"ม.6/9 หลู่เฉิง"
"เปลี่ยนอาชีพเป็สายอาชีพประเภทการดำเนินชีวิตสถาปนิกก่อสร้าง!"
บนเวทีสูงเด็กหนุ่มก้าวออกมาจากวงเวทมนตร์ด้วยสีหน้าสิ้นหวังทั่วทั้งลานพิธีตกอยู่ในความเงียบงัน
พิธีเปลี่ยนอาชีพดำเนินมาได้สักพักแล้ว
บางคนเปลี่ยนอาชีพเป็ช่างตีเหล็กบางคนเป็นักขุดเหมือง หรือแม้แต่ผู้โชคร้ายสี่คนที่เปลี่ยนอาชีพไม่สำเร็จกลายเป็ผู้ไร้อาชีพ
ผลลัพธ์เช่นนี้ทำให้ผู้อำนวยการโรงเรียนบนเวทีประธานทนไม่ไหวจึงให้หลู่เฉิงจากห้อง 9 แซงคิวเข้าไปในวงเวทมนตร์ก่อน เพื่อหวังจะพลิกสถานการณ์
แต่ความเป็จริงกลับโหดร้ายแม้แต่หลู่เฉิงที่ได้ชื่อว่าเป็หัวกะทิ ก็ยังเปลี่ยนอาชีพเป็สถาปนิกก่อสร้าง
อาชีพในสายอาชีพประเภทการดำเนินชีวิตแท้ๆอย่างน้อยน่าจะเป็นักปรุงยา หรือไม่ก็เป็สายอาชีพเสริมพลังสิ
เริ่มต้นได้ไม่สวยเลย
พิธีเปลี่ยนสายอาชีพครั้งนี้ดูเหมือนจะยากั้แ่เริ่มต้นเลยสินะ
ครูประจำชั้นห้อง 9เดินเข้าไปตบไหล่หลู่เฉิงเบาๆ และปลอบใจข้างหูแต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเท่าไร
เด็กหนุ่มแอบปาดน้ำตาหันกลับไปมองด้วยแววตาที่ไม่ยอมจำนน
"อยากสู้กับสัตว์ประหลาดโว้ย!ใครอยากก่อสร้างวะ! เวรเอ๊ย!"
...
พิธีเปลี่ยนอาชีพยังคงดำเนินต่อไป
มีคนสมหวัง มีคนผิดหวัง
ข่าวดีคือ หลังจากหลู่เฉิงในที่สุดก็มีคนเปลี่ยนอาชีพเป็อาชีพสายต่อสู้... นักธนู
สายอาชีพเสริมพลังก็มีออกมาบ้าง
แต่โดยรวมแล้วจำนวนคนที่เปลี่ยนอาชีพไม่สำเร็จยังคงมีถึง 50% แม้แต่คนที่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จจำนวนคนที่เปลี่ยนเป็อาชีพสายอาชีพประเภทการดำเนินชีวิตก็ยังมีมากกว่าอาชีพสายต่อสู้และสายเสริมพลังหลายเท่า
แม้จะคาดการณ์ถึงสัดส่วนการเปลี่ยนอาชีพเช่นนี้ไว้แล้วแต่เหล่าลูกศิษย์ ม.6 ที่ถูกความจริงตบหน้าอย่างแรงก็ยังคงส่งเสียงร้องโอดโอยดังระงมไปทั่วสนาม
"ซวยฉิบหาย"
"เปลี่ยนอาชีพเป็นักดมกลิ่นอะไรวะเนี่ย?หมายความว่าจมูกฉันดีกว่าจมูกหมาเหรอ? อี๋!ใครถอดรองเท้าเนี่ย?"
"เฮ้ เปลี่ยนอาชีพเป็นักปรุงยาพอถูไถ ก๊ากๆ~"
"ใกล้ถึงตาฉันแล้วพวกถ้าต้องเปลี่ยนอาชีพสายอาชีพประเภทการดำเนินชีวิตจริงๆ ฉันขอเป็ นักรีดนม!"
เหล่าลูกศิษย์ ม.6ต่างหัวเราะเยาะและด่าทอกันระงม
แต่จริงๆ แล้วทุกคนรู้ดีว่าหลังจากวันนี้เพื่อนร่วมชั้นในอดีต จะมีสถานะที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวแถมยังเป็เหวลึกเสียด้วย!
ถึงขนาดที่ตอนนี้มีเหล่าตระกูลใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล และหัวหน้าสมาคมที่นั่งชมพิธีอยู่บนเวทีประธานส่งคนของตนมาติดต่อกับนักเรียนที่เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ พร้อมยื่นข้อเสนอต่างๆนานาให้
นอกสนาม เหล่าสาวๆ ที่รอคอยจนตาเป็มันก็เหมือนจะพบเหยื่อของตนเอง บิดเอวคอดกิ่วที่น่าหลงใหล พยายามทุกวิถีทางส่งนามบัตรสีชมพูที่มีรูปดอกทิวลิปให้กับผู้ที่เปลี่ยนสายอาชีพได้สำเร็จ
...
"ต่อไป ม.6/6 ซือถูอวี้"
เมื่อเสียงนั้นดังขึ้นทั่วทั้งสนามพลันตกอยู่ในความเงียบสงัด
สายตาร้อนแรงมากมายพุ่งเป้าไปที่เด็กสาวผู้มีใบหน้าหมดจดงดงาม
ซือถูอวี้
เธอคือดาวโรงเรียนอันดับหนึ่งของตงหลิงอย่างไร้ข้อกังขา
มีภูมิหลังตระกูลที่โดดเด่นรูปร่างหน้าตาสะสวย พร์น่าทึ่ง
สิ่งที่น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวคือสาวงามผู้สูงส่งที่ทุกคนจับตามองเช่นนี้ กลับมีฉายาที่ไม่ค่อยน่าฟังเท่าไร คือนักเรียนอันดับสองตลอดกาล
เมื่อคิดถึงเื่นี้...
เหล่าเด็กผู้หญิงยังพอว่าแต่เด็กผู้ชายกลับหันหน้าไปทางเดียวกันอย่างพร้อมเพรียงสายตาเต็มไปด้วยความเศร้าโศก ความโกรธ ราวกับมีดที่พุ่งเป้าไปที่แถวหน้า
ต้นเหตุของเื่ทั้งหมด ก็คืออัจฉริยะอันดับหนึ่งของตงหลิง หวังเฉิน
หวังเฉินที่กำลังใจลอยอยู่รู้สึกงงงวยไปชั่วขณะ
เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่ไม่เป็มิตรที่รายล้อมอยู่นอกจากจะไม่พอใจแล้ว เขาก็จะไม่ยอมให้พวกมันได้มีความสุข
ใครกล้าจ้องมา เขาก็กล้าจ้องกลับอย่างดุดัน
"เวรเอ๊ย แสบตาชะมัด" ทว่าสุดท้ายก็พ่ายแพ้ เพราะมีคนเยอะเกินไปแต่อย่างไรเขาก็จำหน้าพวกมันไว้ทีละคน "หาเื่กันงั้นเหรอเดี๋ยวเจอกัน!"
ในขณะเดียวกัน
ซือถูอวี้ก้าวขาเรียวยาวเข้าไปในวงเวทมนตร์ก่อนจะเข้าไปก็ยังหันมามองทางหวังเฉิน
แม้จะถูกเรียกว่านักเรียนอันดับสองตลอดกาลแต่ซือถูอวี้ก็จำได้อย่างแม่นยำว่า ในการสอบประจำภาคที่ผ่านมามีอยู่สองสามครั้งที่คะแนนสอบรวมของเธอตกลงไปถึงอันดับสาม
และไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรอันดับหนึ่งก็ยังคงเป็หวังเฉินเสมอ
ด้านล่าง
หวังเฉินก็เห็นสายตาของซือถูอวี้ก่อนเข้าไปในวงเวทมนตร์เช่นกันจึงเบิกตาโพลงจ้องกลับไปอย่างไม่พอใจ ราวกับจะบอกว่า"มองอะไรของเธอ!"
แต่ในวินาทีต่อมา
บึ้ม!
วงเวทมนตร์สั่นะเืแสงสว่างส่องประกายระยิบระยับบนท้องฟ้าเหนือวงเวทมนตร์ปรากฏลำแสงสีเขียวบริสุทธิ์สว่างไสวสายแล้วสายเล่าราวกับดาวตกที่มารวมกัน กลายเป็เงาของธนูยาวสีเขียว จากนั้นในชั่วพริบตา ก็‘วูบ’ หายเข้าไปในร่างของซือถูอวี้
"์"
"ปรากฏการณ์มหัศจรรย์!"
"ซือถูอวี้ตอนเปลี่ยนอาชีพกลับทำให้เกิดปรากฏการณ์"
ทั่วทั้งสนามส่งเสียงฮือฮา
แม้แต่ท่านผู้อำนวยการก็ยังลุกขึ้นยืนจากที่นั่งด้วยความตกตะลึงดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนรุ่ม เขายังใขนาดนี้ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเหล่าสมาคมและตระกูลใหญ่จะใขนาดไหน
แน่นอน
เมื่อแสงจากปรากฏการณ์จางหายไปเสียงประกาศของอาจารย์ที่รับผิดชอบการทำงานของวงเวทก็ดังขึ้น
"ม.6/6 ซือถูอวี้"
"เปลี่ยนอาชีพเป็อาชีพพิเศษพลธนูสายลมคลั่ง!"
เมื่อผลประกาศออกมาทุกคนต่างพากันสูดลมหายใจเข้าปอด
"เป็อาชีพพิเศษนอกเหนือจากอาชีพลึกลับหนึ่งเดียวในตำนานนี่คงเป็อาชีพที่เจ๋งที่สุดในการเปลี่ยนอาชีพครั้งนี้ของโรงเรียนตงหลิงแล้วมั้ง?"
"สมกับที่เป็ดาวโรงเรียนอันดับหนึ่งเจ๋งสุดๆ"
"ฮือๆ ผมรู้สึกเศร้าจังผมที่เปลี่ยนอาชีพเป็นักขุดแร่ จะต้องห่างไกลจากดาวโรงเรียนไปเรื่อยๆ ใช่ไหม?"
ทุกคน "..."
ไม่ต้องสงสัยเลย
ซือถูอวี้ในตอนนี้สมควรได้รับการจับตามองจากทุกคนครูประจำชั้นห้อง 6 ของเธอรีบวิ่งไปที่ทางออกของวงเวทมนตร์ด้วยความตื่นเต้นนำซือถูอวี้ออกมาจากวงเวทมนตร์ด้วยตนเอง และกระซิบข้างหูเธอว่า "ด้วยภูมิหลังของเธอไม่จำเป็ต้องสนใจการดึงตัวของเหล่าตระกูลใหญ่และสมาคมด้วยซ้ำเธอจงตั้งใจเตรียมสอบ พยายามสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าสร้างชื่อเสียงให้กับห้อง 6 ของเราและโรงเรียนตงหลิงอีกครั้งเถอะ!"
ซือถูอวี้ตอบรับเบาๆถึงเธอจะเข้มแข็งเพียงใด ตอนนี้อารมณ์ก็อดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้
พิธีเปลี่ยนอาชีพดำเนินต่อไป
หลังจากซือถูอวี้ก็ยังมีอาชีพสายต่อสู้อื่นๆ ออกมาจากห้องอื่นๆ เช่นกัน
บรรยากาศในสนามกีฬาก็ครึกครื้นยิ่งขึ้นไปอีก
...
ในที่สุด
"ม.6/7 หวังเฉิน!"
ในชั่วพริบตา
ความสนใจที่มากกว่าซือถูอวี้หลายเท่าพุ่งเป้าไปที่หวังเฉินที่ยืนอยู่แถวหน้าของห้อง 7
ชื่อเสียงของเขาเป็ที่เลื่องลือ
พูดได้เลยว่าผู้คนจำนวนมากมาที่นี่ก็เพราะหวังเฉินโดยเฉพาะ
ไม่มีใครลืมคำทำนายของคุณผู้อำนวยการที่ว่าหวังเฉิน มีความเป็ไปได้ที่จะเปลี่ยนอาชีพเป็อาชีพลึกลับหนึ่งเดียว
การประเมินที่สูงเช่นนี้ก็หมายถึงแรงกดดันที่มหาศาล
เมื่อถึงเวลาหวังเฉินกลับยิ้มแย้มอย่างอบอุ่น เดินขึ้นไปบนเวทีด้วยความมั่นใจและเข้าไปในวงเวทมนตร์
สายตาเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ในสนามมองตามเขาทุกการกระทำ...
นักเรียน อาจารย์ ผู้อำนวยการ กลุ่มผู้ลงทุน สมาคม!
ตูม!
ในวินาทีต่อมา เกิดปรากฏการณ์ขึ้น
เมื่อเทียบกับปรากฏการณ์ธนูสีเขียวของซือถูอวี้ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้น่ากลัวกว่าหลายสิบเท่าหลายร้อยเท่ามันปะทุขึ้นอย่างกะทันหัน ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า
โฮก!
เสียงคำรามดังสนั่นเงาของสัตว์อสูรโบราณนับพันนับหมื่นปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือวงเวทมนตร์บดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์
ั แมมมอธ พญาอินทรีย์ กิเลน...
สัตว์อสูรนับหมื่นคำรามราวกับเทพเ้าลงมาจุติ
บนเวทีประธานในสนามกีฬาทั้งด้านในและด้านนอก ผู้คนตัวแข็งทื่อราวกับรูปปั้นสูญเสียความสามารถในการพูดไปชั่วขณะ
ความยิ่งใหญ่ของปรากฏการณ์แบบนี้ไม่เคยมีมาก่อน
เมื่อปรากฏการณ์เกิดขึ้นแสงของดวงอาทิตย์พลันถูกบดบัง ท้องฟ้าและโลกตกอยู่ในความมืดมิดชั่วครู่
ผู้อำนวยการมองปรากฏการณ์สัตว์อสูรนับหมื่นคำนับอยู่บนท้องฟ้าด้วยความตกตะลึงอย่างถึงที่สุดเสียงพึมพำที่ออกมาจากปากแทบจะไม่ได้ยิน
"ปรากฏการณ์เช่นนี้"
"หรือว่า...จะมีอาชีพลึกลับหนึ่งเดียวเกิดขึ้นจริงๆ!?"
ด้านล่าง
นักเรียนจำนวนมากที่เปลี่ยนอาชีพไม่สำเร็จหรือเปลี่ยนเป็อาชีพขยะต่างก็อิจฉาจนแทบคลั่ง
แต่ในขณะที่ผู้คนกำลังจะะโออกมา
ปรากฏการณ์บนท้องฟ้ากลับหยุดลงกะทันหัน
ปรากฏการณ์หายไป โดยไม่มีสัญญาณเตือน
เงาของสัตว์อสูรนับพันแตกสลายราวสายลมในเวลาเดียวกันเสียงประกาศก็ดังขึ้น
"ม.6/7 หวังเฉินเปลี่ยนอาชีพเป็อาชีพสายต่อสู้ ฝู้ฝึกสัตว์อสูรั์!"
ตูม
เหมือนจุดไฟใส่ถังดินปืน
ผู้คนะเิความโกรธแค้นทันที
"ฝู้ฝึกสัตว์อสูรั์ เพราะมีคำว่า 'ั์' ต่อท้ายแต่นี่มันแย่กว่าฝู้ฝึกสัตว์อสูรธรรมดาเสียอีกไม่ใช่หรือ?"
"นับว่าพอเป็อาชีพสายต่อสู้ได้"
"เขาคือหวังเฉินเชียวนะ"
"นี่... เป็ไปได้ยังไง!!???"