ตอนที่ 24
กระบี่หลิวชมจันทร์
จนกระทั่งศิษย์ทั้งสามใช้กระบวนท่าหนึ่งที่เรียกว่า“เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองพุ่งร่างเสือกกระบี่ทิ่มแทงเข้าไปทั้งซ้ายขวาร่างของทั้งคู่แทบชิดสนิทกันมือดีทั้งสองที่มีชื่อว่าเยี่ยเหว่ยกับจางจิ้งเห็นเช่นนั้นรีบยกกระบี่ทั้งสองเล่มขึ้นปิดป้องส่งผลให้ปลายกระบี่ของสองคนัักับกระบี่หยกไผ่หลิวสองเล่มเกิดเป็ประกายไฟแปลบปลาบน่าหวาดเสียว
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงบัดนี้มองเห็นความพ่ายแพ้ของมือดีทั้งสองแล้วกำลังจะเอ่ยปากะโร้องเตือนกลับไม่ทันเวลาแล้วร่างของเทียนจิ้งที่พุ่งเข้ามาระหว่างกลางของเหวินมู่กับอวี้หว่อโดยที่สองมือดีไม่ทันมองเห็นเมื่อพุ่งเข้ามาพร้อมกับสองเท้าแตะกับฝ่ามือทั้งสองของเหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองออกแรงผลักส่งร่างของเทียนจิ้งดังนั้นเทียนจิ้งจึงสามารถเปลี่ยนท่าร่างได้กลางอากาศกลับตัวตีลังกาข้ามศีรษะสองมือดีไปพร้อมกับคมกระบี่หยกไผ่หลิวกรีดผ่านใบหน้าของมือดีทั้งสองไปั้แ่บริเวณแก้มซ้ายยาวจรดขมับขวาเป็เส้นทางยาวทั้งคู่แผดร้องก้องด้วยความเ็ปทราบแน่ว่าต้องสูญเสียดวงตาไปคนละหนึ่งข้างอย่างแน่นอน
กระบวนท่านี้เรียกว่า “เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อเปรียบเสมือนประตูสองบานที่เปิดออกอย่างแยบยลส่วนเทียนจิ้งที่พุ่งตามติดมาด้านหลังเหมือนกับผู้ที่พุ่งกายทะลุผ่านบานประตูสองบานออกมาแล้วแหงนหน้าชมความงามของพระจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่กลางนภาสกาวสุกใสนับว่าเป็กระบวนท่าอันแยบคายและพิสดารซึ่งยากจะป้องกันได้ เพราะมือดีทั้งสองมัวแต่ใช้สมาธิพัวพันกระบี่อยู่กับบานประตูซึ่งได้แก่เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองจึงเปิดช่องว่างตรงกลางจนหมดสิ้นบวกกับความเร็วของท่าร่างและแรงส่งด้วยแล้วอานุภาพยิ่งเพิ่มพูนทวีคูณ
ศิษย์ทั้งสามเห็นว่าประสบผลไม่เสียแรงที่ทุ่มเทฝึกซ้อมมาอย่างหนักหน่วงทั้งสามโห่ร้องอย่างยินดีรีบวิ่งเข้าไปหาาุโทั้งสามด้วยความเป็ห่วงาุโทั้งสองต่างมองเห็นเว้นเสียแต่เ้าหุบเขามู่ซึ่งยังมิได้สติว่าศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวทำได้ดียิ่งนึกเสียดายหากวันนี้จะต้องมาตกตายพร้อมกันหมดสิ้นภายใต้น้ำมือของผู้ที่สวมหน้ากากปีศาจที่เรียกตัวเองว่ามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิง
แต่ที่าุโทั้งสองยังมิทราบนั่นคือ บุรุษชุดขาวผู้นี้เป็คนของค่ายพรรคสำนักใด? ไฉนจึงมีพลังฝีมือร้ายกาจลึกล้ำถึงเพียงนี้เด็กน้อยผู้นี้ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้วผู้ที่เป็อาจารย์จะมีพลังฝีมือสูงส่งสักปานใดไฉนใน่เวลาที่ผ่านมานจึงไม่เคยปรากฏตัวในยุทธจักรหรือว่าครั้งนี้บู๊ลิ้มจะต้องลุกเป็ไฟมารอธรรมกับธัมมะจะต้องเข่นฆ่ากันจนนองเืไปทั่วยุทธภพดั่งเช่นเมื่อสิบห้าปีกว่าที่ผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง
ขณะที่าุโทั้งสองกับศิษย์ทั้งสามกำลังคิดว่าจะกระทำเช่นไรต่อไป เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นพร้อมกับเสียงชายเสื้อปะทะลมดังใกล้เข้ามาอย่างเร่งร้อนฟังจากน้ำเสียงและเสียงชายเสื้อ ผู้ที่มานับว่าเป็ปรมาจารย์บู๊ลิ้มแล้ว
“ฮาฮา ข้าผู้เฒ่าคงมิได้มาสายจนเกินไปกระมัง? ได้ยินแว่ว ๆ ว่ามีิญญามารอสูรให้เฒ่าชราได้ไล่จับเล่นแก้เหงาบอกต่อมันว่าอย่าได้รีบหนีไปก่อนตาเฒ่าจะไปถึงเชียวละ ฮาฮา ”
เพียงเศษเสี้ยวของการกระพริบตาเพียงครั้งร่างหนึ่งดูเบาบางคล้ายหมอกควันเหินร่างสาดทะยานดั่งเซียนวิเศษเหยียบย่างกลางนภามิปานเมื่อบรรลุถึงทิ้งกายหยั่งเท้าลงใกล้กับตำแหน่งที่าุโทั้งสามนั่งอยู่ โดยมิได้หันไปมองมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพวกพ้องแม้แต่น้อยคล้ายกับเห็นกลุ่มคนเ่าั้เป็เพียงเศษผงธุลีไม่อยู่ในสายตากระนั้น
เ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงทั้งสองส่งเสียงร้องเรียกผู้ที่มาด้วยน้ำเสียงแสดงความยินดีพร้อมเ้าสำนักเหิงประสานมือคารวะ ส่วนประมุขเฉิงได้แต่ส่งเสียงทักทายมิอาจจะประสานมือได้เนื่องจากหัวไหล่ซ้ายหลุดและเ้าหุบเขามู่ซึ่งขณะนี้ยังคงนอนสลบยังไม่ฟื้นคืนสติ
“ท่านาุโ ท่านคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือ”
ที่แท้ผู้ที่มาคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือหลังจากแยกย้ายกับจ่านจือและศิษย์ทั้งสองของหุบเขาผาพยัคฆ์ขาวแล้วท่านได้เร่งเดินทางมายังพรรคไผ่หลิวในทันที แต่คาดไม่ถึงว่าท่านมาช้าไปก้าวหนึ่งเมื่อเห็นสภาพของเ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงและเ้าหุบเขามู่รวมถึงศิษย์ในพรรคไผ่หลิวแล้ว
ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือสมกับเป็ปรมาจารย์แห่งบู๊ลิ้มเพียงมองปราดเดียวทราบว่าาุโทั้งสามได้รับาเ็ตรงไหนท่านเดินเข้ามาหาทั้งสามซึ่งตอนนี้เ้าหุบเขามู่ฟี้นคืนสติ ขยับเขยื้อนร่างกายช้าๆ เมื่อลืมตาเห็นขอทานพเนจรหวงเกาฉือยืนอยู่ จึงส่งเสียงเรียกชื่อเบา ๆ พร้อมกับกล่าวว่า
“ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือเป็ท่านเอง นับว่า์ยังเข้าข้างพวกเราทั้งสามรวมถึงศิษย์อีกสามชีวิตของท่านเฉิงเมื่อท่านมาครานี้พวกเราทั้งหมดคงไม่ต้องมาตายด้วยน้ำมือของปีศาจอำมหิตผู้นั้นแล้วท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้โปรดช่วยเหลือพวกเราด้วยเถิด”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกมือแก่ทั้งสามว่าไม่ต้องกล่าวอะไรแล้วเหวินมู่กับอวี้หว่อและเทียนจิ้งเคยได้ยินเพียงชื่อของท่านขอทานพเนจรวันนี้เมื่อได้พบตัวจริงทั้งสามรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนักรีบเก็บกระบี่หยกไผ่หลิวคืนฝักแล้วประสานมือทำความเคารพต่อท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือโดยทันที
“ข้าพเ้าเหวินมู่เป็ศิษย์พี่ใหญ่ของพรรคไผ่หลิว ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าอวี้หว่อเป็ศิษย์พี่รอง ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าเที่ยนจิ้งเป็ศิษย์คนเล็ก ขอคารวะท่านาุโด้วยเช่นกัน ขอบพระคุณที่ท่านาุโมาถึงมิฉะนั้นมิทราบว่าชะตากรรมของพวกข้าพเ้ากับท่านอาจารย์รวมทั้งาุโเหิงกับท่านเ้าหุบเขามู่จะเป็เช่นไร?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือหัวเราะ ฮา ๆ พร้อมกับกล่าวตอบต่อศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวว่า
“เอาเถอะพวกเ้าทั้งสามอย่าได้กล่าวเกรงใจเรากับอาจารย์ของเ้าต่างเคยคบหากัน นึกไม่ถึงไม่ได้เจอะเจอกันหลายปีเ้าทั้งสามล้วนเติบใหญ่เป็บุรุษหนุ่มที่มีบุคลิกภาพโดดเด่นยิ่งนักเ้าทั้งสามถอยไปก่อนให้เราได้ตรวจดูอาการาเ็ของอาจารย์เ้ารวมถึงเ้าหุบเขามู่กับเ้าสำนักเหิงก่อน”
ศิษย์ทั้งสามจึงรีบถอยออกมาแล้วให้ท่านขอทานพเนจรได้ตรวจดูอาการาเ็ของาุโทั้งสามหลังจากขอทานพเนจรตรวจดูแล้วเห็นว่าเ้าหุบเขามู่ได้รับาเ็สาหัสที่สุดส่วนประมุขเฉิงกับเ้าสำนักเหิงมิได้หนักหนาสาหัสมากนักจึงได้ใช้มือขวาจับบริเวณหัวไหล่ซ้ายของประมุขเฉิง มือซ้ายลูบคลำั้แ่หัวไหล่ไล่ลงมาจนถึงข้อมือหลังจากนั้นท่านได้ใช้มือซ้ายจับแขนของประมุขเฉิงให้เหยียดตรงพร้อมกับดันแขนกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วเป็การต่อข้อหัวไหล่ที่หลุดให้กับประมุขเฉิงนั่นเอง
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับทั้งสามว่า
“เอาละอาการของพวกท่านทั้งสามนับว่าเ้าหุบเขามู่อาการสาหัสที่สุดแต่ไม่ถึงกับอันตรายมากนัก ดีที่เ้าตัวใช้ลมปราณปิดสกัดจุดสำคัญเอาไว้ได้ทันมิฉะนั้นผลที่เกิดขึ้นเราเองก็มิอาจกล่าวส่วนทางด้านนี้ที่เหลือเราจะจัดการเองท่านทั้งสามอย่าได้เป็ห่วงถอยออกไปรักษาอาการาเ็ก่อนเถอะ”
เมื่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับาุโทั้งสามแล้วจึงหันมากล่าวกับศิษย์ของพรรคไผ่หลิวทั้งสามว่า
“เ้าทั้งสามพาอาจารย์ของเ้ารวมทั้งาุโอีกสองท่านเข้าไปด้านในก่อนด้านนี้เราขอทานเฒ่าจะชำระสะสางเอง”
“ขอบพระคุณท่านขอทานพเนจรเป็อย่างยิ่ง พวกเราจะรีบพาอาจารย์กับาุโทั้งสองไปรักษาอาการาเ็ก่อนส่วนด้านนี้คงต้องฝากเป็ธุระของท่านผู้เฒ่าแล้ว”
ทั้งสามพยักหน้ารับคำพร้อมกับเทียนจิ้งเอ่ยกล่าวขอบคุณแล้วรีบตรงเข้าไปประคองร่างของาุโทั้งสามเดินเข้าไปด้านในของพรรคไผ่หลิวปล่อยให้ขอทานพเนจร เผชิญหน้ากับมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพรรคพวกของมัน
บุรุษชุดขาวที่เรียกตนเองว่าเยิ่นหว่อถิงเมื่อเห็นาุโขอทานพเนจรหวงเกาฉือ มันรีบประสานมือขึ้นพร้อมกับกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ข้าน้อยเยิ่นหว่อถิง ขอคำนับท่านาุโหวงเกาฉือได้ยินชื่อเสียงของท่านมาเนิ่นนานแล้วได้ข่าวว่าท่านาุโอยู่ทางเหนือไม่ยุ่งเกี่ยวเื่ราวในจงหยวนครั้งนี้ท่านาุโปรากฏตัวที่นี่อีกทั้งยังสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเื่ราวระหว่างข้าพเ้ากับสามสำนักนั่นอีกด้วยหรือว่าท่านาุโเองคิดจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์ด้วยเช่นกัน”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้ยินวาจาเหน็บแนมและกล่าวหาว่าท่านสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวเื่ราวของบุรุษสวมหน้ากากสีเงินกับสามสำนักใหญ่ฝ่ายธัมมะท่านจึงได้ส่งเสียงหัวร่ออย่างตลกขบขัน พร้อมกับกล่าววาจาโต้ตอบกลับไปว่า
“ฮาฮา เ้าช่างกล่าววาจาโอหังยิ่งนักเ้าสำนักทั้งสามเป็สหายเก่าของเรา เราจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือนับว่าถูกต้องส่วนเื่ที่เราจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์หรือไม่? มิใช่เื่ที่เราจะต้องบ่งบอกแก่เด็กไม่หย่านมเช่นเ้าอีกสิบกว่าวันให้หลังนับจากนี้เ้าจะรู้เองว่าเรามาจงหยวนเพื่อการใด ว่าแต่อาจารย์ของเ้าเป็ผู้ใด?ไฉนจึงได้มีศิษย์ที่มีจิตใจต่ำช้าอำมหิตโเี้ถึงเพียงนี้ศิษย์จิตใจชั่วช้าแล้วผู้เป็อาจารย์จะมีพฤติกรรมต่ำช้าสามานย์ถึงปานไหน?”
“อาจารย์ของข้าพเ้าท่านาุโเองย่อมรู้จักเมื่อสิบกว่าปีก่อนท่านอาจารย์ผาดโผนอยู่ในยุทธจักรมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของสำนักหนึ่งหลังจากสำนักดังกล่าวล่มสลายลงท่านอาจารย์ของข้าพเ้าได้เก็บตัวอยู่ในที่เร้นลับแห่งหนึ่งหลังจากท่านได้รับข้าพเ้าเป็ศิษย์แล้วท่านอาจารย์เก็บตัวฝึกฝนวิชาจนก้าวหน้าจนน่าใ พร้อมกับทุ่มเทสอนวิชาให้แก่ข้าพเ้าแม้ว่าท่านอาจารย์ของข้าพเ้าจะเก็บตัวไม่ยุ่งเกี่ยวยุทธภพแต่แท้จริงท่านแอบวางแผนการอยู่ลับ ๆ พร้อมกับสะสมผู้คนและอาวุธเพื่อจะกลับมาสร้างความยิ่งใหญ่อีกครั้งท่านาุโหวงเองหาได้อยู่ในสายตาของท่านอาจารย์ของข้าพเ้าไม่ คำพูดที่จะกล่าวข้าพเ้าบอกกล่าวแก่ท่านาุโจนหมดสิ้นแล้ว”
บุรุษหนุ่มชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินกล่าววาจาโดยมิได้เกรงอกเกรงใจต่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือเลยแม้แต่น้อยจากคำพูดของเยิ่นหว่อถิงสำนักหนึ่งที่ล่มสลายไปและมีศิษย์ห้าคนอีกทั้งมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของบรรดาศิษย์ร่วมสำนัก ที่ผ่านมาสำนักที่นับได้ว่ามีศิษย์ที่มีฝีมือเก่งกล้าห้าคนพร้อมกับศาสตร์วิชาอีกหลายแขนงมีเพียงสำนักเดียวนั่นคือสำนักตำหนักหมื่นเทพแห่งเขาหมื่นเซียน
หลังจากเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพลวี้ยู่เฉียนได้จัดงานล้างมือจากยุทธภพบริเวณหน้าผาเทพนิรันดร์ เพื่อเป็การยุติเื่ราวแก่งแย่งสุดยอดคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราที่ชาวยุทธ์ต่างเข่นฆ่าเพื่อจะได้ครองครองเป็เ้าของสุดยอดวิชาในคัมภีร์รวมถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักด้วยต่อมาภายหลังเกิดเื่ราวมากมายหลายเื่ราวจนบัดนี้ยังไม่กระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุอันแท้จริง เมื่อเ้าสำนักลวี้ยู่เฉียน้าล้างมือจากยุทธภพและ้าทำลายคัมภีร์สุริยันจันทราต้นเหตุเภทภัยทั้งหมดของการแก่งแย่งและฆ่าฟันกันท่านจึงได้ะโฝังร่างตนเองพร้อมกับคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราภายใต้ผาเทพนิรันดร์เมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา
ั้แ่บัดนั้นมาบรรดาศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพต่างหายสาบสูญไร้ร่องรอยบรรดาชาวยุทธ์ทั้งหลายคิดว่าศิษย์ทั้งห้าคงมิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์ทั้งหลายหรือไม่อาจล้มหายตายจากยุทธ์ภพไปหมดสิ้นแล้วสาเหตุที่มิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์เนื่องจากทำให้อาจารย์และสำนักต้องล่มสลายลง
ครั้งนี้กลับมีบุรุษสวมหน้ากากปีศาจอ้างตนว่าเป็ศิษย์ของหนึ่งในห้าของศิษย์สำนักตำหนักหมื่นเทพที่ล่มสลายไปแถมยังไม่บอกกล่าวให้ชัดเจนว่าเป็ศิษย์ของผู้ใด ในบรรดาศิษย์ทั้งห้าคนที่กล่าวถึงขอทานพเนจรหวงเกาฉือใช้ความคิดนึกถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนขึ้นมา
ในอดีตสำนักตำหนักหมื่นเทพเป็สำนักอันดับหนึ่งที่สร้างชื่อในยุทธจักรเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพฉายาเซียนเมฆาล่องลอยนามลวี้ยู่เฉียนนับว่าเป็ผู้ที่มีฝีมืออันดับหนึ่งท่านมีความเป็อัจฉริยะในวิชาบู๊และศาสตร์วิชาแขนงต่าง ๆ เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมน้ำใจคบหากับบรรดาชาวยุทธ์มากมายแถมยังเป็สหายรักกับเ้าอาวาสแห่งวัดเส้าหลินในขณะนั้นอีกด้วย ศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนประกอบด้วย
จักรวาลหมอเทพยดาเส้าเยี๊ยะเทียน ภูผาผลักเมฆาหม่าถิงอัน เทพธิดาชินแสชิ้วโส่ว วายุล่องลอยเกาทิเหว่ย อัคคี์เหยาเยี๊ยะเหยียน
ทั้งห้านับได้ว่าเป็สุดยอดฝีมือในบรรดาศิษย์ของทุกพรรคในขณะนั้นด้านฝีมือนับได้ว่าสูงส่งเทียบได้กับเ้าสำนักหลายสำนักเลยนับว่าได้เมื่อบุรุษชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินมิยอมบอกกล่าวผู้ที่เป็อาจารย์มีนามเรียกหาว่ากระไรขอทานพเนจรเองมิอาจคาดเดาได้เช่นกันท่านจึงกล่าวโต้ตอบกลับไปว่า
“หากเ้ามิบอกกล่าวว่าอาจารย์ของเ้าเป็ใคร? เราขอทานเฒ่ามิอาจบังคับเ้าได้แต่เ้าทำร้ายเ้าสำนักทั้งสามอีกทั้งยังกล่าววาจาโอหังล่วงเกินเราอยู่หลายคำดังนั้นเราจึงมิอาจให้อภัยแก่เ้าได้แต่ขอเพียงเ้ารับฝ่ามือของเราได้เพียงหนึ่งฝ่ามือ เราขอทานเฒ่าจะปล่อยเ้าไปมิทราบว่าข้อเสนอของขอทานเฒ่าเช่นเราเ้าจะกล้ารับคำท้าหรือไม่?”
“ท่านาุโหวงกล่าวเช่นนี้มีหรือที่ข้าพเ้าจะมิกล้าเพียงแต่คิดว่าท่านคงจะออมมือให้อยู่หลายส่วนด้วยเห็นแก่ข้าพเ้าเป็เด็กรุ่นหลังมิฉะนั้นแล้วจะนับได้ว่าท่านเป็ผู้ใหญ่คิดรังแกเด็กหากรู้ไปถึงหูบรรดาชาวยุทธ์คิดว่าท่าน...?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือมิยอมให้บุรุษชุดขาวนั้นกล่าววาจาสืบต่อรีบบ่งบอกออกไปว่า
“รับกระบวนท่า ฝ่ามือัล่องเมฆา”
กล่าวจบขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกสองฝ่ามือเสมอหน้าอกแล้วร่ายรำกรีดกรายซ้ายสลับขวาจากนั้นกระแทกฝ่ามือทั้งสองออกไปใช้กำลังภายในเพียงหกส่วนมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเห็นเช่นนั้นรีบรวมรั้งพลังลมปราณจากท้องน้อยรวบรวมเข้าสู่ใจกลางฝ่ามือทั้งสองใช้พลังวัตรทั้งหมดที่มีเข้าปะทะกับฝ่ามือทั้งสองของขอทานพเนจรหวงเกาฉือ
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงคำนวณเป็มั่นเหมาะจากคำพูดของตนเมื่อครู่ขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดอย่างแน่นอนดังนั้นจึงได้ใช้กำลังภายในทั้งหมดที่มีหวังว่าคราครั้งนี้จะได้ทำร้ายปรมาจารย์แถวหน้าของบู๊ลิ้มชื่อเสียงของตนคงจะเป็ที่เกรงขามของผู้คน เพียงทำร้ายเ้าสำนักสามสำนักใหญ่ได้ถือได้ว่าสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนมากโขแล้ว
เมื่อพลังลมปราณของทั้งสองพุ่งเข้าปะทะเกิดเป็สภาวะปราณฝ่ามือที่แข็งกร้าวสองสายม้วนทะลักดุจเกลียวคลื่นยามพายุคะนองเสียงดังเปรื่องดังสนั่นไปทั่วบริเวณร่างของมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกระเด็นไปเกือบสิบวาสายตาของมันเพ่งจับจ้องมองมายังร่างของขอทานพเนจรหวงเกาฉือที่ยังคงยืนแน่วนิ่งกับที่มิเคลื่อนไหวในใจรู้สึกเจ็บแค้นแน่นอกนอกจากทำร้ายขอทานเฒ่ามิได้แล้วตนเองยังรู้สึกว่าอวัยวะภายในได้รับความกระทบกระเทือนไม่น้อยแต่ยังนับว่าโชคดีที่มันคำนวณได้แม่นยำว่าขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดซัดฝ่ามือออกมามิฉะนั้นมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเช่นมันคงมิมีิญญาอาศัยอยู่ในร่างอีกต่อไป
แต่ถึงแม้ร่างจะลอยไปไกลเกือบสิบวามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงยังสามารถสะกิดปลายเท้าพร้อมกันเหินร่างจากไปคล้ายเงามายาของปีศาจก่อนร่างลับหายไปกลับส่งเสียงโต้ตอบกลับมาว่า
“ขอบคุณท่านาุโที่ออมมือผู้น้อยขอจากไปก่อนแล้วข้าพเ้าจะกราบเรียนอาจารย์ให้เร่งรุดมาเยี่ยมเยียนท่านผู้เฒ่าในคราวหลังโปรดถนอมตัวด้วยพวกเรากลับสำนัก”
เมื่อสิ้นเสียงกลุ่มคนชุดขาวทั้งหมด ต่างรีบพลิ้วร่างจากไปอย่างรวดเร็วเหลือเพียงขอทานพเนจรหวงเกาฉือกับซากศพที่นอนตายเกลื่อนกลาดอยู่หน้าพรรคไผ่หลิวนั่นเอง
หยกเหินลม/ชลชโลทร
ตอนที่ 24
กระบี่หลิวชมจันทร์
จนกระทั่งศิษย์ทั้งสามใช้กระบวนท่าหนึ่งที่เรียกว่า“เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองพุ่งร่างเสือกกระบี่ทิ่มแทงเข้าไปทั้งซ้ายขวาร่างของทั้งคู่แทบชิดสนิทกันมือดีทั้งสองที่มีชื่อว่าเยี่ยเหว่ยกับจางจิ้งเห็นเช่นนั้นรีบยกกระบี่ทั้งสองเล่มขึ้นปิดป้องส่งผลให้ปลายกระบี่ของสองคนัักับกระบี่หยกไผ่หลิวสองเล่มเกิดเป็ประกายไฟแปลบปลาบน่าหวาดเสียว
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงบัดนี้มองเห็นความพ่ายแพ้ของมือดีทั้งสองแล้วกำลังจะเอ่ยปากะโร้องเตือนกลับไม่ทันเวลาแล้วร่างของเทียนจิ้งที่พุ่งเข้ามาระหว่างกลางของเหวินมู่กับอวี้หว่อโดยที่สองมือดีไม่ทันมองเห็นเมื่อพุ่งเข้ามาพร้อมกับสองเท้าแตะกับฝ่ามือทั้งสองของเหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองออกแรงผลักส่งร่างของเทียนจิ้งดังนั้นเทียนจิ้งจึงสามารถเปลี่ยนท่าร่างได้กลางอากาศกลับตัวตีลังกาข้ามศีรษะสองมือดีไปพร้อมกับคมกระบี่หยกไผ่หลิวกรีดผ่านใบหน้าของมือดีทั้งสองไปั้แ่บริเวณแก้มซ้ายยาวจรดขมับขวาเป็เส้นทางยาวทั้งคู่แผดร้องก้องด้วยความเ็ปทราบแน่ว่าต้องสูญเสียดวงตาไปคนละหนึ่งข้างอย่างแน่นอน
กระบวนท่านี้เรียกว่า “เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อเปรียบเสมือนประตูสองบานที่เปิดออกอย่างแยบยลส่วนเทียนจิ้งที่พุ่งตามติดมาด้านหลังเหมือนกับผู้ที่พุ่งกายทะลุผ่านบานประตูสองบานออกมาแล้วแหงนหน้าชมความงามของพระจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่กลางนภาสกาวสุกใสนับว่าเป็กระบวนท่าอันแยบคายและพิสดารซึ่งยากจะป้องกันได้ เพราะมือดีทั้งสองมัวแต่ใช้สมาธิพัวพันกระบี่อยู่กับบานประตูซึ่งได้แก่เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองจึงเปิดช่องว่างตรงกลางจนหมดสิ้นบวกกับความเร็วของท่าร่างและแรงส่งด้วยแล้วอานุภาพยิ่งเพิ่มพูนทวีคูณ
ศิษย์ทั้งสามเห็นว่าประสบผลไม่เสียแรงที่ทุ่มเทฝึกซ้อมมาอย่างหนักหน่วงทั้งสามโห่ร้องอย่างยินดีรีบวิ่งเข้าไปหาาุโทั้งสามด้วยความเป็ห่วงาุโทั้งสองต่างมองเห็นเว้นเสียแต่เ้าหุบเขามู่ซึ่งยังมิได้สติว่าศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวทำได้ดียิ่งนึกเสียดายหากวันนี้จะต้องมาตกตายพร้อมกันหมดสิ้นภายใต้น้ำมือของผู้ที่สวมหน้ากากปีศาจที่เรียกตัวเองว่ามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิง
แต่ที่าุโทั้งสองยังมิทราบนั่นคือ บุรุษชุดขาวผู้นี้เป็คนของค่ายพรรคสำนักใด? ไฉนจึงมีพลังฝีมือร้ายกาจลึกล้ำถึงเพียงนี้เด็กน้อยผู้นี้ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้วผู้ที่เป็อาจารย์จะมีพลังฝีมือสูงส่งสักปานใดไฉนใน่เวลาที่ผ่านมานจึงไม่เคยปรากฏตัวในยุทธจักรหรือว่าครั้งนี้บู๊ลิ้มจะต้องลุกเป็ไฟมารอธรรมกับธัมมะจะต้องเข่นฆ่ากันจนนองเืไปทั่วยุทธภพดั่งเช่นเมื่อสิบห้าปีกว่าที่ผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง
ขณะที่าุโทั้งสองกับศิษย์ทั้งสามกำลังคิดว่าจะกระทำเช่นไรต่อไป เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นพร้อมกับเสียงชายเสื้อปะทะลมดังใกล้เข้ามาอย่างเร่งร้อนฟังจากน้ำเสียงและเสียงชายเสื้อ ผู้ที่มานับว่าเป็ปรมาจารย์บู๊ลิ้มแล้ว
“ฮาฮา ข้าผู้เฒ่าคงมิได้มาสายจนเกินไปกระมัง? ได้ยินแว่ว ๆ ว่ามีิญญามารอสูรให้เฒ่าชราได้ไล่จับเล่นแก้เหงาบอกต่อมันว่าอย่าได้รีบหนีไปก่อนตาเฒ่าจะไปถึงเชียวละ ฮาฮา ”
เพียงเศษเสี้ยวของการกระพริบตาเพียงครั้งร่างหนึ่งดูเบาบางคล้ายหมอกควันเหินร่างสาดทะยานดั่งเซียนวิเศษเหยียบย่างกลางนภามิปานเมื่อบรรลุถึงทิ้งกายหยั่งเท้าลงใกล้กับตำแหน่งที่าุโทั้งสามนั่งอยู่ โดยมิได้หันไปมองมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพวกพ้องแม้แต่น้อยคล้ายกับเห็นกลุ่มคนเ่าั้เป็เพียงเศษผงธุลีไม่อยู่ในสายตากระนั้น
เ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงทั้งสองส่งเสียงร้องเรียกผู้ที่มาด้วยน้ำเสียงแสดงความยินดีพร้อมเ้าสำนักเหิงประสานมือคารวะ ส่วนประมุขเฉิงได้แต่ส่งเสียงทักทายมิอาจจะประสานมือได้เนื่องจากหัวไหล่ซ้ายหลุดและเ้าหุบเขามู่ซึ่งขณะนี้ยังคงนอนสลบยังไม่ฟื้นคืนสติ
“ท่านาุโ ท่านคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือ”
ที่แท้ผู้ที่มาคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือหลังจากแยกย้ายกับจ่านจือและศิษย์ทั้งสองของหุบเขาผาพยัคฆ์ขาวแล้วท่านได้เร่งเดินทางมายังพรรคไผ่หลิวในทันที แต่คาดไม่ถึงว่าท่านมาช้าไปก้าวหนึ่งเมื่อเห็นสภาพของเ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงและเ้าหุบเขามู่รวมถึงศิษย์ในพรรคไผ่หลิวแล้ว
ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือสมกับเป็ปรมาจารย์แห่งบู๊ลิ้มเพียงมองปราดเดียวทราบว่าาุโทั้งสามได้รับาเ็ตรงไหนท่านเดินเข้ามาหาทั้งสามซึ่งตอนนี้เ้าหุบเขามู่ฟี้นคืนสติ ขยับเขยื้อนร่างกายช้าๆ เมื่อลืมตาเห็นขอทานพเนจรหวงเกาฉือยืนอยู่ จึงส่งเสียงเรียกชื่อเบา ๆ พร้อมกับกล่าวว่า
“ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือเป็ท่านเอง นับว่า์ยังเข้าข้างพวกเราทั้งสามรวมถึงศิษย์อีกสามชีวิตของท่านเฉิงเมื่อท่านมาครานี้พวกเราทั้งหมดคงไม่ต้องมาตายด้วยน้ำมือของปีศาจอำมหิตผู้นั้นแล้วท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้โปรดช่วยเหลือพวกเราด้วยเถิด”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกมือแก่ทั้งสามว่าไม่ต้องกล่าวอะไรแล้วเหวินมู่กับอวี้หว่อและเทียนจิ้งเคยได้ยินเพียงชื่อของท่านขอทานพเนจรวันนี้เมื่อได้พบตัวจริงทั้งสามรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนักรีบเก็บกระบี่หยกไผ่หลิวคืนฝักแล้วประสานมือทำความเคารพต่อท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือโดยทันที
“ข้าพเ้าเหวินมู่เป็ศิษย์พี่ใหญ่ของพรรคไผ่หลิว ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าอวี้หว่อเป็ศิษย์พี่รอง ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าเที่ยนจิ้งเป็ศิษย์คนเล็ก ขอคารวะท่านาุโด้วยเช่นกัน ขอบพระคุณที่ท่านาุโมาถึงมิฉะนั้นมิทราบว่าชะตากรรมของพวกข้าพเ้ากับท่านอาจารย์รวมทั้งาุโเหิงกับท่านเ้าหุบเขามู่จะเป็เช่นไร?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือหัวเราะ ฮา ๆ พร้อมกับกล่าวตอบต่อศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวว่า
“เอาเถอะพวกเ้าทั้งสามอย่าได้กล่าวเกรงใจเรากับอาจารย์ของเ้าต่างเคยคบหากัน นึกไม่ถึงไม่ได้เจอะเจอกันหลายปีเ้าทั้งสามล้วนเติบใหญ่เป็บุรุษหนุ่มที่มีบุคลิกภาพโดดเด่นยิ่งนักเ้าทั้งสามถอยไปก่อนให้เราได้ตรวจดูอาการาเ็ของอาจารย์เ้ารวมถึงเ้าหุบเขามู่กับเ้าสำนักเหิงก่อน”
ศิษย์ทั้งสามจึงรีบถอยออกมาแล้วให้ท่านขอทานพเนจรได้ตรวจดูอาการาเ็ของาุโทั้งสามหลังจากขอทานพเนจรตรวจดูแล้วเห็นว่าเ้าหุบเขามู่ได้รับาเ็สาหัสที่สุดส่วนประมุขเฉิงกับเ้าสำนักเหิงมิได้หนักหนาสาหัสมากนักจึงได้ใช้มือขวาจับบริเวณหัวไหล่ซ้ายของประมุขเฉิง มือซ้ายลูบคลำั้แ่หัวไหล่ไล่ลงมาจนถึงข้อมือหลังจากนั้นท่านได้ใช้มือซ้ายจับแขนของประมุขเฉิงให้เหยียดตรงพร้อมกับดันแขนกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วเป็การต่อข้อหัวไหล่ที่หลุดให้กับประมุขเฉิงนั่นเอง
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับทั้งสามว่า
“เอาละอาการของพวกท่านทั้งสามนับว่าเ้าหุบเขามู่อาการสาหัสที่สุดแต่ไม่ถึงกับอันตรายมากนัก ดีที่เ้าตัวใช้ลมปราณปิดสกัดจุดสำคัญเอาไว้ได้ทันมิฉะนั้นผลที่เกิดขึ้นเราเองก็มิอาจกล่าวส่วนทางด้านนี้ที่เหลือเราจะจัดการเองท่านทั้งสามอย่าได้เป็ห่วงถอยออกไปรักษาอาการาเ็ก่อนเถอะ”
เมื่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับาุโทั้งสามแล้วจึงหันมากล่าวกับศิษย์ของพรรคไผ่หลิวทั้งสามว่า
“เ้าทั้งสามพาอาจารย์ของเ้ารวมทั้งาุโอีกสองท่านเข้าไปด้านในก่อนด้านนี้เราขอทานเฒ่าจะชำระสะสางเอง”
“ขอบพระคุณท่านขอทานพเนจรเป็อย่างยิ่ง พวกเราจะรีบพาอาจารย์กับาุโทั้งสองไปรักษาอาการาเ็ก่อนส่วนด้านนี้คงต้องฝากเป็ธุระของท่านผู้เฒ่าแล้ว”
ทั้งสามพยักหน้ารับคำพร้อมกับเทียนจิ้งเอ่ยกล่าวขอบคุณแล้วรีบตรงเข้าไปประคองร่างของาุโทั้งสามเดินเข้าไปด้านในของพรรคไผ่หลิวปล่อยให้ขอทานพเนจร เผชิญหน้ากับมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพรรคพวกของมัน
บุรุษชุดขาวที่เรียกตนเองว่าเยิ่นหว่อถิงเมื่อเห็นาุโขอทานพเนจรหวงเกาฉือ มันรีบประสานมือขึ้นพร้อมกับกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ข้าน้อยเยิ่นหว่อถิง ขอคำนับท่านาุโหวงเกาฉือได้ยินชื่อเสียงของท่านมาเนิ่นนานแล้วได้ข่าวว่าท่านาุโอยู่ทางเหนือไม่ยุ่งเกี่ยวเื่ราวในจงหยวนครั้งนี้ท่านาุโปรากฏตัวที่นี่อีกทั้งยังสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเื่ราวระหว่างข้าพเ้ากับสามสำนักนั่นอีกด้วยหรือว่าท่านาุโเองคิดจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์ด้วยเช่นกัน”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้ยินวาจาเหน็บแนมและกล่าวหาว่าท่านสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวเื่ราวของบุรุษสวมหน้ากากสีเงินกับสามสำนักใหญ่ฝ่ายธัมมะท่านจึงได้ส่งเสียงหัวร่ออย่างตลกขบขัน พร้อมกับกล่าววาจาโต้ตอบกลับไปว่า
“ฮาฮา เ้าช่างกล่าววาจาโอหังยิ่งนักเ้าสำนักทั้งสามเป็สหายเก่าของเรา เราจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือนับว่าถูกต้องส่วนเื่ที่เราจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์หรือไม่? มิใช่เื่ที่เราจะต้องบ่งบอกแก่เด็กไม่หย่านมเช่นเ้าอีกสิบกว่าวันให้หลังนับจากนี้เ้าจะรู้เองว่าเรามาจงหยวนเพื่อการใด ว่าแต่อาจารย์ของเ้าเป็ผู้ใด?ไฉนจึงได้มีศิษย์ที่มีจิตใจต่ำช้าอำมหิตโเี้ถึงเพียงนี้ศิษย์จิตใจชั่วช้าแล้วผู้เป็อาจารย์จะมีพฤติกรรมต่ำช้าสามานย์ถึงปานไหน?”
“อาจารย์ของข้าพเ้าท่านาุโเองย่อมรู้จักเมื่อสิบกว่าปีก่อนท่านอาจารย์ผาดโผนอยู่ในยุทธจักรมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของสำนักหนึ่งหลังจากสำนักดังกล่าวล่มสลายลงท่านอาจารย์ของข้าพเ้าได้เก็บตัวอยู่ในที่เร้นลับแห่งหนึ่งหลังจากท่านได้รับข้าพเ้าเป็ศิษย์แล้วท่านอาจารย์เก็บตัวฝึกฝนวิชาจนก้าวหน้าจนน่าใ พร้อมกับทุ่มเทสอนวิชาให้แก่ข้าพเ้าแม้ว่าท่านอาจารย์ของข้าพเ้าจะเก็บตัวไม่ยุ่งเกี่ยวยุทธภพแต่แท้จริงท่านแอบวางแผนการอยู่ลับ ๆ พร้อมกับสะสมผู้คนและอาวุธเพื่อจะกลับมาสร้างความยิ่งใหญ่อีกครั้งท่านาุโหวงเองหาได้อยู่ในสายตาของท่านอาจารย์ของข้าพเ้าไม่ คำพูดที่จะกล่าวข้าพเ้าบอกกล่าวแก่ท่านาุโจนหมดสิ้นแล้ว”
บุรุษหนุ่มชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินกล่าววาจาโดยมิได้เกรงอกเกรงใจต่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือเลยแม้แต่น้อยจากคำพูดของเยิ่นหว่อถิงสำนักหนึ่งที่ล่มสลายไปและมีศิษย์ห้าคนอีกทั้งมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของบรรดาศิษย์ร่วมสำนัก ที่ผ่านมาสำนักที่นับได้ว่ามีศิษย์ที่มีฝีมือเก่งกล้าห้าคนพร้อมกับศาสตร์วิชาอีกหลายแขนงมีเพียงสำนักเดียวนั่นคือสำนักตำหนักหมื่นเทพแห่งเขาหมื่นเซียน
หลังจากเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพลวี้ยู่เฉียนได้จัดงานล้างมือจากยุทธภพบริเวณหน้าผาเทพนิรันดร์ เพื่อเป็การยุติเื่ราวแก่งแย่งสุดยอดคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราที่ชาวยุทธ์ต่างเข่นฆ่าเพื่อจะได้ครองครองเป็เ้าของสุดยอดวิชาในคัมภีร์รวมถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักด้วยต่อมาภายหลังเกิดเื่ราวมากมายหลายเื่ราวจนบัดนี้ยังไม่กระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุอันแท้จริง เมื่อเ้าสำนักลวี้ยู่เฉียน้าล้างมือจากยุทธภพและ้าทำลายคัมภีร์สุริยันจันทราต้นเหตุเภทภัยทั้งหมดของการแก่งแย่งและฆ่าฟันกันท่านจึงได้ะโฝังร่างตนเองพร้อมกับคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราภายใต้ผาเทพนิรันดร์เมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา
ั้แ่บัดนั้นมาบรรดาศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพต่างหายสาบสูญไร้ร่องรอยบรรดาชาวยุทธ์ทั้งหลายคิดว่าศิษย์ทั้งห้าคงมิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์ทั้งหลายหรือไม่อาจล้มหายตายจากยุทธ์ภพไปหมดสิ้นแล้วสาเหตุที่มิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์เนื่องจากทำให้อาจารย์และสำนักต้องล่มสลายลง
ครั้งนี้กลับมีบุรุษสวมหน้ากากปีศาจอ้างตนว่าเป็ศิษย์ของหนึ่งในห้าของศิษย์สำนักตำหนักหมื่นเทพที่ล่มสลายไปแถมยังไม่บอกกล่าวให้ชัดเจนว่าเป็ศิษย์ของผู้ใด ในบรรดาศิษย์ทั้งห้าคนที่กล่าวถึงขอทานพเนจรหวงเกาฉือใช้ความคิดนึกถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนขึ้นมา
ในอดีตสำนักตำหนักหมื่นเทพเป็สำนักอันดับหนึ่งที่สร้างชื่อในยุทธจักรเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพฉายาเซียนเมฆาล่องลอยนามลวี้ยู่เฉียนนับว่าเป็ผู้ที่มีฝีมืออันดับหนึ่งท่านมีความเป็อัจฉริยะในวิชาบู๊และศาสตร์วิชาแขนงต่าง ๆ เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมน้ำใจคบหากับบรรดาชาวยุทธ์มากมายแถมยังเป็สหายรักกับเ้าอาวาสแห่งวัดเส้าหลินในขณะนั้นอีกด้วย ศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนประกอบด้วย
จักรวาลหมอเทพยดาเส้าเยี๊ยะเทียน ภูผาผลักเมฆาหม่าถิงอัน เทพธิดาชินแสชิ้วโส่ว วายุล่องลอยเกาทิเหว่ย อัคคี์เหยาเยี๊ยะเหยียน
ทั้งห้านับได้ว่าเป็สุดยอดฝีมือในบรรดาศิษย์ของทุกพรรคในขณะนั้นด้านฝีมือนับได้ว่าสูงส่งเทียบได้กับเ้าสำนักหลายสำนักเลยนับว่าได้เมื่อบุรุษชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินมิยอมบอกกล่าวผู้ที่เป็อาจารย์มีนามเรียกหาว่ากระไรขอทานพเนจรเองมิอาจคาดเดาได้เช่นกันท่านจึงกล่าวโต้ตอบกลับไปว่า
“หากเ้ามิบอกกล่าวว่าอาจารย์ของเ้าเป็ใคร? เราขอทานเฒ่ามิอาจบังคับเ้าได้แต่เ้าทำร้ายเ้าสำนักทั้งสามอีกทั้งยังกล่าววาจาโอหังล่วงเกินเราอยู่หลายคำดังนั้นเราจึงมิอาจให้อภัยแก่เ้าได้แต่ขอเพียงเ้ารับฝ่ามือของเราได้เพียงหนึ่งฝ่ามือ เราขอทานเฒ่าจะปล่อยเ้าไปมิทราบว่าข้อเสนอของขอทานเฒ่าเช่นเราเ้าจะกล้ารับคำท้าหรือไม่?”
“ท่านาุโหวงกล่าวเช่นนี้มีหรือที่ข้าพเ้าจะมิกล้าเพียงแต่คิดว่าท่านคงจะออมมือให้อยู่หลายส่วนด้วยเห็นแก่ข้าพเ้าเป็เด็กรุ่นหลังมิฉะนั้นแล้วจะนับได้ว่าท่านเป็ผู้ใหญ่คิดรังแกเด็กหากรู้ไปถึงหูบรรดาชาวยุทธ์คิดว่าท่าน...?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือมิยอมให้บุรุษชุดขาวนั้นกล่าววาจาสืบต่อรีบบ่งบอกออกไปว่า
“รับกระบวนท่า ฝ่ามือัล่องเมฆา”
กล่าวจบขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกสองฝ่ามือเสมอหน้าอกแล้วร่ายรำกรีดกรายซ้ายสลับขวาจากนั้นกระแทกฝ่ามือทั้งสองออกไปใช้กำลังภายในเพียงหกส่วนมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเห็นเช่นนั้นรีบรวมรั้งพลังลมปราณจากท้องน้อยรวบรวมเข้าสู่ใจกลางฝ่ามือทั้งสองใช้พลังวัตรทั้งหมดที่มีเข้าปะทะกับฝ่ามือทั้งสองของขอทานพเนจรหวงเกาฉือ
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงคำนวณเป็มั่นเหมาะจากคำพูดของตนเมื่อครู่ขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดอย่างแน่นอนดังนั้นจึงได้ใช้กำลังภายในทั้งหมดที่มีหวังว่าคราครั้งนี้จะได้ทำร้ายปรมาจารย์แถวหน้าของบู๊ลิ้มชื่อเสียงของตนคงจะเป็ที่เกรงขามของผู้คน เพียงทำร้ายเ้าสำนักสามสำนักใหญ่ได้ถือได้ว่าสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนมากโขแล้ว
เมื่อพลังลมปราณของทั้งสองพุ่งเข้าปะทะเกิดเป็สภาวะปราณฝ่ามือที่แข็งกร้าวสองสายม้วนทะลักดุจเกลียวคลื่นยามพายุคะนองเสียงดังเปรื่องดังสนั่นไปทั่วบริเวณร่างของมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกระเด็นไปเกือบสิบวาสายตาของมันเพ่งจับจ้องมองมายังร่างของขอทานพเนจรหวงเกาฉือที่ยังคงยืนแน่วนิ่งกับที่มิเคลื่อนไหวในใจรู้สึกเจ็บแค้นแน่นอกนอกจากทำร้ายขอทานเฒ่ามิได้แล้วตนเองยังรู้สึกว่าอวัยวะภายในได้รับความกระทบกระเทือนไม่น้อยแต่ยังนับว่าโชคดีที่มันคำนวณได้แม่นยำว่าขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดซัดฝ่ามือออกมามิฉะนั้นมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเช่นมันคงมิมีิญญาอาศัยอยู่ในร่างอีกต่อไป
แต่ถึงแม้ร่างจะลอยไปไกลเกือบสิบวามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงยังสามารถสะกิดปลายเท้าพร้อมกันเหินร่างจากไปคล้ายเงามายาของปีศาจก่อนร่างลับหายไปกลับส่งเสียงโต้ตอบกลับมาว่า
“ขอบคุณท่านาุโที่ออมมือผู้น้อยขอจากไปก่อนแล้วข้าพเ้าจะกราบเรียนอาจารย์ให้เร่งรุดมาเยี่ยมเยียนท่านผู้เฒ่าในคราวหลังโปรดถนอมตัวด้วยพวกเรากลับสำนัก”
เมื่อสิ้นเสียงกลุ่มคนชุดขาวทั้งหมด ต่างรีบพลิ้วร่างจากไปอย่างรวดเร็วเหลือเพียงขอทานพเนจรหวงเกาฉือกับซากศพที่นอนตายเกลื่อนกลาดอยู่หน้าพรรคไผ่หลิวนั่นเอง
หยกเหินลม/ชลชโลทร
ตอนที่ 24
กระบี่หลิวชมจันทร์
จนกระทั่งศิษย์ทั้งสามใช้กระบวนท่าหนึ่งที่เรียกว่า“เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองพุ่งร่างเสือกกระบี่ทิ่มแทงเข้าไปทั้งซ้ายขวาร่างของทั้งคู่แทบชิดสนิทกันมือดีทั้งสองที่มีชื่อว่าเยี่ยเหว่ยกับจางจิ้งเห็นเช่นนั้นรีบยกกระบี่ทั้งสองเล่มขึ้นปิดป้องส่งผลให้ปลายกระบี่ของสองคนัักับกระบี่หยกไผ่หลิวสองเล่มเกิดเป็ประกายไฟแปลบปลาบน่าหวาดเสียว
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงบัดนี้มองเห็นความพ่ายแพ้ของมือดีทั้งสองแล้วกำลังจะเอ่ยปากะโร้องเตือนกลับไม่ทันเวลาแล้วร่างของเทียนจิ้งที่พุ่งเข้ามาระหว่างกลางของเหวินมู่กับอวี้หว่อโดยที่สองมือดีไม่ทันมองเห็นเมื่อพุ่งเข้ามาพร้อมกับสองเท้าแตะกับฝ่ามือทั้งสองของเหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองออกแรงผลักส่งร่างของเทียนจิ้งดังนั้นเทียนจิ้งจึงสามารถเปลี่ยนท่าร่างได้กลางอากาศกลับตัวตีลังกาข้ามศีรษะสองมือดีไปพร้อมกับคมกระบี่หยกไผ่หลิวกรีดผ่านใบหน้าของมือดีทั้งสองไปั้แ่บริเวณแก้มซ้ายยาวจรดขมับขวาเป็เส้นทางยาวทั้งคู่แผดร้องก้องด้วยความเ็ปทราบแน่ว่าต้องสูญเสียดวงตาไปคนละหนึ่งข้างอย่างแน่นอน
กระบวนท่านี้เรียกว่า “เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อเปรียบเสมือนประตูสองบานที่เปิดออกอย่างแยบยลส่วนเทียนจิ้งที่พุ่งตามติดมาด้านหลังเหมือนกับผู้ที่พุ่งกายทะลุผ่านบานประตูสองบานออกมาแล้วแหงนหน้าชมความงามของพระจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่กลางนภาสกาวสุกใสนับว่าเป็กระบวนท่าอันแยบคายและพิสดารซึ่งยากจะป้องกันได้ เพราะมือดีทั้งสองมัวแต่ใช้สมาธิพัวพันกระบี่อยู่กับบานประตูซึ่งได้แก่เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองจึงเปิดช่องว่างตรงกลางจนหมดสิ้นบวกกับความเร็วของท่าร่างและแรงส่งด้วยแล้วอานุภาพยิ่งเพิ่มพูนทวีคูณ
ศิษย์ทั้งสามเห็นว่าประสบผลไม่เสียแรงที่ทุ่มเทฝึกซ้อมมาอย่างหนักหน่วงทั้งสามโห่ร้องอย่างยินดีรีบวิ่งเข้าไปหาาุโทั้งสามด้วยความเป็ห่วงาุโทั้งสองต่างมองเห็นเว้นเสียแต่เ้าหุบเขามู่ซึ่งยังมิได้สติว่าศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวทำได้ดียิ่งนึกเสียดายหากวันนี้จะต้องมาตกตายพร้อมกันหมดสิ้นภายใต้น้ำมือของผู้ที่สวมหน้ากากปีศาจที่เรียกตัวเองว่ามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิง
แต่ที่าุโทั้งสองยังมิทราบนั่นคือ บุรุษชุดขาวผู้นี้เป็คนของค่ายพรรคสำนักใด? ไฉนจึงมีพลังฝีมือร้ายกาจลึกล้ำถึงเพียงนี้เด็กน้อยผู้นี้ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้วผู้ที่เป็อาจารย์จะมีพลังฝีมือสูงส่งสักปานใดไฉนใน่เวลาที่ผ่านมานจึงไม่เคยปรากฏตัวในยุทธจักรหรือว่าครั้งนี้บู๊ลิ้มจะต้องลุกเป็ไฟมารอธรรมกับธัมมะจะต้องเข่นฆ่ากันจนนองเืไปทั่วยุทธภพดั่งเช่นเมื่อสิบห้าปีกว่าที่ผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง
ขณะที่าุโทั้งสองกับศิษย์ทั้งสามกำลังคิดว่าจะกระทำเช่นไรต่อไป เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นพร้อมกับเสียงชายเสื้อปะทะลมดังใกล้เข้ามาอย่างเร่งร้อนฟังจากน้ำเสียงและเสียงชายเสื้อ ผู้ที่มานับว่าเป็ปรมาจารย์บู๊ลิ้มแล้ว
“ฮาฮา ข้าผู้เฒ่าคงมิได้มาสายจนเกินไปกระมัง? ได้ยินแว่ว ๆ ว่ามีิญญามารอสูรให้เฒ่าชราได้ไล่จับเล่นแก้เหงาบอกต่อมันว่าอย่าได้รีบหนีไปก่อนตาเฒ่าจะไปถึงเชียวละ ฮาฮา ”
เพียงเศษเสี้ยวของการกระพริบตาเพียงครั้งร่างหนึ่งดูเบาบางคล้ายหมอกควันเหินร่างสาดทะยานดั่งเซียนวิเศษเหยียบย่างกลางนภามิปานเมื่อบรรลุถึงทิ้งกายหยั่งเท้าลงใกล้กับตำแหน่งที่าุโทั้งสามนั่งอยู่ โดยมิได้หันไปมองมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพวกพ้องแม้แต่น้อยคล้ายกับเห็นกลุ่มคนเ่าั้เป็เพียงเศษผงธุลีไม่อยู่ในสายตากระนั้น
เ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงทั้งสองส่งเสียงร้องเรียกผู้ที่มาด้วยน้ำเสียงแสดงความยินดีพร้อมเ้าสำนักเหิงประสานมือคารวะ ส่วนประมุขเฉิงได้แต่ส่งเสียงทักทายมิอาจจะประสานมือได้เนื่องจากหัวไหล่ซ้ายหลุดและเ้าหุบเขามู่ซึ่งขณะนี้ยังคงนอนสลบยังไม่ฟื้นคืนสติ
“ท่านาุโ ท่านคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือ”
ที่แท้ผู้ที่มาคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือหลังจากแยกย้ายกับจ่านจือและศิษย์ทั้งสองของหุบเขาผาพยัคฆ์ขาวแล้วท่านได้เร่งเดินทางมายังพรรคไผ่หลิวในทันที แต่คาดไม่ถึงว่าท่านมาช้าไปก้าวหนึ่งเมื่อเห็นสภาพของเ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงและเ้าหุบเขามู่รวมถึงศิษย์ในพรรคไผ่หลิวแล้ว
ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือสมกับเป็ปรมาจารย์แห่งบู๊ลิ้มเพียงมองปราดเดียวทราบว่าาุโทั้งสามได้รับาเ็ตรงไหนท่านเดินเข้ามาหาทั้งสามซึ่งตอนนี้เ้าหุบเขามู่ฟี้นคืนสติ ขยับเขยื้อนร่างกายช้าๆ เมื่อลืมตาเห็นขอทานพเนจรหวงเกาฉือยืนอยู่ จึงส่งเสียงเรียกชื่อเบา ๆ พร้อมกับกล่าวว่า
“ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือเป็ท่านเอง นับว่า์ยังเข้าข้างพวกเราทั้งสามรวมถึงศิษย์อีกสามชีวิตของท่านเฉิงเมื่อท่านมาครานี้พวกเราทั้งหมดคงไม่ต้องมาตายด้วยน้ำมือของปีศาจอำมหิตผู้นั้นแล้วท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้โปรดช่วยเหลือพวกเราด้วยเถิด”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกมือแก่ทั้งสามว่าไม่ต้องกล่าวอะไรแล้วเหวินมู่กับอวี้หว่อและเทียนจิ้งเคยได้ยินเพียงชื่อของท่านขอทานพเนจรวันนี้เมื่อได้พบตัวจริงทั้งสามรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนักรีบเก็บกระบี่หยกไผ่หลิวคืนฝักแล้วประสานมือทำความเคารพต่อท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือโดยทันที
“ข้าพเ้าเหวินมู่เป็ศิษย์พี่ใหญ่ของพรรคไผ่หลิว ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าอวี้หว่อเป็ศิษย์พี่รอง ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าเที่ยนจิ้งเป็ศิษย์คนเล็ก ขอคารวะท่านาุโด้วยเช่นกัน ขอบพระคุณที่ท่านาุโมาถึงมิฉะนั้นมิทราบว่าชะตากรรมของพวกข้าพเ้ากับท่านอาจารย์รวมทั้งาุโเหิงกับท่านเ้าหุบเขามู่จะเป็เช่นไร?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือหัวเราะ ฮา ๆ พร้อมกับกล่าวตอบต่อศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวว่า
“เอาเถอะพวกเ้าทั้งสามอย่าได้กล่าวเกรงใจเรากับอาจารย์ของเ้าต่างเคยคบหากัน นึกไม่ถึงไม่ได้เจอะเจอกันหลายปีเ้าทั้งสามล้วนเติบใหญ่เป็บุรุษหนุ่มที่มีบุคลิกภาพโดดเด่นยิ่งนักเ้าทั้งสามถอยไปก่อนให้เราได้ตรวจดูอาการาเ็ของอาจารย์เ้ารวมถึงเ้าหุบเขามู่กับเ้าสำนักเหิงก่อน”
ศิษย์ทั้งสามจึงรีบถอยออกมาแล้วให้ท่านขอทานพเนจรได้ตรวจดูอาการาเ็ของาุโทั้งสามหลังจากขอทานพเนจรตรวจดูแล้วเห็นว่าเ้าหุบเขามู่ได้รับาเ็สาหัสที่สุดส่วนประมุขเฉิงกับเ้าสำนักเหิงมิได้หนักหนาสาหัสมากนักจึงได้ใช้มือขวาจับบริเวณหัวไหล่ซ้ายของประมุขเฉิง มือซ้ายลูบคลำั้แ่หัวไหล่ไล่ลงมาจนถึงข้อมือหลังจากนั้นท่านได้ใช้มือซ้ายจับแขนของประมุขเฉิงให้เหยียดตรงพร้อมกับดันแขนกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วเป็การต่อข้อหัวไหล่ที่หลุดให้กับประมุขเฉิงนั่นเอง
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับทั้งสามว่า
“เอาละอาการของพวกท่านทั้งสามนับว่าเ้าหุบเขามู่อาการสาหัสที่สุดแต่ไม่ถึงกับอันตรายมากนัก ดีที่เ้าตัวใช้ลมปราณปิดสกัดจุดสำคัญเอาไว้ได้ทันมิฉะนั้นผลที่เกิดขึ้นเราเองก็มิอาจกล่าวส่วนทางด้านนี้ที่เหลือเราจะจัดการเองท่านทั้งสามอย่าได้เป็ห่วงถอยออกไปรักษาอาการาเ็ก่อนเถอะ”
เมื่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับาุโทั้งสามแล้วจึงหันมากล่าวกับศิษย์ของพรรคไผ่หลิวทั้งสามว่า
“เ้าทั้งสามพาอาจารย์ของเ้ารวมทั้งาุโอีกสองท่านเข้าไปด้านในก่อนด้านนี้เราขอทานเฒ่าจะชำระสะสางเอง”
“ขอบพระคุณท่านขอทานพเนจรเป็อย่างยิ่ง พวกเราจะรีบพาอาจารย์กับาุโทั้งสองไปรักษาอาการาเ็ก่อนส่วนด้านนี้คงต้องฝากเป็ธุระของท่านผู้เฒ่าแล้ว”
ทั้งสามพยักหน้ารับคำพร้อมกับเทียนจิ้งเอ่ยกล่าวขอบคุณแล้วรีบตรงเข้าไปประคองร่างของาุโทั้งสามเดินเข้าไปด้านในของพรรคไผ่หลิวปล่อยให้ขอทานพเนจร เผชิญหน้ากับมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพรรคพวกของมัน
บุรุษชุดขาวที่เรียกตนเองว่าเยิ่นหว่อถิงเมื่อเห็นาุโขอทานพเนจรหวงเกาฉือ มันรีบประสานมือขึ้นพร้อมกับกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ข้าน้อยเยิ่นหว่อถิง ขอคำนับท่านาุโหวงเกาฉือได้ยินชื่อเสียงของท่านมาเนิ่นนานแล้วได้ข่าวว่าท่านาุโอยู่ทางเหนือไม่ยุ่งเกี่ยวเื่ราวในจงหยวนครั้งนี้ท่านาุโปรากฏตัวที่นี่อีกทั้งยังสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเื่ราวระหว่างข้าพเ้ากับสามสำนักนั่นอีกด้วยหรือว่าท่านาุโเองคิดจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์ด้วยเช่นกัน”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้ยินวาจาเหน็บแนมและกล่าวหาว่าท่านสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวเื่ราวของบุรุษสวมหน้ากากสีเงินกับสามสำนักใหญ่ฝ่ายธัมมะท่านจึงได้ส่งเสียงหัวร่ออย่างตลกขบขัน พร้อมกับกล่าววาจาโต้ตอบกลับไปว่า
“ฮาฮา เ้าช่างกล่าววาจาโอหังยิ่งนักเ้าสำนักทั้งสามเป็สหายเก่าของเรา เราจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือนับว่าถูกต้องส่วนเื่ที่เราจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์หรือไม่? มิใช่เื่ที่เราจะต้องบ่งบอกแก่เด็กไม่หย่านมเช่นเ้าอีกสิบกว่าวันให้หลังนับจากนี้เ้าจะรู้เองว่าเรามาจงหยวนเพื่อการใด ว่าแต่อาจารย์ของเ้าเป็ผู้ใด?ไฉนจึงได้มีศิษย์ที่มีจิตใจต่ำช้าอำมหิตโเี้ถึงเพียงนี้ศิษย์จิตใจชั่วช้าแล้วผู้เป็อาจารย์จะมีพฤติกรรมต่ำช้าสามานย์ถึงปานไหน?”
“อาจารย์ของข้าพเ้าท่านาุโเองย่อมรู้จักเมื่อสิบกว่าปีก่อนท่านอาจารย์ผาดโผนอยู่ในยุทธจักรมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของสำนักหนึ่งหลังจากสำนักดังกล่าวล่มสลายลงท่านอาจารย์ของข้าพเ้าได้เก็บตัวอยู่ในที่เร้นลับแห่งหนึ่งหลังจากท่านได้รับข้าพเ้าเป็ศิษย์แล้วท่านอาจารย์เก็บตัวฝึกฝนวิชาจนก้าวหน้าจนน่าใ พร้อมกับทุ่มเทสอนวิชาให้แก่ข้าพเ้าแม้ว่าท่านอาจารย์ของข้าพเ้าจะเก็บตัวไม่ยุ่งเกี่ยวยุทธภพแต่แท้จริงท่านแอบวางแผนการอยู่ลับ ๆ พร้อมกับสะสมผู้คนและอาวุธเพื่อจะกลับมาสร้างความยิ่งใหญ่อีกครั้งท่านาุโหวงเองหาได้อยู่ในสายตาของท่านอาจารย์ของข้าพเ้าไม่ คำพูดที่จะกล่าวข้าพเ้าบอกกล่าวแก่ท่านาุโจนหมดสิ้นแล้ว”
บุรุษหนุ่มชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินกล่าววาจาโดยมิได้เกรงอกเกรงใจต่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือเลยแม้แต่น้อยจากคำพูดของเยิ่นหว่อถิงสำนักหนึ่งที่ล่มสลายไปและมีศิษย์ห้าคนอีกทั้งมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของบรรดาศิษย์ร่วมสำนัก ที่ผ่านมาสำนักที่นับได้ว่ามีศิษย์ที่มีฝีมือเก่งกล้าห้าคนพร้อมกับศาสตร์วิชาอีกหลายแขนงมีเพียงสำนักเดียวนั่นคือสำนักตำหนักหมื่นเทพแห่งเขาหมื่นเซียน
หลังจากเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพลวี้ยู่เฉียนได้จัดงานล้างมือจากยุทธภพบริเวณหน้าผาเทพนิรันดร์ เพื่อเป็การยุติเื่ราวแก่งแย่งสุดยอดคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราที่ชาวยุทธ์ต่างเข่นฆ่าเพื่อจะได้ครองครองเป็เ้าของสุดยอดวิชาในคัมภีร์รวมถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักด้วยต่อมาภายหลังเกิดเื่ราวมากมายหลายเื่ราวจนบัดนี้ยังไม่กระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุอันแท้จริง เมื่อเ้าสำนักลวี้ยู่เฉียน้าล้างมือจากยุทธภพและ้าทำลายคัมภีร์สุริยันจันทราต้นเหตุเภทภัยทั้งหมดของการแก่งแย่งและฆ่าฟันกันท่านจึงได้ะโฝังร่างตนเองพร้อมกับคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราภายใต้ผาเทพนิรันดร์เมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา
ั้แ่บัดนั้นมาบรรดาศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพต่างหายสาบสูญไร้ร่องรอยบรรดาชาวยุทธ์ทั้งหลายคิดว่าศิษย์ทั้งห้าคงมิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์ทั้งหลายหรือไม่อาจล้มหายตายจากยุทธ์ภพไปหมดสิ้นแล้วสาเหตุที่มิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์เนื่องจากทำให้อาจารย์และสำนักต้องล่มสลายลง
ครั้งนี้กลับมีบุรุษสวมหน้ากากปีศาจอ้างตนว่าเป็ศิษย์ของหนึ่งในห้าของศิษย์สำนักตำหนักหมื่นเทพที่ล่มสลายไปแถมยังไม่บอกกล่าวให้ชัดเจนว่าเป็ศิษย์ของผู้ใด ในบรรดาศิษย์ทั้งห้าคนที่กล่าวถึงขอทานพเนจรหวงเกาฉือใช้ความคิดนึกถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนขึ้นมา
ในอดีตสำนักตำหนักหมื่นเทพเป็สำนักอันดับหนึ่งที่สร้างชื่อในยุทธจักรเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพฉายาเซียนเมฆาล่องลอยนามลวี้ยู่เฉียนนับว่าเป็ผู้ที่มีฝีมืออันดับหนึ่งท่านมีความเป็อัจฉริยะในวิชาบู๊และศาสตร์วิชาแขนงต่าง ๆ เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมน้ำใจคบหากับบรรดาชาวยุทธ์มากมายแถมยังเป็สหายรักกับเ้าอาวาสแห่งวัดเส้าหลินในขณะนั้นอีกด้วย ศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนประกอบด้วย
จักรวาลหมอเทพยดาเส้าเยี๊ยะเทียน ภูผาผลักเมฆาหม่าถิงอัน เทพธิดาชินแสชิ้วโส่ว วายุล่องลอยเกาทิเหว่ย อัคคี์เหยาเยี๊ยะเหยียน
ทั้งห้านับได้ว่าเป็สุดยอดฝีมือในบรรดาศิษย์ของทุกพรรคในขณะนั้นด้านฝีมือนับได้ว่าสูงส่งเทียบได้กับเ้าสำนักหลายสำนักเลยนับว่าได้เมื่อบุรุษชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินมิยอมบอกกล่าวผู้ที่เป็อาจารย์มีนามเรียกหาว่ากระไรขอทานพเนจรเองมิอาจคาดเดาได้เช่นกันท่านจึงกล่าวโต้ตอบกลับไปว่า
“หากเ้ามิบอกกล่าวว่าอาจารย์ของเ้าเป็ใคร? เราขอทานเฒ่ามิอาจบังคับเ้าได้แต่เ้าทำร้ายเ้าสำนักทั้งสามอีกทั้งยังกล่าววาจาโอหังล่วงเกินเราอยู่หลายคำดังนั้นเราจึงมิอาจให้อภัยแก่เ้าได้แต่ขอเพียงเ้ารับฝ่ามือของเราได้เพียงหนึ่งฝ่ามือ เราขอทานเฒ่าจะปล่อยเ้าไปมิทราบว่าข้อเสนอของขอทานเฒ่าเช่นเราเ้าจะกล้ารับคำท้าหรือไม่?”
“ท่านาุโหวงกล่าวเช่นนี้มีหรือที่ข้าพเ้าจะมิกล้าเพียงแต่คิดว่าท่านคงจะออมมือให้อยู่หลายส่วนด้วยเห็นแก่ข้าพเ้าเป็เด็กรุ่นหลังมิฉะนั้นแล้วจะนับได้ว่าท่านเป็ผู้ใหญ่คิดรังแกเด็กหากรู้ไปถึงหูบรรดาชาวยุทธ์คิดว่าท่าน...?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือมิยอมให้บุรุษชุดขาวนั้นกล่าววาจาสืบต่อรีบบ่งบอกออกไปว่า
“รับกระบวนท่า ฝ่ามือัล่องเมฆา”
กล่าวจบขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกสองฝ่ามือเสมอหน้าอกแล้วร่ายรำกรีดกรายซ้ายสลับขวาจากนั้นกระแทกฝ่ามือทั้งสองออกไปใช้กำลังภายในเพียงหกส่วนมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเห็นเช่นนั้นรีบรวมรั้งพลังลมปราณจากท้องน้อยรวบรวมเข้าสู่ใจกลางฝ่ามือทั้งสองใช้พลังวัตรทั้งหมดที่มีเข้าปะทะกับฝ่ามือทั้งสองของขอทานพเนจรหวงเกาฉือ
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงคำนวณเป็มั่นเหมาะจากคำพูดของตนเมื่อครู่ขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดอย่างแน่นอนดังนั้นจึงได้ใช้กำลังภายในทั้งหมดที่มีหวังว่าคราครั้งนี้จะได้ทำร้ายปรมาจารย์แถวหน้าของบู๊ลิ้มชื่อเสียงของตนคงจะเป็ที่เกรงขามของผู้คน เพียงทำร้ายเ้าสำนักสามสำนักใหญ่ได้ถือได้ว่าสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนมากโขแล้ว
เมื่อพลังลมปราณของทั้งสองพุ่งเข้าปะทะเกิดเป็สภาวะปราณฝ่ามือที่แข็งกร้าวสองสายม้วนทะลักดุจเกลียวคลื่นยามพายุคะนองเสียงดังเปรื่องดังสนั่นไปทั่วบริเวณร่างของมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกระเด็นไปเกือบสิบวาสายตาของมันเพ่งจับจ้องมองมายังร่างของขอทานพเนจรหวงเกาฉือที่ยังคงยืนแน่วนิ่งกับที่มิเคลื่อนไหวในใจรู้สึกเจ็บแค้นแน่นอกนอกจากทำร้ายขอทานเฒ่ามิได้แล้วตนเองยังรู้สึกว่าอวัยวะภายในได้รับความกระทบกระเทือนไม่น้อยแต่ยังนับว่าโชคดีที่มันคำนวณได้แม่นยำว่าขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดซัดฝ่ามือออกมามิฉะนั้นมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเช่นมันคงมิมีิญญาอาศัยอยู่ในร่างอีกต่อไป
แต่ถึงแม้ร่างจะลอยไปไกลเกือบสิบวามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงยังสามารถสะกิดปลายเท้าพร้อมกันเหินร่างจากไปคล้ายเงามายาของปีศาจก่อนร่างลับหายไปกลับส่งเสียงโต้ตอบกลับมาว่า
“ขอบคุณท่านาุโที่ออมมือผู้น้อยขอจากไปก่อนแล้วข้าพเ้าจะกราบเรียนอาจารย์ให้เร่งรุดมาเยี่ยมเยียนท่านผู้เฒ่าในคราวหลังโปรดถนอมตัวด้วยพวกเรากลับสำนัก”
เมื่อสิ้นเสียงกลุ่มคนชุดขาวทั้งหมด ต่างรีบพลิ้วร่างจากไปอย่างรวดเร็วเหลือเพียงขอทานพเนจรหวงเกาฉือกับซากศพที่นอนตายเกลื่อนกลาดอยู่หน้าพรรคไผ่หลิวนั่นเอง
หยกเหินลม/ชลชโลทร
ตอนที่ 24
กระบี่หลิวชมจันทร์
จนกระทั่งศิษย์ทั้งสามใช้กระบวนท่าหนึ่งที่เรียกว่า“เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองพุ่งร่างเสือกกระบี่ทิ่มแทงเข้าไปทั้งซ้ายขวาร่างของทั้งคู่แทบชิดสนิทกันมือดีทั้งสองที่มีชื่อว่าเยี่ยเหว่ยกับจางจิ้งเห็นเช่นนั้นรีบยกกระบี่ทั้งสองเล่มขึ้นปิดป้องส่งผลให้ปลายกระบี่ของสองคนัักับกระบี่หยกไผ่หลิวสองเล่มเกิดเป็ประกายไฟแปลบปลาบน่าหวาดเสียว
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงบัดนี้มองเห็นความพ่ายแพ้ของมือดีทั้งสองแล้วกำลังจะเอ่ยปากะโร้องเตือนกลับไม่ทันเวลาแล้วร่างของเทียนจิ้งที่พุ่งเข้ามาระหว่างกลางของเหวินมู่กับอวี้หว่อโดยที่สองมือดีไม่ทันมองเห็นเมื่อพุ่งเข้ามาพร้อมกับสองเท้าแตะกับฝ่ามือทั้งสองของเหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองออกแรงผลักส่งร่างของเทียนจิ้งดังนั้นเทียนจิ้งจึงสามารถเปลี่ยนท่าร่างได้กลางอากาศกลับตัวตีลังกาข้ามศีรษะสองมือดีไปพร้อมกับคมกระบี่หยกไผ่หลิวกรีดผ่านใบหน้าของมือดีทั้งสองไปั้แ่บริเวณแก้มซ้ายยาวจรดขมับขวาเป็เส้นทางยาวทั้งคู่แผดร้องก้องด้วยความเ็ปทราบแน่ว่าต้องสูญเสียดวงตาไปคนละหนึ่งข้างอย่างแน่นอน
กระบวนท่านี้เรียกว่า “เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อเปรียบเสมือนประตูสองบานที่เปิดออกอย่างแยบยลส่วนเทียนจิ้งที่พุ่งตามติดมาด้านหลังเหมือนกับผู้ที่พุ่งกายทะลุผ่านบานประตูสองบานออกมาแล้วแหงนหน้าชมความงามของพระจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่กลางนภาสกาวสุกใสนับว่าเป็กระบวนท่าอันแยบคายและพิสดารซึ่งยากจะป้องกันได้ เพราะมือดีทั้งสองมัวแต่ใช้สมาธิพัวพันกระบี่อยู่กับบานประตูซึ่งได้แก่เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองจึงเปิดช่องว่างตรงกลางจนหมดสิ้นบวกกับความเร็วของท่าร่างและแรงส่งด้วยแล้วอานุภาพยิ่งเพิ่มพูนทวีคูณ
ศิษย์ทั้งสามเห็นว่าประสบผลไม่เสียแรงที่ทุ่มเทฝึกซ้อมมาอย่างหนักหน่วงทั้งสามโห่ร้องอย่างยินดีรีบวิ่งเข้าไปหาาุโทั้งสามด้วยความเป็ห่วงาุโทั้งสองต่างมองเห็นเว้นเสียแต่เ้าหุบเขามู่ซึ่งยังมิได้สติว่าศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวทำได้ดียิ่งนึกเสียดายหากวันนี้จะต้องมาตกตายพร้อมกันหมดสิ้นภายใต้น้ำมือของผู้ที่สวมหน้ากากปีศาจที่เรียกตัวเองว่ามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิง
แต่ที่าุโทั้งสองยังมิทราบนั่นคือ บุรุษชุดขาวผู้นี้เป็คนของค่ายพรรคสำนักใด? ไฉนจึงมีพลังฝีมือร้ายกาจลึกล้ำถึงเพียงนี้เด็กน้อยผู้นี้ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้วผู้ที่เป็อาจารย์จะมีพลังฝีมือสูงส่งสักปานใดไฉนใน่เวลาที่ผ่านมานจึงไม่เคยปรากฏตัวในยุทธจักรหรือว่าครั้งนี้บู๊ลิ้มจะต้องลุกเป็ไฟมารอธรรมกับธัมมะจะต้องเข่นฆ่ากันจนนองเืไปทั่วยุทธภพดั่งเช่นเมื่อสิบห้าปีกว่าที่ผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง
ขณะที่าุโทั้งสองกับศิษย์ทั้งสามกำลังคิดว่าจะกระทำเช่นไรต่อไป เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นพร้อมกับเสียงชายเสื้อปะทะลมดังใกล้เข้ามาอย่างเร่งร้อนฟังจากน้ำเสียงและเสียงชายเสื้อ ผู้ที่มานับว่าเป็ปรมาจารย์บู๊ลิ้มแล้ว
“ฮาฮา ข้าผู้เฒ่าคงมิได้มาสายจนเกินไปกระมัง? ได้ยินแว่ว ๆ ว่ามีิญญามารอสูรให้เฒ่าชราได้ไล่จับเล่นแก้เหงาบอกต่อมันว่าอย่าได้รีบหนีไปก่อนตาเฒ่าจะไปถึงเชียวละ ฮาฮา ”
เพียงเศษเสี้ยวของการกระพริบตาเพียงครั้งร่างหนึ่งดูเบาบางคล้ายหมอกควันเหินร่างสาดทะยานดั่งเซียนวิเศษเหยียบย่างกลางนภามิปานเมื่อบรรลุถึงทิ้งกายหยั่งเท้าลงใกล้กับตำแหน่งที่าุโทั้งสามนั่งอยู่ โดยมิได้หันไปมองมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพวกพ้องแม้แต่น้อยคล้ายกับเห็นกลุ่มคนเ่าั้เป็เพียงเศษผงธุลีไม่อยู่ในสายตากระนั้น
เ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงทั้งสองส่งเสียงร้องเรียกผู้ที่มาด้วยน้ำเสียงแสดงความยินดีพร้อมเ้าสำนักเหิงประสานมือคารวะ ส่วนประมุขเฉิงได้แต่ส่งเสียงทักทายมิอาจจะประสานมือได้เนื่องจากหัวไหล่ซ้ายหลุดและเ้าหุบเขามู่ซึ่งขณะนี้ยังคงนอนสลบยังไม่ฟื้นคืนสติ
“ท่านาุโ ท่านคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือ”
ที่แท้ผู้ที่มาคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือหลังจากแยกย้ายกับจ่านจือและศิษย์ทั้งสองของหุบเขาผาพยัคฆ์ขาวแล้วท่านได้เร่งเดินทางมายังพรรคไผ่หลิวในทันที แต่คาดไม่ถึงว่าท่านมาช้าไปก้าวหนึ่งเมื่อเห็นสภาพของเ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงและเ้าหุบเขามู่รวมถึงศิษย์ในพรรคไผ่หลิวแล้ว
ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือสมกับเป็ปรมาจารย์แห่งบู๊ลิ้มเพียงมองปราดเดียวทราบว่าาุโทั้งสามได้รับาเ็ตรงไหนท่านเดินเข้ามาหาทั้งสามซึ่งตอนนี้เ้าหุบเขามู่ฟี้นคืนสติ ขยับเขยื้อนร่างกายช้าๆ เมื่อลืมตาเห็นขอทานพเนจรหวงเกาฉือยืนอยู่ จึงส่งเสียงเรียกชื่อเบา ๆ พร้อมกับกล่าวว่า
“ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือเป็ท่านเอง นับว่า์ยังเข้าข้างพวกเราทั้งสามรวมถึงศิษย์อีกสามชีวิตของท่านเฉิงเมื่อท่านมาครานี้พวกเราทั้งหมดคงไม่ต้องมาตายด้วยน้ำมือของปีศาจอำมหิตผู้นั้นแล้วท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้โปรดช่วยเหลือพวกเราด้วยเถิด”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกมือแก่ทั้งสามว่าไม่ต้องกล่าวอะไรแล้วเหวินมู่กับอวี้หว่อและเทียนจิ้งเคยได้ยินเพียงชื่อของท่านขอทานพเนจรวันนี้เมื่อได้พบตัวจริงทั้งสามรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนักรีบเก็บกระบี่หยกไผ่หลิวคืนฝักแล้วประสานมือทำความเคารพต่อท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือโดยทันที
“ข้าพเ้าเหวินมู่เป็ศิษย์พี่ใหญ่ของพรรคไผ่หลิว ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าอวี้หว่อเป็ศิษย์พี่รอง ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าเที่ยนจิ้งเป็ศิษย์คนเล็ก ขอคารวะท่านาุโด้วยเช่นกัน ขอบพระคุณที่ท่านาุโมาถึงมิฉะนั้นมิทราบว่าชะตากรรมของพวกข้าพเ้ากับท่านอาจารย์รวมทั้งาุโเหิงกับท่านเ้าหุบเขามู่จะเป็เช่นไร?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือหัวเราะ ฮา ๆ พร้อมกับกล่าวตอบต่อศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวว่า
“เอาเถอะพวกเ้าทั้งสามอย่าได้กล่าวเกรงใจเรากับอาจารย์ของเ้าต่างเคยคบหากัน นึกไม่ถึงไม่ได้เจอะเจอกันหลายปีเ้าทั้งสามล้วนเติบใหญ่เป็บุรุษหนุ่มที่มีบุคลิกภาพโดดเด่นยิ่งนักเ้าทั้งสามถอยไปก่อนให้เราได้ตรวจดูอาการาเ็ของอาจารย์เ้ารวมถึงเ้าหุบเขามู่กับเ้าสำนักเหิงก่อน”
ศิษย์ทั้งสามจึงรีบถอยออกมาแล้วให้ท่านขอทานพเนจรได้ตรวจดูอาการาเ็ของาุโทั้งสามหลังจากขอทานพเนจรตรวจดูแล้วเห็นว่าเ้าหุบเขามู่ได้รับาเ็สาหัสที่สุดส่วนประมุขเฉิงกับเ้าสำนักเหิงมิได้หนักหนาสาหัสมากนักจึงได้ใช้มือขวาจับบริเวณหัวไหล่ซ้ายของประมุขเฉิง มือซ้ายลูบคลำั้แ่หัวไหล่ไล่ลงมาจนถึงข้อมือหลังจากนั้นท่านได้ใช้มือซ้ายจับแขนของประมุขเฉิงให้เหยียดตรงพร้อมกับดันแขนกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วเป็การต่อข้อหัวไหล่ที่หลุดให้กับประมุขเฉิงนั่นเอง
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับทั้งสามว่า
“เอาละอาการของพวกท่านทั้งสามนับว่าเ้าหุบเขามู่อาการสาหัสที่สุดแต่ไม่ถึงกับอันตรายมากนัก ดีที่เ้าตัวใช้ลมปราณปิดสกัดจุดสำคัญเอาไว้ได้ทันมิฉะนั้นผลที่เกิดขึ้นเราเองก็มิอาจกล่าวส่วนทางด้านนี้ที่เหลือเราจะจัดการเองท่านทั้งสามอย่าได้เป็ห่วงถอยออกไปรักษาอาการาเ็ก่อนเถอะ”
เมื่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับาุโทั้งสามแล้วจึงหันมากล่าวกับศิษย์ของพรรคไผ่หลิวทั้งสามว่า
“เ้าทั้งสามพาอาจารย์ของเ้ารวมทั้งาุโอีกสองท่านเข้าไปด้านในก่อนด้านนี้เราขอทานเฒ่าจะชำระสะสางเอง”
“ขอบพระคุณท่านขอทานพเนจรเป็อย่างยิ่ง พวกเราจะรีบพาอาจารย์กับาุโทั้งสองไปรักษาอาการาเ็ก่อนส่วนด้านนี้คงต้องฝากเป็ธุระของท่านผู้เฒ่าแล้ว”
ทั้งสามพยักหน้ารับคำพร้อมกับเทียนจิ้งเอ่ยกล่าวขอบคุณแล้วรีบตรงเข้าไปประคองร่างของาุโทั้งสามเดินเข้าไปด้านในของพรรคไผ่หลิวปล่อยให้ขอทานพเนจร เผชิญหน้ากับมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพรรคพวกของมัน
บุรุษชุดขาวที่เรียกตนเองว่าเยิ่นหว่อถิงเมื่อเห็นาุโขอทานพเนจรหวงเกาฉือ มันรีบประสานมือขึ้นพร้อมกับกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ข้าน้อยเยิ่นหว่อถิง ขอคำนับท่านาุโหวงเกาฉือได้ยินชื่อเสียงของท่านมาเนิ่นนานแล้วได้ข่าวว่าท่านาุโอยู่ทางเหนือไม่ยุ่งเกี่ยวเื่ราวในจงหยวนครั้งนี้ท่านาุโปรากฏตัวที่นี่อีกทั้งยังสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเื่ราวระหว่างข้าพเ้ากับสามสำนักนั่นอีกด้วยหรือว่าท่านาุโเองคิดจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์ด้วยเช่นกัน”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้ยินวาจาเหน็บแนมและกล่าวหาว่าท่านสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวเื่ราวของบุรุษสวมหน้ากากสีเงินกับสามสำนักใหญ่ฝ่ายธัมมะท่านจึงได้ส่งเสียงหัวร่ออย่างตลกขบขัน พร้อมกับกล่าววาจาโต้ตอบกลับไปว่า
“ฮาฮา เ้าช่างกล่าววาจาโอหังยิ่งนักเ้าสำนักทั้งสามเป็สหายเก่าของเรา เราจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือนับว่าถูกต้องส่วนเื่ที่เราจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์หรือไม่? มิใช่เื่ที่เราจะต้องบ่งบอกแก่เด็กไม่หย่านมเช่นเ้าอีกสิบกว่าวันให้หลังนับจากนี้เ้าจะรู้เองว่าเรามาจงหยวนเพื่อการใด ว่าแต่อาจารย์ของเ้าเป็ผู้ใด?ไฉนจึงได้มีศิษย์ที่มีจิตใจต่ำช้าอำมหิตโเี้ถึงเพียงนี้ศิษย์จิตใจชั่วช้าแล้วผู้เป็อาจารย์จะมีพฤติกรรมต่ำช้าสามานย์ถึงปานไหน?”
“อาจารย์ของข้าพเ้าท่านาุโเองย่อมรู้จักเมื่อสิบกว่าปีก่อนท่านอาจารย์ผาดโผนอยู่ในยุทธจักรมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของสำนักหนึ่งหลังจากสำนักดังกล่าวล่มสลายลงท่านอาจารย์ของข้าพเ้าได้เก็บตัวอยู่ในที่เร้นลับแห่งหนึ่งหลังจากท่านได้รับข้าพเ้าเป็ศิษย์แล้วท่านอาจารย์เก็บตัวฝึกฝนวิชาจนก้าวหน้าจนน่าใ พร้อมกับทุ่มเทสอนวิชาให้แก่ข้าพเ้าแม้ว่าท่านอาจารย์ของข้าพเ้าจะเก็บตัวไม่ยุ่งเกี่ยวยุทธภพแต่แท้จริงท่านแอบวางแผนการอยู่ลับ ๆ พร้อมกับสะสมผู้คนและอาวุธเพื่อจะกลับมาสร้างความยิ่งใหญ่อีกครั้งท่านาุโหวงเองหาได้อยู่ในสายตาของท่านอาจารย์ของข้าพเ้าไม่ คำพูดที่จะกล่าวข้าพเ้าบอกกล่าวแก่ท่านาุโจนหมดสิ้นแล้ว”
บุรุษหนุ่มชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินกล่าววาจาโดยมิได้เกรงอกเกรงใจต่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือเลยแม้แต่น้อยจากคำพูดของเยิ่นหว่อถิงสำนักหนึ่งที่ล่มสลายไปและมีศิษย์ห้าคนอีกทั้งมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของบรรดาศิษย์ร่วมสำนัก ที่ผ่านมาสำนักที่นับได้ว่ามีศิษย์ที่มีฝีมือเก่งกล้าห้าคนพร้อมกับศาสตร์วิชาอีกหลายแขนงมีเพียงสำนักเดียวนั่นคือสำนักตำหนักหมื่นเทพแห่งเขาหมื่นเซียน
หลังจากเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพลวี้ยู่เฉียนได้จัดงานล้างมือจากยุทธภพบริเวณหน้าผาเทพนิรันดร์ เพื่อเป็การยุติเื่ราวแก่งแย่งสุดยอดคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราที่ชาวยุทธ์ต่างเข่นฆ่าเพื่อจะได้ครองครองเป็เ้าของสุดยอดวิชาในคัมภีร์รวมถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักด้วยต่อมาภายหลังเกิดเื่ราวมากมายหลายเื่ราวจนบัดนี้ยังไม่กระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุอันแท้จริง เมื่อเ้าสำนักลวี้ยู่เฉียน้าล้างมือจากยุทธภพและ้าทำลายคัมภีร์สุริยันจันทราต้นเหตุเภทภัยทั้งหมดของการแก่งแย่งและฆ่าฟันกันท่านจึงได้ะโฝังร่างตนเองพร้อมกับคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราภายใต้ผาเทพนิรันดร์เมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา
ั้แ่บัดนั้นมาบรรดาศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพต่างหายสาบสูญไร้ร่องรอยบรรดาชาวยุทธ์ทั้งหลายคิดว่าศิษย์ทั้งห้าคงมิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์ทั้งหลายหรือไม่อาจล้มหายตายจากยุทธ์ภพไปหมดสิ้นแล้วสาเหตุที่มิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์เนื่องจากทำให้อาจารย์และสำนักต้องล่มสลายลง
ครั้งนี้กลับมีบุรุษสวมหน้ากากปีศาจอ้างตนว่าเป็ศิษย์ของหนึ่งในห้าของศิษย์สำนักตำหนักหมื่นเทพที่ล่มสลายไปแถมยังไม่บอกกล่าวให้ชัดเจนว่าเป็ศิษย์ของผู้ใด ในบรรดาศิษย์ทั้งห้าคนที่กล่าวถึงขอทานพเนจรหวงเกาฉือใช้ความคิดนึกถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนขึ้นมา
ในอดีตสำนักตำหนักหมื่นเทพเป็สำนักอันดับหนึ่งที่สร้างชื่อในยุทธจักรเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพฉายาเซียนเมฆาล่องลอยนามลวี้ยู่เฉียนนับว่าเป็ผู้ที่มีฝีมืออันดับหนึ่งท่านมีความเป็อัจฉริยะในวิชาบู๊และศาสตร์วิชาแขนงต่าง ๆ เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมน้ำใจคบหากับบรรดาชาวยุทธ์มากมายแถมยังเป็สหายรักกับเ้าอาวาสแห่งวัดเส้าหลินในขณะนั้นอีกด้วย ศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนประกอบด้วย
จักรวาลหมอเทพยดาเส้าเยี๊ยะเทียน ภูผาผลักเมฆาหม่าถิงอัน เทพธิดาชินแสชิ้วโส่ว วายุล่องลอยเกาทิเหว่ย อัคคี์เหยาเยี๊ยะเหยียน
ทั้งห้านับได้ว่าเป็สุดยอดฝีมือในบรรดาศิษย์ของทุกพรรคในขณะนั้นด้านฝีมือนับได้ว่าสูงส่งเทียบได้กับเ้าสำนักหลายสำนักเลยนับว่าได้เมื่อบุรุษชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินมิยอมบอกกล่าวผู้ที่เป็อาจารย์มีนามเรียกหาว่ากระไรขอทานพเนจรเองมิอาจคาดเดาได้เช่นกันท่านจึงกล่าวโต้ตอบกลับไปว่า
“หากเ้ามิบอกกล่าวว่าอาจารย์ของเ้าเป็ใคร? เราขอทานเฒ่ามิอาจบังคับเ้าได้แต่เ้าทำร้ายเ้าสำนักทั้งสามอีกทั้งยังกล่าววาจาโอหังล่วงเกินเราอยู่หลายคำดังนั้นเราจึงมิอาจให้อภัยแก่เ้าได้แต่ขอเพียงเ้ารับฝ่ามือของเราได้เพียงหนึ่งฝ่ามือ เราขอทานเฒ่าจะปล่อยเ้าไปมิทราบว่าข้อเสนอของขอทานเฒ่าเช่นเราเ้าจะกล้ารับคำท้าหรือไม่?”
“ท่านาุโหวงกล่าวเช่นนี้มีหรือที่ข้าพเ้าจะมิกล้าเพียงแต่คิดว่าท่านคงจะออมมือให้อยู่หลายส่วนด้วยเห็นแก่ข้าพเ้าเป็เด็กรุ่นหลังมิฉะนั้นแล้วจะนับได้ว่าท่านเป็ผู้ใหญ่คิดรังแกเด็กหากรู้ไปถึงหูบรรดาชาวยุทธ์คิดว่าท่าน...?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือมิยอมให้บุรุษชุดขาวนั้นกล่าววาจาสืบต่อรีบบ่งบอกออกไปว่า
“รับกระบวนท่า ฝ่ามือัล่องเมฆา”
กล่าวจบขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกสองฝ่ามือเสมอหน้าอกแล้วร่ายรำกรีดกรายซ้ายสลับขวาจากนั้นกระแทกฝ่ามือทั้งสองออกไปใช้กำลังภายในเพียงหกส่วนมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเห็นเช่นนั้นรีบรวมรั้งพลังลมปราณจากท้องน้อยรวบรวมเข้าสู่ใจกลางฝ่ามือทั้งสองใช้พลังวัตรทั้งหมดที่มีเข้าปะทะกับฝ่ามือทั้งสองของขอทานพเนจรหวงเกาฉือ
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงคำนวณเป็มั่นเหมาะจากคำพูดของตนเมื่อครู่ขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดอย่างแน่นอนดังนั้นจึงได้ใช้กำลังภายในทั้งหมดที่มีหวังว่าคราครั้งนี้จะได้ทำร้ายปรมาจารย์แถวหน้าของบู๊ลิ้มชื่อเสียงของตนคงจะเป็ที่เกรงขามของผู้คน เพียงทำร้ายเ้าสำนักสามสำนักใหญ่ได้ถือได้ว่าสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนมากโขแล้ว
เมื่อพลังลมปราณของทั้งสองพุ่งเข้าปะทะเกิดเป็สภาวะปราณฝ่ามือที่แข็งกร้าวสองสายม้วนทะลักดุจเกลียวคลื่นยามพายุคะนองเสียงดังเปรื่องดังสนั่นไปทั่วบริเวณร่างของมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกระเด็นไปเกือบสิบวาสายตาของมันเพ่งจับจ้องมองมายังร่างของขอทานพเนจรหวงเกาฉือที่ยังคงยืนแน่วนิ่งกับที่มิเคลื่อนไหวในใจรู้สึกเจ็บแค้นแน่นอกนอกจากทำร้ายขอทานเฒ่ามิได้แล้วตนเองยังรู้สึกว่าอวัยวะภายในได้รับความกระทบกระเทือนไม่น้อยแต่ยังนับว่าโชคดีที่มันคำนวณได้แม่นยำว่าขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดซัดฝ่ามือออกมามิฉะนั้นมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเช่นมันคงมิมีิญญาอาศัยอยู่ในร่างอีกต่อไป
แต่ถึงแม้ร่างจะลอยไปไกลเกือบสิบวามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงยังสามารถสะกิดปลายเท้าพร้อมกันเหินร่างจากไปคล้ายเงามายาของปีศาจก่อนร่างลับหายไปกลับส่งเสียงโต้ตอบกลับมาว่า
“ขอบคุณท่านาุโที่ออมมือผู้น้อยขอจากไปก่อนแล้วข้าพเ้าจะกราบเรียนอาจารย์ให้เร่งรุดมาเยี่ยมเยียนท่านผู้เฒ่าในคราวหลังโปรดถนอมตัวด้วยพวกเรากลับสำนัก”
เมื่อสิ้นเสียงกลุ่มคนชุดขาวทั้งหมด ต่างรีบพลิ้วร่างจากไปอย่างรวดเร็วเหลือเพียงขอทานพเนจรหวงเกาฉือกับซากศพที่นอนตายเกลื่อนกลาดอยู่หน้าพรรคไผ่หลิวนั่นเอง
หยกเหินลม/ชลชโลทร
ตอนที่ 24
กระบี่หลิวชมจันทร์
จนกระทั่งศิษย์ทั้งสามใช้กระบวนท่าหนึ่งที่เรียกว่า“เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองพุ่งร่างเสือกกระบี่ทิ่มแทงเข้าไปทั้งซ้ายขวาร่างของทั้งคู่แทบชิดสนิทกันมือดีทั้งสองที่มีชื่อว่าเยี่ยเหว่ยกับจางจิ้งเห็นเช่นนั้นรีบยกกระบี่ทั้งสองเล่มขึ้นปิดป้องส่งผลให้ปลายกระบี่ของสองคนัักับกระบี่หยกไผ่หลิวสองเล่มเกิดเป็ประกายไฟแปลบปลาบน่าหวาดเสียว
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงบัดนี้มองเห็นความพ่ายแพ้ของมือดีทั้งสองแล้วกำลังจะเอ่ยปากะโร้องเตือนกลับไม่ทันเวลาแล้วร่างของเทียนจิ้งที่พุ่งเข้ามาระหว่างกลางของเหวินมู่กับอวี้หว่อโดยที่สองมือดีไม่ทันมองเห็นเมื่อพุ่งเข้ามาพร้อมกับสองเท้าแตะกับฝ่ามือทั้งสองของเหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองออกแรงผลักส่งร่างของเทียนจิ้งดังนั้นเทียนจิ้งจึงสามารถเปลี่ยนท่าร่างได้กลางอากาศกลับตัวตีลังกาข้ามศีรษะสองมือดีไปพร้อมกับคมกระบี่หยกไผ่หลิวกรีดผ่านใบหน้าของมือดีทั้งสองไปั้แ่บริเวณแก้มซ้ายยาวจรดขมับขวาเป็เส้นทางยาวทั้งคู่แผดร้องก้องด้วยความเ็ปทราบแน่ว่าต้องสูญเสียดวงตาไปคนละหนึ่งข้างอย่างแน่นอน
กระบวนท่านี้เรียกว่า “เปิดประตูชมจันทร์” เหวินมู่กับอวี้หว่อเปรียบเสมือนประตูสองบานที่เปิดออกอย่างแยบยลส่วนเทียนจิ้งที่พุ่งตามติดมาด้านหลังเหมือนกับผู้ที่พุ่งกายทะลุผ่านบานประตูสองบานออกมาแล้วแหงนหน้าชมความงามของพระจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่กลางนภาสกาวสุกใสนับว่าเป็กระบวนท่าอันแยบคายและพิสดารซึ่งยากจะป้องกันได้ เพราะมือดีทั้งสองมัวแต่ใช้สมาธิพัวพันกระบี่อยู่กับบานประตูซึ่งได้แก่เหวินมู่กับอวี้หว่อทั้งสองจึงเปิดช่องว่างตรงกลางจนหมดสิ้นบวกกับความเร็วของท่าร่างและแรงส่งด้วยแล้วอานุภาพยิ่งเพิ่มพูนทวีคูณ
ศิษย์ทั้งสามเห็นว่าประสบผลไม่เสียแรงที่ทุ่มเทฝึกซ้อมมาอย่างหนักหน่วงทั้งสามโห่ร้องอย่างยินดีรีบวิ่งเข้าไปหาาุโทั้งสามด้วยความเป็ห่วงาุโทั้งสองต่างมองเห็นเว้นเสียแต่เ้าหุบเขามู่ซึ่งยังมิได้สติว่าศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวทำได้ดียิ่งนึกเสียดายหากวันนี้จะต้องมาตกตายพร้อมกันหมดสิ้นภายใต้น้ำมือของผู้ที่สวมหน้ากากปีศาจที่เรียกตัวเองว่ามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิง
แต่ที่าุโทั้งสองยังมิทราบนั่นคือ บุรุษชุดขาวผู้นี้เป็คนของค่ายพรรคสำนักใด? ไฉนจึงมีพลังฝีมือร้ายกาจลึกล้ำถึงเพียงนี้เด็กน้อยผู้นี้ยังร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้วผู้ที่เป็อาจารย์จะมีพลังฝีมือสูงส่งสักปานใดไฉนใน่เวลาที่ผ่านมานจึงไม่เคยปรากฏตัวในยุทธจักรหรือว่าครั้งนี้บู๊ลิ้มจะต้องลุกเป็ไฟมารอธรรมกับธัมมะจะต้องเข่นฆ่ากันจนนองเืไปทั่วยุทธภพดั่งเช่นเมื่อสิบห้าปีกว่าที่ผ่านมาอีกครั้งหนึ่ง
ขณะที่าุโทั้งสองกับศิษย์ทั้งสามกำลังคิดว่าจะกระทำเช่นไรต่อไป เสียงหนึ่งพลันดังขึ้นพร้อมกับเสียงชายเสื้อปะทะลมดังใกล้เข้ามาอย่างเร่งร้อนฟังจากน้ำเสียงและเสียงชายเสื้อ ผู้ที่มานับว่าเป็ปรมาจารย์บู๊ลิ้มแล้ว
“ฮาฮา ข้าผู้เฒ่าคงมิได้มาสายจนเกินไปกระมัง? ได้ยินแว่ว ๆ ว่ามีิญญามารอสูรให้เฒ่าชราได้ไล่จับเล่นแก้เหงาบอกต่อมันว่าอย่าได้รีบหนีไปก่อนตาเฒ่าจะไปถึงเชียวละ ฮาฮา ”
เพียงเศษเสี้ยวของการกระพริบตาเพียงครั้งร่างหนึ่งดูเบาบางคล้ายหมอกควันเหินร่างสาดทะยานดั่งเซียนวิเศษเหยียบย่างกลางนภามิปานเมื่อบรรลุถึงทิ้งกายหยั่งเท้าลงใกล้กับตำแหน่งที่าุโทั้งสามนั่งอยู่ โดยมิได้หันไปมองมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพวกพ้องแม้แต่น้อยคล้ายกับเห็นกลุ่มคนเ่าั้เป็เพียงเศษผงธุลีไม่อยู่ในสายตากระนั้น
เ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงทั้งสองส่งเสียงร้องเรียกผู้ที่มาด้วยน้ำเสียงแสดงความยินดีพร้อมเ้าสำนักเหิงประสานมือคารวะ ส่วนประมุขเฉิงได้แต่ส่งเสียงทักทายมิอาจจะประสานมือได้เนื่องจากหัวไหล่ซ้ายหลุดและเ้าหุบเขามู่ซึ่งขณะนี้ยังคงนอนสลบยังไม่ฟื้นคืนสติ
“ท่านาุโ ท่านคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือ”
ที่แท้ผู้ที่มาคือขอทานพเนจรหวงเกาฉือหลังจากแยกย้ายกับจ่านจือและศิษย์ทั้งสองของหุบเขาผาพยัคฆ์ขาวแล้วท่านได้เร่งเดินทางมายังพรรคไผ่หลิวในทันที แต่คาดไม่ถึงว่าท่านมาช้าไปก้าวหนึ่งเมื่อเห็นสภาพของเ้าสำนักเหิงกับประมุขเฉิงและเ้าหุบเขามู่รวมถึงศิษย์ในพรรคไผ่หลิวแล้ว
ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือสมกับเป็ปรมาจารย์แห่งบู๊ลิ้มเพียงมองปราดเดียวทราบว่าาุโทั้งสามได้รับาเ็ตรงไหนท่านเดินเข้ามาหาทั้งสามซึ่งตอนนี้เ้าหุบเขามู่ฟี้นคืนสติ ขยับเขยื้อนร่างกายช้าๆ เมื่อลืมตาเห็นขอทานพเนจรหวงเกาฉือยืนอยู่ จึงส่งเสียงเรียกชื่อเบา ๆ พร้อมกับกล่าวว่า
“ท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือเป็ท่านเอง นับว่า์ยังเข้าข้างพวกเราทั้งสามรวมถึงศิษย์อีกสามชีวิตของท่านเฉิงเมื่อท่านมาครานี้พวกเราทั้งหมดคงไม่ต้องมาตายด้วยน้ำมือของปีศาจอำมหิตผู้นั้นแล้วท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้โปรดช่วยเหลือพวกเราด้วยเถิด”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกมือแก่ทั้งสามว่าไม่ต้องกล่าวอะไรแล้วเหวินมู่กับอวี้หว่อและเทียนจิ้งเคยได้ยินเพียงชื่อของท่านขอทานพเนจรวันนี้เมื่อได้พบตัวจริงทั้งสามรู้สึกเลื่อมใสยิ่งนักรีบเก็บกระบี่หยกไผ่หลิวคืนฝักแล้วประสานมือทำความเคารพต่อท่านขอทานพเนจรหวงเกาฉือโดยทันที
“ข้าพเ้าเหวินมู่เป็ศิษย์พี่ใหญ่ของพรรคไผ่หลิว ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าอวี้หว่อเป็ศิษย์พี่รอง ขอคารวะท่านาุโ”
“ข้าพเ้าเที่ยนจิ้งเป็ศิษย์คนเล็ก ขอคารวะท่านาุโด้วยเช่นกัน ขอบพระคุณที่ท่านาุโมาถึงมิฉะนั้นมิทราบว่าชะตากรรมของพวกข้าพเ้ากับท่านอาจารย์รวมทั้งาุโเหิงกับท่านเ้าหุบเขามู่จะเป็เช่นไร?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือหัวเราะ ฮา ๆ พร้อมกับกล่าวตอบต่อศิษย์ทั้งสามของพรรคไผ่หลิวว่า
“เอาเถอะพวกเ้าทั้งสามอย่าได้กล่าวเกรงใจเรากับอาจารย์ของเ้าต่างเคยคบหากัน นึกไม่ถึงไม่ได้เจอะเจอกันหลายปีเ้าทั้งสามล้วนเติบใหญ่เป็บุรุษหนุ่มที่มีบุคลิกภาพโดดเด่นยิ่งนักเ้าทั้งสามถอยไปก่อนให้เราได้ตรวจดูอาการาเ็ของอาจารย์เ้ารวมถึงเ้าหุบเขามู่กับเ้าสำนักเหิงก่อน”
ศิษย์ทั้งสามจึงรีบถอยออกมาแล้วให้ท่านขอทานพเนจรได้ตรวจดูอาการาเ็ของาุโทั้งสามหลังจากขอทานพเนจรตรวจดูแล้วเห็นว่าเ้าหุบเขามู่ได้รับาเ็สาหัสที่สุดส่วนประมุขเฉิงกับเ้าสำนักเหิงมิได้หนักหนาสาหัสมากนักจึงได้ใช้มือขวาจับบริเวณหัวไหล่ซ้ายของประมุขเฉิง มือซ้ายลูบคลำั้แ่หัวไหล่ไล่ลงมาจนถึงข้อมือหลังจากนั้นท่านได้ใช้มือซ้ายจับแขนของประมุขเฉิงให้เหยียดตรงพร้อมกับดันแขนกลับเข้าไปอย่างรวดเร็วเป็การต่อข้อหัวไหล่ที่หลุดให้กับประมุขเฉิงนั่นเอง
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับทั้งสามว่า
“เอาละอาการของพวกท่านทั้งสามนับว่าเ้าหุบเขามู่อาการสาหัสที่สุดแต่ไม่ถึงกับอันตรายมากนัก ดีที่เ้าตัวใช้ลมปราณปิดสกัดจุดสำคัญเอาไว้ได้ทันมิฉะนั้นผลที่เกิดขึ้นเราเองก็มิอาจกล่าวส่วนทางด้านนี้ที่เหลือเราจะจัดการเองท่านทั้งสามอย่าได้เป็ห่วงถอยออกไปรักษาอาการาเ็ก่อนเถอะ”
เมื่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือกล่าวกับาุโทั้งสามแล้วจึงหันมากล่าวกับศิษย์ของพรรคไผ่หลิวทั้งสามว่า
“เ้าทั้งสามพาอาจารย์ของเ้ารวมทั้งาุโอีกสองท่านเข้าไปด้านในก่อนด้านนี้เราขอทานเฒ่าจะชำระสะสางเอง”
“ขอบพระคุณท่านขอทานพเนจรเป็อย่างยิ่ง พวกเราจะรีบพาอาจารย์กับาุโทั้งสองไปรักษาอาการาเ็ก่อนส่วนด้านนี้คงต้องฝากเป็ธุระของท่านผู้เฒ่าแล้ว”
ทั้งสามพยักหน้ารับคำพร้อมกับเทียนจิ้งเอ่ยกล่าวขอบคุณแล้วรีบตรงเข้าไปประคองร่างของาุโทั้งสามเดินเข้าไปด้านในของพรรคไผ่หลิวปล่อยให้ขอทานพเนจร เผชิญหน้ากับมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกับพรรคพวกของมัน
บุรุษชุดขาวที่เรียกตนเองว่าเยิ่นหว่อถิงเมื่อเห็นาุโขอทานพเนจรหวงเกาฉือ มันรีบประสานมือขึ้นพร้อมกับกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า
“ข้าน้อยเยิ่นหว่อถิง ขอคำนับท่านาุโหวงเกาฉือได้ยินชื่อเสียงของท่านมาเนิ่นนานแล้วได้ข่าวว่าท่านาุโอยู่ทางเหนือไม่ยุ่งเกี่ยวเื่ราวในจงหยวนครั้งนี้ท่านาุโปรากฏตัวที่นี่อีกทั้งยังสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเื่ราวระหว่างข้าพเ้ากับสามสำนักนั่นอีกด้วยหรือว่าท่านาุโเองคิดจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์ด้วยเช่นกัน”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือได้ยินวาจาเหน็บแนมและกล่าวหาว่าท่านสอดมือเข้ามายุ่งเกี่ยวเื่ราวของบุรุษสวมหน้ากากสีเงินกับสามสำนักใหญ่ฝ่ายธัมมะท่านจึงได้ส่งเสียงหัวร่ออย่างตลกขบขัน พร้อมกับกล่าววาจาโต้ตอบกลับไปว่า
“ฮาฮา เ้าช่างกล่าววาจาโอหังยิ่งนักเ้าสำนักทั้งสามเป็สหายเก่าของเรา เราจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือนับว่าถูกต้องส่วนเื่ที่เราจะเข้าชิงตำแหน่งผู้นำชาวยุทธ์หรือไม่? มิใช่เื่ที่เราจะต้องบ่งบอกแก่เด็กไม่หย่านมเช่นเ้าอีกสิบกว่าวันให้หลังนับจากนี้เ้าจะรู้เองว่าเรามาจงหยวนเพื่อการใด ว่าแต่อาจารย์ของเ้าเป็ผู้ใด?ไฉนจึงได้มีศิษย์ที่มีจิตใจต่ำช้าอำมหิตโเี้ถึงเพียงนี้ศิษย์จิตใจชั่วช้าแล้วผู้เป็อาจารย์จะมีพฤติกรรมต่ำช้าสามานย์ถึงปานไหน?”
“อาจารย์ของข้าพเ้าท่านาุโเองย่อมรู้จักเมื่อสิบกว่าปีก่อนท่านอาจารย์ผาดโผนอยู่ในยุทธจักรมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของสำนักหนึ่งหลังจากสำนักดังกล่าวล่มสลายลงท่านอาจารย์ของข้าพเ้าได้เก็บตัวอยู่ในที่เร้นลับแห่งหนึ่งหลังจากท่านได้รับข้าพเ้าเป็ศิษย์แล้วท่านอาจารย์เก็บตัวฝึกฝนวิชาจนก้าวหน้าจนน่าใ พร้อมกับทุ่มเทสอนวิชาให้แก่ข้าพเ้าแม้ว่าท่านอาจารย์ของข้าพเ้าจะเก็บตัวไม่ยุ่งเกี่ยวยุทธภพแต่แท้จริงท่านแอบวางแผนการอยู่ลับ ๆ พร้อมกับสะสมผู้คนและอาวุธเพื่อจะกลับมาสร้างความยิ่งใหญ่อีกครั้งท่านาุโหวงเองหาได้อยู่ในสายตาของท่านอาจารย์ของข้าพเ้าไม่ คำพูดที่จะกล่าวข้าพเ้าบอกกล่าวแก่ท่านาุโจนหมดสิ้นแล้ว”
บุรุษหนุ่มชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินกล่าววาจาโดยมิได้เกรงอกเกรงใจต่อขอทานพเนจรหวงเกาฉือเลยแม้แต่น้อยจากคำพูดของเยิ่นหว่อถิงสำนักหนึ่งที่ล่มสลายไปและมีศิษย์ห้าคนอีกทั้งมีฝีมือเป็หนึ่งในห้าของบรรดาศิษย์ร่วมสำนัก ที่ผ่านมาสำนักที่นับได้ว่ามีศิษย์ที่มีฝีมือเก่งกล้าห้าคนพร้อมกับศาสตร์วิชาอีกหลายแขนงมีเพียงสำนักเดียวนั่นคือสำนักตำหนักหมื่นเทพแห่งเขาหมื่นเซียน
หลังจากเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพลวี้ยู่เฉียนได้จัดงานล้างมือจากยุทธภพบริเวณหน้าผาเทพนิรันดร์ เพื่อเป็การยุติเื่ราวแก่งแย่งสุดยอดคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราที่ชาวยุทธ์ต่างเข่นฆ่าเพื่อจะได้ครองครองเป็เ้าของสุดยอดวิชาในคัมภีร์รวมถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักด้วยต่อมาภายหลังเกิดเื่ราวมากมายหลายเื่ราวจนบัดนี้ยังไม่กระจ่างถึงต้นสายปลายเหตุอันแท้จริง เมื่อเ้าสำนักลวี้ยู่เฉียน้าล้างมือจากยุทธภพและ้าทำลายคัมภีร์สุริยันจันทราต้นเหตุเภทภัยทั้งหมดของการแก่งแย่งและฆ่าฟันกันท่านจึงได้ะโฝังร่างตนเองพร้อมกับคัมภีร์ยุทธ์สุริยันจันทราภายใต้ผาเทพนิรันดร์เมื่อยี่สิบปีที่ผ่านมา
ั้แ่บัดนั้นมาบรรดาศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพต่างหายสาบสูญไร้ร่องรอยบรรดาชาวยุทธ์ทั้งหลายคิดว่าศิษย์ทั้งห้าคงมิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์ทั้งหลายหรือไม่อาจล้มหายตายจากยุทธ์ภพไปหมดสิ้นแล้วสาเหตุที่มิกล้าสู้หน้าชาวยุทธ์เนื่องจากทำให้อาจารย์และสำนักต้องล่มสลายลง
ครั้งนี้กลับมีบุรุษสวมหน้ากากปีศาจอ้างตนว่าเป็ศิษย์ของหนึ่งในห้าของศิษย์สำนักตำหนักหมื่นเทพที่ล่มสลายไปแถมยังไม่บอกกล่าวให้ชัดเจนว่าเป็ศิษย์ของผู้ใด ในบรรดาศิษย์ทั้งห้าคนที่กล่าวถึงขอทานพเนจรหวงเกาฉือใช้ความคิดนึกถึงศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนขึ้นมา
ในอดีตสำนักตำหนักหมื่นเทพเป็สำนักอันดับหนึ่งที่สร้างชื่อในยุทธจักรเ้าสำนักตำหนักหมื่นเทพฉายาเซียนเมฆาล่องลอยนามลวี้ยู่เฉียนนับว่าเป็ผู้ที่มีฝีมืออันดับหนึ่งท่านมีความเป็อัจฉริยะในวิชาบู๊และศาสตร์วิชาแขนงต่าง ๆ เพียบพร้อมไปด้วยคุณธรรมน้ำใจคบหากับบรรดาชาวยุทธ์มากมายแถมยังเป็สหายรักกับเ้าอาวาสแห่งวัดเส้าหลินในขณะนั้นอีกด้วย ศิษย์ทั้งห้าของสำนักตำหนักหมื่นเทพเขาหมื่นเซียนประกอบด้วย
จักรวาลหมอเทพยดาเส้าเยี๊ยะเทียน ภูผาผลักเมฆาหม่าถิงอัน เทพธิดาชินแสชิ้วโส่ว วายุล่องลอยเกาทิเหว่ย อัคคี์เหยาเยี๊ยะเหยียน
ทั้งห้านับได้ว่าเป็สุดยอดฝีมือในบรรดาศิษย์ของทุกพรรคในขณะนั้นด้านฝีมือนับได้ว่าสูงส่งเทียบได้กับเ้าสำนักหลายสำนักเลยนับว่าได้เมื่อบุรุษชุดขาวสวมหน้ากากปีศาจสีเงินมิยอมบอกกล่าวผู้ที่เป็อาจารย์มีนามเรียกหาว่ากระไรขอทานพเนจรเองมิอาจคาดเดาได้เช่นกันท่านจึงกล่าวโต้ตอบกลับไปว่า
“หากเ้ามิบอกกล่าวว่าอาจารย์ของเ้าเป็ใคร? เราขอทานเฒ่ามิอาจบังคับเ้าได้แต่เ้าทำร้ายเ้าสำนักทั้งสามอีกทั้งยังกล่าววาจาโอหังล่วงเกินเราอยู่หลายคำดังนั้นเราจึงมิอาจให้อภัยแก่เ้าได้แต่ขอเพียงเ้ารับฝ่ามือของเราได้เพียงหนึ่งฝ่ามือ เราขอทานเฒ่าจะปล่อยเ้าไปมิทราบว่าข้อเสนอของขอทานเฒ่าเช่นเราเ้าจะกล้ารับคำท้าหรือไม่?”
“ท่านาุโหวงกล่าวเช่นนี้มีหรือที่ข้าพเ้าจะมิกล้าเพียงแต่คิดว่าท่านคงจะออมมือให้อยู่หลายส่วนด้วยเห็นแก่ข้าพเ้าเป็เด็กรุ่นหลังมิฉะนั้นแล้วจะนับได้ว่าท่านเป็ผู้ใหญ่คิดรังแกเด็กหากรู้ไปถึงหูบรรดาชาวยุทธ์คิดว่าท่าน...?”
ขอทานพเนจรหวงเกาฉือมิยอมให้บุรุษชุดขาวนั้นกล่าววาจาสืบต่อรีบบ่งบอกออกไปว่า
“รับกระบวนท่า ฝ่ามือัล่องเมฆา”
กล่าวจบขอทานพเนจรหวงเกาฉือยกสองฝ่ามือเสมอหน้าอกแล้วร่ายรำกรีดกรายซ้ายสลับขวาจากนั้นกระแทกฝ่ามือทั้งสองออกไปใช้กำลังภายในเพียงหกส่วนมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเห็นเช่นนั้นรีบรวมรั้งพลังลมปราณจากท้องน้อยรวบรวมเข้าสู่ใจกลางฝ่ามือทั้งสองใช้พลังวัตรทั้งหมดที่มีเข้าปะทะกับฝ่ามือทั้งสองของขอทานพเนจรหวงเกาฉือ
มารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงคำนวณเป็มั่นเหมาะจากคำพูดของตนเมื่อครู่ขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดอย่างแน่นอนดังนั้นจึงได้ใช้กำลังภายในทั้งหมดที่มีหวังว่าคราครั้งนี้จะได้ทำร้ายปรมาจารย์แถวหน้าของบู๊ลิ้มชื่อเสียงของตนคงจะเป็ที่เกรงขามของผู้คน เพียงทำร้ายเ้าสำนักสามสำนักใหญ่ได้ถือได้ว่าสร้างชื่อเสียงให้แก่ตนมากโขแล้ว
เมื่อพลังลมปราณของทั้งสองพุ่งเข้าปะทะเกิดเป็สภาวะปราณฝ่ามือที่แข็งกร้าวสองสายม้วนทะลักดุจเกลียวคลื่นยามพายุคะนองเสียงดังเปรื่องดังสนั่นไปทั่วบริเวณร่างของมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงกระเด็นไปเกือบสิบวาสายตาของมันเพ่งจับจ้องมองมายังร่างของขอทานพเนจรหวงเกาฉือที่ยังคงยืนแน่วนิ่งกับที่มิเคลื่อนไหวในใจรู้สึกเจ็บแค้นแน่นอกนอกจากทำร้ายขอทานเฒ่ามิได้แล้วตนเองยังรู้สึกว่าอวัยวะภายในได้รับความกระทบกระเทือนไม่น้อยแต่ยังนับว่าโชคดีที่มันคำนวณได้แม่นยำว่าขอทานพเนจรคงมิกล้าใช้พลังวัตรทั้งหมดซัดฝ่ามือออกมามิฉะนั้นมารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงเช่นมันคงมิมีิญญาอาศัยอยู่ในร่างอีกต่อไป
แต่ถึงแม้ร่างจะลอยไปไกลเกือบสิบวามารขลุ่ยเงินคร่าิญญาเยิ่นหว่อถิงยังสามารถสะกิดปลายเท้าพร้อมกันเหินร่างจากไปคล้ายเงามายาของปีศาจก่อนร่างลับหายไปกลับส่งเสียงโต้ตอบกลับมาว่า
“ขอบคุณท่านาุโที่ออมมือผู้น้อยขอจากไปก่อนแล้วข้าพเ้าจะกราบเรียนอาจารย์ให้เร่งรุดมาเยี่ยมเยียนท่านผู้เฒ่าในคราวหลังโปรดถนอมตัวด้วยพวกเรากลับสำนัก”
เมื่อสิ้นเสียงกลุ่มคนชุดขาวทั้งหมด ต่างรีบพลิ้วร่างจากไปอย่างรวดเร็วเหลือเพียงขอทานพเนจรหวงเกาฉือกับซากศพที่นอนตายเกลื่อนกลาดอยู่หน้าพรรคไผ่หลิวนั่นเอง
หยกเหินลม/ชลชโลทร
842
