The Possible Man

วิคตอเรีย คือหญิงสาวที่เพิ่งเรียนจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของนิวยอร์ก เธอศึกษาในคณะ มนุษยศาสตร์ เอก ปรัชญา ซึ่งในตอนนี้เธอเพิ่งเรียนจบได้ไม่นานและยังไม่ได้ทำงานที่ไหน เธอตั้งใจว่าจะหาอะไรทำก่อนเพื่อค้นหาตัวเอง ก่อนที่จะไปทำงานแบบจริงๆ จังๆ ไม่กี่วันก่อนเธอได้เข้าร่วมกับองค์กร DrawkCab โดยบังเอิญ ตอนแรกเธอค่อนข้างสงสัยเป็นอย่างมาก เพราะเธอไม่เคยได้ยินชื่อองค์กรนี้มาก่อนแม้แต่น้อย
แต่หลังจากได้ลองทำภารกิจของ DrawkCab เธอก็ค่อยๆ เข้าใจในระบบของ DrawkCab และจุดประสงค์ขององค์กรนี้ตอนแรกเธอไม่ค่อยมั่นใจนัก จนกระทั่งเธอได้ลองสังเกตดูและสิ่งที่ทำให้ยืนยันความเข้าใจของเธอก็คือภารกิจล่าสุดที่เธอได้เลือกนี่เอง
ขณะที่เธอกำลังมองหาภารกิจที่ตนเองพอจะสามารถทำได้นั้น เธอก็ได้ไปเจอเข้ากับภารกิจหนึ่ง ระบุว่า
‘ต้องการอาสาสมัครไปสอนเด็กยากจนในถิ่นทุรกันดารเป็นเวลา 1 ปี จำนวน 1 คน [150 SP] ’
ซึ่งมันเป็นภารกิจที่ให้แต้ม SP มากถึง 150 แต้ม!!! แทบจะเป็นภารกิจที่ให้แต้มมากที่สุดภารกิจหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะระยะเวลาที่มากถึง 1 ปี เช่นกัน เลยทำให้ภารกิจนี้มีแต้มมากเป็นพิเศษ
วิคตอเรียเห็นว่า ตนเองว่างในช่วงนี้พอดี จึงได้ยื่นขอทำภารกิจไป ตอนแรกเธอไม่แน่ใจนักว่าจะได้รับอนุมัติหรือไม่เพราะ จากรายละเอียดที่เธออ่าน เธอต้องไปถึงประเทศแอฟริกา ซึ่งมันอยู่คนละทวีปนั่นหมายถึงต้องพ่วงภาระค่าใช้จ่ายจำนวนมาก แต่ไม่นานนักทาง DrawkCab ก็ได้อนุญาตให้เธอสามารถทำภารกิจได้
ซึ่งในขณะเดียวกันนั่นเอง วิคตอเรียก็สังเกตเห็นว่า บนหน้าต่างภารกิจได้มีภารกิจใหม่ขึ้นมา ซึ่งเขียนระบุเอาไว้ว่า
‘ต้องการผู้สนับสนุนค่าใช้จ่ายในการเดินทางของสมาชิกที่เป็นอาสาสมัครเพื่อสอนเด็กยากจน เที่ยวบินจาก นิวยอร์ก ไป แอฟริกา วันที่ xxxx [5 SP] ’
‘ต้องการผู้สนับสนุนค่าใช้จ่ายตลอดระยะเวลา 1 ปี ของอาสาสมัครเพื่อสอนเด็กยากจนในถิ่นทุรกันดาร [100 SP] ’
วิคตอเรียคิดว่า ภารกิจนั้นถูกเพิ่มขึ้นมาเพราะต้องการให้สมาชิกช่วยเหลือค่าใช้จ่ายของตนนั่นเอง นั่นจึงทำให้วิคตอเรียทราบว่าหากเกิดภารกิจที่ต้องช่วยเหลือผู้อื่นเมื่อไหร่ ถ้าหากมีสมาชิกที่ต้องการทำภารกิจนั้นได้รับการอนุมัติให้ทำภารกิจได้แล้ว จะเกิดภารกิจใหม่ขึ้นเพื่อที่จะช่วยเหลือ สนับสนุน สมาชิกที่ได้เลือกทำภารกิจนั้นนั่นเอง เพื่อไม่ให้สมาชิกแบกรับภาระที่มากเกินไป
เช่นวิคตอเรีย เธอต้องการรับภารกิจเพื่อที่จะไปเป็นอาสาสมัครเพื่อสอนหนังสือเด็กยากจน เธอไม่จำเป็นจะต้องแบกรับค่าใช้จ่ายในการเดินทาง หรือค่าใช้จ่ายในการกินอยู่ กลับกัน ได้มีสมาชิกของ DrawkCab คนอื่นที่มีกำลังทรัพย์เพียงพอ แบกรับค่าใช้จ่ายในส่วนนี้แทน
นั่นทำให้เกิดความพึงพอใจทั้งสองฝ่าย นั่นก็คือฝ่ายหนึ่งดีใจที่ได้เป็นอาสาสมัครได้ลงมือทำงานด้วยตัวเอง ในขณะที่อีกฝ่ายพึงพอใจที่ได้ช่วยเหลือสมาชิกให้สำเร็จภารกิจแม้ไม่ได้ลงมือด้วยตัวเอง แต่กลับคอยช่วยเหลือให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง
แต่ที่วิคตอเรียยังไม่เข้าใจคือ มันมีคนที่ยอมจ่ายเงินโดยไม่หวังผลตอบแทนจริงๆ เหรอ ไม่ใช่แค่เพียงวิคตอเรียเท่านั้นแต่มีสมาชิกหลายคนเช่นกันที่มีข้อสงสัยเช่นนี้
อย่างแรกเลยคือ ทุกการสนับสนุนของสมาชิกคนอื่นผ่าน DrawkCab ห้ามมิให้อ้างชื่อบริษัท ชื่อตนเอง เพื่อป้องกันมีให้เกิดผลเป็นอย่างอื่น เพราะถ้าหากมีการให้ระบุชื่อบริษัทหรือชื่อบุคคลลงไป อาจจะเป็นการกระทำเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
ดังนั้น สมาชิกของ DrawkCab จะไม่รู้ว่าตนเองได้ช่วยเหลือสมาชิกคนไหนและสมาชิกที่ได้รับการช่วยเหลือก็จะไม่รู้เช่นกันว่าได้รับการช่วยเหลือจากใคร เว้นแต่ว่าจะได้รับการช่วยเหลือจากสมาชิกคนอื่นโดยตรงหรือสมาชิกต้องทำภารกิจด้วยกันและจำเป็นจะต้องทราบชื่อ
ที่ระบบของ DrawkCab สามารถเดินไปได้อย่างเป็นระบบ อย่างแรกเป็นเพราะสมาชิกส่วนใหญ่ที่ได้เข้าร่วมกับ DrawkCab นั้นถูกคัดโดยเดวิด ทั้งประวัติย้อนหลัง ข้อมูลต่างๆ ของสมาชิกทั้งหมดจะถูกประมวลผลจากเดวิดโดยตรงว่าจะยอมรับเป็นสมาชิกหรือไม่ดังนั้นสมาชิกที่ผ่านการคัดเลือกจาก AI ที่แสนอัจฉริยะอย่างเดวิด จึงเป็นคนที่มีคุณสมบัติอย่างที่ระบุไว้อย่างแน่นอน นั่นคือต้องมีจิตใจที่อยากช่วยเหลือผู้อื่น
หลังจากที่ DrawkCab เปิดตัว มีผู้สนใจเข้าร่วมสมัครมากมายทั่วโลก แต่กลับมีผู้ที่ได้รับการยอมรับเป็นสมาชิกของ DrawkCab จำนวนเพียงแค่น้อยนิดเท่านั้น
นอกเหนือจากนั้น สมาชิกส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมกับ DrawkCab ก็คือบุคคลที่รู้จัก Black Box มาก่อน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วเป็นบุคคลที่เคยเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายที่ไม่มีทางรักษาให้หายได้ แม้ตนเองจะมีทรัพย์สมบัติแค่ไหนก็ตาม กลับทำได้แค่เพียงนอนป่วยอย่างทรมาน
คนส่วนใหญ่พวกนี้ได้เคยอยู่ระหว่างคาบเกี่ยวความเป็นและความตาย ทำให้พวกเขาเข้าใจว่า สุดท้ายแล้วยังไงทุกคนก็ต้องตาย พอตายแล้วทรัพย์สมบัติสิ่งใดก็ไม่สามารถเอาไปด้วยได้ ได้แค่ทิ้งมันไว้เบื้องหลัง
ในตอนนี้เหมือนพวกเขาได้รับโอกาสอีกครั้ง ทำให้พวกเขาคิดได้ว่า ถ้าหากตายไปโดยไม่ได้ทำประโยชน์อะไร มันช่างเป็นเรื่องที่น่าหดหู่และเศร้าใจนัก
ตอนที่พวกเขาลำบากป่วยอย่างทรมานแต่กลับไม่ได้รับความช่วยเหลือมันรู้สึกเช่นไร พวกเขาเข้าใจดี เช่นกัน ในตอนที่พวกเขาได้รับความช่วยเหลือในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดมันเป็นเช่นไร พวกเขาก็เข้าใจเช่นกัน
ดังนั้นเมื่อมีโอกาสพวกเขาจึงได้ใช้ทรัพย์สมบัติเงินทองที่มีอยู่แก่บุคคลอื่น บุคคลที่ต้องการมากกว่าพวกเขา บุคคลที่ต้องการความช่วยเหลือ อย่างน้อยมันก็ทำให้พวกเขารู้สึกดี รู้สึกว่าตนเองก็เป็นคนที่ดีคนหนึ่ง ไม่ใช่เกิดมาเพื่อหาเพียงผลประโยชน์แล้วตายจากไปเพราะมันช่างดูไร้ค่านัก
มะเร็งไม่ได้เลือกชนชั้นที่จะเกิด ทุกคน ทุกฐานะ สามารถเป็นมะเร็งได้หมดและเช่นกัน แอนตี้วัคซีน จาก Black Box ก็ไม่ได้เลือกที่จะให้ใคร ทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคชะตา ทุกชนชั้น ทุกฐานะ ทุกเพศ ทุกชนชาติ มีสิทธิ์ที่จะได้รับ แอนตี้วัคซีนจาก Black Box
เมื่อสมาชิกส่วนใหญ่ของ DrawkCab คือคนที่ได้รับวัคซีนจาก Black Box ดังนั้น สมาชิกของ DrawkCabจึงมีคนทุกแทบจะชนชั้นทุกฐานะเช่นกัน
สมาชิกที่มีฐานะร่ำรวยใน DrawkCab มีเกือบ 15 % จากสมาชิกทั้งหมด นั่นทำให้เรื่องการให้ทุนสนับสนุนสมาชิกคนอื่นไม่ได้มีปัญหาแม้แต่น้อย หรือต่อให้มีสมาชิกที่มีฐานะร่ำรวยเหลือเพียง 5 % ก็ไม่ได้ทำให้เรื่องการขอทุนสนับสนุนจากสมาชิกคนอื่นติดขัดอย่างแน่นอน
ถ้าหากวิคตอเรียและสมาชิกคนอื่นได้ทราบถึงระบบการจัดการของ DrawkCab สิ่งเดียวที่พวกเขาจะนึกได้ก็คือ ‘มันเป็นองค์กรที่ช่วยเหลือคนอื่นโดยไม่หวังผลตอบแทนอย่างแท้จริง’...ณ สนามบินแห่งหนึ่งในประเทศ แอฟริกา
หลังจากที่เครื่องได้ลงจอด วิคตอเรียก็ได้หยิบเอาสัมภาระของเธอซึ่งเป็นกระเป๋าสะพายหลังขนาดใหญ่ ก่อนจะรีบลงไปจากเครื่องด้วยความรีบร้อน เพราะก่อนหน้านี้เครื่องบินดีเลย์เล็กน้อย วิคตอเรียเธอจึงไม่อยากให้คนที่มารอรับเธอต้องรอเธอไปนานกว่านี้
หลังจากที่เดินออกมาหน้าสนามบินเธอก็ได้เห็นว่ามีรถตู้สีขาวคันหนึ่งจอดรออยู่ ลักษณะค่อนข้างเก่าพอสมควร ป้ายทะเบียนของรถตู้คันนี้ตรงกับที่ทาง DrawkCab แจ้งไว้เธอจึงได้เดินเข้าไปหาทันที
“สวัสดีค่ะ ฉันคือ วิคตอเรีย..” เธอได้เดินเข้าไปคุยกับคนขับซึ่งเป็นคนผิวดำคนหนึ่ง
“ผมกำลังรอคุณอยู่พอดี ขึ้นมาเลยครับๆ ” ชายผิวดำเอ่ยเชิญวิคตอเรียขึ้นมาบนรถ
“ขอบคุณค่ะ ” หลังจากวิคตอเรียขึ้นมาแล้วเธอจึงได้กล่าวขอบคุณออกไป
นอกจากเธอและคนขับรถแล้ว ยังมีชายหนุ่มคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนรถอีกด้วย
“สวัสดีครับ คุณวิคตอเรีย ผมชื่อฟาคลี ครับ ส่วนผู้ชายอีกคนที่ที่นั่งอยู่บนรถชื่ออเล็กซ์ เป็นอาสาสมัครที่มาช่วยสอนเด็กเหมือนคุณ” ฟาคลี เอ่ยแนะนำตัวเองและชายหนุ่มอีกคน
“สวัสดีครับ ผมอเล็กซ์ครับ” หนุ่มคนนั้นเอ่ยทักวิคตอเรียด้วยรอยยิ้ม
หลังจากที่ได้มองอเล็กซ์ชัดๆ วิคตอเรียพบว่า
อเล็กซ์เป็นหนุ่มหล่อคนหนึ่ง คิ้วคมเข้มของเขาตัดกับผมสีน้ำตาลเข้มบนหัวได้อย่างลงตัว จมูกที่คมสันพร้อมกับลักยิ้มทั้งสองข้าง นี่มันหนุ่มหล่อที่พอจะทำให้สาวหลายคนตกหลุมรักได้อย่างไม่ยากเย็น
‘เขาเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์มาก’
“เอ่อ..สวัสดีค่ะ ฉันวิคตอเรียค่ะ” วิคตอเรียตอบกลับด้วยความเอียงอาย เนื่องจากเมื่อสักครู่เธอเผลอจ้องชายหนุ่มตรงหน้านานไปกว่าจะตอบกลับ
อเล็กซ์หัวเราะขึ้นมาเล็กน้อยกับท่าทีของวิคตอเรีย ยิ่งทำให้วิคตอเรียรู้สึกอายขึ้นไปอีกกับการกระทำเมื่อสักครู่ของตนหลังจากนั้นสักครู่ฟาคลีคนขับรถจึงได้ขับรถออกไปจากสนามบิน
“พวกคุณทั้งสองคนเคยมาแอฟริกากันมาก่อนไหมครับ” ฟาคลีเอ่ยถามขึ้น เพื่อไม่ให้ในรถเงียบเกินไป ยังไงหลังจากนี้อีก 1 ปี พวกเขาจะต้องทำงานด้วยกันไปอีกนาน ดังนั้นควรจะทำความรู้จักกันก่อนตั้งแต่เนิ่นๆ
“ไม่เคย ครับ/ค่ะ” ทั้งคู่เอ่ยตอบพร้อมกัน พร้อมกันทั้งทั้งคู่ก็หันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมายเป็นเวลาครู่หนึ่ง ก่อนที่วิคตอเรียจะเป็นคนหลบสายตาไปก่อน
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ฟาคลีหัวเราะขึ้นเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางของทั้งคู่ ก่อนจะเอ่ยต่อว่า
“ที่หมู่บ้านของผมค่อนข้างกันดารและเข้าถึงยาก เป็นเรื่องยากนักที่เด็กในหมู่บ้านจะได้รับการศึกษา พอได้คุณทั้งสองติดต่อมาเพื่อที่จะสอนหนังสือให้เด็กๆ ทำให้ผมดีใจเป็นอย่างมาก” ฟาคลีเอ่ยด้วยน้ำเสียงยินดี
“แต่พวกคุณทั้งสองต้องมาอาศัยอยู่กับพวกเราเป็นปี ที่หมู่บ้านของผมก็ไม่ค่อยมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายนัก นั่นอาจจะทำให้พวกคุณลำบากพอสมควร...” ฟาคลีเอ่ยด้วยความกังวล
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณฟาคลี ถ้าหากพวกคุณยังอาศัยอยู่ได้….” วิคตอเรียหันไปมองหน้า อเล็กซ์ครู่หนึ่งก็เห็นว่าอเล็กซ์เพียงยิ้มตอบกลับมาเท่านั้น
“ฉันก็มั่นใจว่าพวกเราก็สามารถอาศัยอยู่ได้เช่นกัน”
“ใช่ครับ” อเล็กซ์เอ่ยรับคำเสริมขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม ฟาคลีไม่ได้เอ่ยอะไรขึ้น แค่เพียงยิ้มให้ทั้งคู่เล็กน้อย ก่อนที่เขาจะเล่าเกี่ยวกับหมู่บ้านคร่าวๆ ให้ทั้งคู่ฟัง
ไม่รู้เพราะอเล็กซ์ยิ้มเก่งหรือเป็นเพราะอย่างอื่นทำให้วิคตอเรียรู้สึกหมั่นไส้อเล็กซ์นิดๆ‘เดี๋ยวสิ วิคตอเรีย!! เขาก็แค่ยิ้มเท่านั้นเอง เขาก็แค่อัธยาศัยดีเท่านั้น เธอจะไปหมั่นไส้เขาไม่ได้นะ เขาไม่ได้ทำอะไรผิด’ วิคตอเรียนึกในใจกับตนเอง
‘ที่สำคัญ เขาหล่อด้วย… ไม่ใช่สิ!! นี่เธอมาช่วยเหลือเด็กนะ เธอจะคิดอะไรแบบนี้ไม่ได้’ วิคตอเรียเอามือมาตบหัวตัวเองเบาพร้อมกับ สะบัดหัวไล่ความคิดแปลกๆ ของตนเองออกไป
“อึกๆ ..” วิคตอเรียได้ยินเสียงเหมือนคนพยายามกลั้นขำจึงหันไปมองอเล็กซ์ ซึ่งเป็นต้นตอที่มาของเสียงนี้
แต่กลับเห็นว่า อเล็กซ์นั้นกำลังสนใจบรรยากาศวิวรอบๆ ตัว ประหนึ่งว่า มันช่างเป็นบรรยากาศที่สวยงามและควรค่าที่จะดื่มด่ำกับมันเป็นที่สุด เหมือนว่าไม่มีอะไรน่าสนใจเท่ากับวิวรอบข้างแล้วตอนนี้
วิคตอเรียมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะละสายตากลับมาพร้อมกับนึกว่าตนเองได้ทำท่าทีอะไรแปลกๆ หลุดออกไปอีกแล้วใช่หรือไม่
‘วิคตอเรีย วันนี้เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย!!!’
“วิคตอเรีย ใจเย็นๆ สติ สติ สติ” วิคตอเรียพึมพำขึ้นมาเบาๆ พร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างพยายามกวักเอาอากาศเข้าหาตัวเองและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
โดยที่เธอไม่ได้รู้ตัวเลยว่า ได้มีชายหนุ่มคนหนึ่งที่พยายามกลั้นขำสุดชีวิตกับท่าทีที่เธอแสดงออกมา เหมือนว่า ไม่ต้องการที่จะไปรบกวนการทำสมาธิของเธอ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 31 : DrawkCab ( 3 )

คล้ายกับเรื่องThe Possible Man ที่คุณอ่าน

The Possible Man

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 31 : DrawkCab ( 3 )

คล้ายกับเรื่องThe Possible Man ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้