นักล่าล้างพันธุ์อมตะ (ฉบับเซ็นเซอร์)

      สิ้นเสียงร้องห้าม  หมวยอินเตอร์ก็ชะงักนิดๆ ก่อนจะหันมามองหนุ่มหล่อลูกครึ่ง  ท่าทางตกใจ

“ หรั่งเป็นอะไรไปคะ  ทำไมถึงดูตื่นแบบนั้น หรือคุณจะร่วมมือกับนังแมวเด็กนี่  เพื่อแกล้งชั้น ”

     หรั่งบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมถึงรู้สึกหวาดระแวง มันเหมือนสัมผัสได้ถึงลางร้าย  จึงรีบร้องเตือนสาวหมวย  กระแสเสียงแฝงแววสั่นเทา

“ คุณแอนอย่าเข้าไปเลยครับ  มาอยู่ทางนี้กับผมดีกว่า ” 

      หมวยอินเตอร์ดูออกทันทีว่าหรั่งหวาดกลัว มันทำให้เธอเริ่มปอดแหกขึ้นมาเล็กน้อย แต่ด้วยสันดานดื้อที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ประกอบกับความไม่พอใจที่เพิ่งถูกคู่สวาทหลอกลวงมาหมาดๆ จึงบันดาลให้แอนไม่สนใจ 

“ เชอะ หรั่งหลอกชั้นได้แค่หนเดียวเท่านั้นแหละ แผนการที่คุณร่วมมือกับนังแมวเด็กนั่น ใช้กับชั้นไม่ได้ผลหรอก ” พอแอนพูดจบ เธอก็ตรงไปหาจ๊ะจ๋าที่ชะโงกหน้าซึ่งดูลอยๆติดขอบประตู 

“ อย่าเข้าไป  คุณแอน ” หรั่งรีบร้องห้าม  แต่ก็ไร้ผล  แอนเข้าถึงตัวของเด็กสาว  พร้อมยื่นมือไปจิกเส้นผมดำขลับ  จากนั้นก็กระชากสุดแรง 

“ นังเด็กบ้า  เลิกแกล้งชั้นได้แล้ว  แม่โมโหแล้วนะ ” 

      ศีรษะของจ๊ะจ๋าถูกแอนดึงติดมือมาอย่างง่ายดาย ทว่ามันก็ตามมาแค่หัวเท่านั้น  ส่วนช่วงลำตัวนั้นหายไปไหนก็ไม่รู้   

“ เอ๊ะ! ” ดวงตาของหมวยสาวเบิกโพลง  เพราะเธอได้ถือศีรษะของจ๊ะจ๋ะเอาไว้ และพอตั้งหลักได้  แอนก็กรีดร้องจนสุดเสียง 

“ กรี๊ด…….นี่มันศีรษะของยัยแมวเด็กขี้ขโมยนี่นา” 

“ ใช่แล้ว  จ๊ะจ๋าก็เพิ่งพูดเมื่อครู่ไม่ใช่เหรอว่า…..หนูตายไปแล้ว  ทำไมพี่ไม่เชื่อหนูบ้างล่ะจ๊ะ ”เสียงผู้ชายที่แกล้งดัดเป็นหญิงดังแทรกขึ้นมาอีก และเมื่อแอนหันไปมอง  ก็พบว่าต้นเสียงคือบุรุษหนึ่งที่ยืนพิงขอบประตู 

      ผู้มาเยือนเป็นชายหนุ่มวัย 20 เศษ  ร่างล่ำสันถูกซ่อนอยู่ในชุดตำรวจที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด  ใบหน้าคมสันแลขาวซีด  ดวงตาแดงก่ำ  แถมยังแสยะยิ้มโฉดชั่วที่โชว์เขี้ยวยาว ราวกับสัตว์ร้าย 

“ ฮ่า  ฮ่า  ฮ่า  ทีนี้ก็รู้แล้วสินะว่าหนูตายเพราะใคร ”ชายผู้นั้นหัวเราะเบาๆ ก่อนจะปล่อยมุกด้วยการดัดเสียงเป็นผู้หญิง  

“ มะ….มันปะ…เป็นบะ…แบบนี้ดะ….ได้ยังไง ”แอนเริ่มติดอ่าง  ขาแข้งไร้เรี่ยวแรงจนแทบยืนไม่ติด  ใบหน้าขาวซีดไร้สีเลือด 

“ คุณแอนทำใจดีๆไว้  เดี๋ยวผมจะเข้าไปช่วย ” หรั่งเองก็กลัวสุดๆเหมือนกัน  เพราะถ้าเดาไม่ผิด เขาคิดว่าบุรุษร่างสูงในชุดตำรวจน่าจะเป็นฆาตกรโรคจิต และอลิซก็เป็นลูกมือ  แต่ไม่ทันที่พระเอกหนุ่มจะเข้าถึงตัวของแอน  สาวยุโรปในชุดราตรีก็ก้าวมาขวางทาง 

“ จะไปไหนเหรอ  หรั่งหลงทางหรือเปล่า ” 

“ หลีกไป  ผมจะไปช่วยคุณแอน ” ถึงนาทีนี้ หรั่งไม่เกรงใจอีกต่อไป เพราะมุ่งหมายจะไปช่วยหมวยอินเตอร์ ทว่าก็ถูกอลิซยื่นมือมาผลัก ด้วยพละกำลังที่มากกว่าช้างถีบ จึงส่งให้ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ลอยไปชนกำแพง 

“ โครม…..” 

“ อั้ก…..” หรั่งแทบกระอักโลหิต  เพราะเจอพละกำลังที่รุนแรงผิดมนุษย์ แผ่นหลังปวดร้าวไปทุกส่วน ด้วยเป็นจุดที่กระทบกับกำแพงปูน 

“ นี่มันพลังอะไรกันเนี่ย  อย่างกับเธอไม่ใช่มนุษย์เลย ” หรั่งเงยหน้าขึ้นมองอลิซ  ก็พบกับรอยยิ้มที่เยือกเย็นของเจ้าหล่อน ดวงตาดูไร้แวว  แถมยังขาวขุ่นอย่างกับปลาตาย 

“ หึ  หึ  หึ  อย่าดื้อกับดิชั้นสิคะ  คุณหรั่งขา…..” 

      แม้ถ้อยวาจาที่ออกจากปากจากสาวสวยจะออกแนวออดอ้อน แต่น้ำเสียงกลับเยือกเย็น  ไม่ต่างจากสายลมเปลี่ยวกลางสุสานร้าง  ทว่าหรั่งก็แอบปันใจไปห่วงหมวยอินเตอร์  เนื่องจากเจ้าหล่อนอยู่ห่างจากฆาตกรโรคจิตเพียงไม่กี่ก้าว 

“ กรี๊ด……”หมวยอินเตอร์กรีดร้องหนักกว่าเดิม เพราะบุรุษในชุดตำรวจโชกเลือด  กำลังก้าวเข้ามา  และเมื่อจอมอำมหิตประชิดตัว  เขาก็เอื้อมมือไปบีบคอ 

“ ผลั้ก ” แอนถูกดันติดผนัง  แถมสองเท้ายังอยู่สูงจากพื้นเกือบครึ่งเมตร ทั้งหมดถูกกระทำด้วยมือเพียงข้างเดียว บ่งบอกได้ถึงพลังมหาศาลของบุรุษหนุ่มในชุดตำรวจได้เป็นอย่างดี 

“ เฮ้ย! นั่นมันอะไรกัน  ทำไมไอ้ถึกถึงทำแบบนั้นได้  มันสามารถยกคุณแอนลอยด้วยมือข้างเดียวได้ยังไง  ทั้งที่เธอน่าจะมีน้ำหนักไม่ต่ำกว่าห้าสิบกิโล ” หรั่งตกตะลึง  เพราะทั้งชายหญิงที่เขาประสบ ดูจะเป็นฝันร้ายของเหล่ามนุษย์  ด้วยมีเรี่ยวแรงไม่ต่างจากสัตว์ประหลาด 

“ พวกมันเป็นตัวอะไร ” 

      หลังจากบุรุษหนุ่มในชุดตำรวจบีบคอของหมวยอินเตอร์ได้ไม่นาน  เจ้าหล่อนก็วูบไป อมนุษย์จึงปล่อยให้ร่างบางร่วงหล่นลงมานอนสิ้นสติ 

“ ตุ้บ…..” 

“ หึ  หึ  หึ…..นังนี่ก็ไม่เลวนี่นา ” อมนุษย์ในชุดตำรวจเริ่มหัวเราะหื่นๆ  ดวงตาของมันวาวโรจน์  ด้วยเกิดตัณหา  เพราะประสบโคนขาอ่อนขาวผ่อง  ซึ่งโผล่พ้นชายผ้าขนหนูที่สั้นเต่อ 

“ กร็อด…..เราจะช่วยคุณแอนได้ยังไง ”หรั่งกัดฟันกรอดใหญ่  เขารู้สึกเจ็บใจ  เพราะรู้ชัดว่าอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า หมวยอินเตอร์ต้องโดนไอ้ปีศาจตนนี้ขยี้กามเป็นแน่ แต่ไม่ว่าเค้นสมองคิดเท่าใด  ก็มองไม่เห็นทาง  ด้วยมีสาวยุโรปผู้น่ากลัวยืนขวางหน้า 

“ ยอมแต่โดยดีเถอะ    อีกซักเดี๋ยว  คุณหรั่งก็จะได้เปิดโลกใหม่  และเป็นพวกเดียวกับเรา ” อลิซผายมือกว้าง จากนั้นก็พยายามเกลี้ยกล่อม แต่หนุ่มหล่อลูกครึ่งไม่เข้าใจในสิ่งที่ปีศาจสาวพูด 

“ ทั้งเปิดโลกใหม่  เป็นพวกเดียวกัน ไอ้ตัวประหลาดพวกนี้พูดถึงอะไร  ไม่เข้าใจเลย ” 

      เหมือนสาวยุโรปจะอ่านสีหน้าของหรั่งออก หรือไม่นางก็มีสกิลล่วงรู้จิตใจ  จึงท้วงในสิ่งที่หนุ่มหล่อคิด 

“ ตอนนี้คุณหรั่งอาจยังไม่เข้าใจอะไร  เพราะมุมมองของมนุษย์นั้นแคบเกินไป แต่พอมาเป็นพวกเดียวกับเรา คุณจะรู้เองว่าประสบการณ์ที่ผ่านมาของตัวเอง เป็นเพียงหยดน้ำเม็ดเล็กๆที่ร่วงหล่นลงไปในเขื่อนใหญ่แห่งกาลเวลา ” 

“ ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี  แต่ฟังจากที่พูดมา เหมือนคุณจะบอกว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์  และชีวิตมนุษย์นั้นเป็นแค่ช่วงเวลาที่แสนสั้น  เมื่อเทียบกับ….เอ่อ…..” หรั่งทำใจดีสู้เสือ พร้อมสรุปข้อมูลที่ตนเพิ่งรับฟัง ทว่าสาวยุโรปสวนกลับมา เพื่อต่อในสิ่งที่หนุ่มหล่อไม่กล้าพูด 

“ คุณจะบอกว่าชีวิตของคุณนั้นแสนสั้น  เมื่อเทียบกับปีศาจอย่างพวกชั้น  ใช่มั้ย ” 

      หรั่งไม่กล้าตอบ  เขาเพียงพยักหน้ารับเบาๆ  และแอบมองไปที่แอน  ซึ่งนอนหงายสิ้นท่า  ดวงตาปิดสนิท  กายบางที่ขาวเนียนแน่นิ่ง  ทำให้ไม่แน่ใจว่าสาวนางนี้ยังมีลมหายใจอยู่หรือไม่  แต่แล้วหนุ่มหล่อก็ต้องดึงสติกลับมาที่เดิม เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆของอลิซ 

“ หึ  หึ  หึ  ยับเยินขนาดนี้  คุณยังแอบเป็นห่วงคนอื่นได้อีก ช่างเป็นมนุษย์ที่น่าสนใจจริงๆ ” 

     หรั่งไม่รู้เลยว่าตัวเองควรรู้สึกยังไง มันก้ำกึ่งระหว่างงุนงงและตกใจ แถมยังแอบผสมความหวาดกลัวถึงครึ่งค่อน  และถ้าคนที่เจอ  ประสาทไม่แข็งพอ  มีหวังเป็นบ้าได้ง่ายๆ 

“ นี่เราฝันร้ายอยู่รึเปล่านะ  ถ้าใช่  ก็ขอให้ตื่นซักที ” 

      ปีศาจสาวฉีกยิ้มกว้าง แต่มันไม่ได้ดูมีเสน่ห์ในแบบที่หรั่งเคยเห็น กลับชวนสยองเสียมากกว่า ด้วยปรากฏเขี้ยวยาวที่แหลมคมตรงมุมปากของเธอ  และถ้าเจ้าสิ่งนั้นฝังลงบนลำคอ  คงต้องล่วงล้ำจนมิดด้ามอย่างแน่นอน 

      อลิซรู้สึกพอใจ  เพราะได้เห็นบุรุษที่หมายตา  เกิดความหวาดกลัว  เธอจึงก้าวเข้าไปหา  หวังจะสานต่อภารกิจแพร่เผ่าพันธุ์ให้สำเร็จ 

“ เธอต้องเป็นของชั้น  นายหรั่ง ” 

      หรั่งหวาดกลัวสุดขีด  สองแขนพยายามตะกายพื้น  เพื่อถอยหลังหนีด้วยอาการลนลาน แต่ก็ไปได้ไม่ไกล  เพราะห้องหรูในคอนโดมีพื้นที่จำกัด  ปีศาจสาวจึงเข้าประชิดตัวในเวลาต่อมา 

“ คุณหรั่งอย่าดื้อสิ  อยู่เฉยๆ  ชั้นจะทำให้คุณเป็นสุข  แถมยังจะได้ชีวิตนิรันดร์แบบพวกเรา ” ปีศาจสาวชะโงกหน้าที่สวยคมเข้ามาหา  แต่ก็ไม่ชวนให้พิศวาสเลยซักนิด เพราะเจ้าหล่อนดันมีเขี้ยวคมประดับอยู่ตรงมุมปาก 

“ ไม่นะ  ไม่  ชั้นต้องเอาตัวรอด ” หรั่งพยายามดิ้นรน  และยกสองแขนขึ้นผลักไส  หวังดันอลิซให้ถอยห่าง แต่ก็ล้มเหลวอย่างรวดเร็ว  ด้วยถูกตรึงด้วยสองมือบอบบางของปีศาจสาว 

“ เหวอ…ขยับไม่ได้เลย  กำลังแขนอะไรกันเนี่ย แน่นอย่างกับถูกกดทับด้วยโซ่เหล็ก ” หรั่งตกใจ และพยายามดิ้นรนขัดขืน  แต่ก็ไร้ผล  กำลังของหนุ่มนักกีฬาร่างสูงใหญ่อย่างเขาดูด้อยไปถนัดตา  เมื่อเทียบกับแรงกดมหาศาลของปีศาจสาว 

“ ไร้ประโยชน์น่า  คุณหรั่งยอมซะดีๆเถอะ ” ปีศาจสาวก้มหน้าเข้าไปใกล้หรั่งมากขึ้นเรื่อยๆ  ไม่ต้องบอก  ก็รู้ชัดว่านางเล็งลำคอล่ำสันเอาไว้  แต่หนุ่มหล่อลูกครึ่งไม่ยอมสิ้นหวังง่ายๆ จึงอาศัยทีเผลอ  ยกสองเท้าขึ้นยันลำตัวของอลิซ  จากนั้นออกแรงถีบสุดกำลัง  ซึ่งก็ได้ผล  อมนุษย์หน้าสวยปลิวไกลไปชนโต๊ะไม้กลางห้อง ส่งผลให้เครื่องเรือนราคาแพงล้มคว่ำโดยพลัน 

“ โครม…..” 

      จากความรุนแรงดังกล่าว ทำให้อมนุษย์ในชุดตำรวจหันมามอง  แต่เขาดูไม่ตกใจ  ซ้ำยังหัวเราะเสียงดัง 

“ ฮ่า  ฮ่า  ฮ่า  นายหญิงประมาทเกินไปรึไงครับ  ถึงได้เสียท่าเจ้ามนุษย์คนนั้น ” 

      หรั่งรีบลุกขึ้นยืน พร้อมเปลี่ยนเป้าหมายไปยังอมนุษย์ในชุดตำรวจ หวังไปช่วยหมวยอินเตอร์ที่นอนสลบ  แต่พอฉุกคิดถึงคำพูดของปีศาจร่างสูง  เขาก็หันกลับไปมองอลิซ จึงพบว่าเจ้าหล่อนก็หยัดยืนเช่นกัน ใบหน้าสวยคมเริ่มบูดเบี้ยวด้วยแรงโทสะ พร้อมตวาดหนุ่มหล่อลูกครึ่งอย่างดุเดือด 

“ ไอ้มนุษย์  เจ้าเป็นแค่เหยื่อ  แต่กล้าอวดดีกับข้า  หรือว่าอยากทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ ” 

      หรั่งสะดุ้งโหยง  สองเท้าก้าวถอยหลังโดยอัตโนมัติ  จังหวะเดียวกัน ปีศาจสาวก็กระโดดเข้ามาด้วยแรงเหนือมนุษย์ ทำให้ลอยตัวสูงเหนือหัว  และในห้วงเป็นตายนั้นเอง  หนุ่มหล่อลูกครึ่งก็เหลือบไปเห็นไม้เบสบอลเหล็กที่วางพิงอยู่ข้างตู้เย็น  จึงรีบรุดไปหยิบมัน

“ เสี่ยงเป็นเสี่ยงกัน ”

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/darksidewriter.versionend.of.the.alley