พายุสวาท คฤหาสน์ราคะ

        ตอนที่ 130 ลูกน้อยของทั้งสองลุง

        สามปีหลังจากที่ลุงอ่ำลาออก ที่บ้านของลุงอ่ำ

        หลังจากวันที่ไอรีนมาเยี่ยมเยือนทั้งสองเฒ่าจนจบลงด้วยการที่เธอโดนน้ำกามของทั้งสองลุงปล่อยเข้าไปข้างในจนหนำใจไอรีนที่ติดใจทั้งกลิ่นอายของบ้านไร่ชนบทรวมถึงติดใจรสกามจากทั้งสองเฒ่ารวมถึงกำลังเบื่อหน่ายกับแม่ของตัวเองกับสามีใหม่ที่เธอนำเข้ามาในบ้านจึงตัดสินใจพักอาศัยอยู่ด้วยกันกับทั้งสองลุงซึ่งทั้งสองก็ไม่ขัดข้องแถมยังลิงโลดใจอีกต่างหาก จากนั้นทั้งสามคนก็อยู่ด้วยกันแบบสองผัวหนึ่งเมียที่ตอบสนองราคะของกันและกันทุกครั้งทุกคืนอย่างถึงใจ

        และด้วยความที่น้ำยาของทั้งสองเฒ่ายังไม่ได้บูดเสียไปเพียงแค่สองเดือนหลังจากที่ไอรีนเข้ามาอยู่อาศัยเธอก็ตั้งครรภ์จนได้

        ปิ๊ง ป่อง

        “ครับ ครับ มาแล้วครับ” ลุงฉิมพูดพร้อมกับเดินตรงมาที่ประตูก่อนเปิดมันออกด้วยความรวดเร็ว

        และพอประตูถูกเปิดออกลุงฉิมก็ได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีปรากฏหราอยู่ตรงที่แห่งนั้นใบหน้างามงดของหญิงสาววัยใสที่ถึงแม้ว่าผมเผ้าจะยาวขึ้นกว่าเดิมแต่ก็ดูงดงามตามแบบฉบับของสาวสะพรั่ง

        “คุณหนู !!” ลุงฉิมเรียกเธอคนนั้นด้วยสรรพนามที่เคยเรียกจนชินพร้อมกับความตกใจ

        แต่แพรวาหาได้พูดตอบหรือยิ้มรับไม่เธอเพียงแต่ทำหน้าตาบูดบึ้งตอบกลับมาก่อนจะพูดขึ้น “พี่ไอรีนหล่ะคะ แพรวามาหาพี่ไอรีน”

        ลุงฉิมยังคงงุนงงกับท่าทีของสาวสวยอยู่เล็กน้อยแต่ก็รีบตั้งสติก่อนพูดเชิญเธอ“อ๋อ....อยู่ข้างในครับเชิญครับ เชิญเข้ามาก่อน คุณหนู”

        พอลุงฉิมเบี่ยงตัวพร้อมกับผายมือเชิญแพรวาก็เดินเข้ามาข้างในตัวบ้านทันทีโดยที่ไม่ได้เอ่ยปากทักทายลุงฉิมออกไป

        แพรวาเดินตรงเข้าไปถึงโซฟาในห้องนั่งเล่นจนเห็นไอรีนกำลังอุ้มเด็กทารกไว้ด้วยอ้อมแขนข้างซ้ายพร้อมกับป้อนน้ำนมให้ดื่มกินจากทางเต้าข้างซ้ายโดยที่เต้าข้างขวามีลุงอ่ำจับจองดูดกินอยู่ไม่ห่าง

        “อ้าว...น้องแพรวา หวัดดีค่ะ” ไอรีนกล่าวทักทายอย่างเป็นกันเอง

        “พี่ไอรีน สวัสดีค่ะ” แพรวากล่าวทักทายพร้อมกับแย้มยิ้มสดใส

        ฝ่ายลุงอ่ำพอเห็นแพรวาเดินเข้ามาก็รีบถอนปากออกจากเต้าข้างขวาก่อนลุกขึ้นมาทักทายอดีตนายสาวอย่างรวดเร็ว“คุณหนูสวัสดีครับ”

        แพรวาหุบยิ้มลงก่อนจะหันหน้าไปมองหน้าของลุงอ่ำก่อนจะทำเมินไม่ใยดีแล้วพุ่งตัวลงไปนั่งข้างๆกับไอรีนก่อนจะถามขึ้นอย่างอารมณ์ดี “หืม....เจ้าตัวเล็กน่ารักจังเลยนะคะอืม...แล้วตกลง ใครเป็นพ่อหล่ะคะเนี่ย”

        “อืม...พี่ก็ไม่ค่อยแน่ใจหรอกค่ะเพราะตอนทำกันบางทีก็ทำพร้อมกันทั้งสองคนเลย” ไอรีนตอบซื่อๆ

        “หา! พร้อมกัน ยะ....ยังไงคะ” แพรวาถามขึ้นด้วยความงุนงง

        “ก็ยัดเข้ามาใน....ในของพี่พร้อมกันเลยน่ะซิคะ” ไอรีนตอบ

        แพรวาอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองหน้าของทั้งลุงอ่ำนั่งอยู่ใกล้ๆก่อนจะหันกลับมาคุยกับไอรีนต่ออีกครั้ง “แล้วอยู่ที่นี่ สบายดีไหมคะ”

        “อืม....ก็สบายดีนะคะ ก็อย่างที่ส่งข้อความคุยกันนั่นแหล่ะไม่ได้ลำบากอะไรเลย” ไอรีนตอบ

        “คุณหนูครับ น้ำเย็นมาแล้วครับ”ลุงฉิมเรียกแพรวาพร้อมกับยื่นน้ำเย็นแก้วนึงให้แก่เธอ

        แพรวาหันหน้ามามองลุงฉิมแต่ไม่ได้เอื้อมมือมารับแก้วน้ำก่อนจะพูดขึ้น“เลิกเรียกว่าคุณหนู คุณหนู ซักทีได้ไหมคะ ทั้งสองคนนั่นแหล่ะทั้งๆที่ก็ไม่ได้เป็นลูกจ้างของคุณพ่อแล้วแท้ๆ”

        “เอ๊ะ! แล้วจะให้พวกผมเรียกว่าอะไรหล่ะครับเพราะไม่ว่ายังไงคุณหนูก็คือคุณหนูของพวกเราอยู่ดีนะครับ” ลุงอ่ำที่นั่งอยู่ที่โซฟาตัวข้างๆพูดขึ้นมาในทันที

        “ฮึ...คุณหนูของพวกเรา....คุณหนูของพวกเราพูดมาได้ ทั้งๆที่ไม่ยอมไปงานแต่งของแพรวานี่นะคะ” แพรวาพูดขึ้นด้วยความโกรธปนน้อยใจ

        ตอนนั้นทั้งสองลุงรู้แล้วว่าอดีตนายสาวของตัวเองทำไมถึงมีท่าทีที่แปลกไปลุงฉิมจึงเป็นฝ่ายพูดขึ้น “คือว่าพวกผมขอโทษจริงๆนะครับพวกผมไม่กล้าไปงานอย่างนั้นจริงๆพวกผมมันก็แค่คนรับใช้ต่ำต้อยจะให้ไปร่วมงานแต่งใหญ่ๆโตๆที่มีคนเด่นคนดังอยู่กันมากมายผมก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวกันยังไงน่ะครับผมขอโทษจริงๆนะครับ คุณหนู”

        “ฮึ...จริงๆถ้าไม่ใช่ว่าเพราะพี่ไอรีนโทรไปบอกหล่ะก็นะแพรวาตามมาโวยวายที่นี่ไปนานแล้ว รู้ไว้ซะด้วย”แพรวาพูดด้วยท่าทีที่เย็นลงเล็กน้อยแต่ยังมีอาการงอนเหลืออยู่หน่อยๆก่อนจะหันไปยิ้มแย้มกับไอรีนต่อ

        “อ๋อ.....พี่ไอรีนคะเมื่อวานซืนคุณแม่โทรมาบอกว่า ตอนนี้คุณแม่ท้องแล้วหล่ะค่ะ” แพรวาพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่สดใส

        “หือ จริงหรอคะเดี๋ยวต้องโทรไปแสดงความยินดีด้วยซะหน่อยแล้ว”ไอรีนตอบแพรวาก่อนจะหันไปมองหน้าของทั้งสองลุงที่นั่งอยู่ติดกันที่โซฟาทางด้านหลัง

        หลังจากที่ไอรีนมาอยู่กินกับสองลุงในฐานะภรรยาของพวกเค้าเธอก็ไถ่ถามเรื่องต่างๆที่ค้างคาอยู่ในใจซึ่งก็รวมถึงเรื่องที่เธอเห็นเพียงตาใช้ปากให้กับลุงอ่ำในโรงจอดรถเมื่อหลายปีก่อนด้วยจนในท้ายที่สุดเธอก็เข้าใจเรื่องราวทุกอย่างได้เป็นอย่างดี แต่เธอก็ไม่เคยคิดจะแพร่งพรายเรื่องเหล่านั้นไปให้แพรวาได้รับรู้ซึ่งสาเหตุมันก็เป็นเพราะว่าเธอนั้นไม่ได้มีความต้องการที่จะทำลายเพียงตาคนที่แสนดีคนนั้นหรือแพรวาเด็กน้อยที่แสนดีคนนี้รวมถึงบ้านโชติจิระนันท์ที่ดีกับเธอมาโดยตลอดก็เช่นกัน

        “อุ๊ย! เดี๋ยวพี่เอาเจ้าตัวเล็กไปนอนก่อนนะคะทั้งสามคนอยู่คุยกันไปก่อนนะ”พูดจบไอรีนก็ลุกขึ้นพร้อมกับอุ้มประคองทารกตัวน้อยไปที่ชั้นบนของบ้านอย่างรวดเร็ว

        พอไอรีนออกไปจากห้องนั่งเล่นความเงียบงันก็เข้ามาปกคลุมทั้งสามคนอีกครั้งจนกระทั่งลุงอ่ำที่ทนไม่ไหวจะพุดขึ้นมาก่อน “นี่มันก็เย็นมากแล้ว คุณหนูจะกลับบ้านเลยไหมครับเดี๋ยวมืดค่ำมันจะอันตราย”

        “ไม่ค่ะ แพรวาจะนอนนี่แพรวาขอพี่วิทย์แล้ว” แพรวาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

        “อ๋อดะ....ได้ครับ เดี๋ยวพวกผมไปเตรียมห้องไว้ให้หล่ะหัน” ลุงอ่ำพูดขึ้นพร้อมกับพยักหน้ารับ

        “เออ....คุณหนูครับ พวกผมขอโทษจริงๆนะครับที่ไม่ได้ไปงานแต่งของคุณหนูน่ะ” ลุงฉิมกล่าวขอโทษสาวสวยอีกครั้ง

        “เฮ้อออ....แพรวายกโทษให้ก็ได้ค่ะ” แพรวาถอนหายใจก่อนตอบกลับไปเนื่องด้วยรำคาญที่ทั้งสองลุงมัวแต่พร่ำพูดขอโทษ.........

        “น้องแพรวานอนที่นี่นะคะอาจจะไม่สะดวกสบายเหมือนที่คฤหาสน์ แต่ก็พอจะนอนได้อยู่นะคะ”ไอรีนพูดในขณะที่อยู่ในห้องนอนเล็กๆที่จัดไว้ใช้รับแขกที่ตอนนี้กลายมาเป็นห้องพักชั่วคราวของแพรวา

        “หึม....ไม่เล็กไปหรอกค่ะแพรวาตัวเล็กแค่เนี้ยนอนได้สบายๆอยู่แล้ว” แพรวากล่าวพร้อมรอยยิ้มก่อนจะเป็นฝ่ายถามบ้าง“ว่าแต่ว่าพี่ไอรีนจะไม่กลับไปอเมริกาจริงๆหรอคะ”

        “ใช่ค่ะ พี่จะอยู่ที่นี่นั่นแหล่ะอยู่กับเจ้าตัวเล็ก แถมพี่ก็ชอบบรรยากาศบ้านไร่บ้านสวนซะด้วยพี่ไม่อยากกลับไปที่นั่นแล้วหล่ะค่ะ แถมคุณแม่พี่ก็ไม่เห็นจะโทรมาตามอะไรเลยด้วยมีแต่ส่งเงินมาให้อย่างเดียว” ไอรีนตอบกลับ

        แพรวาเงียบไปครู่ใหญ่เพราะเธอก็รู้ซึ้งถึงสาเหตุที่ไอรีนหนีมาอยู่ที่นี่เป็นอย่างดีจากการพูดคุยกันมาก่อนหน้านี้แต่ที่เธอถามออกไปมันก็เป็นเพราะว่าเธอรู้สึกเป็นห่วงลูกครึ่งสาวผมบลอนด์จมูกโด่งที่ดูไม่ค่อยจะเข้ากับบ้านไร่บ้านสวนทุรกันดารอย่างนี้ซักเท่าไหร่

        พอเห็นแพรวาเงียบไปไอรีนจึงพูดต่อ “น้องแพรวาไม่ต้องห่วงพี่ขนาดนั้นหรอกนะคะ พี่อยู่ที่นี่มีสองลุงนั่นคอยดูแลทุกอย่างอยู่แล้วดูแลจนพี่จะเป็นง่อยอยู่แล้วเนี่ย”

        แพรวาได้ยินคำนั้นจึงฉีกยิ้มกว้างก่อนตอบกลับ “แพรวาเข้าใจแล้วค่ะ”

        พอเห็นแพรวายิ้มรับหน้าบานไอรีนจึงยิ้มตอบพร้อมกับพูด“งั้นพี่กลับห้องก่อนนะคะแพรวามีอะไรก็ไปเคาะเรียกก็แล้วกันนะคะ”………

        ครึ่งชั่วโมงผ่านไป เวลา 20.46 น.

        แพรวานอนไม่ค่อยจะหลับด้วยว่ามันผิดสถานที่ไปหน่อยสาวสวยวัยใกล้เบญจเพสจึงตัดสินใจเดินออกมาจากห้องของตัวเองก่อนเดินตรงไปยังห้องของไอรีนด้วยหวังว่าเวลาที่ยังไม่ถึงสามทุ่มดีนี้ไอรีนคงจะยังไม่หลับนอนและพวกเธอคงจะได้นั่งพูดคุยกันจนกว่าจะง่วงเหงาหาวนอนไป

        แพรวาเดินตรงไปเคาะประตูห้องที่ของไอรีนแต่ก็พบว่าไม่มีเสียงตอบรับกลับมาจึงได้ตัดสินใจเดินลงไปยังชั้นล่างของบ้านด้วยหวังว่าทุกคนคงจะยังอยู่กันที่นั่น

        “อูยยย ผัวขา อ๊ายยย ดูดเบาๆซิคะเหลือไว้ให้ลูกเรากินพรุ่งนี้ด้วยนะ อื้อสสสส์”เสียงของไอรีนที่ร้องครวญในห้องรับแขกทำเอาแพรวาถึงกลับยืนหยุดนิ่งที่บันไดก่อนจะค่อยย่องเดินลงมาที่ชั้นล่างอย่างแผ่วเบา

แพรวาไปยืนแนบชิดติดกับผนังทางเข้าห้องรับแขกก่อนจะค่อยๆชะโงกหัวออกไปดูก่อนจะพบเห็นเข้ากับภาพของไอรีนที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาโดยที่มีสองลุงนั่งขนาบข้างกำลังโน้มหน้าลงไปใช้ปากจับจองเต้าอวบของเธอกันคนละข้างพร้อมกับดูดกินน้ำนมที่ทะลักล้นออกมาจากยอดถันของคุณแม่มือใหม่อย่างไอรีนราวกับทารกเกิดใหม่ก็ไม่ปาน