เจม่อนกุมศีรษะที่มีภาพเรื่องราวมากมายประดังประเดเข้ามาราวกับพายุคลั่งด้วยความทรมาน

        ตั้งแต่ชายหนุ่มเผลอร่ายคาถาบทนั้น เขาก็ถูกบังคับให้ดูเรื่องราวของชายหนุ่มคนหนึ่งในอีกจักรวาลที่แสนไกลที่ไม่รู้จัก

        ผู้ชายหน้าตางดงามราวกับเทพีบนสรวงสวรรค์ที่มีชื่อเดียวกันกับพ่อมดหนุ่มอย่างเขา

        เจม่อน คาร์เลเน่

        ชายหนุ่มเป็นคนของอาณาจักรดวงดาวที่ถูกเรียกว่ากาแล็กซีฟิวเจอร์สตาร์ ธีโอเพศชาย อายุ 125 ปี เป็นเด็กกำพร้าที่ต่อสู้ดิ้นรนกับชะตากรรมจนสามารถทำตามความฝันวัยเด็กจนได้กลายเป็นนักแสดงอย่างที่ตั้งใจ

        แต่ความพยายามที่ผ่านมากลับสูญเปล่าเพราะถูกหักหลังจากคนที่ไว้ใจอย่างเพื่อนสนิท

        ถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นเพียงแจกันสกปรกไร้ความสามารถ ใช้เรือนร่างแลกกับชื่อเสียงเงินทอง

        ถูกแย่งผลงานและความดีความชอบเพราะความโง่เขลา

        ถูกใส่ร้ายต่างๆ นานาจนเป็นดาราตัวร้ายที่ผู้คนรังเกียจและสาปแช่งมากที่สุดในกาแล็กซี

        และด้วยเป็นคนที่ฝ่าฟันต่อสู้มาด้วยตัวคนเดียวจึงหล่อหลอมให้เจ้าตัวมีนิสัยแข็งกระด้าง ยอมหักไม่ยอมงอ จนบางครั้งสิ่งที่ทำน่าจะดำเนินไปในทางที่ดีกลับพังพินาศลง

        สุดท้ายเพียงเพราะต้องการช่วยชีวิตเด็กคนหนึ่งกลับถูกตราหน้าว่าทำร้ายคนจนต้องจบชีวิตอย่างน่าอนาถไปพร้อมกับเสียงก่นด่าสาปแช่ง ปล่อยให้ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเสวยสุขไปกับชื่อเสียงเงินทองและเกียรติยศที่แย่งชิงมาจากเขาอย่างหน้าชื่นตาบาน

        สิ่งเดียวที่พอจะเรียกว่าดีได้ในชีวิตของนักแสดงหนุ่มก็คือ เพื่อนทางจดหมาย ที่ติดต่อกันโดยบังเอิญและไม่เคยพบหน้ากันเลยสักครั้งที่คอยอยู่เคียงข้างเสมอ

        แต่สุดท้ายแม้ตายจากเขาก็ยังไม่เคยได้ตอบแทนเพื่อนคนนั้นเลยสักครั้งเดียว

        " นี่มันชีวิตบัดซบอะไรกัน "

        ** ขอบคุณภาพปกสวยๆ จาก #DDcloverจร้า

        **หมายเหตุ**

        1) นิยายเรื่องนี้เป็นภาคแยกในจักรวาลเดียวกับเรื่อง (ชอบ)คุณครับ ที่รักของผม และ (ขอโทษ)ครับ ที่รักของผม

        2) นิยายเรื่องนี้แต่ตามจินตนาการของไรท์ ไม่อิงประวัติศาสตร์ใดๆทั้งสิ้น สามารถติชมแสดงความคิดเห็นกันได้นะคะ แต่อย่าแรงมาก (*โค้งคำนับ)

        3) นิยายอาจลง 2-3 วันต่อตอน หรือมากน้อยตามความสะดวกของไรท์ค่ะ