บทที่ 2
หลุดเข้ามาเป็นางร้ายที่จะตายอย่างอนาถ
กึง กึง
ล้อเกี้ยวม้ากระทบตกหลุมล่องจนเกิดเสียงภายในรถม้าปรากฏร่างของหญิงสาวสองนาง เครื่องแต่งกายถูกขโมยไปจนหมดเหลือไว้เพียงชุดผ้าไหมราคาแพงเท่านั้นที่ติดตัว
ทั้งสองยังคงไม่ได้สติหนึ่งสตรีนอนอยู่ริมสุด ขณะที่อีกหนึ่งพิงตัวพาดชิดผนัง ศีรษะเล็กโงนเงนกระแทกกระดอนไปมากับขอบหน้าต่างรถม้า
แรงสั่นะเืดังปึก ๆส่งผลให้เปลือกตามีการเคลื่อนไหว จากการปลุกสุดเ็ป เปลือกตาของหญิงสาวจึงค่อยๆ ปรือขึ้นมาอย่างช้า ๆ แสงจากพระจันทร์เอนไหวส่องกระทบดวงตากลมโตติดเฉี่ยวเล็กน้อยคู่สวย แพขนตาหนาพลิ้วไหวขึ้นลงตามการกะพริบถี่ของเ้าตัวจมูกโด่งเป็สันดูรั้นนิด ๆ รับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีกุหลาบได้รูปองค์เครื่องหน้าประกอบกันแล้วช่างงดงามราวกับบรรจงปั้น
คิ้วเรียวเรียงตัวสวยขมวดเข้าหากันปวดหัว.. คือสิ่งแรกที่เธอคิด และอาการถัดมานั้นคือช็อคสุดขีด
อะไรกันวะเนี่ย!!
ซินดี้จำได้ว่าตัวเองถูกคานทับตายเอาล่ะเธอคิดว่าข่าวหน้าหนึ่งคงจะประมาณนี้
‘หญิงสาวสุดสวยดวงกุดถูกคานหล่นทับดับอนาถขณะที่วิ่งหนีตายในผับย่านxxx สาเหตุหลักของการเกิดโศกนาฏกรรมนี้คือหมากฝรั่งเป็ผู้คร่าชีวิตของเธอ!!’
ถ้าเธอกลายเป็ผีละก็จะไปตามหาเ้าของหมากฝรั่งหลอกให้หัวล้านเลยคอยดูสิ!
เธอขบเขี้ยวเคี้ยวฟันคาดโทษเ้าของหมากฝรั่งไว้ในใจและจะขอด่าต่อๆ ไปทุกภพทุกชาติ! แต่ว่าในตอนนี้ช่างหัวหมากฝรั่งไปก่อนแล้วกัน เพราะสิ่งที่เธอกำลังตระหนักมากที่สุดนั่นคือตอนนี้เธออยู่ที่ไหน..
สายตามองสอดส่องไปรอบด้านขณะที่เธอพยายามขยับทว่าไม่สามารถลุกเขยื้อนตัวได้ดั่งใจเมื่อก้มลงมองบนตัวก็พบว่าตัวของเธอถูกมัดไว้ด้วยเชือกสีน้ำตาลมันถูกพันไว้หนาประมาณสองสามรอบเห็นจะได้ ความรู้สึกอัดอึดที่ถูกรัดตัวเป็ความรู้สึกเดียวกันกับที่เกิดขึ้นบริเวณข้อเท้าของเธอซินดี้จึงก้มมองยังปลายเท้าและพบว่ามันถูกมัดรวบไว้เช่นเดียวกัน
“...” ตัวของเธอชะงักลงสะบัดหน้าสองสามทีเรียกสติ พยายามประมวลผลตามความเข้าใจของตัวเอง..
‘อะไรกันนี่คือการพาไป์แบบใหม่งั้นเหรอ เซอร์วิสแย่มากนะคะ มีกดปุ่มดิสไลก์ตรงไหนรึเปล่าเอ่ย’
เธอเอียงคอนั่งคิดติดตลกอยู่ประมาณสองวินาทีและ....ดิสไลก์กับผีหน่ะเส้!!! นี่มันผิดปกติมากนะนังซินดี้!
หญิงสาวมีทีท่าหวาดผวามองรอบตัวอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งเธอกำลังสวมชุดฮั่นฝูสีเหลืองอมน้ำตาลเข้มซึ่งเธอแอบคิดในใจว่าเป็สีที่คล้ายกับขี้สิ้นดีใครเป็คนเลือกให้เธอใส่กันทำร้ายกันทางอ้อมชัด ๆ !
ชั่วขณะที่กำลังก้มด่าเสื้อผ้าของตัวเองมันได้มีลมพัดผ่านเข้ามาเธอได้กลิ่นของป่าและดินชื้นผ่านเข้ามาจากช่องว่างของหน้าต่าง ประกอบกับรถม้าเก่าๆ หนึ่งคันที่เธอกำลังนั่งอยู่ มันกำลังวิ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วและเสียงควบม้าวิ่งขนาบข้างจากด้านนอก
เหตุการณ์แบบนี้..
เธออยู่ที่ไหนกันล่ะวะคะ!!ตอนนี้เธอรู้แค่ว่าเธอโผล่เข้ามาที่ไหนสักที่และสถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้สู้ดีนักเพราะมันคือการลักพาตัวตามฉบับในนิยายที่เธอเคยอ่านชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ!อีกทั้งการใช้รถม้าเก่า ๆ แบบนี้เป็ไปได้ว่าเธออาจทะลุมิติโผล่เข้ามาในยุคจีนโบราณก็เป็ได้..
“บ้ารึเปล่า”ซินดี้สงบจิตสงบใจเหยียบความขี้มโนของตนเองให้จมดินไปก่อน ไม่มีทางหรอกน่าคนเราจะตายแล้วทะลุมิติมาอีกร่างหนึ่งได้จริงเหรอ!
ในขณะนั้นเองที่เสียงพูดคุยจากภายนอกดังลอดเข้ามาให้ได้ยินสิ่งที่น่าในั่นคือมันเป็เสียงพูดคุยกันเป็ภาษาจีนซึ่งเธอไม่ควรจะเข้าใจเพราะเธอมันไทยแท้แต่ที่มันน่าใยิ่งกว่าคือเธอสามารถเข้าใจพวกเขาชัดเจนทุกถ้อยคำ!
“ครั้งนี้ได้มาถึงสองคนเลยรึ”
“ขอรับสินค้าชั้นดี เป็สตรีสูงศักดิ์ทั้งคู่”
“น่าแปลกไม่ใช่ว่าเราได้รับค่าจ้างมาแค่ส่วนของสตรีหนึ่งในนั้นหรอกรึ”
“ใช่แล้วขอรับแต่่เช้ามืดของคืนก่อนมีขุนนางหนุ่มผู้หนึ่งตรงเข้ามาพร้อมกับวางเงินจำนวนมากราวกับล่วงรู้อยู่แล้วว่าพวกเราคือกลุ่มพ่อค้าทาสหาใช่พ่อค้าทั่วไปไม่คำขอของเขาช่างน่าแปลกบอกให้ปล่อยสตรีที่กำลังจะถูกจับตัวไปและแลกตัวของสตรีอีกผู้หนึ่งมาแทนขุนนางหนุ่มผู้นั้นได้บอกชื่อและพรรณนาลักษณะของนางไว้อย่างชัดเจนเชียว”
“เป็ผู้ใด”
“แม่นางเสวี่ยซินดอกไม้แห่งแคว้นต้าฉินขอรับ”
“เผ้ย!เ้ารับค่าจ้างมาโดยไม่คำนึงถึงผลลัพธ์เลยรึไง นางเป็ที่จับตามองถึงเพียงนั้นพวกเราไม่พาลเดือดร้อนกันเพราะนางในภายหลังหรอกรึ!”
“พี่ใหญ่ท่านใจเย็นก่อนท่านไม่รู้อะไร แม่นางผู้นี้จิตใจหยาบช้าล้างผลาญเงินตระกูลไปกับการร่ำสุราจัดงานรื่นเริงเป็ว่าเล่น เหยียบย่ำผู้คนตาดำ ๆน่าสงสารและต่ำต้อยยกตัวเองสูงส่งเทียบราชวงศ์สร้างศัตรูมากกว่าสร้างมิตรทั่วแคว้นหากจะตะขิดตะขวงใจสงสัยเราป่านนั้นพวกเราคงพ้นนอกด่านไปแล้ว”
“..ไยจึงไม่ทำตามคำขอกลับจับมาถึงสองคน ข้ามิต้องหาชุดคลุมหัวเพราะความสะเพร่าที่เ้าก่อรึ!”
“พี่ใหญ่เห็นกองเงินตรงหน้าเช่นนี้แล้วจะปล่อยผ่านไปได้อย่างไรสุดท้ายเราก็หนีออกนอกด่านอยู่ดี เบื้องหน้าเราเป็เพียงพ่อค้าเร่เดินทางพักแรมตามเมืองเท่านั้นเพียงเพิ่มคนมาอีกสักคนย่อมไม่เป็ที่สงสัยหากผ่านพ้นหน้าด่านทิศเหนือของแคว้นต้าฉินไปยังแคว้นจางได้สำเร็จเราก็รอดแล้ว”
“อืม..ที่เ้าพูดมาก็มีเหตุผล ฮ่า ๆ ข้าชักอยากจะเชยชมแม่บุปผางามของแคว้นต้าฉินเร็ว ๆ เสียแล้วสิเฮ้ย! พวกเราเร่งฝีเท้าเต็มกำลัง!”
มันหันไปออกคำสั่งด้วยความกระตือรือร้นพร้อมกับคำตอบรับจากลูกน้องของมันมากกว่าสิบชีวิตส่วนซินดี้นั้นได้นิ่งค้างไปั้แ่คำว่าจ้าวเสวี่ยซินแล้วและยิ่งมั่นใจขึ้นอีกเมื่อเธอได้ยินคุณศัพท์ชั้นดีประจำตัวของแม่นางร้ายในนิยายที่เธอเพิ่งอ่านบทสรุปไป!
เธอััได้ถึงคราวซวยของตนจึงอุทานออกมาเบา ๆ
ว่า
“ฉิบหายละ!"
เธออดไม่ได้ที่จะหันหน้าไปมองยังสตรีที่ยังคงไม่ได้สติตรงมุมหนึ่งของตัวรถม้าเนื่องจากเป็คาราวานลำเลียงสินค้าข้างในตัวเกี้ยวม้าจึงค่อนข้างที่จะกว้างแต่มันก็ถูกหีบกล่องไม้เล็กใหญ่กินพื้นที่ไปแล้วกว่าครึ่ง
หญิงสาวสวมอาภรณ์สีอ่อนนอนฟุบลงบนกล่องไม้ใหญ่กล่องหนึ่งเธอมองนางได้ไม่ถนัดตานักแต่แสงที่ส่องผ่านเข้ามาเป็่ ๆ ทำให้พอมองออกมาว่าแม่นางคนนี้เป็คนที่งดงามพอตัว
ซินดี้สูดหายใจเข้าออกเอาล่ะ ตอนนี้เธอจะชื่อจ้าวเสวี่ยซินผู้เป็นางร้าย หรือหลานอี้หนานกันผู้เป็นางเอก มาลุ้นกันค่ะ!!
หญิงสาวขยับตัวเข้าไปใกล้อย่างอยากลำบากเนื่องจากยังมีเชือกมัดรอบตัวเธออยู่ในที่สุดซินดี้ก็ลากสังขารครูดกับพื้นมาหยุดตรงหน้าแม่นางผู้นี้ได้สำเร็จ
เธอถอนหายใจ ระหว่างพินิจมองใบหน้าของหญิงสาวตรงหน้า
อืม.. ยิ่งมองใกล้ ๆ ก็ยิ่งพบว่าแม่นางผู้นี้ช่างมีใบหน้าที่น่ารักน่าชังเสียงจริงปากนิดจมูกหน่อยพวงแก้มสีแดงระเรื่อราวกับตุ๊กตาปั้น
โว้ยมันใช่เวลาไหมล่ะ!ซินดี้สบถกับตัวเองภายในใจ เธอเองก็จำเนื้อเื่ได้เพียงคล่าว ๆ ส่วนมากจะฟินกับ่พ่อพระรองไมโครเวฟเสียมากกว่าแต่หากเป็ยามต้นเื่เธอก็พอถูไถจำได้ลาง ๆ อยู่บ้าง
ริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวถูกเม้มเข้าหากันระหว่างนั้นก็บ่นกับตัวเองภายในใจว่าเธอจะดวงซวยอีกหรือไม่ซินดี้เลือกมองหาสิ่งที่คาดว่าจะเป็ตัวบ่งชี้ถึงตัวตนของเ้าตัว และในที่สุดเธอก็พบซึ่งเธอพบมันได้แสนง่ายดาย เพราะมันคือรอยแผลแห้งที่หูข้างขวาของนางนั่นเองซึ่งสาเหตุก็เกิดจากที่ตัวของนางร้ายได้กระชากต่างหูหยกที่เฉียนยี่เป็ผู้มอบให้เป็ของขวัญวันเกิดด้วยความอิจฉาตาร้อนก่อนที่แม่นางเอกจะหายตัวไปนั่นเอง
“ไอ้!!!!!”อยากจะร้องดัง ๆ อย่างหยาบคายแต่ทว่าเธอจำต้องกลืนคำสบถลงคอไปเสียก่อน
เพียงแต่ในวินาทีถัดมาทันทีที่รู้ตัวว่าเธอเข้ามาสวมร่างนางร้ายที่กำลังจะตายด้วยการถูกจิ้มคอหอยแล้วความรู้สึกปวดหัวเหมือนดั่งตอนแรกได้ตีขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความทรงจำต่าง ๆ ก่อนที่เธอจะฟื้นคืนสติแต่กลับจำไม่ได้ประดังประเดเข้ามาไม่คาดสาย
วีรกรรมชั่วช้าต่าง ๆ นานาของนางในอดีตถูกฉายย้อนขึ้นมาเป็ฉากๆ ทุกฉากที่ผ่านเข้ามานั้นราวกับว่านางได้นั่งดูอย่างใกล้ชิด
ไม่ว่าจะเป็การกลั่นแกล้งเฉียนยี่น้องชายของตนเองลักขโมยเครื่องหยกและเพรชพลอยไปขายเพื่อนำมาจัดงานรื่นเริงและเล่นการพนันกลั่นแกล้งนางเอกสารพัดวิธี เช่นการผลักตกน้ำ ขยำข้าวคลุกกับดินให้กินเมื่อมีโอกาสและที่เด่นชัดสุดในความทรงจำและเป็ความทรงจำที่ยาวนานที่สุดก็คือ่ที่นางเพิ่งพ้นวัยปักปิ่นไม่รู้ว่านางเอาความใจกล้ามาจากไหนวางยาท่านแม่ทัพเฉินปีนขึ้นเตียงเขา!!
ทว่าท่านแม่ทัพได้รับราชโองการมีกำหนดการประจำยังหัวเมืองทิศบูรพาภายในสามวันหลังจากได้รับตำแหน่งในทันทีจ้าวเสวี่ยซินช้ำใจหนัก นอกจากบุรุษในดวงใจจะฟันนางแล้วทิ้งตัวเขากลับห่างหายไร้การติดต่อนานถึงห้าปี ความเป็บ้าของนางจึงยิ่งเพิ่มมากขึ้นนับแต่นั้นอีกทั้งข่าวว่าท่านแม่ทัพได้ส่งของบรรณาการกลับมาให้กับราชครูในทุกปี และเป็ที่ทราบกันทั่วว่าที่เขาทำมิแค่หวังเพียงผูกมิตรราชครูแต่เป็การเกี้ยวลูกสาวท่านเสียมากกว่าด้วยยิ่งทำให้นางสติแตก
ยามนี้จ้าวเสวี่ยซินมีอายุครบยี่สิบหนาวพ้นวัยออกเรือนมามากแล้วแต่ทว่านางก็ยังคงรอให้เฉินเฟยหยางกลับมาซึ่งต่างจากบุตรสาวราชครูหลาน หลานอี้หนาน ที่ตั้งมั่นว่าจะไม่ออกเรือนจนกว่าจะพบบุรุษที่ผูกดวงชะตาคู่กันเท่านั้นเวลาล่วงเลยจนกระทั่งนางอายุครบยี่สิบหนาว ตามธรรมเนียมของแคว้นต้าฉินหญิงสาวที่ยังไม่ออกเรือนจะต้องทำพิธีปักปิ่นอีกครั้งในทุก ๆ ห้าปีราวกับเป็การย้ำเตือนให้รีบออกเรือน และเป็การประกาศหาคู่ครองอีกทางหนึ่งเช่นกัน
ทั้งนี้ทั้งนั้นทันทีที่ข่าวแพร่กระจายออกไป ทางหน้าด่านทิศบูรพาก็มีการเคลื่อนไหวส่งของบรรณาการเข้ามาซ้ำอีกคราราวกับเป็การกล่าวโดยนัยว่าแม่ทัพเฉินต้องตาต้องใจในตัวบุตรสาวราชครูเข้าแล้ว
ด้วยความริษยาเป็ทุนเดิมทำให้นางเลือกใช้วิธีที่น่ารังเกียจที่สุดอย่างการจ้างวานพ่อค้าทาสให้พาตัวของหลานอี้หนานไปขายทิ้งเสีย
ภาพของสตรีสวมอาภรณ์สูงศักดิ์วางเงินมากกว่าสองถุงใหญ่ลงบนโต๊ะไม้พร้อมกับริมฝีปากที่กำลังแสยะยิ้มร้ายกาจนึกถึงศัตรูหัวใจเป็ภาพความทรงจำสุดท้ายที่ซินดี้ได้เห็น
"...." เอิ่ม..
…หญิงสาวที่รับข่าวสารในคราวเดียวอยู่ในสภาพมึนตึ๊บสมองทำงานหนักชั่วขณะจนเกือบจะขอกัดลิ้นตัวเองตายอีกรอบ นอกเหนือจากความชั่วร้ายในนิยายที่กำลังจะเกิดขึ้นแล้วยังมีความฉิบหายก่อนหน้าที่ทำไว้อีกเรอะ!!
ซินดี้หรือต้องยอมรับว่าตัวเองคือจ้าวเสวี่ยซินนางร้ายในนิยายที่มีชะตาต้องตายโดยการถูกเสียบคอหอยนางมีเพียงคำพูดเดียวที่ต้องขอมอบให้กับตัวของนางเองนั่นคือ..
‘อีเด็กเปรตตตตตตตตตตต!!!!!'
20K
