ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่ 120

        ที่ดินเมืองต้าเหอ

        ในตอนนี้ที่ดินสำคัญถูกนำออกมาประมูลต่อหน้าของพวกเราเศรษฐีมากมายที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนี้

        พิธีกรที่นำการประมูลในครั้งนี้ก้าวเท้าออกมาบริเวณด้านหน้ามันยกยิ้มขึ้นที่มุมปากพร้อมกับประกาศก้าวออกมาด้วยน้ำเสียงฉะฉาน“ เรียนนายท่านทุกท่านในตอนนี้ที่ดินสำคัญแห่งหนึ่งภายในงานแห่งนี้กำลังจะถูกนำออกมาประมูล”

        “ อย่างที่ทุกท่านกำลังเห็นกันในตอนนี้ที่มือของข้าเป็นโฉนดที่ดินสิทธิในการถือครองที่ดินแห่งเมืองต้าเหอ”

        “ มีความกว้างขวางที่ดินอยู่ห้าร้อยหมู่เป็นที่ดินที่อุดมสมบูรณ์เต็มไปด้วยทรัพยากรมากมาย”

        “ นี่คือหนึ่งในที่ดินที่ถือได้ว่ามีความล้ำค่ามากที่สุดในการประมูลแห่งนี้หนึ่งผืนเลยทีเดียว”

        “ ในตอนนี้ที่ดินนี้ถูกนำออกมาประมูลหวังว่ามันคงจะเป็นที่ดินที่ทำให้นายท่านมากมายสนใจกันบ้าง”

        จางหยวนแสดงใบหน้าจริงจังในตอนนี้เขากำลังจ้องมองสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        โดยสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของเขาในตอนนี้คำประกาศกร้าวและคำแนะนำของพิธีกรที่นำการประมูลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงฉะฉาน

        ชายผู้นี้กำลังแนะนำที่ดินที่อยู่ภายในมือของตนเองอยู่

        ตามคำบอกเล่าที่จางหยวนเคยได้ยินที่ดินแห่งเมืองต้าเหอเป็นที่ดินที่เศรษฐีส่วนใหญ่ในสถานที่แห่งนี้

        มันเป็นที่ดินที่มีความกว้างถึงห้าร้อยหมูกินอาณาเขตที่ดินบริเวณนอกเมืองต้าเหอแทบจะทั้งหมด

        มันเป็นที่ดินขนาดใหญ่ที่ผู้คนมากมายให้ความสนใจในตอนนี้โดยที่ดินบริเวณนี้เป็นที่ดินขนาดใหญ่ที่มันไม่ได้มีเพียงแค่ขนาดพื้นที่ที่ใหญ่โต

        แต่ถ้ามองอีกมุมมองนึงมันก็เป็นที่ดินที่มีทรัพยากรที่ครบครันเช่นเดียวกัน

        มันเป็นที่ดินที่มีทรัพยากรครบครันผู้คนและเศรษฐีมากมายภายในเมืองแห่งนี้เลยต้องการมันเป็นอย่างมาก

        จางหยวนตั้งใจจะมองดูการประมูลที่ดินที่มันกำลังจะเริ่มขึ้น

        ที่ดินของเมืองแห่งนี้เขานั้นไม่คาดหวังเลยแม้แต่น้อยเพราะว่าไม่ว่าจะมองอย่างไรเขาเองก็คงจะไม่ได้ที่ดินนี้ไปอย่างแน่นอน

        ในตอนนี้ก็ได้แต่มองดูสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองมองดูผู้คนเหล่านั้นเริ่มทำการประมูลที่ดิน

        พิธีกรของงานประมูลแห่งนี้ท่ามกลางบอกสรรพคุณของที่ดินจนเสร็จเรียบร้อย

        หลังจากที่มันทำการบอกสรรพคุณที่ดินจนเสร็จเรียบร้อยมันก็พูดขึ้นมา“ เอาละขอรับเชิญนายท่านทำการเสนอมาเลยขอรับที่ดินผืนนี้มีราคาเท่าไร!!! ”

        หลังจากที่เปิดการให้ราคาที่ดินเศรษฐีผู้หนึ่งเปิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ สองพันตำลึง!!! ”

        นี่เพียงแค่ทำการเปิดที่ดินในการประมูลครั้งแรกเท่านั้นราคาของที่ดินก็ขึ้นมาจำนวนมากมายเกือบจะเทียบเท่าที่ดินที่เขาได้มาแล้ว

        จางหยวนรู้สึกตกใจเป็นอย่างมากและการประมูลมันเองก็คงจะไม่จบลงแค่นี้อย่างแน่นอน 

        “ สามพันตำลึง ”

        “ สี่พันตำลึง ”

        “ ห้าพันตำลึง ”

        “ เจ็ดพันตำลึง ”

        การประมูลที่ดินดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่องตอนนี้เหล่าเศรษฐีที่อยู่บริเวณด้านหน้าทำการเสนอราคาภายในใจของตนเองออกมา

        ราคาที่พวกมันเสนอออกมายิ่งพุ่งสูงขึ้นไปเรื่อยๆโดยในตอนนี้ราคาของที่ดินพุ่งสูงเกินความคิดของจางหยวนไปเรียบร้อยแล้ว

        จางหยวนมองเห็นราคาที่ดินที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆเขาคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว“ นี่มันอะไรกัน ”

        “ ประมูลที่ดินโดยให้ราคามากขนาดนี้แล้วถ้าจบประมูลมันจะจบประมูลที่ราคาเท่าไหร่กันแน่ ”จางหยวนรู้สึกประหลาดใจกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        เพราะว่าราคาการประมูลที่ดินในครั้งนี้มันพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆและไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อย 

        “ หนึ่งหมื่นสองพันตำลึง ”

        “ หนึ่งหมื่นสามพันตำลึง ”

        “ หนึ่งหมื่นห้าพันตำลึง ” 

        ผ่านไปเพียงแค่ไม่กี่สิบคำพูดเท่านั้นในตอนนี้ราคาของที่ดินมันเองก็เพิ่มพูนขึ้นเป็นหลายต่อหลายเท่าในตอนนี้ราคาที่ดินมันพุ่งสูงขึ้นจนทะลุเกินหนึ่งหมื่นตำลึงไปเรียบร้อยแล้ว

        โจวผิงที่กำลังนั่งอยู่บริเวณข้างๆพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ดูสิงานประมูลที่ดินในครั้งนี้ราคามันพุ่งสูงขึ้นไปเรื่อยๆ ”

        “ นี่ถือว่าเป็นการต่อสู้ของผู้ที่มีเงินทองอย่างแท้จริงพวกเราเป็นเพียงแค่พ่อค้าหน้าใหม่จะเอาเงินอันใดไปสู้กับคนพวกนี้ที่มีเงินทองเก็บหอมรอมริบมาทั้งชีวิตได้ ”

        “ เพียงแค่ไม่กี่ประโยคกี่คำพูดตอนนี้ราคาของที่ดินที่พวกมันพูดออกมาก็พุ่งสูงขึ้นไปมากขนาดนั้นแล้ว”

        จางหยวนได้ยินแบบนั้นเขาพยักหน้าตอบรับกลับไปแสดงความเห็นด้วยกับคำพูดของโจวผิง

        “ นั้นสินะขอรับเพียงแค่ไม่กี่ประโยคไม่กี่คำพูดตอนนี้ราคาของที่ดินมันก็พุ่งสูงมากขึ้นขนาดนี้”

        สงครามการประมูลมันยังคงไม่จบเพียงแค่นั้นพวกพ่อค้าและพวกเศรษฐีภายในงานทำการยื่นการประมูลอีกครั้ง 

        “ สองหมื่นสามพันตำลึง ”

        “ สองหมื่นห้าพันตำลึง ”

        ในตอนนี้ราคาการประมูลในครั้งนี้มันพุ่งสูงขึ้นไปถึงสองหมื่นตำลึงเรียบร้อยแล้วโดยนี้เองก็เป็นจุดสูงสุดของงานประมูลในครั้งนี้แต่มันเองก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดเลยแม้แต่น้อย

        จางหยวนที่กำลังนั่งอยู่มองเห็นราคาสูงขึ้นมากขนาดนั้นคิดภายในใจอย่างรวดเร็ว“ไม่ว่ามองอย่างไรการประมูลในครั้งนี้ราคามันก็คงจะพุ่งสูงขึ้นนับแสนตำลึงอย่างแน่นอน”

        “ บ้าไปแล้วที่ดินอันใดจะมีราคาถึงแสนตำลึง ”

        “ ที่ดินที่สามารถยอมซื้อได้ในราคาแสนตำลึงจริงๆมันจะต้องให้ผลตอบแทนขนาดไหนกัน” จางหยวนคิดภายในใจของตนเอง

        เงินประมาณหนึ่งแสนตำลึงมันเป็นจำนวนเงินที่มากมากขนาดที่พูดได้ว่าชีวิตของคนๆนึงบางทีอาจจะไม่สามารถหาเงินจำนวนมากขนาดนี้ได้เลยก็ได้หรืออาจจะต้องใช้อีกหลายสิบชีวิตหรือหลายร้อยชีวิตก็ไม่สามารถหามาได้

        การประมูลเริ่มดุเดือดขึ้นเรื่อยๆในตอนนี้ราคาการประมูลพุ่งสูง“ ห้าหมื่นตำลึง ”

        เพียงแค่ไม่กี่อึดใจเท่านั้นจากการประมูลเริ่มแรกตอนนี้ราคาของที่ดินผืนนี้พุ่งสูงขึ้นประมาณห้าหมื่นตำลึงเรียบร้อยแล้ว

        จางหยวนคิดว่าเงินที่เขาเตรียมมาห้าหมื่นตำลึงมันเป็นจำนวนเงินที่เยอะเป็นอย่างมากสามารถใช้งานได้หลายอย่าง

        ขณะที่ดินที่เข้าประมูลยังประมูลมาได้โดยราคาเพียงแค่ห้าพันตำลึง

        แต่ในตอนนี้ราคาที่ดินที่อยู่บริเวณด้านหน้ามากกว่าที่ดินของเขานับสิบเท่าแต่ก็อย่างว่ามันเป็นที่ดินที่มีความกว้างถึงห้าร้อยหมู่มากกว่าที่ดินไท่ซานของเขาถึงสิบเท่าราคาจะถึงห้าหมื่นตำลึงก็ไม่แปลก

        ทว่าราคามันกลับไม่ได้หยุดเพียงแค่ “ เจ็ดหมื่นตำลึง!!! ”เสิ่นเหยียนผู้ที่นั่งเงียบอยู่สักพักได้ทำการเสนอราคา

        คนผู้นั้นเองก็คิดจะเข้าร่วมการประมูลนี้เช่นเดียวกัน

        ราคาที่พุ่งสูงขึ้นถึงเจ็ดหมื่นตำลึงมีเศรษฐีหลายผู้ภายในสถานที่แห่งนี้ถอยแต่ก็ยังมีเศรษฐีอีกจำนวนมากที่ยังคงเดินหน้าสู้กับราคาราคาที่มันพุ่งสูงขึ้นมากเรื่อยๆตอนนี้ราคาของมันยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดลง

        “ แปดหมื่นตำลึง ”

        “ เก้าหมื่นตำลึง ” 

        การประมูลนี้ไม่สามารถหยุดหายใจได้เลยแม้แต่น้อยเพราะว่าราคาของการประมูลมันพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

        ทั่วทั้งบริเวณผู้ที่เข้าร่วมการประมูลในครั้งนี้หลายๆผู้ต่างพากันเงียบสนิทพวกเขาไม่เปิดปากพูดเลยแม้แต่น้อย

        นี่ถือว่าเป็นงานประมูลทีหยุดหายใจเศรษฐีหลายคนนำเอาเงินเก็บทั้งชีวิตของตนเองมาทุ่มประมูลเพื่ออยากได้ที่ดินผืนนี้

        สำหรับคนที่ไม่รู้ประโยชน์ถึงที่ดินก็รู้สึกสงสัยว่าที่ดินผืนนี้มันมีอะไรกันแน่เหตุใดผู้คนถึงแก่งแย่งชิงกันมากขนาดนี้ 

        “ หนึ่งแสนตำลึง!!! ”เสียงประกาศกร้าวของผู้ที่ให้ราคาถึงหนึ่งแสนตำลึงดังขึ้นคนผู้นั้นคือโม่เยี่ยน

        จางหยวนที่กำลังนั่งอยู่ดวงตาจ้องมองอย่างไม่กระพริบชายผู้นั้นยื่นข้อเสนอโดยการเสนอเงินถึงหนึ่งแสนตำลึงออกมาถือว่าเป็นเรื่องที่เขานั้นไม่ได้ประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย

        นายท่านโม่ผู้นี้คงจะเตรียมการในการประมูลครั้งนี้มาแล้วและคงจะเตรียมการมาดีอย่างมาก 

        นี่คือการประมูลที่ให้ราคามากที่สุดภายในประวัติศาสตร์และมันเองก็ยังไม่จบลงเพียงแค่นี้

        จบบท