ตอนที่ 22 ติดสัด
โล่วชิเจี่ยร่วงลงมาพร้อมกับฝุ่นและเศษกระเบื้อง ตกใส่โต๊ะไม้จันทน์ในห้องนอน พู่กัน หมึก และแท่นฝนหมึกบนโต๊ะ กระแทกเข้ากับนางเต็มๆ โล่วชิเจี่ยร้องครวญด้วยความเ็ป
ทว่าเมื่อเห็นว่าตัวเองตกลงมาในห้องที่อบอวลไปด้วยผงยา นางก็รู้ตัวว่าเกิดเื่ใหญ่แล้ว! สีหน้าของนางเริ่มซีดเซียว!
ด้านเ่ิู เขาะโตามลงไปในห้องนอน ก็เห็นโล่วชิเจี่ยนอนอยู่บนโต๊ะ กำลังกลิ้งไปมา ทั้งยังหายใจหอบ! ตอนนี้เสื้อผ้าของนางยับยู่ยี่ อีกทั้งตามตัวยังเปรอะไปด้วยสีดำจากแท่นฝนหมึก
สีหน้าของเ่ิูมืดมนเหมือนเหล็กดำ ด้วยความโกรธ ตอนแรกเขาไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของโล่วชิเจี่ย รีบเดินเข้าไปหานาง ยื่นมือออกไปบีบคอนาง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงกัดฟัน “เ้าอยากตายรึไง?”
คอของนางถูกบีบแน่น หายใจไม่ออก แต่โล่วชิเจี่ยไม่รู้สึกเ็ป เพราะตอนนี้ฤทธิ์ยาเริ่มทำงาน ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้นางขาดสติ ความเย็นจากมือของเ่ิู กลับทำให้นางรู้สึกสบาย ฤทธิ์ยาแรงมาก ดังที่โล่วชิเจี่ยพูดไว้ แม้แต่หญิงสาวบริสุทธิ์ก็จะกลายเป็หญิงแพศยา
เ่ิูรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าิัในมือของเขายิ่งมายิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ ร้อนจนแทบจะลวกมือ
เขาขมวดคิ้ว ก่อนสังเกตเห็นว่าสีหน้าของโล่วชิเจี่ยดูแปลกไป!
ตาของนางหรี่ลง ผิวขาวของนางมีสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากแดงสดราวกับเื เ่ิูรู้สึกถึงบางอย่าง แรงบีบที่มือของเขาคลายลง
'แผล่บ!'
นี่ทำให้โล่วชิเจี่ยมีโอกาสยื่นคอออกไปเลียนิ้วของเขา! ลิ้นสีแดงเหมือนงูตัวเล็กๆ ประกอบกับใบหน้าเล็กๆ สีชมพูของนาง ช่างดูเย้ายวน!
ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามา เ่ิูรู้สึกเหมือนโดนไฟดูด รีบดึงมือกลับ
ตอนนี้เ่ิูมั่นใจแล้วว่า ยาที่โล่วชิเจี่ยอ้างว่าช่วยให้นอนหลับสบาย จริงๆ แล้วเป็ยาปลุกกำหนัด!
เ่ิูเป็จอมยุทธ์ มีพลังภายในแข็งแกร่ง ยาแค่นี้ไม่มีผลกับเขา ส่วนโล่วชิเจี่ยไม่มีพลังภายใน จึงโดนฤทธิ์ยาเล่นงานได้ง่าย
โล่วชิเจี่ยรู้สึกเหมือนมีมดไต่เต็มตัว ราคะพลุ่งพล่าน นางเริ่มฉีกเสื้อผ้าของตัวเองโดยไม่รู้ตัว เผยให้เห็นไหปลาร้าขาวเนียน ผ้าพันอกใกล้จะหลุดออก ถึงแม้จะเป็ผู้ชาย แต่ดูบอบบางกว่าผู้หญิง!
เ่ิูรู้สึกลำคอแห้งผาก เกิดความคิดว่าผลของยาโป๊จะรุนแรงเกินไปแล้ว!
เ่ิูแบกตัวโล่วชิเจี่ยที่กำลังจะสติหลุด เดินออกไปข้างนอกด้วยใบหน้ามืดครึ้มสายลมเย็นพัดมาเอื่อยๆ ทำให้เ่ิูรู้สึกตัวมากขึ้น แต่กลับทำให้ไฟราคะในใจของโล่วชิเจี่ยลุกโชน การที่เ่ิูแบกนางไว้บนบ่า ยิ่งเหมือนเติมเชื้อไฟ โล่วชิเจี่ยยิ่งดิ้นรน เอาหน้าซุกไซร้คอของเ่ิู หายใจหอบ มือเล็กๆ ที่ซุกซน เลื่อนไปตามปกเสื้อ ลอดเข้าไปในเสื้อของเขา ลูบไล้หน้าอกที่แข็งแกร่งของเ่ิู
สีหน้าของเ่ิูแข็งเหมือนหิน รัศมีที่น่ากลัวแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ในรัศมีร้อยฉื่อ มิอาจมีผู้ใดกล้าย่างกรายเข้ามาใกล้เขา
แต่โล่วชิเจี่ยไม่รู้จักความตาย ด้วยความหน้าด้าน ใจกล้า และฤทธิ์ยาที่รุนแรง นางตวัดลิ้นเลียลงบนใบหน้าด้านข้างที่คมคายของเ่ิูอย่างแรง ทำให้เขารู้สึกเสียวซ่านไปทั่วิั ร่างกายสั่นสะท้าน
เ่ิูตัวแข็งทื่อ ใบหน้าของเขาแดงก่ำไปจนถึงใบหู ท่านอ๋องผู้โเี้ก็รู้สึกเขินอาย ยื่นมือออกไปบีบแก้มที่ร้อนผ่าวของนางอย่างแรง เ่ิูพูดอย่างเกรี้ยวกราด “อยู่เฉยๆ เราเป็ผู้ชายด้วยกัน ถ้าเ้ายังทำแบบนี้อีกก็อย่าตำหนิว่าข้าหยาบคาย!”
ความเ็ปที่แก้ม รวมกับสายลมเย็น ทำให้โล่วชิเจี่ยรู้สึกตัวชั่วขณะ ในความมืด นางได้ยินประโยคที่ว่า "เราเป็ผู้ชายด้วยกัน!" อย่างชัดเจน
ใบหน้าที่มึนเมาของนางก็เผยอยิ้ม แววตาของนางวิบวับมีเลศนัย นางแนบริมฝีปากที่ข้างหูของเ่ิู พูดอย่างยั่วยวน “เราต่างเป็ชาย? เช่นนั้นท่านก็เป็ชายที่โง่ที่สุดที่ข้าเคยเจอมา!”
พูดจบ นางยังเอาหน้าถูไถไปกับร่างกายของเ่ิูอย่างไม่กลัวตาย
ใบหน้าของเ่ิูแดงก่ำ แม้แต่ตอนเดินยังสั่น โล่วชิเจี่ยพอรู้สึกตัว ก็พูดจาเพ้อเจ้อ ทำให้เขาโมโหจนแทบเต้น
ทั้งๆที่โดนฤทธิ์ยาแต่ก็ยังกล้าด่าข้า!
เขาแบกตัวโล่วชิเจี่ยไว้บนบ่า ใช้มือจับไว้อย่างแ่า แล้วใช้ออกด้วยวิชาตัวเบา ส่งแรงลงใต้ฝ่าเท้า พุ่งตรงไปที่สระน้ำในจวนอ๋อง
สระน้ำในจวนอ๋องงดงามยิ่ง ใช้น้ำจากน้ำพุธรรมชาติ ก้นสระปูด้วยหินกรวดหลากสี ูเาจำลองในสระทำจากหินแกรนิตเมื่อมองดูใกล้ๆ จะเห็นว่าถูกขัดจนไม่มีเหลี่ยมมุม ในสระยังมีปลาคาร์ฟแหวกว่าย ดูตระการตายิ่ง
เ่ิูร่อนลงมา เท้าของเขาแตะพื้นเบาๆ แล้วโยนโล่วชิเจี่ยที่อยู่บนบ่าลงไปในน้ำ ราวกับโยนมันฝรั่งร้อน
“อ๊า!”
โล่วชิเจี่ยร้องเสียงหลง รู้สึกว่าร่างกายของนางลอยขึ้น แล้วตกลง สุดท้ายจมน้ำ
น้ำกระเซ็นซ่าน ทำให้ปลาคาร์ฟใว่ายหนี โล่วชิเจี่ยที่กำลังร้อนรุ่ม พอัักับความเย็นของน้ำ แล้วได้สูดหายใจลึกๆเข้าปอด สติของนางกลับมาบ้าง
เสียงตกน้ำทำให้องครักษ์แตกตื่น!
เมื่อองครักษ์หลายคนได้ยินเสียง แล้ววิ่งมาที่ริมสระน้ำ ก็เห็นเ่ิูในชุดดำ ยืนกอดอกอยู่บนศาลาในสระน้ำ ด้วยท่าทีดูโดดเดี่ยวและหยิ่งยโส
ส่วนคนที่แช่อยู่ในน้ำ มีใบหน้าที่งดงาม รูปร่างบอบบาง สวมชุดสีขาว ใบหน้าแดงระเรื่อ ร่างกายสั่นเทา องครักษ์คนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยความไม่เข้าใจ มองไปที่เ่ิู แล้วถามเบาๆ ว่า “ท่านอ๋อง นี่คือเื่ใดกัน?”
เ่ิูไม่พูด สายตาของเขายังคงจ้องมองโล่วชิเจี่ย องครักษ์มองตามสายตาของเ่ิูไปที่โล่วชิเจี่ยในน้ำ รู้สึกใ ร่างเล็กๆ ในน้ำถึงแม้จะสั่นเทา แต่เมื่อมองดูใกล้ๆ ก็พบว่าใบหน้าของนางแดงก่ำผิดปกติ ดวงตาที่สดใส มีหมอกควันปกคลุม เห็นได้ชัดว่าโดนวางยา!
องครักษ์หันหน้ากลับมาด้วยความสับสน นี่มันเกิดอะไรขึ้น!
“ไป! ไปตักน้ำแข็งมาหนึ่งถัง!” เ่ิูไม่สนใจสายตาที่อยากรู้อยากเห็น พูดกับองครักษ์ด้วยน้ำเสียงเ็า
องครักษ์พยักหน้า แสดงว่าเข้าใจ เดินออกไปด้วยสีหน้าสงบ แต่ในใจกลับปั่นป่วน ไม่กี่วันที่ผ่านมา เ่ิูโดนวางยา โล่วชิเจี่ยก็ตักน้ำแข็งมาให้เป็ยาแก้ให้ ทุกคนรู้เื่นี้ดี แต่ตอนนี้เ่ิูกลับตักน้ำแข็งให้โล่วชิเจี่ยเพราะโล่วชิเจี่ยโดนยาปลุกกำหนัด หรือว่าข่าวลือที่ว่าเ่ิูชอบผู้ชายจะเป็เื่จริง?
องครักษ์เก็บงำความลับไว้ในใจ
องครักษ์วิ่งไปทั่วจวน เหนื่อยจนหอบ ในที่สุดก็เอาน้ำแข็งมาได้
ในถังมีน้ำแข็งเต็มเปี่ยม และควันลอยออกมา
เ่ิูส่งสายตาให้องครักษ์ องครักษ์เข้าใจทันที นั่งลง แล้วเทน้ำแข็งลงบนหัวของโล่วชิเจี่ย
น้ำเย็นและก้อนน้ำแข็งใสไหลลงมาจากหัวของโล่วชิเจี่ย ความเย็นะเืแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ทำให้นางตัวสั่น ใบหน้าที่แดงก่ำ กลับซีดเผือดในพริบตา สติของนางกลับมาบ้าง จ้องมองเ่ิูด้วยประกายไฟโทสะในแววตา ปัดก้อนน้ำแข็งที่อยู่บนใบหน้าออก ด่าทอเ่ิูในใจ ที่เขาช่วยถอนฤทธิ์ยาด้วยวิธีนี้
เพราะถึงแม้ว่าฤทธิ์ยา 'ค่ำคืนใบไม้ผลิ' จะรุนแรง แต่ระยะเวลาออกฤทธิ์ค่อนข้างสั้น เมื่อหมดฤทธิ์ จะไม่ส่งผลต่อร่างกาย เป็ยาปลุกกำหนัดที่ค่อนข้างปลอดภัย ขอแค่รอให้ครบหนึ่งก้านธูป ฤทธิ์ยาก็จะหมดไปแล้ว
กระนั้นเขากลับใช้วิธีรุนแรงเช่นนี้!
ว่าแต่ทำไมกันนะ ... ทำไมถึงรู้สึกมึนหัว?
โล่วชิเจี่ยมองดูไปทางเ่ิู ก็เห็นร่างสูงใหญ่ของเขามีหลายร่าง… ในที่สุด ทุกอย่างก็พร่ามัว มองไม่ชัด ตาเหลือก แล้วก็หน้ามืดหงายหลังลงไปในน้ำ……
228
![[จบ] ยอดกุ๊กบุกแดนเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1707367957_83105662.webp)
