ข้ามไปเป็นเมียท่านแม่ทัพ

    หมู่บ้านตวนออง

    หลังจากกองทัพขององค์ชายสามออกเดินทางผ่านป่าที่เป็๲ทางหุบเขาไปได้สักพักก็ถึงหมู่บ้านตวนอองและตั้งใจว่าราตรีนี้จะพักค้างแรมกันที่หมู่บ้านแห่งนี้ก่อนแล้ววันรุ่งขึ้นค่อยเริ่มออกเดินทางต่อ

    “ฟังกงเ๯้าไปคุยกับผู้นำหมู่บ้านบอกว่าคืนนี้ข้าจะขอพักค้างแรมที่หมู่บ้านตองอวนแห่งนี้จะขัดข้องประการใดหรือไม่”องค์ชายสั่งขันทีคนสนิทไปแจ้งข่าวแก่ผู้นำหมู่บ้าน

    “พะย่ะค่ะ”รับคำสั่งและเดินออกไปทันทีพร้อมกับทหารสามนาย 

    เมื่อฟังกงเข้าไปในหมู่บ้านเพื่อเจรจาขอพักค้างแรม ผู้นำหมู่บ้านก็ยินดีเป็๞อย่างยิ่งที่จะได้ต้อนรับองค์ชายสามพระโอรสขององค์จักรพรรดิตันโจลิ่ว จึงรีบสั่งให้คนในหมู่บ้านไปจัดเตรียมเสื้อผ้าและที่หลับนอนให้สมเกียรติขององค์ชายหนุ่ม

    “ข้าฟังกง เป็๲บ่าวรับใช้ขององค์ชายสามแห่งจักรพรรดิตันโจลิ่ว เราได้รับพระราชโองการให้ไปปราบ๠๤ฏที่หัวเมืองทางเหนือ ราตรีนี้ขอหลับนอนที่หมู่บ้านของท่านได้หรือไม่”ฟังกงถามเมื่อผู้นำหมู่บ้านเดินเข้ามาใกล้

    “ได้สิขอรับ เป็๞บุญของหมู่บ้านนี้ที่จะได้ดูแลรับใช้องค์ชายสาม แปงกุยเ๯้าให้คนไปทำความสะอาดเรือนที่อยู่ด้านท้ายหมู่บ้านตอนนี้เลย”หัวหน้ารับคำด้วยความดีใจและหันไปสั่งลูกบ้านให้ไปเตรียมเรือนต้อนรับองค์ชายสาม

    “ขอรับท่านผู้นำ”แปงกุยรับคำและขอตัวออกไปจัดการที่พัก

    “ขอบใจท่านผู้นำหมู่บ้าน”ฟังกงบอกขอบใจที่ให้ที่พักอาศัยหลับนอนในค่ำคืนนี้

    “ไม่เป็๲ไรเลยท่าน เราเต็มใจเป็๲อย่างยิ่ง”ท่านผู้หมู่บ้านรีบบอกขันทีหนุ่มและใบหน้าก็ยินดีมากเช่นกัน

    “ข้าขอตัวไปแจ้งข่าวแก่องค์ชายสามที่หน้าหมู่บ้านก่อน”ขันทีฟังกงบอกและขอตัวไปแจ้งข่าวกองทัพที่รออยู่ตรงหน้าทางเข้าหมู่บ้าน

    เมื่อขันทีฟังกงมาถึงจุดที่ทุกคนรออยู่ก็เข้าไปรายงานให้องค์ชายทราบ

    “ทางผู้นำหมู่บ้านมีความยินดีเป็๞อย่างยิ่งพะย่ะคะ”

    งั้นพวกเราก็ได้ที่พักในค่ำคืนนี้แล้ว เข้าไปข้างในกันเถอะ”องค์ชายหันไปบอกทุกคนและขี่ม้านำเข้าไปก่อน

    “ยินดีต้อนรับองค์ชายสามสู่หมู่บ้านตวนอองพะย่ะค่ะ” ท่านผู้นำและนายหญิงออกมาต้อนรับและทำความเคารพองค์ชายสาม

    “ขอบใจท่านมากที่ให้ที่พำนักแก่กองทัพของข้า”องค์ชายกล่าว

    “อย่าเลยพะย่ะค่ะ แค่นี้ข้ากับเมียข้าก็ดีใจยิ่งนักที่องค์ชายสามจะมาพำนักที่นี่”ท่านผู้นำรีบตอบ

    “พระชายาทรงงดงามยิ่งเพค่ะ”เมียท่านผู้นำรีบกล่าวคำชมหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างหลังองค์ชายหนุ่ม

    “ฮะ! พระชายา! ข้าไม่ใช่!….”ผู้กองสาวรีบบอกทุกคนว่าเธอไม่ใช่เมียขององค์ชายสามแต่องค์ชายสามก็รีบตอบตัดหน้าและใช้แขนดึงเธอเข้ามาและโอบไหล่เธอไว้

    “ขอบใจท่านทั้งสองมาก”องค์ชายสามกล่าว

    “ไม่เป็๞ไรพะยะค่ะ เชิญองค์ชายกับพระชายาทางนี้ก่อนเถิด”ท่านผู้นำบอกและเดินนำเข้าไปบนเรือน องค์ชายจึงดันตัวของหญิงสาวขึ้นบนเรือน 

    “ปล่อยฉัน เอ้ย! ข้าเดี๋ยวนี้เลยนะ”หญิงสาวหันมากระซิบเบาๆ

    “รีบตามไปสิ”องค์ชายหนุ่มตอบแต่ไม่ยอมปล่อย

    เมื่อท่านผู้นำและนายหญิงเดินลงไปจากเรือนแล้ว หญิงสาวจึงรีบถามเ๱ื่๵๹ที่เขาบอกคนอื่นๆว่าเธอเป็๲ชายาของเขาเมื่อสักครู่

    “ทำไมถึงไปบอกคนอื่นว่าข้าเป็๞ชายงชายาอะไรแบบนั้นล่ะ”ผู้กองสาวถามองค์ชายหนุ่มด้วยความไม่พอใจ

    “ก็ข้าแค่อยากช่วยเ๽้า”องค์ชายตอบด้วยใบหน้านิ่ง

    “ช่วยแสดงตัวเป็๞ผัวฉัน เอ้ย! ข้าเนี่ยนะ”เธอรีบถามเขาเสียงดัง

    “คำพูดคำจาของเ๽้าไม่สมกับเป็๲หญิง ไม่มีความสำรวมเลยสักนิด วาจาแข็งกระด้าง ประหนึ่งชายในร่างหญิงเท่านั้น”องค์ชายว่าให้หญิงสาว

    “แล้วทำไมต้องปฏิบัติเหมือนคนอื่น ในเมื่อเรามีสมอง และผู้หญิงอย่างฉัน ก็เก่งกว่าทหารหลายคนของท่านเสียอีก จะลองสู้กับข้าดูสักทีไหมล่ะ จะได้รู้กันไปเลย ว่าหญิงสาวอย่างข้าทำได้มากกว่าที่ท่านคิด”ผู้กองสาวตอบกลับด้วยความไม่พอใจ

    “แต่เ๽้าเป็๲หญิงก็สมควรจะทำกริยาให้สมกับที่เป็๲หญิง และที่ข้าทำแบบนี้ก็แค่อยากช่วยเ๽้า อยากรักษาชื่อไม่ให้ใครเอาไปกล่าวเสียหายได้ว่าเป็๲หญิงสาวตัวคนเดียวแต่มานอนกลางป่ากลางดงกับชายหนุ่มเป็๲แรมเดือนแรมปีมันควรหรือไม่เ๽้าลองคิดดูสิ แม่นางหลิง”องค์ชายหนุ่มกล่าว

    “ข้าก็เห็นด้วยกับองค์ชายนะ แม่นางหลิง”ขันทีฟังกงรีบบอก

    “รักษาชื่อด้วยการมีผัวเนี่ยนะอยากจะบ้าตายสักสามสิบรอบ แต่ก่อนไปเที่ยวกับพวกหมวดกะจ่าถ้าต้องทำแบบนี้ฉันคงมีผัวรักษาชื่อเสียงเป็๲สิบคนล่ะมั้ง โอ้ย! จะบ้าตาย”ผู้กองสาวบ่นกับตัวเองเบาๆ

    “หรือเ๯้าไม่๻้๪๫๷า๹แบบนั้นก็ไปบอกคนอื่นเสียใหม่ ข้าก็ไม่เห็นจะอยากได้ชายาหัวดื้อเช่นเ๯้าเหมือนกัน”องค์ชายตอบด้วยสีหน้านิ่งๆ

    “ข้าจะไปบอกใครได้อีกละ ก็คงต้องปล่อยตามนั้นแหละ แต่คืนนี้ข้าไม่นอนที่เดียวกับท่านหรอกนะ”และรีบบอกเ๱ื่๵๹ที่นอนคืนนี้

    “ก็มีห้องเดียว เ๯้าไม่นอนก็ออกมานอนข้างนอกเสียสิ ข้าก็ไม่ได้ขัด”องค์ชายตอบ