หลายล้านปีหลังจากยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของจักรพรรดิอู๋ซูและจักรพรรดิกระบี่หนึ่งในโลกที่ยิ่งใหญ่แห่งหนึ่งตระกูลที่ยิ่งใหญ่และถูกขนานนามว่าเป็ตระกูลาได้ปกครองโลกที่ยิ่งใหญ่มานับล้านปีหลังจากที่จักรพรรดิอู๋ซูบรรลุเต๋า
เพียงแต่กาลเวลานั้นโหดร้ายแม้ตระกูลอู๋จะมีมรดกที่ยิ่งใหญ่และทำให้แข็งแกร่งมาได้นับล้านปีแต่ก็ต้องมีวันถดถอยสุดท้ายได้ถูกผู้ติดตามทั้งสี่อย่างสี่แดนศักดิสิทธิ์ล้อมโจมตีเป้าหมายของแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่นั้นชัดเจนพวกเขา้ามรดกสืบทอดที่จักรพรรดิอู๋ซูทิ้งเอาไว้นั่นคือทักษะบ่มเพาะที่จักรพรรดิอู๋ซูมอบให้กับทายาทสายตรงเท่านั้นที่จะฝึกฝนได้
ตระกูลอู่ที่เสื่อมถอยได้ถูกโจมตีจากทั้งสี่ทางสุดท้ายก็ทนไม่ได้และถูกทำลาย ขณะที่สี่แดนศักดิ์สิทธิ์กำลังไล่ล่าสมาชิกและสายเืของตระกูลอู๋เพื่อไม่ให้หลงเหลือสายเืตระกูลอู๋อีกอยู่ๆก็มีกระบี่เล่มหนึ่งทะลวงกาลเวลาตกลงมายังตระกูลอู่
ในตอนนั้นอำนาจกระบี่ทำลายร่างและิญญาของสี่แดนศักดิ์สิทธิ์ไปนับล้านคนสี่ผู้นำแดนศักดิ์สิทธิ์ถูกทำให้าเ็สาหัสเพียงแค่ััปราณกระบี่
ผู้คนที่ได้เห็นพลังนี้ก็นึกถึงตำนานเื่หนึ่งว่ากันว่าจักรพรรดิอู๋ซูได้นับถือบุคคนหนึ่งเป็พี่ชายและเป็เขาที่สอนทักษะการบ่มเพาะให้กับจักรพรรดิอู๋ซูและตำนานของชายคนนั้นยังเป็ที่รู้จักดีของคนที่แข็งแกร่งที่สุดั้แ่อดีตยันปัจจุบันจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครกล้าท้าทายและสมยานามของชายคนนั้นก็คือจักรพรรดิกระบี่
กระบี่ที่ปักลงกลางตระกูลอู๋ได้ปลดปล่อยจิตสังหารออกมาทำให้สี่แดนศักดิ์สิทธิ์พากันถอยหนีพวกเขารับรู้ได้ถึงคำเตือน ถ้าแค่พวกเขาโจมตีตระกูลอู๋อีกฝ่ายจะไม่ลงมือแต่หากคิดจะสังหารสายเืทั้งหมดของตระกูลอู๋กระบี่เล่มนี้อาจจะไปตกอยู่ที่แดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาก็ได้
สี่แดนศักดิ์สิทธิ์ที่หวาดกลัวได้ล้มเลิกการกวาดล้างสายเืตระกูลอู๋ไปทันทีจากนั้นกระบี่เล่มนั้นก็ปลดปล่อยพลังปกคลุมทั่วตระกูลอู่ที่กลายเป็เศษศากไปทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้อีกและต่อมาพื้นที่แห่งนั้นกลายเป็พื้นที่ต้องห้าม หากใครกล้าเข้าไปจะถูกปราณกระบี่สังหารอย่างไร้ความปราณี
หลังจากนั้นหลายแสนปีตระกูลอู๋ก็กระจัดกระจายไปทั่วโลกบางคนเปลี่ยนแซ่ของตัวเองและหลบซ่อนตัวบางคนไม่หวาดกลัวและยังใช้แซ่อู๋เหมือนเดิม
ที่เมืองเซียนแห่งหนึ่งที่ถูกปกครองโดยตระกูลกู่ซึ่งเป็หนึ่งในตระกูลเซียนแต่ถึงอย่างงั้นความแข็งแกร่งของตระกูลกู่ก็ยังนับว่าอยู่กลางๆไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก
ขณะที่วันนี้ฝนตกหนักชายหนุ่มสวมชุดขาดๆคนหนึ่งนั่งขอทานอยู่ข้างถนนใบหน้าของเขามอมแมมเต็มไปด้วยฝุ่นร่างกายซูบผอมเห็นได้ชัดว่าอดอยากมาก
“เด็กน้อยเ้าอยู่คนเดียวงั้นเหรอ”ขณะที่เด็กน้อยกำลังนั่งมองชามที่ไม่มีเงินเลยสักเหรียญก็ใกับเสียงที่ดังขึ้นจึงหันขึ้นไปมองและพบสองสามีภรรยาที่กำลังถือร่มและมองมาด้วยใบหน้าอ่อนโยน
“ท่านพ่อท่านแม่ของข้าเสียไปแล้ว”เด็กน้อยกล่าว
“งั้นหรือถ้าเ้าไม่มีที่ไป ไม่สู้มาอยู่กับพวกเราดีกว่า พวกเราจะมอบงานและที่พักให้กับเ้าดีหรือไม่”
เด็กน้อยมองไปยังดวงตาของทั้งสองและรู้สึกถึงความรู้สึกแปลกๆแม้ทั้งสองจะดูเหมือนเป็คนมีเมตตาแต่ก็มีบางอย่างที่แอบซ่อนไว้แต่ด้วยเด็กน้อยยังเด็กและไร้เดียงสาและเป็ครั้งแรกที่ถูกคนอื่นชวนไปอยู่ด้วยเด็กน้อยจึงตอบตกลง
จากนั้นเด็กน้อยก็ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีจนกระทั้งวันหนึ่งสองสามีภรรยาได้มีบุตรของตัวเองและเป็บุตรชายเด็กน้อยที่มีนามว่าอู๋เซิ่งก็ได้ถูกมอบหมายงานให้เป็ผู้ดูแลลูกชายของสองสามีภรรยา
จากนั้นไม่นานสองสามีภรรยาก็ได้วางแผนให้อู๋เซิ่งได้เอ่ยคำสาบานต่อ์ว่าจะติดตามและไม่ทรยศต่อบุตรชายของเขาอู๋เซิ่งแม้จะรู้ว่ามีบางอย่างแปลกๆแต่เพราะตนเป็หนี้บุญคุณทั้งสองจึงไม่มีทางเลือกและเอ่ยคำสาบาน
จากนั้นชีวิตของอู๋เซิ่งก็ได้เปลี่ยนไปอู๋เซิ่งถูกใช้เป็เครื่องมือและทาสเพื่อสนองต่อความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของกู่หลางซึ่งเป็ลูกชายของสองสามีภรรยาตระกูลกู่
กู่หลางและครอบครัวรับรู้ว่าอู๋เซิ่งนั้นมีดวงจิตศักดิ์สิทธิ์ที่มีความสามารถในการทำความเข้าใจเกี่ยวกับสรรพสิ่งได้อย่างง่ายดายไม่ว่าจะฝึกฝนทักษะไหนอู๋เซิ่งก็จะเรียนรู้ได้อย่างง่ายดาย
ดังนั้นเพื่อให้อู๋เซิ่งอยู่ในการควบคุมกู่หลางได้ห้ามไม่ให้อู๋เซิ่งฝึกฝนและคอยรับใช้ตนเองหลังจากที่อู๋เซิ่งคอยช่วยเหลือกู่หลางมาได้หลายปี กู่หลางก็ได้ทะลวงขั้นเซียนแท้ตระกูลกู่มีความทะเยอทะยานอยากจะสร้างจักรพรรดิเซียนขึ้นมาปกครองแดนเซียนจึงเริ่มต้นวางแผนแน่นอนว่าคนที่คอยช่วยเหลือคืออู๋เซิ่ง
พันปีต่อมาแม้อู๋เซิ่งจะไม่ได้ฝึกฝนแต่ก็ได้รับเม็ดยาที่คอยต่ออายุมาตลอดทำให้มีชีวิตอยู่ทุกวันนี้พันปีมานี้อู๋เซิ่งได้ช่วยให้กู่หลางกลายเป็จักรพรรดิเซียนที่แข็งแกร่งและปกครองแดนเซียนขณะเดียวกันผู้คนก็รับรู้ได้ถึงความสามารถของอู๋เซิ่งจึงขนานนามอู๋เซิ่งว่าจอมปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์
หลายคนรับรู้ได้ว่าคนที่ทำให้กู่หลางมีทุกวันนี้ได้ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็อู๋เซิ่งทำให้ผู้คนนับถืออู๋เซิ่งมากกว่ากู่หลางที่เป็จักรพรรดิเซียนเสียอีก
“ท่านอาจารย์จะทำแบบนั้นจริงๆงั้นเหรอ”ในตำหนักของจอมปราชญ์ชายหนุ่มคุกเข่ามองไปที่อู๋เซิ่งด้วยแววตาสั่นไหวในชีวิตของอู๋เซิ่งมีศิษย์อยู่สามคน คนแรกสื่อตรงมุทะลุ คนรองเ้าเล่ห์แต่มีคุณธรรมคนสุดท้ายเป็ผู้หญิงเ็าและบริสุทธิ์ทั้งสามถือเป็สิ่งที่อู๋เซิ่งภาคภูมิใจมากที่สุดแม้อู๋เซิ่งจะไม่สามารถฝึกฝนได้เพราะคำสั่งของกู่หลางแต่กลับสั่งสอนศิษย์จนถึงระดับาาเซียนได้แค่นี้ก็รู้แล้วว่าความสามารถของอู๋เซิ่งยอดเยี่ยมแค่ไหน
“พันปีมาแล้วอาจารย์เหนื่อยแล้วถึงเวลาที่ต้องตัดกรรมระหว่างข้าและตระกูลกู่ได้แล้ว” อู๋เซิ่งกล่าว
“แต่โอกาสสำเร็จน้อยมากหากล้มเหลวแม้แต่ิญญาของท่านก็.....”ศิษย์คนที่มองกำหมัดแน่น
“เป็ตายฟ้าลิขิตอาจารย์เพื่อจะช่วยให้กู่หลางมาถึงจุดนี้ได้ทำให้สรรพชีวิตมากมายต้องตายแม้อาจารย์จะพยายามช่วยเหลือผู้คนให้มากกว่าเพื่อบรรเทาความผิดในใจแต่มันก็ยังไม่เพียงพอ”อู๋เซิ่งกล่าว
“แล้วท่านจะไม่บอกศิษย์พี่กับศิษย์น้องจริงๆงั้นเหรอ”
“ข้าบอกไปคิดว่าพวกเขาจะยอมงั้นเหรอพวกเขาคงเลือกจะต่อสู้กับกู่หลางเพื่อสังหารกู่หลางให้ได้อย่างแน่นอนเพราะงั้นที่เหลืออาจารย์ถึงต้องฝากเ้าดูแลพวกเขาให้ดี รออาจารย์อย่างเชื่อมั่น” อู๋เซิ่งกล่าว
“ศิษย์เข้าใจแล้ว”
“ไปเถอะติดต่อกับนางซะ ช่วยให้แผนการของนางสำเร็จ ถือเป็การไถ่โทษให้กับนางที่ข้าเป็คนช่วยให้กู่หลางทำลายตระกูลของนาง”อู๋เซิ่งกล่าว
ลูกศิษย์คนที่สองจากไปด้วยแววตาเศร้าหมอกเขารู้ว่าชีวิตของอาจารย์ตนนั้นไม่งายต้องเ็ปมาทั้งชีวิต ตอนที่มีคนรักก็ถูกปู่หลางใช้คำสั่งแย่งชิงและทำลายความรักนั้นทิ้งแม้แต่อิสระก็ไม่มีแน่นอนว่าเื่นี้ไม่มีใครรู้มีเพียงเขาที่รู้ไม่งั้นคงทั่วหล้าคงโกรธแค้นและร่วมมือกันสังหารกู่หลางไปแล้ว
1K
