ลั่วซวงเดินเล่นพร้อมสูดเอาอากาศเข้าเต็มปอด บรรยากาศยุคนี้สดชื่นยิ่งนัก
"ลั่วหลันเ้าเดินไปทางโน้นเป็เพื่อนพี่ที"
ท่านพี่เดินไปไกลไม่ได้นะขอรับทางนั้นเป็ป่าลึกยิ่งเดินไกลยิ่งหลง ข้าไม่คุ้นชินการเดินป่าเหมือนท่านพ่อนะขอรับ ลั่วซวงมองเด็กชายช่างพูดพร้อมสีหน้ายิ้มแย้ม
ระหว่างทางที่เดินไปนั้นหางตาของลั่วซวงก็เหลือบเห็นต้นไม้ที่เป็เครือคล้ายๆ ต้นมันม่วง นางรีบเดินเข้าไปดูเพื่อความแน่ใจ เมื่อดูใกล้ๆ ก็มั่นใจว่าเป็ต้นมันม่วงจริงๆ ด้วย
ลั่วหลิน วันนี้เราไม่ต้องกินข้ามต้มแล้ว นางบอกนอกชายด้วยความดีใจ "มันกินได้หรือขอรับท่านพี่ " "กินได้แน่นอนอร่อยด้วย"
รีบหาไม้มาช่วยพี่ขุดเร็ว "มันม่วงที่ท่านพี่ว่ามันอยู่ใต้ดินหรือเรารีบขุดมันเถอะขอรับจะได้กลับบ้านเราเร็วๆ"
ทั้งสองช่วยกันขุดเมื่อได้ตาม้าแล้วจึงพากันเดินกลับบ้านเพื่อจะได้ทำของอร่อยให้ทุกคนในครอบครัวชิมกัน
ซวงเออร์ หลันเออร์ ลูกหอบเอาลูกอะไรมาหรือนั้น "ท่านแม่สิ่งนี้เรียกว่ามันม่วงเ้าค่ะ"
ฮูหยินลั่วมองลูกสาวด้วยสีหน้าสงสัย นางได้แต่คิดอยู่ในใจ เ้าก้อนนั้นถ้ากินเข้าไปจะตายไหมนะ
"วันนี้ข้าจะเป็แม่ครัวให้เองท่านแม่รอกินของอร่อยได้เลยเ้าค่ะ" ลั่วซวงรีบบอกท่านแม่กลัวจะไม่ได้แสดงฝีมือ
ลั่วซวงเดินเข้าครัวด้วยความมั่นใจ
นางไปได้ไม่นานนักก็มีเสียงะโเรียกฮูหยินลั่ว
"ท่านแม่จุดไฟให้ซวงเออร์หน่อยเ้าค่ะ" ฮูหยินอดอมยิ้มให้กับแม่ครัวตัวน้อยมิได้ เดี๋ยวแม่จะจุดไฟและหุงข้าวให้เ้าเอง
"ข้าว่าจะรอท่านพ่อกลับมาจากล่าสัตว์ก่อนจึงจะทำกับข้าวตอนนี้ท่านแม่จุดไฟและหุงข้าวให้ข้าก็พอเ้าคะ"
ตอนนี้นางจึงมีเวลาว่างพร้อมกวาดสายตารอบๆ บริเวณบ้านเผื่อจะเจออะไรดีๆ เข้า เป็ดังที่คิดไว้ไม่มีผิด
สักพักนางก็สดุดตากับต้นกะเพรา ลั่วซวงรีบเดินเข้าไปดูใกล้ๆ "โห ของดี" รอบๆ บริเวณนั้นมีต้นพริก หอมป่า กะเทียมป่า มีกอตะไคร้ที่เกิดอยู่ริมแม่น้ำ เดินไปข้างหน้าอีก1ลี้ ก็เจอกับต้นมะนาว ลั่วซวงยื่นยิ้มให้กับต้นไม้เหล้านั้นอย่างคนเสียสติ
ลั่วซวงก้มหน้าเก็บใบกระเพราและเครื่องเคียงเ่าั้อย่างตั้งใจ เมื่อมองขึ้นมาก็เจอกับท่านพ่อกำลังแบกของเดินมาทางนี้พอดี
"ท่านพ่อ ท่านกลับมาแล้ว" ลั่วซวงมองไปที่ตระกร้าสะพายหลังก็มีไก่ป่า และหมูป่าที่ท่านพ่อล่ามาได้
"วันนี้โชคดีได้หมูป่าเราจะได้ทานเนื้อกัน พ่อคิดว่าจะแบ่งเนื้อหมูป่าไปขายที่ตลาดด้วย" สองพ่อลูกเดินคุยกันจนถึงบ้าน
"น้ำเ้าค่ะท่านพี่" ฮูหยินเห็นสามีกลับมาเหนื่อยๆ รีบนำน้ำมาให้ "ไม่มีของข้ารึเ้าคะ"ฮูหยิน แก้มเริ่มแดงเมื่อได้ยินลูกสาวเหย้าแหย่
"เดี๋ยวเถอะเด็กคนนี้นิ"
ลั่วซวงรีบหนีออกจากสถานการณ์ตรงหน้านี้ทันที ข้าต้องไปทำกับข้าวแล้วเ้าค่ะ พอพูดจบนางก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องครัวทันที
20K
