"ใช่, มองมาทางนี้, เยี่ยม, สมบูรณ์แบบ, ไม่เดี๋ยวก่อน, อย่าเพิ่งขยับ, ใช่, สมบูรณ์แบบ, คุณสมบูรณ์แบบไบรอัน ช่างภาพพูดออกมาอย่างตื่นเต้นขณะที่เขาถ่ายภาพต่างๆ ของไบรอัน
"เรามาสรุปดูรูปถ่ายวันนี้กันก่อน คุณชอบ.." ผู้อำนวยการกำลังพูดแต่ก่อนที่เขาจะพูดจบไบรอันก็ลุกขึ้นยืน และหยิบเสื้อโค้ทขนสัตว์ของเขาแล้วโยนให้ผู้ช่วยของเขา ในขณะที่เขาเริ่มเดินมุ่งหน้าไปที่ประตู
"ไบรอัน คุณต้องกลับไปถ่ายต่อนะ…" เขาชะงักเมื่อรู้ว่าไบรอันเดินออกไปแล้ว "ไอ้เด็กบ้านั้นเขาโชคดีมากที่มีพร์" ผู้อำนวยการบ่นขณะที่เขาจ้องมองไปที่ประตู
"เขาคงเหนื่อยมาก" ผู้จัดการของไบรอันแก้ตัวแทนเพราะสังเกตเห็นขณะที่ผู้อำนวยการมองตามไปที่ไบรอัน "เขายุ่งทั้งวันกับการถ่ายทำโฆษณาให้กับบริษัทสองแห่งในวันนี้"
"ผมแค่อยากออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด"ไบรอันสารภาพ ตอนนี้เขาอายุ 27 ปี ไบรอันเป็นักแสดงและนายแบบที่มีความสามารถหลากหลาย เขาทำงานในวงการบันเทิงั้แ่อายุยังน้อย และแม้ว่าพ่อแม่ของเขาจะไม่เข้าใจสิ่งที่เขารัก แต่พวกเขาก็พยายามอย่างเต็มที่เพื่อส่งเสริมความฝันและแรงบันดาลใจของเขา
"เราจะเดินทางกลับหลังจากถ่ายทำเสร็จในวันพรุ่งนี้ และคุณจะมีเวลาพักผ่อนที่เพียงพอ ดังนั้นแค่พยายามตั้งสติให้พร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ ฉันยังต้องคุยกับผู้อำนวยการต่อในรายละเอียดงานที่เหลือ เจอกันตอนเช้านะ" ผู้จัดการของเขาพูดก่อนจะหันหลังเดินออกไป
"ได้เลย ราตรีสวัสดิ์เจฟ" ไบรอันพูดกับเขาขณะที่เขาเดินออกไป ทันทีที่พวกเขาเข้าไปในรถ เขาก็ถอดเนคไทออกและหยิบขวดน้ำที่ผู้ช่วยของเขายื่นให้เขาจากเบาะหน้า หลังจากจิบน้ำเขาก็ถอนหายใจยาว "มีใครโทรมาบ้าง" เขาถามผู้ช่วย
"แม่และพี่ชายของคุณโทรมา"ผู้ช่วยพูดขณะที่เธอดูบันทึกที่เธอจดรายละเอียดของการโทรแต่ละครั้ง
"พี่ชายของผม จอร์นเนี่ยนะ" เขาถามด้วยความงุนงงขณะที่ยื่นมือไปรับโทรศัพท์ จอร์นไม่ค่อยโทรมาเพราะทั้งคู่ยุ่งมาก เขาเลยแปลกใจที่โทรมาหาได้
"ใช่ เขาโทรมาเมื่อสามสิบนาทีที่แล้ว ฉันบอกเขาว่าคุณกำลังถ่ายทำอยู่ และจะให้โทรกลับเมื่อคุณถ่ายทำเสร็จแล้ว" ผู้ช่วยอธิบายขณะที่เธอยื่นโทรศัพท์ให้เขา
"เขาโทรมาทำไม" ไบรอันพึมพำกับตัวเอง "แล้วแม่ล่ะ แม่้าอะไร"
"เธอ้าทราบเื่อื้อฉาวของคุณกับโซเฟียเป็เื่จริงหรือเปล่า และ้าทราบว่าเมื่อไหร่คุณจะว่างสำหรับการพบปะกับครอบครัว"
"แล้วคุณบอกแม่ผมไปว่าอย่างไร" ไบรอันถามก่อนจะหันไปมองคนขับ "รอใครอยู่อีกหรือเปล่า"
"ขอโทษครับ" เขากล่าวขอโทษในขณะที่เขารีบเปิดกุญแจสตาร์ทรถและขับพาไปโรงแรมที่ไบรอันพักอยู่
เป็เวลานานมากแล้วที่เขาได้ไปเยี่ยมพ่อกับแม่หรือแม้แต่พบปะพี่น้องของเขาครั้งล่าสุดเมื่อไหร่เขาก็ยังจำไม่ได้ เนื่องจากตารางงานที่ยุ่งจากอาชีพของเขา และเขารู้ว่าเขาจำเป็ต้องพบปะครอบครัวก่อนสิ้นปี โดยเฉพาะพ่อแม่ของเขา เขาจะโทรกลับหาแม่ในภายหลังเมื่อเขาพร้อมที่จะฟังแม่ดุให้เขาเกี่ยวกับการใช้ชีวิต แต่ก่อนอื่นเขาจะต้องโทรกลับหาจอร์นพี่ชายก่อน
เขากำลังจะกดโทรหาจอร์น เมื่อเขานึกขึ้นได้ว่าผู้ช่วยพูดถึงบางอย่างเกี่ยวกับโซเฟีย ดังนั้นเขาจึงโทรหาเธอแทน โซเฟียเป็เพื่อนสาวของเขาซึ่งบังเอิญอยู่ในวงการบันเทิงด้วยกันและมิตรภาพของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่ทั้งคู่ได้แสดงในภาพยนตร์โรแมนติกในฐานะนักแสดงนำด้วยกัน
"ว่าไงโซเฟีย" เขาถามทันทีที่เธอรับสาย
"คุณเห็นข่าวหรือยัง แล้วคุณจะทำอย่างไรกับเื่อื้อฉาวของเรา" โซเฟียถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
"คุณอย่ากังวลไปเลย อีกไม่นานพวกเขาจะเลิกสนใจและทุกอย่างจะกลับมาเป็ปกติ" ไบรอันกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
"ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้ คุณจะยอมให้พวกเขาพูดเื่สกปรกเกี่ยวกับคุณแบบไหนก็ได้ เพราะคุณเป็คาสโนว่าและคุณก็ชินกับเื่อื้อฉาวแบบนี้อยู่แล้ว แต่ฉันไม่ใช่แบบนั้นและแฟนของฉันก็โกรธมากด้วยกับเื่นี้" เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือซึ่งบ่งบอกว่าเธออาจจะกำลังร้องไห้อยู่
ไบรอันถอนหายใจขณะใช้มือนวดหน้าผาก นี่เป็ปัญหาเกี่ยวกับการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับหญิงสาวในวงการ เธออายุเพียงสิบเก้าปี แต่เขาพึ่งพาเธอออกไปหาอะไรกินหลังจากพวกเขาถ่ายทำภาพยนตร์เสร็จเมื่อวันก่อน เขาไม่ได้คาดหวังอะไรจากเธอหรือไม่้าทำให้เื่มันใหญ่โตแต่เขาลืมคิดไปว่าทุกฝีก้าวกำลังถูกจับจ้องจากเหล่าปาปารัชซี่ที่แอบถ่าย
หากสิ่งนี้เกิดขึ้นระหว่างเขากับนักแสดงสาวที่มีประสบการณ์และมีความเป็ผู้ใหญ่ เขารู้ว่านักแสดงสาวคนนั้นคงไม่อารมณ์เสียเหมือนโซเฟีย แต่เขาเข้าใจเธอ แม้ในขณะที่พวกเขาถ่ายทำภาพยนตร์ด้วยกัน เธอก็เล่าให้เขาฟังว่าแฟนของเธอขี้หึงและไม่พอใจแค่ไหนที่เธอมารับบทเป็สาวของหนุ่มคาสโนว่าอย่างไบรอัน
"คุณไม่ต้องห่วง ผมจะจัดการให้เอง"เขารับปากและวางสายก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรอีก
จากประสบการณ์ของเขา ไบรอันรู้ว่าวิธีที่ดีที่สุดในการยุติเื่อื้อฉาวนี้คือการก่อเื่อื้อฉาวอีกครั้ง และเขาก็จะทำเช่นนั้น ตราบใดที่เขาหันเหความสนใจออกจากหญิงสาวผู้น่าสงสารมาเป็ตัวเขาเอง ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย
"คุณยังมีแหวนวงนั้นอยู่หรือเปล่า แหวนที่ผู้จัดการของเจมส์จิวเวอร์รี่มอบให้ผมเมื่อวันก่อน" ไบรอันถามผู้ช่วยที่มองเขาด้วยความสับสน
"มีสิ..ทำไมหรอ"
"ส่งมาให้ผมหน่อย" เขาพูดและยื่นมือออกไปจนกระทั่งเธอวางกล่องในมือของเขา แผนการที่เขาเพิ่งคิดขึ้นมานั้นเป็แผนการที่บ้าบิ่นมาก แต่ก็เป็ที่รู้กันดีว่าเขาเป็คนบ้าบิ่นมาโดยตลอด ดังนั้นมันจึงไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรมากนักสำหรับตัวเขา
ทันใดนั้นคนขับก็หยุดรถที่หน้าโรงแรมของเขา เขาลงจากรถและเดินเข้าไปในล็อบบี้ของโรงแรม เขามองไปรอบ ๆ ราวกับกำลังพยายามมองหาใครบางคน จนกระทั่งสายตาของเขาไปหยุดที่หญิงสาวสวยผมบลอนด์ยาวหยิกซึ่งนั่งราวกับว่าเธอกำลังรอใครบางคน เธอสวมชุดเพลย์สูทสีแดงซึ่งแสดงให้เห็นว่าขาของเธอเรียวยาวเพียงใด และเธอสวมรองเท้าส้นสูงสีดำ เขามองไปที่นิ้วมือของเธอ และเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเธอไม่ได้สวมแหวนแต่งงาน เขาก็เดินมุ่งหน้าไปทางเธอ
เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ ทำให้เธอเงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมกับขมวดคิ้ว จากนั้นเธอก็เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจเมื่อเธอจำเขาได้ นี่คือไบรอัน โคสนักแสดงและนายแบบชื่อดัง เขากำลังจะทำอะไรบางอย่างต่อหน้าเธอ เธอคือซอนย่าที่นั่งรอบรรณาธิการอยู่ตรงนั้น
ก่อนที่เธอจะทันคิดประมวลสิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่ ทันใดนั้นไบรอันก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง "คุณจะแต่งงานกับผมไหม" เขาถามขณะเปิดกล่องแหวน