ในคืนที่พายุเข้า
ดาอินและองค์ชายซอนแจติดอยู่ในเรือนรับรองกลางป่า
ดาอิน:“ทำไมท่านถึงยอมสละทุกอย่างเพื่อข้า?” ดาอินถาม
ซอนแจลูบแก้มเธอเบาๆ “เ้าคือแสงสว่างเดียวในชีวิตที่มืดมนของข้า ดาอิน"..
ดาอิน: "แต่ข้า... ข้าคงอยู่ที่นี่ไม่ได้ตลอดไปหรอกนะ องค์ชายซอนแจ"
ซอนแจ: "เหตุใดเ้าถึงพูดเช่นนั้น? ข้าสามารถปกป้องเ้าได้ทุกอย่าง"
ดาอิน: "เพราะข้ามาจากที่ที่ห่างไกล... ไกลมาก ท่านจะรอคนที่ไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่หรือ?"
ซอนแจ: (กอดดาอินไว้แน่น)
" ไม่ว่าเ้าจะมาจากโลกไหนหรือเ้าต้องไปไกลแค่ไหน ข้าจะรอเ้า ข้าจะสร้างตำนานของเราที่นี่ แม้โลกจะแตกสลาย ข้าก็จะไม่ปล่อยมือจากเ้า”
ดาอิน:“องค์ชายซอนแจ... ถ้าวันหนึ่งข้าต้องจากไป ท่านจะเสียใจไหม?”
“ข้าจะไม่เสียใจ เพราะข้าจะตามไปหาเ้า... ไม่ว่าต้องเกิดใหม่กี่ภพกี่ชาติก็ตาม”
#จบตอนที่4จ้าา????????????✍????
4K
