
จุดจบเทพขวางโลก
"อดีตเทพยุทธ์ผู้คลั่งน้ำแข็ง กลับชาติมาเกิดในร่าง 'ฟางเสวี่ยหาน' องค์ชายที่ถูกเนรเทศเพราะครอบครองกายาต้องสาป... สิ่งที่โลกมองว่าคือความวิปลาส สำหรับข้ามันคือพรสวรรค์ที่โหยหามาทั้งชีวิต! เตรียมใจไว้ให้ดี... เพราะจักรวรรดิแห่งนี้กำลังจะถูกแช่แข็ง!"
ในชาติก่อน ข้าคือ 'เทพยุทธ์' ผู้ครอบครองกายาสุริยันที่ร้อนแรงที่สุดในใต้หล้า แต่หัวใจของข้ากลับภักดีต่อความเยือกเย็น ข้าฝืนลิขิตฝึกวิชาน้ำแข็งจนตัวตาย... ทว่าสวรรค์ยังไม่สิ้นไร้เมตตา!
ข้าลืมตาตื่นขึ้นในร่างของ 'ฟางเสวี่ยหาน' องค์ชายที่ถูกเนรเทศมายังชายแดนกันดาร เพราะครอบครอง 'กายาเหมันต์บรรพกาล' ที่ผู้คนต่างหวาดกลัวว่าจะเป็นต้นเหตุแห่งความวิปลาสและหายนะ
สำหรับผู้อื่น มันคือคำสาปที่นำไปสู่ความตาย... แต่สำหรับข้า มันคือพรสวรรค์สูงสุดที่ข้าโหยหามาทั้งชีวิต!
"พวกเจ้าบอกว่าข้าคือตัวกาลกิณีงั้นรึ? ดี! เช่นนั้นข้าจะแช่แข็งจักรวรรดิแห่งนี้ให้สิ้นซากด้วยมือของข้าเอง!"
