เด็กเกรียนเซียนจอมยุทธ NC+

“““เจ้า 1 เจ้าเคยลวนลามพวกข้า

*เพี๊ยร์! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ !เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ !

“““เจ้า 2 เจ้าเคยจับก้นพวกข้าเช่นกัน

*เพี๊ยร์! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ !เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ ! เพี๊ยร์ !

“““เจ้า 3 เจ้าเคยแย่งลูกอมของข้า

“““ของข้าด้วย

“““ของข้าด้วย

“““ข้า...

“““…ฯลฯ

*โป้ก!!!โป้ก!!! โป้ก!!!

“““.....

““โอ้ยยย...อิ๊ด...อิ๊ด...อิ๊ด!!!

““อ้าคคค....อิ๊ด...อิ๊ด...อิ๊ด!!!

““จ้ากกกก...อิ๊ด...อิ๊ด...อิ๊ด!!!

หลังจากที่ผ่านไปถึง 1 ชั่วยาม (2ชั่วโมง)

““………………………..?!

“““เเฮ่ก เเฮ่ก เเฮ่ก เเฮ่ก .....

        เสียงร้องตะโกนด่าผสมกับเสียงร้องที่เหมือนกับหมูที่กำลังถูกเชือดดังยาวนานมาตลอด1 ชั่วยามถึงเงียบหายไปไม่มีเสียงใดใดของพวกมันอีก มีแค่เพียงเสียงหอบเสียงหายใจไม่ทั่วท้อง เสียงหายใจที่เหน็ดเหนื่อย เป็นจำนวนมากมันเป็นเสียงหอบหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อยของฝูงชนที่ดังสะท้อนในความเงียบให้ได้ยินทั่วถึง

       แม้ว่าเจ้า1 เจ้า 2 เจ้า 3 จะเป็นถึงผู้มีพลังลมปราณระดับพื้นฐานขั้น 6 5 4 ตามลำดับ

        แต่พวกท่านเคยได้ยินสำนวนนี้หรือไม่“มดทั้งฝูงกัดช้างตาย” คำกล่าวนี้กล่าวได้นี้มิเกินเลย

        เจ้า1 เจ้า 2 เจ้า 3 อันธพาลทั้ง 3 ตัว เปรียบเสมือน ช้างทั้ง 3 ส่วนชาวบ้าน ชาวยุทธหรือแม้แต่พวก สตรี เด็กน้อย คนชรา ที่ล้อมวงชมการแสดงปะทะต่อสู้ของกันจิและเจ้า 3ตัวนี้อยู่นั้น เป็นฝูงมด ที่มีพลังเพียงเล็กน้อยพลังลมปราณสูงสุดภายในกลุ่มฝูงชนนี้มีเพียงระดับพื้นฐานขั้นที่ 2 แต่มีปริมาณถึง10 คน

        ลักษณะการแต่งกายของคนทั้ง10 พิจารณาด้วยตาเปล่าไม่ต้องสืบเบื้องลึกเบื้องหลังก็สามารถรู้แล้วว่าทั้ง 10 เป็นชาวยุทธพเนจรใน 10 คนนี้ มีบุรุษ 7 คน และ สตรี 3 คน

        ส่วนพวกคนที่เหลือมีพลังลมปราณต่ำสุดเห็นจะเป็นแม่หนูน้อยวัย5 ขวบ ที่แต่งตัวค่อนข้างซอมซ่อที่ไม่มีพลังลมปราณภายในร่างของนางเลย พวกกลุ่มคนที่เหลือส่วนใหญ่จะมีพลังลมปราณในร่างเพียงระดับพื้นฐานขั้นที่1 แต่ไม่มีวิชาวรยุทธติดตัวใดใดทั้งสิ้น

        แต่ด้วยคำพูดของจอมเสเพล-จอมกะล่อนอย่างกันจิที่ลงทุนเล่นละครฉากใหญ่กับดรุณีน้อยทำให้ลมปราณของฝูงมดกลุ่มนี้กลายเป็นฝูงมดที่บ้าคลั่งเพราะอารมณ์ที่ถูกกระตุ้นให้ประทุระเบิดออกมาจากการที่พวกเขานั้นต้องทนเรื่องเลวทรามระยำ ต่ำช้าของอันธพาลทั้ง 3 ตัวมาเป็นเวลานานโขแล้ว

        อารมณ์ของมนุษย์มีส่วนช่วยกระตุ้นให้พลังลมปราณภายในร่างเกิดการแปรปรวนฉับพลันแม้ได้ไม่มากนักแต่ทำให้พลังลมปราณขยับได้บ้างแม้จะไม่ได้เพิ่มระดับลมปราณขึ้นไปอีกขั้นก็ตามเพราะมันเพิ่มแค่ 5-10%เพียงเท่านั้น แต่ถ้าหากมันมีจำนวนของคนที่เยอะมาก พอคนที่พลังลมปราณแปรปรวนมารวมกลุ่มอย่างเช่นตอนนี้ที่ทุกคนรวมตัวกันทั้งฝูง มันก็คงจะมากพอแล้ว มากพอที่จะทำให้คนพลังลมปราณระดับพื้นฐานขั้นที่ 6 5 4 แต่มีอาการบาดเจ็บสาหัส และไม่มีทางสู้เพราะกำลังนั่งปรับลมปราณอย่างเร่งรีบอยู่ปางตายได้เช่นกัน

        ผลที่ได้คงมิต้องพูดให้มากความเพราะตรงหน้าที่เห็นนั้นคือ สภาพของคน ไม่สิต้องเรียกว่ากองหมูที่บอบช้ำทั้งภายนอกและภายในจนไม่มีสภาพความเป็นคนหลงเหลืออยู่เลยที่สำคัญไปกว่านั้น พวกมันทั้ง 3 ยังถูกทำลายสิ่งที่สำคัญท่าสุดของชาวยุทธทุกคน

        จุดตันเถียนของพวกมันถูกสตรีทั้ง3 ที่มีพลังระดับพื้นฐานขั้นที่ 2 ทั้ง 3รวมพลังกันโจมตีจนจุดกักเก็บลมปราณ หรือจุดตันเถียนของพวกมันพลังทลายไม่เหลือชิ้นดีพวกเขา-นางนั้นมิได้เลือกทำลายจุดตันเถียนของพวกอันธพาลทั้ง 3ตั้งแต่ต้นเพราะพวก-นาง ตระหนักถึงเรื่องบางอย่างที่สำคัญยิ่ง ถ้าพวกมันไล่ซึ่งพลังลมปราณคงจะทนการทรมาณของการรุมกระทืบที่พวกเขา-นางเก็บกดมาเป็นเวลานานมิได้พวกมันอาจจะตกตายลงก่อนที่พวกเขา-นาง จะหายโกรธแค้น ก็เป็นได้จึงเลือกรุมกระถืบพวกมันทั้ง 3 ถึง 1 ชั่วยามเต็ม

        หลังจากนั้นพวกเขา-นางทั้งหมดก็ล้อมวงปรึกษาอะไรกันมิอาจล่วงรู้ใช้เวลาไปประมาณ5 นาที สุดท้ายมีแม่นางทั้ง 3 ที่เป็นชาวยุทธพเนจร ขณะที่พวกนางกำลังเดินไปหาพวกมันได้สลับตำแหน่งการเดินโดยมิได้พูดคุยอะไรกันอีกเป็นการสลับคนเหมือนจับคู่ซ้อมใหม่โดยมิต้องเอ่ยวาจาถ้าพวกนางพูดคงจะบอกมันเป็นของข้าอะไรทำนองนั้น

        แม่นางทั้ง3 แม้จะไม่งดงามหยดย้อยมากนัก เมื่อเทียบกับดรุณีน้อยผู้เป็นเจ้ามืออาจมีสัดส่วนไม่ถึง1 ส่วนของนางเลยด้วยซ้ำก็จริง แต่สิ่งที่พวกนางมีมากกว่าดรุณีน้อยผู้เป็นเจ้ามือก็คือพวกนางมีรูปร่างสวดทรงสบงหุ่นที่ดีเยี่ยม นมเป็นนม ตูดเป็นตูดเลยทีเดียว จุดนี้ต้องยอมรับโดยทั่วถึงว่าถ้าเป็นความงดงามสดใสทั้ง3 มิอาจเทียบนางได้ แต่ถ้าเป็นเรื่อง ทรวดทรงองเอวดรุณีน้อยอย่างนางคงมิอาจเทียบได้แม้กระเพรียกขณะที่พวกนางกำลังเดินไปใกล้จะถึงนั้น กันจิได้สังเกตเห็นแววตาของแม่นางทั้ง 3 พวกนางมีแววตาและส่งสายตาเหมือนนางมารร้ายที่อดกั้นอารมณ์โกรธแค้นมาเนิ่นนานเสมือนพวกนางอยากจะยิงระเบิดลำแสงออกจากดวงตาของพวกนางไปที่พวกอันธพาลทั้ง 3 ให้ตายแบบไม่เหลือชิ้นดีเมื่อพวกนางได้สลับสับเปลี่ยนตำแหน่งกันเรียบร้อยเหมือนล็อคเป้าหมายไว้ตั้งแต่ต้น

*ตุม ตุม ตุม....

       เสียงการก้าวเดินของพวกนางรุนแรงจนพื้นดินถึงกับยุบลงไป1 ซม. เป็นรูปรอยเท้าก่อนที่เสียงจะหายไป

*ชิ้งชิ้ง ชิ้ง !!!!

        =_=++ (วิ้ง ๆ ส่งสายตาอาฆาต)

“““…୧❰◜ ̯ ◝❱୨

       ไม่มีเสียงใดออกมาจากฝูงชนแต่ชาวบ้านชาวยุทธทุกคนชูหมัดของพวกเขาขึ้นมาแทนการส่งเสียงเหมือนเป็นการเชียร์ให้พวกนางสู้สู้

        เจ้า1 ผู้มีพลังลมปราณระดับพื้นฐานขั้นที่ 6 ผู้ที่เป็นพี่ใหญ่ของกลุ่มอันธพาล 3พี่น้อง ค่อยค่อยพยายามลืมตาที่ปูดบวมของมันขึ้นมองจนเห็นแม่นางทั้ง 3ที่พวกมันคลับคล้ายคลับคลามากมาก แต่ยังมิแน่ใจแต่นั้นมิใช่ประเด็นที่มันกำลังสงสัยเพราะสิ่งที่มันสงสัยยิ่งกว่าคือพวกนางเดินมาที่พวกมันคงมิได้มีจุดประสงค์ดีดีที่จะมาหยิบยื่นให้พวกมันเป็นแน่มันพิจารณาจากแววตา เป็นสายตาที่โกรธแค้น เคียดแค้น ที่มองมองที่ตัวมันและพี่น้องของมันอีก 2 คน ของพวกนางทั้ง 3 คนจนมันอดกล่าวถามด้วยลางสังหรไม่ดีมิได้...

““จ....เจ้าจะทำอะไรพวกข้า?!

        (_ _'') (ก้มหน้าพูดมีเหงื่อให้เห็นทั่วใบหน้า)

““.....!!!!!!

        = ='' (เหงื่อตกแบบไม่มีปาก)

““.....!!!!!!

        = ='' (เหงื่อตกแบบไม่มีปาก)

       เจ้า 1เป็นผู้กล่าวคำพูดออกมาด้วยเสียงที่แผ่วเบายิ่งนัก ร่างกายของมันมีอาการสั่นสีหน้าดูหวาดกลัวเหมือนมันเห็นผีกลางวันแสกแสกแม้มันจะมีอาการแบบนี้ก็ตามกลับไม่มีคนสนใจ เห็นใจสงสารมันสักคน มีเพียงกันจิที่ยังไม่เลิกแสดงละครทำหน้าเห็นอกเห็นใจพวกมันทั้ง 3เสียงที่เจ้า 1 มันกระซิบแม้จะมิได้ดังมากนักแทบจะเป็นเสียงกระซิบปานยุงกระพือปีกด้วยซ้ำแต่มันกับดังสะท้อนกังวานให้ทุกคนในที่แห่งนี้ได้ยินได้รับฟังกันเนื่องด้วยความเงียบสงัด ส่วนผู้ที่หน้าสงสารกว่าเจ้า 1 เห็นทีจะเป็นเจ้า 2 กับเจ้า 3 ที่ร่างกายของมันมีอาการสั่น สีหน้าดูหวาดกลัวเหมือนมันเห็นผีกลางวันแสกแสก แถมยังกลัวมากจนมีน้ำเหลืองไหลเจิ่งนองไปทั่วบริเวณเป้ากางเกงของพวกมันทั้ง2 ตัว แต่มิอาจเอื้อนเอ่ยวาจาอันใดออกมาจากปากของพวกมันได้ ได้แต่ทำปากพะงาบพะงาบปากเพียงเท่านั้น

       ผู้คนที่ไม่รู้ก็มองว่าพวกมันหน้าสมเพชที่กลัวตายจนมิกล้าเอ่ยวาจาออกมาเยี่ยงบุรุษ

       ส่วนผู้คนที่รู้ก็นึกสมน้ำหน้าที่พวกมันทั้ง3 ต่อสู้กันเองและเกรงกลัวในฤทธิ์ทานุภาพของฝ่ามือทลายศิลา ที่ทำให้พวกมันทั้ง 2เป็นใบ้เทียมขณะจะตายยังมิอาจเอ่ยวาจาออกมาได้สักคำ

        ในความเงียบสงัดความกดดัน เสียงหายใจที่หอบเหนื่อย ลมที่พัดเย็นจนขนลุกนั้น...

        คำกล่าวของแม่นางทั้ง3 ประสานเป็นเสียงเดียวกันให้ทุกผู้ทุกคนได้ยินกันชัดเจนแจ่มแจ้ง

““พวกมรึงทั้ง 3เคยคิดหรือไม่ว่าจะจุดจบเหมือนในวันนี้ ?

““พวกมรึงทั้ง 3เคยคิดหรือไม่ว่าจะจุดจบเหมือนในวันนี้ ?

““พวกมรึงทั้ง 3 เคยคิดหรือไม่ว่าจะจุดจบเหมือนในวันนี้?

““พวกเศษสวะสังคมอย่างพวกมรึง3 ตัว ทำสิ่งใดไว้เคยคิดบ้างหรือไม่ ?

““พวกเศษสวะสังคมอย่างพวกมรึง3 ตัว ทำสิ่งใดไว้เคยคิดบ้างหรือไม่ ?

““พวกเศษสวะสังคมอย่างพวกมรึง3 ตัว ทำสิ่งใดไว้เคยคิดบ้างหรือไม่ ?

““พวกมรึงมันเลวยิ่งกว่ามนุษย์ฆ่าคู่หมั่นของพวกเรา ยัง....ยัง....

““พวกมรึงมันเลวยิ่งกว่ามนุษย์ฆ่าคู่หมั่นของพวกเรา ยัง....ยัง....

““พวกมรึงมันเลวยิ่งกว่ามนุษย์ฆ่าคู่หมั่นของพวกเรา ยัง....ยัง....

**ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม

**ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม

**ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม

       เสียงของฝ่ามือลมปราณที่บรรจุด้วยพลังลมปราณระดับพื้นฐานขั้นที่2 ของพวกนางทั้ง 3 ที่ปะทะกลับจุดตันเถียนของพวกมันทั้ง 3 ตัวมันดังเป็นเวลาเดียวกันถึง 9 ครั้ง มันดังขึ้นหลังจากที่พวกนางกล่าวคำว่ายัง ?! มิอาจรู้ว่ายังสิ่งใดกันแน่แต่คงมิใช่เรื่องดีเป็นแน่มิเช่นนั้นพวกนางคงกล่าวออกมาแล้วเสียงปะทะยังไม่หมดเพียงเท่านั้น

**ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม

**ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม

**ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม

**ตูม ตูม ตูม

**ตูม ตูม ตูม

**ตูม ตูม ตูม

*อักอัก อัก....

        เสียงของการปะทะของฝ่ามือของพวกนางกลับร่างกายของเจ้าอันธพาลทั้ง3 ที่ พวกนาง 3 คน สลับตำแหน่งเรียงคิวกันซัดฝ่ามือลงไปที่จุดตันเถียนของพวกมันเหมือนสลับการจับคู่ไปเรื่อยจนครบคน โดยที่เจ้า 1 โดนพวกนางนั้นซัดฝ่ามือไปที่ตันเถียนของมันถึง 9 ฝ่ามือต่อคน เจ้า 2 โดนพวกนางนั้นซัดฝ่ามือไปที่ตันเถียนของมันถึง 6 ฝ่ามือต่อคน และสุดท้าย เจ้า 3 โดนพวกนางนั้นซัดฝ่ามือไปที่ตันเถียนของมันถึง 3 ฝ่ามือต่อคน...

        ในยามปกติฝ่ามือของพวกนางแม้จะอัดลมปราณเต็ม10 ส่วนก็อาจจะทำให้พวกมันทั้ง 3 รู้สึกได้ 1-2 ส่วนถ้าเป็นเจ้า 3 แต่สำหรับ เจ้า2 และ เจ้า 1 คงไม่ระคายผิวหนาหนาของพวกมันเลยด้วยซ้ำ

        แต่ครานี้มิเหมือนกันพวกมันบาดเจ็บทั้งภายใน-ภายนอกเข้าขั้นสาหัสแถมลมปราณยังแปรปรวนภายในร่างอีก จะเอาสิ่งใดมาโคจรป้องกันฝ่ามือของพวกนางได้เป็นเหตุให้จุดตันเถียนของพวกมันถึงกับพลังทลายลงสังเกตง่ายง่ายจากการที่ลมปราณภายในร่างของพวกมันเริ่มรั่วไหลออกมาด้านนอกยังมีอาการกะอักเลือดออกมาให้เห็นเต็มสองตาของพวกเขาทุกคนทั่วบริเวณแห่งนี้...

“““.........................................

        ทั่วบริเวณเงียบลงอีกครั้งมีเพียงสายตาที่ผ่อนคลาย สบายใจ และรู้สึกขอบคุณของประชากรทุกคนที่เห็นเหตุการณ์หรือได้เข้าร่วมเหตุการณ์ที่ขณะนี้กำลังจ้องมองมาที่กันจิโดยพร้อมเพรียง

        กันจิที่เห็นแบบนั้นมีหรือจะพลาดโอกาสทองที่ทุกคนร่วมใจกันมอบให้มันมันเร่งเห็นถึงโอกาสจึงดำเนินการพิธีการสุดท้ายเพื่อเป็นการปิดการแสดงของมันเองในครั้งนี้โดยมันได้กล่าวโม้ออกมาว่า

“ลากพวกมันออกไปแล้วแขวนประจานพวกมันไว้ที่ทางเข้าหมู่บ้านเพื่อให้ทุกคนได้รู้กันว่าอย่าได้คิดทำตัวเป็นอันธพาล อย่าได้ทำนิสัยสันดานเลวทรามต่ำช้าเยี่ยงพวกมันทั้ง3 ตัวอีก ถ้าหากมีคนเช่นพวกมันทั้ง 3 อีก ข้าน้อยกันจิ ข้าจะเป็นคนทำให้พวกมันมีจุดจบเหมือนพวกมันทั้ง3 ตัวนี้เอง....

        (*•̀ᴗ•́*)و̑̑  มั่นใจ¹⁰⁰ %

“““……………..

***หงึก หงึก หงึก

        ┗(•̀へ •́╮ )  รับทราบ !

       หลังจากทีเขากล่าวออกคำสั่งออกไปไม่มีเสียงตอบรับให้ได้ยิน แต่ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นกับทุกคนคือมีเพียงการพยักหน้าให้กับเขาเพียงเท่านั้นทำให้เขาที่ถูกมองด้วยสายตาเทิดทูนจากคนทั้งหมดรู้สึกเขินอายขึ้นมาบ้างโดยเฉพาะกับสาวสาวที่มองปานจะกลืนกินเขาทั้งตัวไม่คายกระดูก....

“……..อ...เอิ่ม...

        (///･̆⌓･̆///) เออ..???????? ???????? ???????? ???????????????? ????????????????????ℎ????????????

       สิ่งที่ตามมาหลังจากที่ทุกคนพยักหน้าคือเสียงโห่ร้องยินดีกันลั่นไปหมดที่ดังสะท้านสะเทือนไปทั่วหมู่บ้านทรายขาวทิศตะวันตกที่เงียบเหงาแห่งนี้

“““เฮ้เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้...

“““เฮ้เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้...

“““เฮ้เฮ้ เฮ้ เฮ้ เฮ้...

*ฟู้วส์....กว่าจะจบเหนื่อยเรือ (Ship) หาย !!!

       กันจิที่พ่นลมหายใจอุ่นร้อนของมันออกมาขณะที่ปากกล่าวบ่นพึมพำประกอบด้วยอาการที่แสดงออกทางสีหน้าของมันสีหน้าตาที่ดูเหนื่อยใจและสีหน้าที่ดูหนักใจทีกำลังแสดงให้ทุกคนได้เห็นอยู่นั่นที่จริงแล้วในใจของเขาเองกับแสดงอาการตรงกันข้ามทั้งหมด เพราะตอนนี้เขารู้สึกชิวเป็นอย่างมากที่ชักจูงมดทั้งฝูงให้เชื่อใจเขาเองได้ตั้งหากแต่มิได้เกินเลยจากความจริงมากนักเพราะพวกมดทั้งฝูงนี้ก็มิใช่คนโง่ทั้งหมดสะทีเดียวแต่พวกเขาใช้หลักการได้ผลประโยชน์ร่วมทั้งสองฝ่ายตั้งหาก....

        ╮(╯▽╰)╭ (สบายใจเนื่องจาก ว่างจากสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่สำเร็จ)