‘เหอหลี่น่า’ เด็กสาวลูกชาวนาในชนบทห่างไกลมักจะฝันถึงเด็กหญิงในวัยห้าขวบที่กำลังนั่งอยู่บนม้าหมุนในสวนสนุกอย่างมีความสุข ทุกครั้งที่ม้าหมุนเลื่อนกลับมายังจุดเริ่มต้น เธอจะเห็นชายหญิงคู่หนึ่งยืนโบกมือให้เธอด้วยรอยยิ้ม 

        จนกระทั่งเธอโตขึ้น ความฝันเกี่ยวกับชายหญิงคู่นั้นก็เริ่มเลือนราง แต่ปาฏิหาริย์กลับเกิดขึ้นเมื่อเธออายุได้สิบห้าปี ระหว่างที่เธอเดินกลับบ้าน น้องชายตั้งใจจะแกล้งเธอด้วยการปั่นจักรยานเข้าไปใกล้ๆ เพื่อให้เธอตกใจแล้วกลิ้งตกลงไปในคลองน้ำข้างทาง แต่การกลั่นแกล้งครั้งนั้นกลับทำให้เธอประสบอุบัติเหตุอย่างหนัก เพราะเมื่อเธอตกลงไปในคลอง หัวของเธอก็กระแทกเข้ากับหินก้อนใหญ่

        พ่อกับแม่ไม่อยากพาเธอไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล แต่ก็กลัวความผิดหากเจ้าหน้าที่รู้ว่าพวกเขาจงใจละเลยไม่ยอมรักษาจนทำให้เธอเสียชีวิต พวกเขาจึงจำใจพาเธอเข้าไปรักษาตัวในโรงพยาบาลประจำอำเภอ

        เหอหลี่น่าเสียเลือดมากเกินไป แต่โรงพยาบาลประจำอำเภออยู่ในช่วงขาดแคลนเลือด อีกทั้งเลือดของเธอยังเป็นเลือดกรุ๊ปหายาก โรงพยาบาลจึงบันทึกข้อมูลของเหอหลี่น่าเข้ากับระบบการรักษาส่วนกลางของประเทศเพื่อส่งตัวเธอไปเข้ารับการรักษาต่อในโรงพยาบาลประจำจังหวัด  

        เมื่อข้อมูลของเหอหลี่น่าถูกส่งเข้าระบบการรักษาของประเทศได้ไม่กี่วัน มหาเศรษฐีคู่หนึ่งกับลูกสาวบุญธรรมก็ปรากฏตัว

        “นาน่า แม่มารับลูกกลับบ้าน”

        “นาน่า กลับบ้านเรานะลูก”

        “พี่นาน่า หนูคือน้องสาวบุญธรรมของพี่ เรากลับบ้านด้วยกันนะคะ”

        เหอหลี่น่ายิ้มทั้งน้ำตา ‘ที่แท้คนที่อยู่ในฝันคือคุณพ่อคุณแม่ของฉันเอง ฉันจะได้กลับไปอยู่กับครอบครัวที่แท้จริงของฉันสักที’

        เหอหลี่น่าใช้ชีวิตอยู่กับคุณพ่อ คุณแม่ และน้องสาวบุญธรรมอย่างมีความสุข แต่ใครจะรู้ว่าเวลาแห่งความสุขกลับอยู่กับเธอได้ไม่นาน ก่อนพิธีจบการศึกษาได้ไม่กี่วัน เธอก็ถูกพ่อกับแม่ตัดความสัมพันธ์ คู่หมั้นยังมาสารภาพว่าเขาแอบคบกับน้องสาวบุญธรรมของเธออยู่

        เหอหลี่น่าหันกลับไปมองบ้านตระกูลเหอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เธอจะเดินลากกระเป๋าเดินทางใบเก่าจากไป ‘ห้าปีต่อจากนี้พวกคุณจะไม่ได้พบฉันอีก ลาก่อน!’ 

        โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าคุณพ่อ คุณแม่ และน้องสาวที่ยืนส่งเธออยู่นั้น พวกเขากำลังกลั้นน้ำตาไว้อย่างยากลำบากเพียงใด