พ่อบ้านลูกครึ่งต่างโลก กับการผจญภัยตามหารัก

        วันที่ 4 หลังจากเงาปีศาจทั้ง 11 คนเฝ้าและสลับซุ่มดูพวกจอมโจรพาร์ทไทม์พวกนี้มา  ในที่สุดก็มีเค้าอะไรบาวอย่างบ้างแล้ว

        “ทำไมเรารอมา 4 วันแล้วยังไม่เจออะไรเลย”

        “หุบปากแล้วมีสมาธิหน่อยพวกมันจะลงมือตอนไหนบ้างก็ยังไม่รู้”

        “มันไม่กระโตกกระตากลงมือทันทีที่รู้ตัวว่าโดนจ้างสืบเสาะเรื่องของพวกมันหรอก”

        “ข้าก็แค่ส่งสัยว่ามันจะลงมือกับกลุ่มคนที่....แค่คิดว่าอาจจะถูกจ้าง....นี่มันออกจะกว้างไปหน่อยว่ามั้ย?”

        “เรามีหน้าที่ทำตามคำสั่ง  ต่อให้มีมีผลอะไรคืบหน้า  งานของเราคือคำตามที่มอบหมายมาให้ครบถ้วน”

        “ชู่ว์... เลิกเถียงกันแล้วแยกย้ายกันทำงาน   อยากให้ข้าไปรายงานหัวหน้ามั้ย?”

        “ม..ม..ไม่เอาอ่ะ..ขนาดนายใหญ่เรายังเกรงใจเขาเลย.. เขาน่ากลัวที่สุดแล้ว”

        เหล่าเงาปีศาจพากันแยกย้ายทำงานหลังถกเถียงกันเสร็จ…

        พวกเขาถูกฝึกมาอย่างดี แม้แต่พวกที่ได้ฉายาว่าจอมโจรทั้งหลายแหล่ยังไม่รู้ตัวว่าโดนสะกดรอย

        จอมโจรพันหน้า เดิมทีไม่มีใครเสาะหามันเจอเนื่องจากการเปลี่ยนหน้าปลอมตัวของมัน   แต่อลันสามารถทำได้ โดยใช้เบาะแสของทางการที่ได้จากตัวมันใช้โซ่ปลายมีดทำหน้าที่แทนดาวซิ่งไล่เดินหามันในตอนกลางวัน

        พวกจอมโจรพันหน้ามักหลบตาคนในตอนกลางคืนแล้วเดินไปไหนมาไหนในตอนกลางวันแทนต่างจากจอมโจรทั่วไป   เพราะจุดประสงค์มันคือแปลงกายกลมกลืนกับผู้คน ดังนั้นแล้วจอมโจรพันหน้าจะคลุกคลีปะปนกับผู้คนมากมาย   และยังสัมผัส พบเจอ พูดคุย สัมพันธ์กับผู้คนหลากหลายอาชีพและหลากหลายอายุลักษณะ  เพื่อเก็บตัวอย่างการปลอมเป็นผู้คนมากหน้าหลายตา  หลายหลายอายุวัยและเพศ  ส่วนกลางคืนมันจะเก็บตัวพักผ่อนหรือไม่ก็ตระเตรียมหน้ากากหนังปลอมพร้อมทั้งชุดเสื้อผ้าที่ใช้ปลอมหน้าผู้คน   พวกมันจะใช้เวลาที่อยู่ในรังกบดานทดสอบการพูดของตัวเองหน้ากระจก....นั่นคือพวกจอมโจรที่ปลอมแปลงตัว

        อลันใช้โซ่ปลายมีดทำดาวซิ่ง ห้องปลายโซ่มีดลงที่มือแล้วใช้ออร่าตามหา  อันที่จริงคนอื่นๆ ที่มีพลังสายควบคุมต่อให้เก่งเท่าอลันก็ใช้มันหาสิ่งของหรือคนได้ด้วยการใช้ออร่าควบคุมดาวซิ่งปกติทั่วไป      ตามหาตัวมันจนเจอตัวมันและที่กบดาน เมื่อมันไปที่อื่นอีกก็ฉวยโอกาสเข้าไปสังเกตบ้านมันพบอุปกรณ์แปลงโฉมมากมาย  แต่จะไม่หยิบจับรื้อค้น เพราะหากของของมันเคลื่อนไปเพียงเล็กน้อยจากที่เดิม  เป็นไปได้ว่ามันจะหนีหายเข้ากลีบเมฆไปยากจะตามเจออีก

        แต่อลันไม่ได้เฝ้าจอมโจรพันหน้า  อลันเฝ้าจอมโจรภูตพรายทีได้ชื่อว่ารวดเร็วตัวเบาเยี่ยม  เพราะมีโอกาสที่จะเป็นเป้าหมายมากที่สุด

        อลันใช่ว่าจะคาดการณ์ได้ถูกทุกเรื่อง.....    ....เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งในเรื่องที่อลันคิดผิด

        ....

        “นั่นมัน!!”...เงาปีศาจคู่หนึ่งที่กำลังประกบเฝ้าจอมโจรพันหน้าอยู่นั้น  พวกเขาพบบางสิ่ง

        ชายหญิงคู่หนึ่งเดินถือกระดาษมีภาพวาดหน้าคนมาเคาะประตูบ้านของจอมโจรพันหน้า  ที่ฉากหน้าบังด้วยร้านทำอุปกรณ์เครื่องเขียน

        ก๊อกๆ

        “มาหาใคร? ข้าปิดร้านแล้ว”

        “คือเรา 2 ผัวเมียมาหา..........”

        “อ่อ คนในภาพ...ข้าไม่เคยเห็นเขา  ไปได้แล้ว!!”

        “เดี๋ยวๆ เดี๋ยวสิ .. พวกข้ามาหาช่างที่ทำดินสอที่ใช้วาดภาพนี้”

        “จะเอาไปทำอะไร? บอกไว้ก่อนนะ ถ้าไม่มีหมายค้นจากทางการข้าไม่เปิดบ้านหรอก  เชิญกลับไปได้แล้ว!”

        กึ่งงงง!!

        มือของผู้หญิงทะลุประตูไม้ที่ฝังเหล็กซ่อนไว้คว้าคอจอมโจรพันหน้าไว้

        “อ่อก...นี่พวกเจ้า…!!”...จอมโจรพันหน้าพยามแกะมือ  และเอาปากกกาคอแร้งแมงแต่ก็แทงไม่เข้ามือข้างนี้

        “ใจร้ายจัง  มีคนมาขอความช่วยเหลือยังไม่เปิดรับ นี่ถ้าข้าเป็นลูกค้าตลาดมืดล่ะก็ เจ้าชวดงานไปแล้ว”...เสียงผู้ชายนอกประตูพูด

        “อ่อ...อ่อก...ข.ข้าไม่รั..บงานช่องทางนี้!!”...จอมโจรพันหน้าพยามตอบ

        “ช่วงนี้มีใครติดต่องานเจ้ามาบ้าง?”...เสียงผู้ชายถามอีก

        “ง...ง..งาน..แ..บบ..ไหน?”

        “ก็เช่น...งานรับสอดส่องปราสาทคนในราชวงศ์อะไรประมาณนี้”

        “จ...จ..จะไปมีได้ไง  ..งาน...โคตร..เสี่ยงแบบ..นั้น...  ...ม..แมวขโมยแห่ง...โยฮัน...ตัน..แม่งยังตาย...ลอยอืดในคูน้ำ.....อ่อก...ถึ..ง...มี...ก็ไม่...รับ”....โจรพันหน้าตอบ

        “ดูท่ามันจะพูดความจริงนะจ้ะที่รัก”...เสียงผู้หญิงกล่าว

        “อืม..มันไม่น่าจะโกหก”

        “พวกเจ้า...ก็..จะฆ่าช้าอยู่ดี..ใช่มั้ยล่ะ?”....จอมโจรพันหน้าถาม

        “ใช่”...เสียงผู้หญิงตอบ

        “ดี..งั้นก็โชคดีที่...ข้ามีข้อมูลสำคัญ  ...ที่..ฝ่ายนั้นมันรู้...เกี่ยวกับพ..ว..กเจ้าและ..ให้พวกข้า...สืบค้น”

        “ข้อมูลอะไรของพวกเรา? นอกจากเจ้าแล้วยังมีใครรู้เรื่องนี้?”…ผู้หญิงเอามือจิกแรงขึ้น

        “อย่างที่...บอก  พวกข้าไม่...รับงานนี้กัน แต่ก็...ได้รับ...การเกริ่นข้อมูล..เกี่ยวกับพว..ก.....เจ้าจาก..ผู้ว่าจ้างท่าน..นั้นมาบ้าง  ดัง..นั้นบอกเลยว่าถ้า...ข้าเจ็บไปมากกว่านี้ พวกเจ้าจะไม่มีวันรู้เลย....ว่า....พวกข้ารู้อะไรมา”

        “คิดว่าจะขู่พวกข้าได้เหรอ?!”...ผู้ชายตอบเชิงถามกลับมา

        “คิดว่าพว..ก...โจ..ร..อย่า...ง..พวก..ข้า.....ทำงานไม่มีหลัก...ประกันอะไร...เลยเหรอไง...?”

        เงียบกันได้สักพัก  หญิงนางนี้ก็คลายมือจากคอจอมโจร  แล้วพังประตูเข้ามา

        จอมโจรพันหน้าสำลักยกใหญ่  ก่อนจะลุกขึ้นมาตั้งสติ

        “บอกมา”…หญิงนางนั้นพูด

        “ทำไมพวกเจ้าไม่ใช้ข้าเล่นตลบหลังนายจ้างท่านั้นล่ะ?”

        “ยังไง? โจรอย่างพวกเจ้าไม่หักหลังผู้ว่าจ้างนี่”

        “ไม่ได้หักหลัง แค่ตอนพวกเขามาขอความคืบหน้าจากข้า พวกเจ้าก็ลอบฟังหรือลอบฆ่าเขากันเอาเอง ไม่ถือว่าข้าสมรู้หักหลัง   แบบนี้พวกเจ้าจะได้ประโยชน์มากกว่า  ....แต่ถ้าบังคับข้าตรงนี้  บอกไปยังไงพวกเจ้าก็ฆ่าข้าอยู่ดี”

        วิ้..ว.ว.ว.ว.วว.ว..

        ปุ้งง.ง.ง.ง.ง.ง.ง.!!!

        เสียงพลุสัญญาณดังขึ้น  แสงสว่างสาดส่อง

        ขณะที่พวกมันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น  ชายสวมชุดคลุมดำใส่หน้ากากก็ทะยานลงมากัน 2 คน  พวกเขาได้ยินบทสนทนาทั้งหมด แม้จะรู้ว่าจอมโจรพันหน้าไม่ใช่คนที่องค์ชายคิดจะว่าจ้าง และที่จอมโจรพันหน้าพูดไปนั้นคือการลักไก่เอาตัวรอด  แต่เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนั้นจึงไหลตามน้ำ   เข้ามาช่วยมันทันที

        ดังนั้น..สำหรับนักฆ่าทั้ง 2 คนแล้ว  จอมโจรพันหน้าคือคนที่มีข้อมูลของมันอย่างแน่นอน!!  แม้ว่าความจริงแล้ว จอมโจรคนนี้จะไม่ได้รู้อะไรเลยก็ตาม

        “ฆ่าพวกมัน!!”....เสียงผู้หญิงกล่าว

        “จับเป็นแค่คนเดียว  นอกนั้นฆ่า!!”...ผู้ชายกล่าวเสริม

        พวกมันเร่งออร่า

        นักฆ่าหญิงงองุ้มนิ้วมือเป็นกงเล็บพวยพุ่งเข้ามาตระกุยจู่โจมเข้ามาติดต่อกันหลายกระบวนท่า พลังทำลายรุนแรงชนิดที่ฉีกตัวบ้านออกเป็นเสี่ยงๆ

        เงาปีศาจทั้ง 2คนพาจอมโจรพันหน้าหอบทะยานขึ้นไปยังต้นไม้ข้างบ้าน หลังจากตัวบ้านกระจุยแหลกคามือของนักฆ่าหญิง

        [พลังขนาดนี้!!....รึจะเป็น13 อสูรมือสังหาร!!?]...เงาปีศาจทั้ง 2 คนคิดเช่นเดียวกัน

        พวกเขาหากประมาทแม้เพียงนิดเดียวได้เนื้อกระจายเป็นริ้วชิ้นแน่นอน!!  อีกคนทะยานพาโจรพันหน้าหนี  อีกสะบัดเชือกฟาดดุจแส้ที่จับทางได้ยาก

        พวกเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วคนหนึ่งออร่าเสริมทักษะอีกคนออร่าควบคุม   นักฆ่าชายดีดเท้าขึ้นพริบตากระโดดไปอยู่เหนือพวกเขาแล้วม้วนร่างเตะลงมา

        การลงมือนี้รวดเร็วยิ่ง   พลังรุนแรงยิ่ง  พวกเขารับมันตรงๆ ไม่ได้   เชือกม้วนสะบัดโจมตี่ที่หน้า  คนที่หอบโจรพันหน้าวัดผงควันที่เป็นยากล่อมประสาทมีฤทธิ์ทำให้มึน

        ท่าเตะที่ร้ายกาจ แม้จะโดนโจมตีกลางคันกลางอากาศยังอุตส่าห์สามารถพลิกตัวสะบัดเตะปลายเชือกจนขาดกระจุยและเหยียบผงฝุ่นควันหลบดีดตัวทะยานออกมาพ้นระยะยาพิษนี้

        คนหนึ่งโจมตีรุนแรงอำมหิต  อีกคนว่องไวเฉียบขาดล้ำลึก  เรื่องสู้คงเป็นไปไม่ได้  แต่จะเอาตัวรอดออกไปจากที่นี่ได้มั้ยแค่นั่นเอง

        ขณะที่นักฆ่าทั้ง 2 เตรียมลงมือเด็ดขาด

        ตึง!

        เงาปีศาจคนหนึ่งกระโดดลงมา   ....

        “พลังเท้าหนักแน่น  ออร่ามั่นคง มันคงเป็นหัวหน้าไอ้ตัวประหลาดหน้ากากพวกนี้”....นักฆ่าชายพูด

        “โดนคนอย่างพวกเจ้าเรียกว่าตัวประหลาดนี่  มันรู้สึกแย่ เอาเป็นว่า... ....ขอเค้นช้อมูลเท่าที่เค้นได้ก็แล้วกัน”....เงาปีศาจที่เพิ่งกระโดดลงมาพูดกลับ