ทั้งสองทำธุระส่วนตัวเสร็จ
และออกมาในชุดที่สบายๆ
พวกเธอเห็นพวกรุ่นพี่ช่วยกันก่อกองไฟกองโต
ตรงกลางที่เว้นว่างไว้ตอนตั้งเต็นท์
ไบร์ทโบกมือทักพวกเธอ
ทั้งสองจึงเดินเข้าไปร่วมด้วย
ระหว่างนั้นไบร์ทก็ได้พูดคุย
ดูแลเทคแคร์ไอยูเป็พิเศษ
จนแม้แต่คนนอกก็ยังดูออก
ว่าไบร์ทให้ความสำคัญกับไอยู
“หลบ”
เสียงห้วนๆ ดังขึ้นเป็ระยะ ๆ
ซีเดินผ่ากลางระหว่างไอยูและไบร์ท
ที่กำลังพูดคุยและหัวเราะคิกคักกันอยู่
และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกแต่เป็ครั้งที่ 3
ั้แ่ที่ทุกคนช่วยกันก่อกองไฟ
ซีก็ช่วยก่อกองไฟด้วย
และเป็เขาซะส่วนใหญ่ที่ทำ
รุ่นพี่คนอื่นๆ ก็เป็แค่ลูกมือของเขา
ดูเหมือนเขาจะทำเป็ซะทุกอย่างเลย
เมื่อเห็นว่าซีเดินผ่านพวกเขามา3ครั้งแล้ว
ไอยูจึงทำสีหน้ากระอักกระอ่วน
และขอตัวออกไปจากตรงนั้น
ไบร์ทไม่อยากให้เธอแยกตัวออกไป
แต่ก็ไม่อยากบังคับให้เธออยู่เช่นกัน
เขาจึงยอมให้เธอไปแต่โดยดี
ไม่นานนักกองไฟกองโต
ก็พร้อมสำหรับกิจกรรมยามค่ำคืน
มันเป็กองไฟที่ล้อมรอบด้วยท่อนไม้
ที่วางเรียงกันเป็ชั้นๆ เป็รูปสี่เหลี่ยม
แสงไฟที่ลุกโชติ่อยู่ด้านใน
สว่างเพียงพอสำหรับทุกๆ คน
และทุกๆ เต็นท์ที่อยู่รอบ ๆ
จริงๆ แล้วกิจกรรมรอบกองไฟไม่ได้มีอะไรมากนัก
แต่เป็การร้องเพลงเล่นกีตาร์
พูดคุยและให้ทุกคนได้ผ่อนคลาย
ให้ทุกคนได้ทำในสิ่งที่อยากจะทำ
บางคนก็เล่าเื่ลึกลับ
บางคนก็แค่นั่งกินขนมและดื่มน้ำหวาน
ซึ่งมีอาร์ก็เป็ส่วนหนึ่งในนั้น
บางคนก็เล่นตลกให้ดู
บางคนก็แค่นั่งพักผ่อน
บางคนก็นอนดูดาวระยิบระยับบนท้องฟ้า
ซึ่งไอยูก็เป็ส่วนหนึ่งในนั้น
กิจกรรมนี้ถือเป็การสิ้นสุดการรับน้อง
จะไม่มีการดุด่าหรือะโขู่
เหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว
อิสระทำให้ทุกคนได้ปลดปล่อย
ไม่ว่าจะเป็รุ่นพี่หรือรุ่นน้อง
“มันสวยหรือเปล่า”
เสียงทุ้มนุ่นลึกถาม
พร้อมกับใบหน้าที่คุ้นเคยปรากฏขึ้น
ซีค่อยๆ นั่งลงบนพื้นหญ้า
และเอนตัวนอนข้างๆ ไอยู
เขาเงยหน้ามองท้องฟ้า
ที่เต็มไปด้วยดวงดาวระยิบระยับ
“แล้วคิดว่าสวยหรือเปล่าคะ?”
ไอยูหันไปมองชายหนุ่มข้างๆ
“สวยสิ”
ซีหันไปมองหญิงสาวข้างๆ
ก่อนจะตอบออกมาด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน
“..........”
ไอยูหลุดยิ้มออกมา
ก่อนหลบสายตาของชายหนุ่ม
แล้วหันกลับไปมองท้องฟ้าต่อ
“..........”
ซีมองไอยูแล้วอมยิ้มเล็กๆ
“...........”
ไอยูหันกลับไปมองชายหนุ่มอีกครั้ง
แผลเป็ที่คิ้วของเขา
มันเห็นได้ชัดเมื่อไม่มีผมมาปิด
แผลเป็นั่นทำให้หน้าเขาดูดุดัน
น่าเกรงขาม
“แผลเป็ที่คิ้วนั่น
ได้มายังไงเหรอคะ?”
ไอยูหลุดปากถามออกมาด้วยความสงสัย
“นี่เหรอ?”
ซีเอามือแตะที่คิ้วตัวเอง
แล้วนึกย้อนไปในวัยเด็ก