใจอะไรโดยไม่คิดก่อน จะเกือบทำให้ตัวเองต้องจบชีวิตลง"ศิษย์รู้สึกเสียใจที่ทำเรื่องแบบนี่ลงไป ถ้ายังมีโอกาสศิษย์ก็อยากจะกล่าวขอโทษด้วตัวเอง""เรื่องนี้เอาไว้ก่อนเถอะ เจ้าไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยอย่างนั้นรึ""ศิษย์ได้ยินเจ้าค่ะ แต่จะให้ทำยังไงได้จะหนีก็หนีไม่ได้ ศิษย์ได้แต่ทำใจยอมรับ และรอให้กรงน้ำแข็งนี่สลายไปเองถึงจะออกจากหอคอยสวรรค์แห่งนี้ได้""เฮ้อ..ข้าเข้าใจแล้ว ว่าทำไมเจ้าสำนักเพลิงตะวันถึงได้กล่าวออกมาแบบนั้น ไม่นึกว่าศิษย์สำนักเพลิงตะวันจะลึกลับขนาดนี้"แกร๊ก! แกร๊ก! เพล้ง! เสียงกรงน้ำแข็งแตกกระจายขึ้นหลังจากที่ผ่านมาแล้ว 3 ชั่วยาม ทำให้เซี๊ยะหยูยิ้มขึ้นมาทันทีก่อนจะจ้องมองไปที่ชั้น 50 แล้วถอนหายใจออกมา"เฮ้อ...ท่านอาจารย์พวกเรากลับออกไปข้างนอกหอคอยสวรรค์กันเถอะ ศิษย์คงไม่อาจจะก้าวขึ้นไปยังชั้นที่50ได้" "เจ้าอย่าเสียใจไปเลยมาถึงชั้นนี้ได้ก็สุดยอดแล้ว เพียงแต่เจ้ายังเทียบกับเด็กหนุ่มคนนั้นไม่ได้ก็เท่านั้นเอง เขาพิเศษเกินกว่าที่พวกเราจะเข้าใจ ไม่แน่เขาอาจจะทำสำเร็จก็ได้"หลังจากกล่าวจบอาจารย์และศิษย์ก็พากันเดินกลับลงไป เพื่อที่จะออกจากหอคอยสวรรค์แห่งนี้ และเฝ้ารอดูการกลับมาของผู้พิชิตหอคอยสวรรค์แห่งนี้ชั้นที่ 89 ชิงหลงก็ยังคงนั่งพักอยู่เพื่อฟื้นฟูพลังเวทย์ที่เสียไปก่อนหน้านี้ เขาไม่รู้ว่าที่ด้านนอกนั้นเป็นยังไง เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว เพราะไม่สามารถมองออกไปด้านนอกของหอคอยสวรรค์ได้ชิงหลงยังคงนั่งดูดซับพลังความเย็นอย่างต่อเนื่อง และสังเกตุการกระทำของภูติน้ำแข็งอยู่บ่อยๆตอนนี้ ภูติน้ำแข็งสมบูรณ์แบบแล้ว มีรูปร่างเหมือนภูติที่อาศัยอยู่ในปราสาทเคลื่อนที่ มีแค่สีผิวที่ต่างกันเท่านั้นนี่คงเป็นเพราะลักษณะพิเศษตามธาตุที่ตนเองมีเช่น สีน้ำตาลคือดิน สีฟ้าคือน้ำ สีเทาคือลม สีแดงคือไฟ ธาตุพิเศษ สีเขียวคือไม้ สีเหลืองคือทอง สีครามคือน้ำแข็ง สีม่วงคือสายฟ้า สีดำคือความมืด สีขาวคือแสง"ข้าใช้ได้ทุกธาตุก็จริงแต่กว่าจะได้ภูติแต่ละธาตุคงมีเงื่อนไข เช่นหอคอยสวรรค์แห่งนี้ที่เป็นธาตุน้ำแข็ง ก็เลยได้ภูติน้ำแข็งมาสินะ ครั้งนี้ถือว่าข้าโชคดีก็แล้วกัน"ชิงหลงพึมพำก่อนจะมองไปยังทางขึ้นไปยังชั้นที่ 90 ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปยังช่องทางที่เกิดขึ้น แล้วเดินขึ้นไปยังชั้นที่90 เมื่อมาถึง ชิงหลงก็ก้าวเท้าเดินเข้าไป กึกๆ! กึกๆเสียงรูปปั้นน้ำแข็งขยับแล้วพุ่งเข้ามาโจมตีชิงหลงทันที ฟิ้วว!! เหวออ!! ชิงหลงอุทานออกมาด้วยความตกใจรีบกระโดดถอยออกมายังชั้น 89 อย่างรวดเร็ว ปัง! เสียงปะทะของรูปปั้นนกกับม่านพลังงานที่ทางขึ้นดังสนั่นหวั่นไหว ชิงหลงขมวดคิ้ว หัวใจเต้นรัว ถ้าชิงหลงหลบไม่ทันเขาอาจจะถูกรูปปั้นนกขนาดเท่ากับตัวเขาปะทะจนบาดเจ็บแล้วก็ได้"เอ่อ...นี่มันจะไม่เกินไปหน่อยรึไง เล่นโจมตีตั้งแต่ก้าวขาเข้าไปเนี้ย ดีนะที่มันพุ่งมาแค่ตัวเดียว ก็ยังพอจะมีเวลาหลบได้บ้าง"ชิงหลงคิดหาวิธีเอาชนะชั้นที่90เงียบๆอย่างใจเย็น แต่ที่นอกหอคอยสวรรค์นั้นกับแตกตื่นขึ้นทันที เมื่อได้ยินเสียง ปัง!! ดังขึ้นอีกครั้งหลังจากเงียบหายไปนาน "เหวออ!! เกิดอะไรขึ้นอีกละเนี้ย" ทุกคนรีบออกมาจากกระโจม เพื่อมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ จึงคิดว่าน่าจะมาจากหอคอยสวรรค์ จึงได้หันหน้าขึ้นไปมองดู ก็ไม่พบสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าเสียงเกิดขึ้นจากหอคอยสวรรค์เลย"หืม..." ถึงจะไม่เห็นสิ่งผิดปกติ แต่เสียงที่เกิดนั่นย่อมมาจากหอคอยไม่ผิดแน่นอน เพราะว่า ยังมีศิษย์จากสำนักเพลิงตะวันอยู่ข้างในนั้น"เอ๊ะ มีใครกำลังเดินออกมาจากหอคอยสวรรค์ด้วยล่ะ ""จริงๆด้วย""หืม..นั้นมันเจ้าสำนักเฮาฮงไป๋กับศิษย์เซี๊ยะหยูอิงนิ หรือว่าพวกเขาจะไม่ไหวถึงได้กลับออกมา"ศิษย์จากสำนักหิมะจันทรารีบเข้าไปประคองทั้งสองคนอย่างรวดเร็ว แล้วพากลับไปพักผ่อนที่กระโจมที่พักของสำนักตนทันที "ท่านเจ้าสำนักศิษย์น้อง เป็นยังไงกันบ้าง" "ไม่เป็นอะไรมาก แค่เสียพลังปราณไปมากก็เท่านั้น ศิษย์พี่ไม่ต้องเป็นห่วง""แล้วเกิดอะไรขึ้นที่ด้านในหอคอยสวรรค์นั่นกันล่ะ ท่านอาจารย์""ข้าขอพักก่อนก็แล้วกัน ไว้จะเล่าให้ฟังทีหลัง" เมื่อกล่าวจบเจ้าสำนักก็ล้มตัวลงนอนพักผ่อนไปที่ด้านในหอคอยสวรรค์ชิงหลงเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง เมื่อก้าวเข้าไปยังชั้นที่ 90 รูปปั้นนกน้ำแข็ง ก็พุ่งเข้ามาโจมตีชิงหลงทันที ฟิ้วว!! ชิงหลงใช้เวทย์สร้างฌล่น้ำแข็งขึ้นมาต้านรับทันที ปัง!! ชิงหลงไม่รอช้า ใช้เวทย์คุกน้ำแข็งขังรูปปั้นนกที่ยังไม่ขยับทีละตัว พร้อมกับสร้างโล่ขึ้นมาป้องกัน รปูปปั้นนกที่เหลือก็ยังพุ่งเข้ามาโจมตีชิงหลงทุกครั้งเมื่ออีกตัวโจมตีออกไปแล้ว แต่ก็ยังพอรับมือได้อยู่ เสียงการปะทะกันเริ่มดังให้ได้ยินอีกครั้ง ทำให้ที่ด้านนอกหอคอยตื่นตกใจอีกครั้งและคิดว่านี่คงเป็นผลจากการขึ้นไปยังชั้นต่อไปของหอคอย จนต้องมีการปะทะกันเกิดขึ้น ถึงไม่รู้ว่าปะทะกับอะไรอยู่ ทำให้ทุกคนคาดหวังอยู่บ้างว่าชิงหลงจะพิชิตหอคอยแห่งนี้ได้ในเร็ววันปัง!! ปัง! ปัง! ตอนนี้ชิงหลงทั้งหลบทั้งป้องกันทั้งโจมตีไปพร้อมกัน และก็มาถึงแท่นที่มีกล่องขนาดใหญ่และหีบขนาดกลางปรากฎขึ้นตรงหน้า ชิงหลงยิ้มก่อนจะสะบัดมือเก็บทั้งสองอย่างไป แล้วก็นั่งพักฟื้นฟูพลังเวทย์ ผ่านไป50ลมหายใจชิงหลงก็ลุกขึ้นเดินไปยังชั้นที่91 ชั้นนี้เป็นด่านเขาวงกตไม่มีรูปปั้นน้ำแข็ง แต่จะมีกับดักแทน ด่านนี้ชิงหลงใช้เวลานานพอสมควร เพื่อหาทางออกที่ถูกต้องชิงหลงเดินเข้าไปตามช่องทางซ้ายที ขวาที เจอทั้งกับดักหลุม ก้อนน้ำแข็งยักษ์กลิ้งไล่ทับ กับดักธนูน้ำแข็งที่กำแพง ผนังกำแพงเคลื่อนสลับไปมา แต่กับดักเหล่านี้ชิงหลงหลบได้สบายๆ ดีกว่ารูปปั้นน้ำแข็งซะอีก แต่มันก็ใช้เวลานานกว่าจะหาทางที่ถูกต้องเจอ ชิงหลงเดินวนไปวนมาอยู่ในเขาวงกตครึ่งชั่วยามกว่าจะหาทางออกเจอ ที่แท่นสมบัติจะมีชุดคลุมสีดำวางไว้ ดูเหมือนชุดคลุมทำธรรมดา แต่เมื่อ ชิงหลงหยิบขึ้นมาก็ปรากฎตัวอักษรขึ้นมาทีละชุด จนครบทุกส่วนจากนั้นก็หายไป ที่ตัวชุดคลุมสีดำปรากฎชั้นพลังบางอย่างขึ้นมาให้ความรู้สึกอบอุ่นคุณสมบัติเหมือนธาตุแสง ชิงหลงยิ้มพึงพอใจกับชุดคลุมนี้มาก เมื่อเขาสวมใส่ความหนาวเย็นก็ลดลงไปทำให้รู้สึกเหมือนอากาศหนาวทั่วๆไป"ชุดคลุมนี้มาได้ถูกจังหวะพอดีเลย แบบนี้ข้าก็ลุยด่านต่อไปได้สบายขึ้นแล้วสินะ ถึงไม่รู้ว่าใครสร้างแต่ก็ขอบคุณที่มีของล้ำค่ามากมายให้" เมื่อกล่าวจบชิงหลงก็มาถึงชั้นที่ 92 ชั้นนี้เป็นการกระโดดไปยังแท่นน้ำแข็งที่ลอยอยู่ที่ใต้แท่นนั้นจะเป็นหลุมดำปรากฎอยู่ ถ้ากระโดดไปที่แท่นน้ำแข็งไม่ถูกมันจะสั่นเตือนก่อนจะสลายหายไป ดังนั้นจึงต้องกระโดดไปยังแท่นน้ำแข็งอื่นก่อนที่ตัวเองจะหล่นลงไปที่หลุมดำด้านล่างนี้"เอ่อ...คิดว่าด่านแบบนี้จะหยุดข้าได้รึไง หึหึ"ชิงหลงหัวเราะอย่างชั่วร้ายออกมาชิงหลงใช้เวทย์เคลื่อนย้ายข้ามไปอีกฝั่งอย่างง่ายๆ ถ้าเป็นคนอื่นคงทำแบบนี้ไม่ได้เพราะแท่นน้ำแข็งแต่ละอันมันห่างกันมากพอสมควร การกระทำของชิงหลงถือว่าโกงมากเมื่อมาถึงแท่นสมบัติก็พบกับผลึกรูปหยดน้ำสีน้ำเงินฟ้า 3 หยดวางอยู่ในกล่องสีเงิน ชิงหลงมองดูก็รู้แค่ว่ามันเหมือนหยดน้ำแต่ก็ไม่รู้ว่ามันเอาไว้ทำอะไร จึงสะบัดมือเก็บไปก่อน ค่อยมาวิเคราะห์อีกที จากนั้นก็เดินขึ้นไปยังชั้นที่ 93 ชั้นนี้เป็นการหลบสิ่งกีดขวางทั้งบนพื้นและบนอากาศ จะเป็นการสุ่มเกิดของกับดักแต่ละอย่าง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา ชิงหลงก็ใช้วิธีเหมือนด่าน92ผ่านไปง่ายๆ เมื่อมาคิดดูแล้วจะเป็นการทดสอบความเร็ว การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าทั้งนั้น ชิงหลงก็ใช้วิธีเดิมในการผ่านขึ้นมาเรื่อยๆ ชั้นที่ 94 95 96 97 98 จนมาถึงชั้นที่ 99 ก็ยังเป็นด่านคล้ายๆก่อนหน้านี้ เพียงแต่เมื่อพลาดก็จะกลับไปเริ่มต้นใหม่ ชิงหลงใช้ความสามารถพิเศษเหมือนก่อนหน้านี้ไม่ได้ แต่ก็ยังใช้เวทย์ป้องกันและโจมตีได้อยู่ ชิงหลงต้องเดินหลบ วิ่งหลบ กระโดดหลบตลอดเวลา เมื่อถูกวัตถุที่ทำจากน้ำแข็งปะทะก็จะถูกย้ายกลับไปเริ่มต้นใหม่และเส้นทางจะถูกสุ่มใหม่ทุกครั้งเมื่อล้มเหลว จนชิงหลงเริ่มบ่นและหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆเมื่อล้มเหลว"อ๊ากกก!!! นี่มันด่านทดสอบอะไรของมันว่ะ กับดักก็เยอะ แล้วยังมีกำแพงน้ำแข็งวงกตอีก นี่มันรวมกับดักทุกอย่างไว้ที่นี่เลยรึไง ลองอีกซักครั้งถ้ายังไม่ผ่านละก็ บึม ทิ้งซะเลย"ชิงหลงเดินหลบกับดัก วิ่งหนีรูปปั้นน้ำแข็ง ทั้งโจมตีและป้องกันอย่างทุลักทุเล ในที่สุดก็มองเห็นแท่นสมบัติอยู่ตรงหน้า ด้านหลังแท่นจะมีทางขึ้นไปยังชั้นที่ 100 ชิงหลงยิ้มออกมาก่อนจะรีบวิ่งไปยังแท่นสมบัตินั้น แต่ก็มีสิ่งที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นเมื่ออยู่ๆชิงหลงก็ถูกวาปกลับไปเริ่มต้นใหม่ "วิ้งง!! วูบ!!" ชิงหลงปรากฎร่างขึ้นที่หน้าทางขึ้นมายังชั้นที่99 ตอนนี้ ชิงหลงนิ่งค้างไปแล้ว เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงถูกวาปกลับมาที่นี่ ทั้งๆที่เขายังไม่ถูกสิ่งใดปะทะ "เอ่อ..เกิดอะไรขึ้นกัน กว่าข้าจะผ่านไปได้ข้าต้องใช้เวลานานกว่า 1 ชั่วยามกว่าจะไปถึงแท่นสมบัติได้กลับถูกส่งกลับมาเริ่มใหม่ง่ายๆแบบนี้เลยหรอ นี่ข้ากำลังถูกแกล้งอยู่รึไง" คิกๆคิกๆคิก เสียงหัวเราะชอบใจ เมื่อเห็นชิงหลงนิ่งค้าง ทำหน้าหดหู่เมื่อถูกส่งกลับมาเริ่มใหม่ ชิงหลงคิ้วกระตุกทันที ก่อนจะกวาดสายตามองหาต้นตอที่มาของเสียง แต่ก็ไม่พบ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ยังคงดังก้องอยู่ใน หัวของเขาตลอดเวลา ทำให้ชิงหลงหมดความอดทน "ข้าไม่สนใจสมบัติเหล่านี้แล้ว งั้นก็มาจบเรื่องมันที่ชั้นนี้ก็แล้วกัน" พูดจบชิงหลงก็ใช้เวทย์สร้างลูกไฟวิญญาณ ด้วยพลังทั้งหมดที่เขามีขึ้น ลูกไฟวิญญาณขนาดใหญ่กว่าตัวของเขานับร้อยเท่าปรากฎขึ้นบนอากาศ ความร้อนดังไฟนรกโลกันต์แผ่ขยายไปทั่ว น้ำแข็งที่เกราะตามผนังละลายหายไปอย่างรวดเร็ว บรรยากาศบิดเบี้ยวไปมาเพราะความร้อนของเปลวไฟ กำลังสร้างความเสียหายให้กับหอคอยสวรรค์แห่งนี้อย่างรวดเร็วเสียงหัวเราะเยาะเย้ยกลายเป็นเสียงร้องตะโกนโหวกเหวกวุ่นวาย ร้อนรน ถกเถียงกันไปมา"เป็นไงล่ะที่นี่ เจ้าไปทำให้เขาโกรธสุดๆเลยไม่ใช่รึไง""ข้าแค่จะแกล้งเขานิดหน่อยเอง""นิดหน่อยบ้านเจ้าน่ะสิ เขาผ่านด่านแล้วเจ้ากลับทำให้เขากลับไปเริ่มใหม่ เป็นใครก็ต้องโกรธอยู่แล้ว""แล้วข้าจะทำยังไงดีล่ะ" "เจ้าก็ขอโทษเขาไปซะสิ แล้วให้เขาผ่านขึ้นมายังชั้นที่100 เขาคงจะยกโทษให้เองล่ะ ""ได้ๆข้าจะทำเดี๋ยวนี้ล่ะ เอ่อ...ข้าขอโทษท่านด้วย ช่วยอย่าทำลายหอคอยแห่งนี้เลย ข้าจะส่งท่านไปยังชั้นที่100 แทนการขอโทษ ที่แกล้งท่านก็ได้"เมื่อได้ยินชิงหลงก็สลายลูกไฟวิญญาณไป จากนั้นชิงหลงก็ถูกส่งขึ้นไปยังชั้นที่ 100 ทันที

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 ชั้นที่100

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 ชั้นที่100

คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้