ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

    ตอนที่ 2 ผู้ล่าในคืนแรก

    ตอนที่ 2
    ผู้ล่าในคืนแรก



    ฟึ่บ!!!

    ร่างของจางฟานพุ่งออกไปเร็วจนผู้คนในร้านมองแทบไม่ทัน เท้าของเขากระแทกพื้นเต็มแรงก่อนร่างจะพุ่งเข้าหาก็อบลินตัวแรกเหมือนสัตว์ป่าที่กำลังล่าเหยื่อ ดวงตาดำสนิทเย็นเยียบผิดกับมนุษย์ธรรมดาโดยสิ้นเชิง

    กรรรrrrrrrrr!!!



    ก็อบลินคำรามลั่นก่อนฟันขวานลงมาอย่างรุนแรง แต่จางฟานกลับเอียงตัวหลบได้อย่างเฉียดฉิว ร่างกายของเขาเบาขึ้นและไวขึ้นกว่าก่อนอย่างชัดเจน

    ปัง!!!



    หมัดของจางฟานกระแทกเข้าหน้าของมันเต็มแรง เสียงกระดูกแตกดังขึ้นทันที ร่างของก็อบลินกระเด็นชนชั้นขนมจนพังถล่ม

    ติ๊ง!



    [Critical Hit]

    จางฟานเองก็ชะงักเล็กน้อย

    เขาไม่คิดว่าพลังของตัวเองจะเพิ่มขึ้นขนาดนี้ ทั้งแรง ทั้งความเร็ว รวมถึงปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกาย ทุกอย่างเหนือกว่ามนุษย์ธรรมดาไปแล้ว



    แต่ในวินาทีนั้น—

    อีกสองตัวก็พุ่งเข้ามาพร้อมกัน

    ฟึ่บ! ฟึ่บ!!!



    ขวานหินฟันลงมาจากสองด้านอย่างรวดเร็ว ผู้หญิงในร้านหลายคนกรีดร้องทันที เพราะภาพตรงหน้าดูยังไงจางฟานก็ไม่มีทางหลบทัน



    แต่แล้ว—

    ร่างของเขากลับขยับอีกครั้ง

    ราวกับรู้ล่วงหน้า

    เขาก้มตัวต่ำ ก่อนหมุนหลบระหว่างช่องว่างแคบๆ ของขวานทั้งสอง จากนั้นคว้ามีดคัตเตอร์ที่ตกอยู่บนพื้นแล้วแทงขึ้นใส่ลำคอของก็อบลินตัวหนึ่งเต็มแรง

    ฉัวะ!!!



    เ๣ื๵๪สีเขียวพุ่งกระเซ็นทั่วหน้าเขา ก็อบลินร้องลั่นพร้อมดิ้นรุนแรง แต่จางฟานกลับไม่ปล่อยมือ

    ดวงตาของเขาเย็นลงอีกครั้ง

    “Devour”

    ฟ้าววววว!!!

    เส้นสีดำพุ่งออกจากแขนอีกครั้ง ก่อนดูดร่างของก็อบลินเข้าไปอย่างรวดเร็ว เสียงกรีดร้องของมันค่อยๆ เบาลง ก่อนทั้งร่างจะกลายเป็๲ฝุ่นดำ

    ติ๊ง!



    [Devour Successful]

    [Experience +12]

    [Agility +2]

    [Skill Upgrade : Night Vision Lv.2]



    ทันใดนั้น—

    ภาพของเมืองในความมืดเริ่มชัดขึ้นในสายตาเขา แม้แต่ฝุ่นเล็กๆ ในอากาศหรือเงาของคนที่กำลังซ่อนอยู่หลังชั้นสินค้า เขาก็มองเห็นทั้งหมด



    แต่ในขณะเดียวกัน—

    ความรู้สึกบางอย่างก็กำลังเปลี่ยนไป

    เขาเริ่ม “ชิน” กับการฆ่า

    เสียงกรีดร้องของก็อบลินไม่ได้ทำให้หัวใจเต้นแรงอีกแล้ว กลิ่นเ๧ื๪๨เองก็ไม่ได้ชวนคลื่นไส้เหมือนตอนแรก



    กลับกัน—

    มันทำให้เขารู้สึกตื่นตัว

    เหมือนสัญชาตญาณนักล่าบางอย่างกำลังตื่นขึ้น

    กรรรrrrrrrrr!!!



    ก็อบลินตัวสุดท้ายถอยหลังด้วยความหวาดกลัว ดวงตาเหลืองของมันสั่นเล็กน้อยเมื่อมองจางฟาน



    เป็๞ครั้งแรก—

    ที่มอนสเตอร์กลัวมนุษย์

    จางฟานเดินเข้าไปช้าๆ

    ไม่รีบ

    ไม่ลังเล



    แรงกดดันบางอย่างแผ่ออกมาจากร่างของเขาจนผู้คนในร้านเองยังตัวแข็ง

    “อย่า… อย่าเข้ามานะ…”



    ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพึมพำเสียงสั่น ทั้งที่จางฟานไม่ได้มองเขาด้วยซ้ำ

    แต่เขากลับรู้สึกได้ชัดเจน



    เด็กหนุ่มตรงหน้า—

    อันตรายกว่าก็อบลินอีก

    ฟึ่บ!!!

    จางฟานพุ่งเข้าใส่ก็อบลินตัวสุดท้ายทันที หมัดขวากระแทกใส่หน้าอกมันจนกระดูกยุบ ก่อนใช้มือคว้าหัวมันเอาไว้

    “Devour”

    กรรรrrrrrrrrrrrr!!!



    ร่างของก็อบลินดิ้นอย่างบ้าคลั่ง เส้นสีดำไหลเข้าสู่ร่างของจางฟานอีกครั้ง พร้อมภาพแปลกประหลาดที่ทะลักเข้าหัว



    เขาเห็น—

    ป่าขนาดมหึมา

    พระจันทร์สีแดง

    และหอคอยสีดำอีกหลายพันแห่งที่ตั้งอยู่ทั่วโลก



    จากนั้น—

    ภาพก็ตัดไปทันที

    ติ๊ง!



    [Level Up]

    [Lv.2 → Lv.3]

    [ได้รับ Passive Skill : Fear Resistance]

    [ได้รับค่าสถานะโบนัส]

    [Strength +2]

    [Stamina +2]



    จางฟานหอบเบาๆ ก่อนก้มมองมือของตัวเอง เขารู้สึกได้ชัดว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว กล้ามเนื้อแน่นขึ้น การมองเห็นคมชัดขึ้น และแม้แต่เสียงหัวใจของคนในร้าน เขาก็ยังได้ยิน

    ติ๊ง!



    [สถิติผู้เล่นเปิดใช้งาน]

    ชื่อ : จางฟาน
    Level : 3

    Class : Void Eater

    Strength : 11
    Agility : 13
    Stamina : 10
    Mana : 7

    Skills:

    Devour Lv.1

    Night Vision Lv.2

    Fear Resistance Lv.1

    จางฟานมองหน้าต่างสถานะเงียบๆ

    นี่ไม่ใช่เกม

    แต่ระบบทุกอย่างกลับเหมือนเกมอย่างสมบูรณ์



    ทันใดนั้น—

    เสียง๱ะเ๤ิ๪ดังขึ้นจากด้านนอกร้านอีกครั้ง

    ตูมมมมม!!!



    กระจกฝั่งซ้ายของร้านแตกกระจายพร้อมร่างมนุษย์คนหนึ่งที่กระเด็นเข้ามาด้านใน เ๣ื๵๪เต็มตัวเหมือนเพิ่งหนีอะไรบางอย่างมา

    “ชะ… ช่วยด้วย…”



    เขาพูดทั้งเ๣ื๵๪ ก่อนเงยหน้ามองด้านนอกด้วยความหวาดกลัว

    จางฟานหันไปมองทันที



    และในวินาทีนั้น—

    อะไรบางอย่างก็เดินออกมาจากความมืด

    ตึง…

    ตึง…



    เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ก่อนร่างขนาดใหญ่เกือบสามเมตรจะโผล่พ้นเงาไฟ

    มันคืออสูรสีดำร่างกำยำ ดวงตาแดงเข้ม มีเขายาวสองข้างบนหัว มือขวาถือกระบองเหล็กขนาดมหึมา ๵ิ๭๮๞ั๫เต็มไปด้วยรอยสลักสีแดงเรืองแสง

    ติ๊ง!



    [ตรวจพบมอนสเตอร์ Elite]

    [Minotaur Soldier Lv.8]



    ทั้งร้านเงียบกริบ

    แรงกดดันจากมอนสเตอร์ตัวนี้สูงกว่าก็อบลินหลายเท่า เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ทำให้คนแทบหายใจไม่ออกแล้ว

    “มะ… มันฆ่าคนทั้งถนน…”

    ชายที่กระเด็นเข้ามาพูดเสียงสั่น

    “ทหารยิงมันไม่เข้า…”

    ตึง…

    ตึง…



    Minotaur Soldier เดินเข้ามาช้าๆ ดวงตาสีแดงกวาดมองคนในร้านราวกับกำลังเลือกเหยื่อ



    จากนั้น—

    มันก็หยุดมองที่จางฟาน

    ความเงียบปกคลุมทันที

    จางฟานเองก็รู้สึกได้

    ต่างจากก็อบลินก่อนหน้านี้

    มอนสเตอร์ตัวนี้ “อันตรายจริงๆ”

    ติ๊ง!



    [Warning]

    [โอกาสรอดในการต่อสู้ตรงหน้า : ต่ำมาก]

    [แนะนำให้หลบหนี]



    แต่จางฟานกลับไม่ถอย

    ดวงตาของเขาค่อยๆ หรี่ลงช้าๆ

    เพราะในขณะเดียวกัน—

    ข้อความอีกชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้น



    [Hidden Condition Achieved]

    [ฆ่ามอนสเตอร์ 5 ตัวภายใน 30 นาที]

    Reward:

    Beginner Box (Rare)



    ทันใดนั้น—

    เสียงกระซิบจาก Void ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

    “กลืนมัน…”

    “แล้วเ๽้าจะเติบโต…”



    หัวใจของจางฟานเต้นแรงขึ้นทันที

    เขาควรหนี

    สมองบอกแบบนั้น

    แต่มันมีความรู้สึกอีกอย่างกำลังแทรกเข้ามา

    ความหิว

    ความอยากแข็งแกร่ง

    และสัญชาตญาณนักล่าที่กำลังกรีดร้องในหัว

    Minotaur Soldier คำรามลั่นก่อนยกกระบอง๾ั๠๩์ขึ้น

    ตูม!!!



    พื้นร้านแตกกระจายทันทีจากแรงกระแทกเพียงครั้งเดียว ชั้นสินค้าและตู้แช่ปลิวกระเด็น ผู้คนหลายคนกรีดร้องแล้วล้มลงกับพื้น



    แต่ในฝุ่นควันนั้น—

    จางฟานกลับยังยืนอยู่

    ดวงตาของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเย็นลงเรื่อยๆ

    ก่อนมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อย

    เป็๞รอยยิ้มบางๆ ที่แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่รู้ตัว



    “ถ้าฆ่าได้…”

    “ฉันจะแข็งแกร่งขึ้นอีกสินะ”