พอผมพาน้องลินลี่เด็กสาวที่ได้ช่วยไว้ตอนไปวิ่งออกกำลังกาย มาส่งที่บ้านของเธอ ก็พบว่าพวกเราทั้งคู่มีบ้านติดกัน ผมก็พึ่งรู้ตอนนี้นี่เอง ยอมรับว่าใอยู่ไม่น้อย แต่น้องลินลี่ใยิ่งกว่า “เอ๋!! คุณลุงเป็พ่อของพี่ปุ้ยเหรอคะเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย ปรกติเห็นพี่เขาอยู่คนเดียวมาตลอดก่อนที่คุณป้าจะเสียไป”
ผมพยักหน้ายิ้มรับก่อนจะอธิบายให้ฟังสั้น ๆ ว่าผมก็พึ่งรู้ตัวเหมือนกันว่ามีปุ้ยเป็ลูกสาว แต่ความเป็มาค่อนข้างจะซับซ้อน ลินลี่ก็บอกว่าไม่เป็ไรว่าง ๆ ค่อยเล่าให้เธอฟังก็ได้ ก่อนที่เด็กสาว มหาลัยคนนี้จะพาผมเข้าไปในบ้านเพื่อ หาน้ำให้ดื่ม และทำความรู้จักกับแม่ของเธอ
เมื่อเข้ามาภายในบ้าน น้องลินลี่ก็ได้แนะนำผมให้แม่เธอรู้จัก ก่อนจะอธิบายให้ฟังถึงเื่ราวทั้งหมดั้แ่แรกจนถึงตอนนี้ แม่ของน้องลินลี่ดูจะใมาก และขอบคุณผมเป็การใหญ่ที่ได้ช่วยลูกสาวเธอไว้ ก่อนที่ทั้งสองแม่ลูกจะหาน้ำกับขนมมาให้ผมทาน พร้อมกับพูดคุย หลังจากได้สนทนากันผมก็ได้รู้จักเธอมากขึ้น แม่ของน้องลินลี่มีชื่อเล่นว่า นุ่น เธอเป็แม่หม้ายเนื่องจากสามีของเธอ หรือก็คือพ่อของน้องลินลี่ได้ป่วยด้วยโรคมะเร็งลำไส้เสียชีวิตไปเมื่อสามปีก่อน เธอจึงอยู่กับลูกสาวเพียงแค่สองคนเรื่อยมา และไม่คิดที่จะแต่งงานใหม่ แต่ขอสารภาพเลยว่า นุ่นมีใบหน้าที่อ่อนเยาว์มาก ๆ หากใครเห็นก็คงนึกว่าสาวอายุยี่สิบต้น ๆ และเป็พี่สาวของน้องลินลี่แน่ ๆ ผิวพรรณก็ดีขาวเนียนยังกับสาวเหนือ แถมรูปร่างก็….บะละฮึ่ม บึ้มบั้มสุด ทั้งหน้าอก หน้าใจที่น่าจะมีขนาดไม่ต่ำกว่า 38 นิ้วเป็แน่ สะโพกอวบอั๋น กลมกลึงได้รูป เอวคอดไร้ไขมัน สาเหตุน่าจะมาจากการออกกำลังกับลูกสาวทุกวัน ดวงตาคมกริบ ใบหน้าโค้งได้รูป ริมฝีปากอวบอิ่ม โอ้ววว พระเ้านี่มัน นางแบบไม่ก็นางงามชัด ๆ ผมคิดในใจ
แถมเธอยังเป็คนอารมณ์ดี ขี้เล่นเป็กันเองคุยสนุก ถูกคอผมสุด ๆ ผมช่างโชคดีอะไรขนาดนี้ นุ่นอ่อนกว่าผมประมาณสี่ห้าปี แต่ถ้าเทียบกันภายนอกผมดูแก่กว่าเธอมากเลย หลังจากคุยกันพอหอมปากหอมคอ สองแม่ลูกก็ชวนให้ผมอยู่ทานอาหารเช้า แถมยังบอกด้วยว่ามื้อเที่ยงกับ มื้อเย็นจะทำกับข้าวมาให้ผม แม้ผมจะบอกว่าไม่เป็ไรเพราะเกรงใจ แถมผมก็ทำอาหารทานเองได้ แต่เธอก็คะยั้นคะยอจนผมใจอ่อน ก็ดีเหมือนกันทานอาหารฝีมือคนอื่นบ้าง นุ่นให้ผมนั่งเล่นที่โซฟาไปก่อนจากนั้นเธอก็เข้าครัวไปทำอาหารเช้า ส่วนน้องลินลี่ก็ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด ผมนั่งทอดกายบนโซฟาที่บ้านของสองแม่ลูกอย่างสบายใจราวกับเป็บ้านตัวเอง หยิบหนังสือขึ้นมาอ่านบ้าง แอบดูก้นงอน ๆ กับต้นขาขาว ๆ ของนุ่นบ้าง เห็นทีไร แล้วในใจมันร่ำร้องว่าเ_ี่ยนว้อยยยย เ_ี่ยนจริง ๆๆๆๆๆๆ แต่ก็พยายามตั้งสติไว้เกิดมีอารมณ์ แล้วปึ๋งปั๋งขึ้นมาตอนนี้ คงได้เสียภาพพจน์อันดีที่สร้างมาแน่
ในระหว่างที่นั่งรอนุ่นทำกับข้าว กลิ่นอันหอมหวนของอาหารก็ลอยเอื่อย ๆ ออกมาแตะที่จมูกของผม อ้าา….หอมอะไรขนาดนี้ ถ้ากลิ่นดีระดับนี้เื่รสชาติคงไม่ต้องพูดถึง อร่อยแน่นอน เสียงน้ำย่อยในท้องร้องดังโครกครากทันที แต่ในตอนนั้นที่ผมกำลังเคลิบเคลิ้มกับกลิ่นของอาหาร จู่ ๆ เสียงของน้องลินลี่ก็ร้องกรี๊ดดังขึ้นมาจากชั้นบนของบ้าน ผมกับ นุ่นใกันมาก ด้วยสัญชาตญาณความเป็ผู้ชายผมจึงรีบวิ่งขึ้นไปดูเธอทันที
และเมื่อขึ้นมาถึงด้วยความเป็ห่วงภาพที่ได้พบก็คือ…!! ของเด็กสาว มหาลัยแสนสวยที่นุ่งผ้าขนหนูสีฟ้าผืนน้อย กำลังยืนตัวสั่นเป็ลูกนก พร้อมกับหลับตาปี๋ ผมถามน้องลินลี่ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่เธอจะชี้นิ้วไปที่ผนังห้องน้ำ ผมก็มองตามไปก่อนจะได้พบกับน้องตุ๊กแกตัวขนาดเท่าฝ่ามือมองมาอยู่ จากนั้นนุ่นก็ตามขึ้นมาเพื่อดูว่าลูกสาวเป็อะไร ตัวผมนั้นไม่ได้กลัวตุ๊กแกหรือสัตว์เลื้อยคลานพวกนี้อยู่แล้ว จึงรีบหาไม้กับถังขยะใบจิ๋วมาเขี่ยมันลงมาก่อนจะเอามันไปปล่อยหน้าบ้าน แล้วจึงกลับเข้ามาหาสองแม่ลูก
น้องลินลี่เล่าว่าเธอกลัวเ้าตัวนี่มากซึ่งนาน ๆ มันจะโผล่มาแอบดูเธออาบน้ำสักที มาทีไรเธอกับแม่ก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะกลัวกันทั้งคู่แถมไม่มีผู้ชายอยู่ด้วย เด็กสาวมหาลัยคนนี้จึงขอบคุณผมเป็อย่างมาก ผมเองก็บอกว่าไม่เป็ไรก่อนจะขอตัวกลับบ้านเพราะนึกขึ้นมาได้ว่ามีธุระ นุ่นดูจะเสียดายมากที่ผมไม่ได้อยู่ทานข้าวกับพวกเธอ เธอเลยบอกว่าตอนเที่ยง ๆ จะทำปิ่นโตมาให้ผมแทน ผมเองก็ยิ้ม และพยักหน้ารับก่อนจะรีบเดินกลับเข้ามาในบ้านตัวเอง..
ธุระที่ผมอ้างกับนุ่นไปก็คือ….ก็คือ….การเข้ามาช่วยตัวเอง!! พูดตรง ๆ ออกมาอย่างไม่อายฟ้าดินเลย อันที่จริง ผมปึ๋งปั๋งั้แ่วินาทีแรกที่เห็น ผิวขาว ๆ ของน้องลินลี่เด็กสาว มหาลัยในผ้าขนหนูแล้ว ทั้งเนินอกอวบ ๆ ที่โดนผ้าขนหนูรัดจนล้นทะลัก ทั้งโคนขาขาว ๆ ที่ผ้าขนหนูปิดเกือบจะไม่มิดสูงอีกนิดก็เห็น…จิมิแล้ว แต่ตอนนั้นน้องลินลี่คงกลัวจนไม่ได้สนใจว่าผมจะแอบมองรูปร่างเธอ ผมเองก็รีบมองก่อนจะรีบจัดการกับเ้าตุ๊กแกลามก แต่อารมณ์หื่นมันพลุ่งพล่านไปเรียบร้อยแล้ว ขืนอยู่ต่อไปสองแม่ลูกคงได้กรี๊ดบ้านแตก เพราะคิดว่ามีตุ๊กแกั์อีกตัวโผล่มาจากเป้ากางเกงผมเป็แน่ ตัดไฟั้แ่ต้นลมตอนนั้นดีกว่า กลับมาปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขในบ้านเพียงลำพังดีที่สุด
ผมรีบถอดกางเกงออกก่อนที่เ้างูั์ตาเดียวขนาด 7 X 7 จะผงกหัวชูชันตั้งโด่ออกมาสูดอากาศภายนอกอย่างสบายใจ มันพร้อมผมก็พร้อม มือข้างหนึ่งของผมรูดกำไปที่รอบโคนของมันก่อนจะทำการรูดเข้าออกอย่างช้า ๆ อูยยยยยย….อ้าาาา….เสียวเป็บ้า ทำไปก็นึกถึงภาพของ แม่หม้ายคนสวยหุ่นน่าฟัด กับลูกสาวคนสวย มหาลัย ที่น่ารัก น่ากินพอ ๆ กัน แค่คิดหื่น ๆ ว่าถ้าได้พาสองคนนี้ขึ้น์พร้อมกันจะสุขสุดยอดขนาดไหน ><วู้วววววววว
ผมมีความสุขมากชักว่าวไปก็จินตนาการไปเรื่อย ๆ ก่อนที่จะลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วหันไปเห็นลูกปุ้ยลูกสาวคนสวยในกรอบรูปที่กำลังยิ้มให้อยู่ น่าแปลกใจยิ่งนักภาพของสองแม่ลูกข้างบ้านหายวับไปกับตา กลายเป็ภาพของปุ้ยเข้ามาในหัวผมแทน มือที่รูดกำเ้างูตาเดียวั์กลับเพิ่มความเร็วขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เอวผมถึงกับเด้งตามรับกับจังหวะการรูดถอก โอ้ยยยยย…โอ้ยยยยย….ปุ้ยจ๋า ปุ้ยลูกพ่อ ทำไมลูกถึงสวยขนาดนี้….พ่อ พ่อไม่ไหวแล้ว….!!! ผมส่งเสียงหวีดร้องออกมาพร้อมกับร่างที่กระตุกเกร็งสองสามครั้ง จากนั้นน้ำสีขาวขุ่นจากปากของเ้างูั์ตาเดียวก็พวยพุ่งออกมาราวกับเป็ปืนฉีดน้ำ
ผมหลับตาซูดปาก พ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเอนตัวลงนั่งบนโซฟาพร้อมด้วยจิตใจที่ว่างเปล่า ตัวเบาดุจขนนก เป็อยู่แบบนั้นสักพักก่อนที่จะลืมตาตื่น และ เข้าห้องน้ำไปล้างเนื้อล้างตัว ก่อนจะออกมาทำความสะอาดคราบที่เลอะจากน้ำที่ผมปล่อยออกมาจนหมด จากนั้นก็นอนเอนกายบนโซฟางีบหลับไปจนถึง่เที่ยง ๆ ก็ได้ยินเสียงของนุ่นมาเรียกอยู่ที่กำแพงบ้าน ผมจึงลืมตาตื่นและออกไปเอากับข้าวเที่ยงที่เธอทำมาให้…
โปรดติดตามตอนต่อไป
ตอนหน้า สอนเสียว เอ๊ย!! สอนการบ้านให้น้องลินลี่