เส้นทางจักรพรรดินี

บทที่ 29 แก้แค้น (ตอนปลาย)

“ผู้เล่นมนตราได้สังหารสัตว์อสูรชั้นราชา ระดับ 180 ‘ราชาหมึกยักษ์’ ได้รับค่าประสบการณ์ 240,000 หน่วยสัตว์อสูรในพันธสัญญาฯ ได้รับค่าประสบการณ์ 360,000 หน่วยได้รับเงิน 600 เหรียญทองค่ะ ”

“ผู้เล่นมนตราสูญเสียเงิน 540 เหรียญทองให้แก่อเล็กซ์ ตามเงื่อนไขของสัญญาซื้อขายฯ ค่ะ”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง} ระดับต่ำจำนวน 100 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง}ระดับกลาง จำนวน 30 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง} ระดับสูงจำนวน 10 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {น้ำยาเพิ่มพลังชีวิต} ระดับสูง จำนวน 10 ขวด”

.........

........

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {สร้อยคอปะการังสีรุ้ง} (เซต 1/3) ระดับ A จำนวน 1ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {กำไลปะการังสีรุ้ง} (เซต 1/3) ระดับ A จำนวน 1ชิ้น”

เสียงและข้อความจากระบบฯรายงานสิ่งที่ตัวเองได้รับอย่างต่อเนื่อง มีนก็ได้แต่เลื่อนดูอย่างผ่าน ๆจนมาสะดุดอยู่ที่ “สร้อยคอ” และ “กำไล” ระดับ A ซึ่งเป็นไอเทมเซตนี่แหละ...

ด้วยความตื่นเต้นหญิงสาวผู้ตาลุกวาว จึงรีบเปิดรายละเอียดของไอเทมทั้งสองชิ้นขึ้นมาตรวจสอบอย่างรวดเร็ว

{สร้อยคอปะการังสีรุ้ง}(เซต 1/3) ระดับ A

ประเภท:เครื่องประดับ (สร้อยคอ)

ความคงทน140/150

-เพิ่มพลังป้องกัน (DEF) 20 หน่วย
- เพิ่มพลังป้องกันเวทมนตร์ (M.DEF) 10หน่วย
- เพิ่มพลังเวทมนตร์ 1,500 หน่วย
- เพิ่มค่าปัญญา 50 หน่วย
- เพิ่มพลังโจมตีด้วยเวทมนตร์ 20 เปอร์เซ็นต์
- น้ำหนัก: 2

เงื่อนไข

-ระดับ 150 ขึ้นไป

เซต: 2 ชิ้น

-เพิ่มโบนัสพลังเวทมนตร์ 2,000 หน่วย

เซต: 3 ชิ้น

-เพิ่มโบนัสพลังเวทมนตร์ 2,000 หน่วย
- เพิ่มค่าปัญญา 100 หน่วย
- ลดเวลาในการร่ายเวทมนตร์ 10 เปอร์เซ็นต์
- ป้องกันสถานะ “เป็นใบ้” 100 เปอร์เซ็นต์

{กำไลปะการังสีรุ้ง} (เซต 1/3) ระดับ A

ประเภท:เครื่องประดับ (กำไลข้อมือ)

ความคงทน130/150

-เพิ่มพลังป้องกัน (DEF) 30 หน่วย
- เพิ่มพลังป้องกันเวทมนตร์ (M.DEF) 20 หน่วย
- เพิ่มพลังเวทมนตร์ 1,000 หน่วย
- เพิ่มพลังโจมตีด้วยเวทมนตร์ 10 เปอร์เซ็นต์
- น้ำหนัก: 2

เงื่อนไข

-ระดับ 150 ขึ้นไป

เซต: 2 ชิ้น

-เพิ่มโบนัสพลังเวทมนตร์ 2,000 หน่วย

เซต: 3 ชิ้น

“สร้อยคอ”“กำไล” และ “แหวน” ในเซตปะการังสีรุ้งชุดนี้ เป็นเซตเครื่องประดับที่เหมาะสำหรับเหล่านักเวทที่มีระดับตั้งแต่150 ขึ้นไป วัสดุของมันทำจากต้นปะการังสีรุ้งอันหายากยิ่งในท้องทะเล แม้ว่าตัวเมืองแห่งนี้จะได้ชื่อว่า“เมืองปะการังสีรุ้ง” แต่แท้จริงแล้ว {ต้นปะการังสีรุ้ง} กลับมีอยู่เพียงน้อยนิด โดยเจ้าต้นปะการังสีรุ้งเหล่านี้ ถือเป็นไอเทมประเภท“วัสดุ” ที่ซึมซับเอาละอองเวทมนตร์ในธรรมชาติมาใช้ในการเจริญเติบโตของมันดังนั้นตัวมันเองจึงมีความโดดเด่นในด้าน “เสริมคุณสมบัติ” ทางเวทมนตร์ให้แก่ผู้สวมใส่เป็นอย่างยิ่ง

เครื่องประดับเซตปะการังสีรุ้งนี้จะดรอปเฉพาะบอสหมึกยักษ์ ผู้เป็นราชาของเมืองปะการังสีรุ้งแห่งนี้เท่านั้นและอัตราการดรอปของเครื่องประดับเซตนี้ โดยปกติแล้วอยู่ในอัตราที่ต่ำมากแต่เนื่องจากมีนสามารถสังหารบอสตัวนี้ได้เป็นคนแรก ทางระบบจึงทำการดรอปไอเทมเซตนี้100 เปอร์เซ็นต์ จำนวน 1 ชิ้น ส่วนอีกชิ้นหนึ่ง...ถือเป็นเรื่องเกี่ยวกับ “ดวง” ของหญิงสาวผู้โชคดีล้วนๆ

เครื่องประดับเซตนี้ถือว่าเป็นไอเทมที่มีคุณสมบัติ “ยอดเยี่ยม” เมื่อเทียบกับไอเทมระดับ Aซึ่งมีเงื่อนไขในการสวมใส่ตั้งแต่ระดับ 150 ขึ้นไป ดังนั้นมูลค่าของมันในตลาดจึงสูงมากด้วยเหตุนี้...ในอนาคตอันใกล้ ดันเจี้ยนปะการังสีรุ้ง จึงมีผู้เล่นเข้ามาแสวงหาโชคจากที่นี่...เป็นจำนวนมาก

“ว้าว!! สวยจัง...แถมยังดูเหมือนว่า จะเป็นของดีอีกด้วยนะเนี่ยเจ้าบอสตัวนี้ชอบมีอะไรให้เซอร์ไพรส์อยู่เรื่อยเลย...” มีนกล่าวออกมาด้วยความดีใจ เมื่อได้อ่านรายละเอียดของไอเทมเซตทั้งสองชิ้นจบลงก่อนจะเอ่ยขึ้นมาลอย ๆ ด้วยรอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “หึหึ!! แบบนี้สิ...ค่อยคุ้มค่ากับการกลับมาล่ามันหน่อย”

“แต่เอ...เจ้าบอสตัวนี้ใช้เวลากี่วันถึงจะเกิดนะ” มีนพยายามนึกเทียบเคียงกับข้อมูลสัตว์อสูรระดับบอสที่มีความแข็งแกร่งใกล้เคียงกับเจ้าหมึกยักษ์ตัวนี้...จากที่ได้อ่านมาในกระทู้แนะนำเกมฯ

โดยปกติแล้วสัตว์อสูรระดับบอสที่มีระดับความแข็งแกร่งสูงเวลาในการเกิดใหม่ก็จะยิ่งยาวนานมากขึ้น หากเป็นสัตว์อสูรที่มีระดับไม่เกิน 100 เมื่อเวลาผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงพวกมันก็จะเกิดใหม่ได้อีกครั้ง แต่หากเป็นสัตว์อสูรระดับสูง ๆ อาจจะใช้เวลาในการเกิดใหม่ยาวนานนับเดือนเลยทีเดียวนอกจากนี้ หากเป็นสัตว์อสูรที่มีความเกี่ยวพันกับเนื้อเรื่องหลักหรือเหตุการณ์พิเศษในเกมบางตัวเมื่อพวกมันตายลง...อาจจะไม่สามารถเกิดใหม่ได้อีกครั้ง

“อ้อ!!1 วัน นี่เอง” ในที่สุดมีนก็คิดออก ก่อนจะมองไปยังตำแหน่งที่บอสหมึกตายลงอีกครั้งพร้อมกับกล่าวด้วยรอยยิ้มอันกรุ้มกริ่ม เพราะหญิงสาวคิดวิธีการดี ๆ ในการสังหารเจ้าหมึกยักษ์ให้ตายลงได้อย่างง่ายดายออกแล้ว“ถ้างั้น...พวกเรามาเจอกันทุกวันก็แล้วกันนะจ๊ะ เจ้าหมึกยักษ์ อิอิ”

จากนั้นหญิงสาวจึงเดินมุ่งตรงเข้าไปสำรวจภายในปราสาทสีรุ้งที่เริ่มฟื้นสภาพกลับคืนมาเป็นปกติอย่างช้าๆ จนทุกซอกทุกมุม ก่อนจะได้รับสมบัติติดไม้ติดมือกลับออกมาด้วยจำนวนมาก

แม้ว่าในส่วนของเหรียญทองลูกหนี้สาวจะถูกระบบหักเอาไว้เป็นส่วนมาก เพื่อชำระหนี้ให้แก่อเล็กซ์โดยอัตโนมัติก็ตามแต่กระนั้นมันก็ยังพอเหลือเหรียญทองให้มีนได้นำไปจับจ่ายใช้สอยอยู่อีกมากโข นอกจากนี้สมบัติในส่วนที่เป็นไอเทม ซึ่งอยู่ในปราสาทฯ ก็ยังมีให้หญิงสาวผู้ละโมบ ได้เก็บกวาดยกเค้าเอามาเป็นของตัวเองอีกกว่าพันรายการโดยไอเทมส่วนใหญ่ก็ล้วนแต่เป็นไอเทมระดับ C-B แทบทั้งสิ้นมีเพียงไอเทมไม่กี่ชิ้นเท่านั้นที่เป็นไอเทมระดับ A

การแก้แค้นในครั้งนี้ถือว่าเป็นความคุ้มค่าอย่างถึงที่สุดสำหรับหญิงสาว เพราะนอกจากมีนได้รับ (ปล้น) ไอเทมจำนวนมากแล้วสิ่งสำคัญที่สุดจากชัยชนะในครั้งนี้ก็คือ การได้รับสมบัติล้ำค่าประจำเมืองปะการังสีรุ้งอย่าง{ต้นอ่อนปะการังสีรุ้ง} จำนวน 5 ต้น มาอยู่ในครอบครองนั่นเอง

หลังจากได้รับไอเทมมาแล้วมีนจึงเปิดอ่านรายละเอียดของมันด้วยความตื่นเต้น

{ต้นอ่อนปะการังสีรุ้ง}ระดับ E (พัฒนา)

“ปะการังสีรุ้ง”สมบัติประจำเมืองปะการังสีรุ้ง จัดเป็น “วัสดุ” ในการสร้างไอเทมเวทมนตร์ชนิดต่าง ๆโดยไอเทมที่สร้างขึ้น จะมีระดับเดียวกับชิ้นส่วนของต้นปะการังสีรุ้งที่ถูกตัดในเวลานั้น

ส่วนต้นปะการังหลังจากถูกตัดจะถูกรีเซตกลับมาอยู่ในระดับพื้นฐาน (F) อีกครั้ง

เนื่องจากต้นอ่อนปะการังสีรุ้งสามารถดูดซับละอองเวทมนตร์ที่อยู่รอบๆ ตัว มาใช้ในการเจริญเติบโตของมัน ดังนั้นความเร็วในการพัฒนาและเจริญเติบโตฯ จะขึ้นอยู่กับปริมาณละอองเวทมนตร์ที่มันได้ดูดซับเข้าไป

-ดูดซับละอองเวทมนตร์รอบ ๆ ตัว มาเป็นอาหารในการเจริญเติบโต
- การเติบโต (89/100)
- ความเร็วในการเจริญเติบโตขึ้นอยู่กับความหนาแน่นของละอองเวทมนตร์
- ระดับสูงสุด (S)

“สะ...สุดยอดแบบนี้สิ ค่อยน่ามาเยือนบ่อย ๆ หน่อย” มีนกล่าวออกมาอย่างพึงพอใจ ก่อนจะคิดอะไรดีๆ ขึ้นมาได้บางอย่าง “ความเร็วในการเติบโต...อืม ๆ ถ้าอย่างนั้นเราลองเอาเจ้าพวกนี้ไปฝากไว้ที่ห้องฝึกซ้อมของท่านอาจารย์ดีกว่าอิอิ”

“ลัลลัลลา...ละลาล่า...ลัลลัลลา...”มีนฮัมเพลงเบา ๆ อย่างอารมณ์ดี ก่อนจะมีเสียงเล็ก ๆ ดังขึ้นมาขัดจังหวะ “ท่าน...ท่านแม่หนูหิว”

อควาเอ่ยออกมาพร้อมกับทำตาแป๋วและเกาะขามีนด้วยท่าทางเหมือนลูกหมาหิวนม

“ช่ายๆ ๆ ๆ หนูก็หิว” หลายเสียงตอบรับ

“เออ...จริงด้วยแฮะตั้งแต่ออกมาจากเมือง เราก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยนี่” มีนพึมพำเมื่อนึกขึ้นมาได้

“ช่ายๆ ๆ ๆ” หลายเสียงตอบรับพร้อมกับส่งสายตาอันเว้าวอนมาทางผู้เป็นแม่

“จ้าๆ ๆ” มีนรับคำพวกมัน พร้อมกับคิดว่า ‘ออดอ้อนกันจังเลยนะเจ้าพวกนี้...’

จากนั้นมีนจึงหยิบเอาขนมหวานหลากสีหลายชนิดออกมาแจกให้แก่ปลาตีนน้อยทุกตัว

“หนูจาเอาอันนี้...”เอรีสแสดงเจตนา พร้อมกับทำท่าชี้มือชี้ไม้ เมื่อเห็นผู้เป็นแม่หยิบโดนัทช็อกโกแลตให้แก่ซาจีส

“ไม่ต้องแย่งกันๆ ได้ทุกคนจ้ะ เด็ก ๆ” มีนบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเอ็นดู

“เย่ๆ ๆ”

งั่ม!งั่ม...งั่ม! กรุบๆ

หญิงสาวมองพวกมันกินขนมอย่างเอร็ดอร่อยด้วยใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเคี้ยวข้าวเกรียบของเด็กๆ ทั้งหลาย ที่ทำให้มีนแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่...

คว๊าบๆ ๆ แกร๊บ ๆ ๆ

............

หลังจากสำรวจปราสาทสีรุ้งเสร็จเรียบร้อยแล้วหญิงสาวจึงทำการ “วนสเต็ป” กลับไปสังหารสัตว์อสูรเพิ่มระดับในพื้นที่เมืองใต้ทะเลระดับDอีกรอบหนึ่งเป็นการฆ่าเวลา...รอเจ้าหมึกยักษ์ฟื้นขึ้นมาให้พวกตนสังหารอีกครั้ง

เมื่อใกล้จะครบ24 ชั่วโมง หลังจากที่ราชาหมึกยักษ์ได้ตายไป มีนจึงกลับมาที่เมืองปะการังสีรุ้งอีกรอบหนึ่งโดยในครั้งนี้ หญิงสาวไม่มัวแต่ชักช้าเสียเวลา...อย่างในตอนแรกอีก

จอมอาคมสาวทำการลงอักขระเวทเตรียมเอาไว้ในตำแหน่งที่เจ้าหมึกยักษ์เดินออกมาจากประตูและหยุดยืนรอจังหวะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลงมายังลานกว้างหน้าปราสาท อีกทั้งในครานี้มีนยังได้กำหนดรัศมีการแสดงผลของกับดักเวทมนตร์ให้แคบลงกว่าเดิมถึงสามเท่าอีกด้วย

เพราะยิ่งรัศมีการทำงานของกับดักเวทมนตร์แคบมากเท่าไหร่อัตราการสิ้นเปลืองพลังเวทก็จะยิ่งลดลงมากเท่านั้น ในทางกลับกันเมื่อจ่ายด้วยพลังเวทปริมาณเท่าเดิมด้วยขอบเขตการทำงานที่แคบลงนี้ จะส่งผลให้ความรุนแรงของเวทมนตร์บทนั้น ทวีความเข้มข้นทรงพลังมากขึ้นตามไปด้วยเพียงแต่...ในความรุนแรงที่เพิ่มขึ้นมานี้ กลับต้องแลกมาด้วยขนาดพื้นที่เป้าหมายในการแสดงผลของกับดักที่หดแคบลงไปเช่นกัน

เมื่อเป้าหมายอยู่นอกพื้นที่การแสดงผลของกับดักฯไม่ว่าเวทมนตร์บทนั้น จะรุนแรงทรงพลังมากขนาดไหน...ก็ไร้ประโยชน์

แต่นั่น...กลับมิใช่ปัญหาสำคัญของหญิงสาวในเวลานี้

เพราะถึงอย่างไร...เจ้าราชาหมึกยักษ์หลังจากออกมาจากตัวปราสาทฯ อีกฝ่ายก็ต้องมายืนวางมาดข่มขวัญศัตรูผู้บุกรุกอยู่ในตำแหน่งนี้ก่อนทุกครั้งซึ่งมีนก็เห็นสมควรว่า ต้องใช้การ “ยืนเก๊ก” ของฝ่ายตรงข้ามให้เป็นประโยชน์

หลังจากครบเวลา24 ชั่วโมงตามกำหนดแล้ว กองทัพสัตว์อสูรทหารชุดแรกก็เริ่มโผล่ออกมาให้เห็น

มีนและเจ้าปลาตีนน้อยทั้งหลายต่างก็ร่วมมือร่วมใจเก็บกวาดสังหารพวกมันลงอย่างรวดเร็ว

ก่อนที่เจ้าราชาหมึกยักษ์จะออกมาหญิงสาวก็ได้เตรียมความพร้อมให้แก่ตัวเองและลูกสมุน ด้วยการผนึกเวทเสริมพลังและเตรียมเรียกใช้ทักษะเผ่าพันธุ์สุดเจ๋งเพื่อรอปิดบัญชีอีกฝ่ายอยู่ก่อนแล้ว

จากนั้นไม่นาน…เสียงแจ้งเตือนจากระบบฯ ก็ดังขึ้นให้หญิงสาวได้ทราบอีกครั้ง

ติ้ง!!

“ผู้เล่นมนตราพบสัตว์อสูรชั้นราชา ระดับ 180 ‘ราชาหมึกยักษ์’ หากผู้เล่นเสียชีวิตระดับจะลดลง 5 ระดับค่ะ”

บอสหมึกยักษ์และมินิบอสทั้งสองตัวได้ปรากฏกายต่อหน้าหญิงสาวในตำแหน่งเดิมที่พวกมันเคยอยู่...บนลานบันไดหน้าปราสาทฯ

หญิงสาวกล่าวทักทายพวกมันเล็กน้อยตามมารยาท“สวัสดี ฉันมาตามสัญญาค่ะ”

“เจ้า!!” ราชาหมึกยักษ์ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง หลังจากได้เห็นผู้บุกรุก...ตามสคริปต์เป๊ะ

เจ้าหมึกยักษ์ยังไม่ทันจะได้กล่าวประโยคถัดไปหญิงสาวกลับเรียกใช้งานทักษะเผ่าพันธุ์ผสานร่างกับเจ้าปลาตีนน้อยทั้งสี่ทันทีก่อนจะตามมาด้วยคำปลดปล่อยบทเวทของกลไกกับดักฯ “ปลดปล่อย!! กลไกเวทรูปแบบที่ 1 อาคมผนึกมารห้าวิถี [โซ่ผนึกอัสนี]”

วาบ!

วงเวทสีทองปรากฏขึ้นมาล้อมรอบจุดที่หญิงสาวได้ลงอักขระรูปดาวห้าแฉกเอาไว้พร้อมกับหมุนวนช้า ๆ และปล่อยแสงสว่างเรืองรองออกมา

จุดลงอักขระทั้ง10 เริ่มปรากฏโซ่สายฟ้าขนาดใหญ่ผุดขึ้นมาจากตำแหน่งของมัน ก่อนจะพุ่งเข้าไปพันธนาการร่างของบอสหมึกยักษ์เอาไว้อย่างแน่นหนาจนเป้าหมายไม่สามารถขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวใด ๆ ได้

บอสหมึกยักษ์พยายามอย่างสุดกำลังเพื่อสลัดร่างให้หลุดออกจากโซ่สายฟ้าที่รัดพันตัวมันเอาไว้ แต่ดูเหมือนว่า ยิ่งมันดิ้น...โซ่สายฟ้าสีเหลืองทองเหล่านี้ก็ยิ่งรัดแน่นมากขึ้น

มีนสั่งการให้เจ้าปลาตีนน้อยทั้ง4 เข้าจัดการกับลูกสมุนชั้นองครักษ์ฯ ซึ่งอยู่ขนาบข้างซ้ายขวาของเจ้าหมึกยักษ์ ส่วนตนก็กระหน่ำโจมตีเป้าหมาย ด้วยบทร่ายเวทมนตร์ที่ได้หน่วงไว้อย่างต่อเนื่อง…

บรึ้ม ๆ ๆ ๆ

ตูม ๆ ๆ ๆ

เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ

ตูม ๆ ๆ ๆ

“[สัมผัสแห่งเวทมนตร์]”

เมื่อพลังเวทใกล้จะหมดมีนจึงทำการเรียกใช้งานทักษะสัมผัสแห่งเวทมนตร์เพิ่มพลังเวทให้ฟื้นคืนกลับมาบางส่วน ร่วมกับเรียกใช้งานน้ำยาเพิ่มพลังเวทมนตร์ช่วยเสริมอีกทางหนึ่งด้วย

จากนั้นมีนจึงทำการโจมตีเป้าหมายอย่างต่อเนื่องด้วยทักษะเวทมนตร์ที่มีอยู่...อย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย

พลังชีวิตของบอสหมึกยักษ์ลดลงไปเรื่อยๆ เมื่อหญิงสาวเห็นว่า พลังชีวิตของอีกฝ่ายใกล้หมดลง จึงจัดการปิดฉากการโจมตีด้วยการยิง[ลำแสงแอกโซโลตล์] ออกไปในทันที

นอกจากเจ้าหมึกยักษ์จะส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมกับถลึงตามองหญิงสาวอย่างโกรธเกรี้ยวแล้ว อื่น ๆ บอสหมึกตัวนี้ กลับไม่สามารถทำในสิ่งที่ตัวมันต้องการได้แม้แต่น้อยเนื่องจากกับดักเวทมนตร์ที่ผนึกร่างของมันอยู่ในคราวนี้...ทรงพลังเกินกว่าสัตว์อสูรระดับมันจะต่อต้านขัดขืนได้

ระยะเวลาตั้งแต่หญิงสาวเริ่มปลดปล่อยอาคมผนึกห้าวิถีออกมาจนถึงในตอนที่ร่างของบอสกลายเป็นแสงสีเทาหายไป...กลับใช้เวลาไปไม่ถึง 2นาทีเท่านั้น

“ผู้เล่นมนตราสูญเสียเงิน 540 เหรียญทองให้แก่อเล็กซ์ตามเงื่อนไขของสัญญาซื้อขายฯ ค่ะ”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง} ระดับต่ำจำนวน 30 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง}ระดับกลาง จำนวน 10 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง} ระดับสูงจำนวน 2 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {น้ำยาเพิ่มพลังชีวิต} ระดับสูง จำนวน 10 ขวด”

......

“ผู้เล่นมนตราได้รับ........”

สิ้นเสียงการรายงานถึงสิ่งที่ตนได้รับผ่านไปแค่ไม่กี่อึดใจหญิงสาวก็ได้รับรายงานการสังหารมินิบอสตามมาติด ๆ

‘ไม่เลวเลยแฮะเด็ก ๆ พวกนี้’ มีนคิดในใจ

มีนตรวจสอบรายการทรัพย์สินที่ได้มาจากบอสแต่กลับพบว่า ไม่มีเซตเครื่องประดับปะการังสีรุ้งดรอปออกมาให้ในรอบนี้ แต่อย่างใด…

“โชคร้ายจังแฮะวันนี้...”มีนกล่าวกับตัวเองเบา ๆ ก่อนมุ่งหน้าเดินเข้าไปในตัวปราสาทฯ เตรียมพร้อมทำการปล้นเอาทรัพย์สินมีค่ามาเป็นของตัวเองอีกครั้ง

นอกจากจะไม่ได้รับของดีจากการสังหารบอสแล้วจำนวนเงินและไอเทมที่ปล้นมาได้ กลับไม่ได้มีจำนวนมากเหมือนเช่นครั้งก่อนหน้าอีกด้วยแต่กระนั้นตัวหญิงสาวเองก็ไม่ได้ติดใจอะไร เพราะถึงอย่างไรสมบัติในเมืองแห่งนี้ ส่วนใหญ่...ก็ถูกพวกตนกวาดเอาไปจนเกลี้ยงแล้วนั่นเอง

“พรุ่งนี้...เจอกันใหม่นะ”มีนกล่าวขึ้นมาลอย ๆ ก่อนออกมุ่งหน้าจากเมืองอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

การโจมตีสังหารบอสแต่ฝ่ายเดียวเช่นนี้ในบรรดาผู้เล่นทั้งหมด คงจะมีแต่หญิงสาวคนนี้เท่านั้นที่สามารถทำเช่นนี้ได้ ถึงแม้ว่า“จอมอาคม” จะไม่ใช่อาชีพลับแต่อย่างใด แต่การที่จะผู้เล่นจะสร้างกลไกวงเวทผนึกฯอันแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้ กลับไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะต้องมีปัจจัยหลาย ๆอย่างมาประกอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะสายเวทมนตร์ชนิดต่าง ๆ จะต้องมีความชำนาญอยู่ในระดับสูงอีกทั้งค่าพลังเวทสูงสุดของผู้เล่น จะต้องมีปริมาณที่เพียงพอต่อการจ่ายพลังให้แก่กลไกวงเวทอย่างต่อเนื่องรวมไปถึงผู้เล่นฯ ต้องมีความเข้าใจในรูปแบบและจุดลงอักขระในกลไกวงเวทอย่างลึกซึ้ง...

หากจะกล่าวตามความจริงผู้เล่นที่เลือกอาชีพจอมอาคมในเวลานี้ แทบจะเรียกได้ว่า พวกมันยังห่างไกลจากสิ่งที่หญิงสาวทำได้ในเวลานี้อยู่หลายขุม...หรือแม้แต่ในอนาคตอีกหลายเดือนข้างหน้าเหล่าผู้เล่นที่มีอาชีพเป็นจอมอาคม...ก็ยังไม่อาจจะพัฒนาความสามารถของตัวเอง ให้มาอยู่ในจุดเดียวกับที่หญิงสาวเป็นอยู่ในเวลานี้ได้

............

หลังจากสังหารเจ้าบอสหมึกเสร็จสิ้น“ลูปนรก” ของสาวมีน ก็วนกลับมาอีกครั้ง...

1 เดือนในเกมของมีนผ่านไปอย่างเรียบง่ายลูปนรกของหญิงสาวได้วนเวียนอยู่กับการต่อสู้ในลักษณะนี้ทุก ๆ วัน แม้จะรู้สึกเบื่อไปบ้างแต่ทว่า ในบางครั้ง กลับมีเรื่องตื่นเต้นน่ายินดีแทรกเข้ามาให้หญิงสาวได้รู้สึกจิตใจฟูฟ่องอยู่เป็นระยะ...จากไอเทมที่ได้รับ

ในตอนนี้ ระดับของมีนได้เลื่อนขึ้นมาอยู่ที่180 แล้ว ส่วนระดับของเด็ก ๆ ก็ได้ตามติดมาอย่างกระชั้นชิดด้วยเหมือนกัน ซึ่งผลประกอบการหลังจากได้สังหารราชาหมึกยักษ์มาเป็นจำนวน29 ครั้ง ก็พอจะสรุปได้ว่า ไอเทมสุดเทพที่มีนได้รับก็คือ {สร้อยคอปะการังสีรุ้ง} จำนวน 4 เส้น {กำไลปะการังสีรุ้ง} จำนวน 3 วง และ {แหวนปะการังสีรุ้ง} จำนวน 2 วงโดยเชตเครื่องประดับเหล่านี้...ส่วนใหญ่ก็เป็นผลมาจาก “ดวง” ของสาวมีนล้วน ๆ

{แหวนปะการังสีรุ้ง}(เซต 1/3) ระดับ A

ประเภท:เครื่องประดับ (แหวน)

ความคงทน110/150

-เพิ่มพลังป้องกัน (DEF) 20 หน่วย
- เพิ่มพลังป้องกันเวทมนตร์ (M.DEF) 10หน่วย
- เพิ่มพลังเวทมนตร์ 500 หน่วย
- เพิ่มค่าปัญญา 20 หน่วย
- น้ำหนัก: 1

เงื่อนไข

-ระดับ 150 ขึ้นไป

เซต: 2 ชิ้น

-เพิ่มโบนัสพลังเวทมนตร์ 2,000 หน่วย

เซต: 3 ชิ้น

เมื่อมีนได้ลองสวมใส่ไอเทมเซตนี้หลาย ๆ ชิ้นพร้อมกัน กลับปรากฏว่า การแสดงผลของไอเทมที่เกิดขึ้นกลับไม่ทำให้ค่าสถานะของตนเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแต่อย่างใด เนื่องจากทางระบบมองว่า พวกมันเป็นไอเทมชิ้นเดียวกันจึงเกิดการแสดงผลที่ซ้อนทับกันของไอเทมฯ จึงไม่ทำให้ผู้สวมใส่ได้รับค่าสถานะเพิ่มขึ้นนั่นเองเมื่อเป็นเช่นนี้ มีนจึงสวมใส่พวกมันเพียงแค่ชุดเดียวเท่านั้น ส่วนที่เหลือ...ก็ได้แต่เก็บเข้าคลังสมบัติไปอย่างช่วยไม่ได้

และในครั้งนี้มีนตัดสินใจไว้แล้วว่า จะเป็นการมาเยือนที่นี่ครั้งสุดท้าย เนื่องจากตนได้ตั้งเป้าหมายในการเก็บระดับแห่งใหม่เอาไว้แล้วนั่นก็คือ “เมืองระดับ C” ของดินแดนใต้ทะเลนั่นเอง

........

“ผู้เล่นมนตราสูญเสียเงิน 540 เหรียญทองให้แก่อเล็กซ์ตามเงื่อนไขของสัญญาซื้อขายฯ ค่ะ”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง} ระดับต่ำจำนวน 30 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง}ระดับกลาง จำนวน 10 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {หินเสริมแกร่ง} ระดับสูงจำนวน 2 ชิ้น”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {น้ำยาเพิ่มพลังชีวิต} ระดับสูง จำนวน 10 ขวด”

.........

........

“ผู้เล่นมนตราได้รับ ........”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {กำไลปะการังสีรุ้ง} (เซต 1/3) ระดับ A จำนวน 1ชิ้น”

“เยส!!” มีนอุทานขึ้นด้วยความดีใจ หลังจากได้รับการแจ้งเตือนว่า เจ้าบอสตัวนี้ ได้ดรอปกำไลปะการังสีรุ้งให้ตนอีกครั้งก่อนจะบ่นอุบออกมาอย่างขัดใจเล็กน้อย “แต่...ชั้นอยากได้แหวนมากกว่านี่นา”

“แต่ก็ช่างเถอะได้มาก็ดีแล้วดีกว่าไม่ได้อะไรเลย อิอิ” มีนกล่าวปลอบใจตัวเอง

แต่ในขณะที่หญิงสาวกำลังจะเข้าเดินเข้าไปในปราสาทฯเพื่อเก็บกวาดไอเทมเหมือนเช่นทุกครั้ง...กลับมีเสียงแจ้งเตือนอันสุดประหลาดจากระบบฯดังขึ้นมาขัดจังหวะ จนทำให้การก้าวเดินของหญิงสาวมีอันต้องหยุดชะงักไป

ติ้ง!!

“เรียนผู้เล่นมนตราเนื่องจากวิญญาณราชาหมึกยักษ์ เกิดความหวาดกลัวต่อท่านจากก้นบึ้งของหัวใจ ด้วยเหตุนี้มันจึงขอปฏิญาณตนต่อท่านว่ามันจะยอมเป็นข้ารับใช้ท่านไปจนชั่วชีวิต พร้อมกับขอสละอำนาจการปกครอง [เมืองปะการังสีรุ้ง] ให้แก่ท่านผู้เล่นมนตรา อีกทั้งมันจะขอติดตามรับใช้ท่านผู้เล่นมนตราจนกว่าชีวิตจะหาไม่หากผิดคำสาบาน...ขอให้ฟ้าดินลงโทษ จนพินาศดับสูญ”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ [เมืองปะการังสีรุ้ง] เป็นฐานกำลังของผู้เล่นมนตรา กรุณาตรวจสอบรายละเอียดค่ะ”

“ผู้เล่นมนตราได้รับ {เหรียญตราเจ้าเมืองปะการังสีรุ้ง}กรุณาตรวจสอบรายละเอียดค่ะ”

“โอ้โหแฮะ ได้เมืองมาครองอย่างไม่คาดฝันเลยนะเนี่ย...”มีนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ก่อนจะรีบเปิดดูรายละเอียดของสิ่งที่ได้รับในทันที

เมือง: [เมืองปะการังสีรุ้ง][ดันเจี้ยนระดับ C]

เงื่อนไข

-สังหารราชาประจำเมือง (NPC) ด้วยตัวคนเดียว จำนวน 30 ครั้งติดต่อกัน

รางวัล

-สามารถสั่งการสัตว์อสูรทุกตัวที่อยู่ในเมืองปะการังสีรุ้ง
- สัตว์อสูรในเมืองปะการังสีรุ้ง สามารถเพิ่มระดับได้เช่นเดียวกับผู้เล่น
- เมื่อสัตว์อสูรภายในเมืองปะการังสีรุ้งได้สังหารผู้บุกรุก เจ้าเมืองจะได้รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์จำนวน5 เปอร์เซ็นต์
- เมื่อผู้บุกรุกสังหารสัตว์อสูรภายในเมืองปะการังสีรุ้ง เจ้าเมืองจะได้รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์จำนวน1 เปอร์เซ็นต์
- เมื่อสัตว์อสูรภายในเมืองปะการังสีรุ้งถูกสังหาร ระดับจะลดลง 1 ระดับแต่ระดับจะไม่ลดลงเกินระดับพื้นฐานของสัตว์อสูรชนิดนั้น ๆ
- เมื่อสัตว์อสูรภายในเมืองปะการังสีรุ้งถูกสังหาร จะใช้เวลาเกิดใหม่ 1 ชั่วโมง
- ผู้เล่นฯ สามารถพัฒนาระดับของเมืองได้
- ผู้เล่นฯ สามารถจัดการทรัพยากรภายในเมืองได้
- ผู้เล่นฯ จะเสียสิทธิ์การครอบครองเมือง เมื่อผู้เล่นสละสิทธิ์การครอบครองเมือง
- ผู้เล่นฯ จะเสียสิทธิ์การครอบครองเมือง เมื่อเมืองถูกทำลายในระดับที่ไม่สามารถฟื้นฟูได้
- ผู้เล่นฯ จะเสียสิทธิ์การครอบครองเมือง เมื่อผู้เล่นถูกสังหารในขณะที่ทำสงครามปกป้องเมืองฯ

{เหรียญตราเจ้าเมืองปะการังสีรุ้ง}

-สามารถเรียกใช้งานเหรียญตราฯ เมื่อต้องการเข้าสู่ดันเจี้ยนได้ทันที
- เรียกใช้งานเหรียญตราฯ อีกครั้ง เมื่อต้องการออกจากดันเจี้ยน โดยจะกลับไปยังจุดที่ผู้ใช้งานได้บันทึกไว้ครั้งล่าสุด
- ผู้ครอบครองเหรียญตราฯ สามารถออกบัตรผ่านชั่วคราว เพื่อเชิญบุคคลอื่นเข้ามาในเมืองได้

เมื่ออ่านรายละเอียดของสิ่งที่ได้รับมาจบลงความคิดประการหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของหญิงสาว ก่อนจะแสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายออกมา...

............