ตอนที่ 14 ภารกิจแรก
“ว่ามา”เชสเอามือเท้าบนโต๊ะก่อนจะนำคางวางบนกำปั้นพลางงอหลังลงกับโต๊ะ มิเนอร์วาไม่คิดใส่ใจท่าทีสบายๆไร้มารยาทนั่นและเริ่มพูด“เรื่องแรกสำหรับตำแหน่งเอิร์ลจะได้รึเปล่านั้นขึ้นอยู่กับผลงานที่ทำได้ในงานประลองที่จะถึงนี้ แต่ใช่ว่าถ้าชนะเลิศแล้วจะได้ตำแหน่งนะ ท่านพี่ต้องพิจารณาหลายๆปัจจัยด้วย”เชสพยักหน้ายอมแต่โดยดีโดยไม่คัดค้าน“สองท่านพี่ต้องการให้เซ็นสัญญาพันธวิญญาณ เนื้อหาคร่าวๆคือการห้ามทรยศต่อฝ่ายเดียวกันเด็ดขาด”เขาลอบหวาดๆอยู่ภายใน พันธวิญญาณคือสัญญาที่ถูกสร้างจากของวิเศษที่มีเวทมนตร์ภายในตัวเอง หากพบว่าใครไม่ทำตามที่ระบุจะทรมานยิ่งกว่าความตาย“สามถ้าแผนการสำเร็จและได้ขึ้นครองราชย์นายจะได้ดินแดนและสมบัติ...”“บอกแล้วไงว่าไม่เอา”เชสกล่าวอย่างเหนื่อยหน่าย“ถ้าจะให้ของพวกนั้น ฉันขอเป็นทรัพยากรในการฝึกฝนกับต่อสู้จะดีกว่า และต้องให้ทันทีด้วย”“นี่!!”มิเนอร์วาหน้าเปลี่ยนสีก่อนค่อยๆสงบสติตนกลับมา พลันคิดคำนวณและคิดว่าอีกฝ่ายยื่นเงื่อนไขยิบย่อยแบบนี้เพิ่มเข้ามาก็ไม่จำเป็นที่จะต้องปรึกษาโรเวนก่อนจะให้คำตอบ เธอสามารถตัดสินใจเองได้เลย“ได้ แต่ว่าจะได้ทุกอย่างก็ต่อเมื่อตอบรับคำขอเรื่องพาร์ทเนอร์และช่วยฉันทำภารกิจหนึ่งให้สำเร็จก่อน”“ภารกิจหรอ...”เชสหยุดไปชั่วครู่ ในหัวพร่ำวิเคราะห์คำตอบของอีกฝ่าย‘จะให้ตำแหน่งเอิร์ลก็ได้ถ้ามีฝีมือพอหรอ แบบนี้ทางนั้นแทบไม่เสียเปรียบเลยแฮะ ถ้าเราแพ้ฝั่งนั้นไม่ได้เสียอะไร ฉลาดจริงนะ ส่วนสัญญาเวรนั่นเอาไว้แค่เป็นหลักประกัน...สุดทายคือประธานนักเรียนที่มาอยู่ข้างเรา’“ได้ ฉันรับข้อเสนอทั้งหมด ฝากตัวด้วยนะพาร์ทเนอร์“ยังไม่ใช่อย่างเป็นทางการจนกว่างานแรกจะเสร็จ แต่ก็ฝากตัวด้วย”มิเนอร์วาดันแว่นสีน่ารักขึ้นก่อนจะยื่นมือแชคแฮนด์กับเชส“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดสัญญาจะเซ็นหลังจบการประลอง วันนั้นท่านพี่จะมาดูด้วย”“รับทราบ อ๊ะ รุ่นพี่ผมขอเบิกเงินไปซื้อของหน่อยสิ”“บอกแล้วไงว่าหลังจบภารกิจ!! และเลิกเรียกว่ารุ่นพี่ได้แล้ว เรียกอย่างอื่น ในทางกลับกันฉันจะเรียกเธอว่าเชส”“เรียกอย่างอื่นหรอ...นั่นสินะ มีน่า”“ห๊ะ”“เอามีน่าแล้วกันสั้นดี แถมน่ารักกว่ามิเนอร์วาเป็นกอง”เชสตัดสินใจหยอกหญิงสาว ไม่คาดว่าปฏิกิริยาจากเธอจะเป็นหน้าแดงและหมัดเข้าไปเต็มหลังจนเขาแทบเซล้มไปด้านหน้า“ลองเรียกฉันแบบนั้นอีกสิ ฉันเอาตายแน่”หญิงสาวปั้นหน้ายักษ์พร้อมรังสีทะมึนแผ่รอบตัว เชสมองแบบนั้นและหัวเราะ“หึหึ ไม่เอาน่าออกจะไพเราะ จริงสิเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนจะบอกข้อมูลดีๆให้”ใบหน้าเด็กหนุ่มยังคงรอยยิ้มทว่าบรรยากาศกลายเป็นจริงจังอีกครั้ง“ระวัง วิสเคานต์เกรย์ฮอร์นให้ดี มีความเป็นไปได้ว่าเขาจะเป็นสายลับให้องค์ชายลำดับที่3”“บ้าน่า วิสเคานต์เกรย์ฮอร์น เลือกประกาศตัวอยู่ฝ่ายท่านพี่เป็นคนแรกๆเลยด้วยซ้ำ”มีน่าเบิกตากว้างไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน“ไม่จำเป็นต้องวิเคราะห์หรอก แค่ให้คนคอยจับตาดูเขาก็พอ สุดท้ายคำตอบจะออกมาเอง”เขานำข่าวในหนังสือพิมพ์ที่เคยอ่านผ่านๆมาพูด ห่างจากตอนนี้ไป3-4ปี วิสเคานต์เกรย์ฮอร์นจะถูกองค์รัชทายาทตัดศีรษะด้วยตัวเอง ข้อหาเป็นไส้ศึกแต่กว่าจะรู้มันก็ทำให้ฝ่ายองค์รัชทายาทเสียหายไปไม่ใช่น้อย เขาจึงเลือกพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อลดความเสียหายกับฝ่ายตน“ได้ ฉันจะบอกท่านพี่ให้...และนี่ข้อมูลภารกิจที่ฉันต้องทำเอาไปอ่านซะ มันเป็นงานนอกสถานที่แต่ฉันจะทำเรื่องลาให้ไม่ต้องห่วง หมดธุระก็กลับไปได้แล้ว”“จ้า~ มีน่า” ระบบคะแนน ระบบที่ใช้กันภายในสถาบันออโรเรียสามารถใช้แลกของต่างๆจากทางสถาบันจนไปถึงใช้จ่ายเพื่อแลกเปลี่ยนบางอย่าง เช่นทรัพยากรในการฝึกฝน อุปกรณ์เวทมนตร์ อาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆทำได้แม้กระทั่งขอลดโทษที่กระทำผิด ขอเพียงแค่สิ่งที่กระทำไม่ร้ายแรงจนเกินไปซึ่งเริ่มแรกปี1จะได้รับ100คะแนนในตอนที่เข้าเรียน และจะปกติเปิดให้รับภารกิจในตอนเทอมที่2 ซึ่งแต้มยังส่งผลต่อการเลื่อนระดับชั้นอีกด้วยวิธีการได้แต้มมีหลายวิธี ยกตัวอย่างเช่นการได้แต้มจากการช่วยเหลืออาจารย์หรือการรับภารกิจจากทางสถาบัน ซึ่งภารกิจที่ว่ามีทั้งภารกิจจากทางสถาบันเองและภารกิจที่สถาบันรับจากบุคคลที่สามต่อมาอีกที รางวัลจากภารกิจทั้งหมดจะถูกระบุไว้ในใบประกาศภารกิจเพราะบางครั้งก็ไม่ใช่คะแนนเพียงอย่างเดียวอาจเป็นเงินหรือสิ่งของต่างๆก็ได้ด้วยเช่นกัน“ภารกิจตามหาของในดันเจี้ยน...”เชสไล่สายตาอ่านรายละเอียด ดันเจี้ยนหรือสถานที่ที่เกิดจากมอนสเตอร์ที่หลุดจากอาบิสและยังไม่ถูกกำจัดสร้างขึ้น พวกมันสร้างและขยายเผ่าพันธุ์กันภายในบางทีก็เล็กจนไม่อยากใส่ใจแต่บางที่ก็ใหญ่จนเท่าเมืองเล็กๆเมืองหนึ่ง แถมภายในยังซับซ้อนและเต็มไปด้วยกับดัก“ตามหาของๆคนตายในดันเจี้ยนทำตกไว้หรอ คะแนน...1780”เชสแทบตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ 1780คะแนนคือคะเนนที่แม้แต่แม็กซ์ยังมีไม่ถึง ซึ่งคะแนนนี้ประเมินจากความยากง่ายของภารกิจนั้น ยิ่งคะแนนเยอะนั่นแปลว่าภารกิจนี้ยากอย่างมาก นอกจากนั้นยังมีเงินรางวัลจากผู้ว่าจ้างอีกด้วย“เหอะ สมัยก่อนเราทั้งรับงานปัด กวาด เช็ด ถู ดูแลหอพักยังสว่าง เหนื่อยสายตัวแถบขาดกว่าจะหาคะแนน300คะแนนมาจ่ายเพื่อเลื่อนขั้น แต่ภารกิจนี้ให้คะแนนตั้ง1780แม้จะต้องหารกับคนในทีมก็ตาม”เขาเห็นสิ่งที่ประธานนักเรียนสาวโน๊ตไว้ในใบประกาศ ‘5คน+1’ นั่นแปลว่าถ้าทำสำเร็จจะได้คะแนนคนละ 296.67 ในกรณีนี้จะปัดคะแนนขึ้นเป็น 297คะแนน‘รวมกับของเก่าที่มีอยู่หักไป30จะเหลือ70 แปลว่าตลอดทั้งปีเราไม่จำเป็นต้องไล่หาคะแนนเพื่อเลื่อนชั้นปีแล้วน่ะสิ งานนี้สบายๆ’“สถานที่ตั้งดันเจี้ยนคือ...ภูเขาเวเนต้า ภูเขาหิมะที่สูงที่สุดในวาเลนเซีย ออกเดินทาง...พรุ่งนี้เช้า บ้าเอ้ย”เขาสบถเสียงดังโดยที่ไม่รู้เลยว่าการเดินทางครั้งนี้เขาจะได้พบบางอย่างที่เขาไม่เคยคาดคิด “นี่คือแผนที่ภายในดันเจี้ยนเฉพาะในส่วนที่มีคนเคยเข้าไปถึง”มีน่าเรียกภาพจากแผ่นผลึกใสขึ้นมาเป็นภาพสามมิติให้คน6คนบนรถม้าหรูขนาดใหญ่ได้เห็น เชสที่นั่งข้างๆเขาบนตัวพิงผนังรถม้าตาปรือมองโมเดลสามมิติของมีน่านอกจากเชสและมิเนอร์วาแล้วในรถยังคือคนอื่นอีก4คือ แบ่งเป็นชาย2หญิง2 คนแรกคือชายร่างใหญ่จนทำให้พื้นที่ว่างในรถม้าเล็กลงไปถนัดตา ผมสีผักดองค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์บวกกับหน้าที่ยิ้มตลอดเวลานั่น ชื่อของเขาคือฟราสัน ปี3 ห้อง1 สายจอมเวท‘เอาจริงดิ กล้ามทั้งตัวแต่เป็นจอมเวทเนี่ยนะ สาบานได้เลยว่าตอนสอบเข้าไม่ได้ร่ายเวทหรอก น่าจะไล่ต่อยผู้คุมสอบจนได้มาอยู่ห้อง1ซะมากกว่า’คนถัดมาเป็นสาวน้อยตัวบาง บางยิ่งกว่าเชสอีกด้วยซ้ำ ผมยาวสีเหลืองทองปล่อยผมให้ปรกบ่าด้านซ้าย ผิวขาวเนียนและแววตาใจดีให้ความรู้สึกสาวอ่อนหวาน เอริก้า ปี3 ห้อง2 สาย...อัศวิน และเขาเพิ่งมารู้ทีหลังว่าสองคนนี้มาจากตระกูลระดับมาควิสแถมเป็นคู่หมั้นกันโชคดีหน่อยที่สองคนถัดมาดูธรรมดา สีผมเป็นน้ำเงินเข้มราวกับผ้าชั้นดี คนผู้ชายผิวดูคล้ำกว่าอีกคนเล็กน้อย โครงหน้าทั้งคู่คล้ายกันแค่มองกก็พอเดาได้มามีความเกี่ยวพันธุ์ทางสายเลือด พวกเขาคือสองพี่น้องจากตระกูลระดับเคานต์ พี่ชายชื่อ ยูจีน จากปี3ห้อง2 และน้องสาวชื่อ ยูรีน จากปี2ห้อง1ทั้งสี่ล้วนเป็นยอดฝีมือที่ได้รับการจับตามองจากขุมอำนาจและองค์กรมากมายที่จะดึงตัวหลังจบการศึกษา และผู้ที่ได้พวกเขาไปคือ...องค์รัชทายาททว่าเหนือสิ่งอื่นใดคือหญิงสาวผมดำที่กำลังพูดอธิบายภารกิจ มิเนอร์วา อารากอน ปี3 ห้อง1 ผู้เป็นดั่งเงาขององค์รัชทายาท คอยเคลื่อนไหวแทนและสอดสายตาหาผู้มีความสามารถมาเข้าพวก หากมีห้อง0 เธอคงได้เข้าไปอยู่แล้วเป็นแน่“สิ่งที่เราต้องหาเป็นจี้ห้อยคอรูปเหยี่ยวสีเงินที่น้องชายของดยุคฮอว์คแห่งเมอร์เซียสวมไว้ก่อนหายสาปสูญในดันเจี้ยนเมื่อ6ปีก่อน ถ้าเราได้มันมาดยุคฮอว์คจะติดหนี้เราและจะง่ายในการเจรจากับเขา”‘อา นี่คือสาเหตุที่รับงานมาสินะ’ไม่เพียงแค่พวกมีน่าเท่านั้นที่ได้งานนี้ แม้แต่นักผจญภัยคนนอกหรือคนจากกลุ่มต่างๆก็สามารถรับงานนี้ได้ เพราะใบประกาศภารกิจกระจายไปทั่ว พวกเขาแค่ต้องแข่งกับคนอีกมากมายเพื่อภารกิจนี้ ถึงกระนั้นภารกิจนี้ถูกประกาศมากว่า5ปีแล้วยังไม่มีใครทำสำเร็จเลย“เป็นไปได้ว่ามอนสเตอร์เยติที่ทำรังอยู่ภายในภูเขาหิมะน่าจะเก็บมันไว้ในห้องสมบัติไหนสักห้อง”“แล้วแบบนี้เราจะรู้ได้ยังไงว่าห้องไหน”สาวน้อยร่างเล็กอย่างเอริก้าบ่นขึ้นมาพลางหมุนโมเดลสามมิติเล่น“ก็จริงภูเขาทั้งภูเขาเลยนะ แถมยังต้องผ่านเยติเป็นร้อย เผลอๆเป็นพันเพื่อหาของชิ้นเดียว งมเข็มในมหาสมุทธชัดๆ”คราวนี้เป็นคนพี่ของสองพี่น้องผมน้ำเงิน ยูจีน“ไม่เห็นยาก พังเข้าไป บุกเข้าไป อัดมันและถามมันว่าเอาของไว้ไหน”“จะบ้าหรอ มันพูดภาษาเราได้ที่ไหนกัน”“งั้นโชว์ภาพให้มันดู เผื่อมันจะเข้าใจ”ฟราสันเสนอไอเดียตามคาแร็คเตอร์สมองกล้ามเนี้อและถูกปัดตกไปใน2วินาที คราวนี้มีน่าหันมองมาทางเชสที่นั่งเงียบเหม่อลอย“เชส มีอะไรจะเสนอไหม”ทุกคนในรถม้าหรูเงียบกริบเพื่อรอฟัง พวกเขารับรู้เรื่องของเชสตั้งแต่เมื่อวานและตกใจอย่างมากที่ระดับท็อปของท็อป องค์หญิงอันดับที่6ของอาณาจักรเลือกเด็กปี1มาเป็นคู่หู แถมเป็นเด็กห้อง10“หืม...อ๋อ โทษที”เชสเพิ่งรู้สึกตัว เขารีบกลับมานั่งตัวตรงมองโมเดลจำลองก่อนจะพูดขึ้น“พอจะรู้ไหมว่าคนตายเข้าที่ทางเข้าไหน”แม้ดันเจี้ยนจะเป็นภูเขาหิมะแต่แน่นอนมันไม่ได้มีทางเข้าออกทางเดียว มันมีทั้งทางที่เยติใช้และมนุษย์สร้างขึ้นเอง“จากข้อมูลน้องชายของดยุคเข้าจากทางเข้าใหญ่ด้านหน้าสุดเช่นเดียวกับนักผจญภัยคนอื่นๆ แต่ภายในเหมือนรังมด ที่ทางซับซ้อนมีทางใหม่เกิดขึ้นมาเรื่อยๆทำให้ไม่รู้ว่าหลังจากนั้นเขาไปไหนต่อ”มีน่าก้มลงอ่านข้อมูล ได้ยินแบบนั้นเชสพลันถอนหายใจความรู้สึกมืดแปดด้านโถมเข้ามาเต็มที่“คงต้องเริ่มจากตรงนั้น จากการคาดการณ์คิดว่าทางเก่าน่าจะยังอยู่ ตัดทางใหม่ๆทิ้งไปได้เลย...คงต้องหาข้อมูลหน้างานเอา”ทุกคนพยักหน้ารับเหมือนกันเพราะนี่เป็นความคิดที่ดีที่สุดแล้ว” ในห้องพักสุดหรูชั้นบนสุดของหอพักหญิงที่3“องค์หญิงไปเรียนกันเถอะ”เมริด้าเปิดประตูพรวดเข้ามาโดยที่ยังไม่ได้เคาะ แม้จะดูไร้มารยาทแต่ในเมื่อเจ้าของห้องไม่ว่าเธอก็ไม่ใส่ใจ ภายในห้องม่านดันเปิดจนสุด ร่างอันคุ้นเคยในชุดเครื่องแบบยืนทอดสายตาออกไปยังเมือง ไม่รู้ว่าเธอกำลังมองอะไรหรือคิดอะไรอยู่“นี่ ถ้าไม่รีบไปเดี๋ยวสายนะ”สาวผมขาวปรี่เข้ามาเกาะแขนพาร์ทเนอร์“อืม ไปกันเถอะ”ไร้อารมณ์เหมือนทุกทีแต่เหมือนบางสิ่งแปลกไปฟังได้จากน้ำเสียง แปลกราวกับว่า...หัวใจกำลังว้าวุ่น ก่อนเมริด้าจะเหลือบไปเห็นซองเอกสารบนโต๊ะ ตัวอักษรเขียนเด่นบนซองจดหมาย‘เอกสารประวัติคู่ดูตัว’ .........................................................................................................ง่อว เอาแล้ว หลายอย่างเริ่มตึงเครียด รอบวกกันในงานประลองเลยครับจังหวะนี้