"ท่านจะทำเช่นนั้นจริงหรือขอรับแบบนี้ ลูกค้าที่เขาตั้ใจจะมากินก็เสียเวลาเปล่าชื่อเสียงที่นายท่านเเละฮูหยินสร้างมาขะไม่เสียหายหมดหรือขอรับ"
"ของไม่มีก็ทำได้แค่ปิดร้าน หรือเ้าจะไปซื้อของเเล้วมาทำให้พวกเขากินกันละในย่านนี้ใช่มีเเค่ร้านของข้าที่ขายบะหมี่" อาฉี มองค้อนอาตู้ไปหนึ่งทีก่อนจะเกินเข้าห้องของตนเพื่อพักผ่อน
...............
"ข้าเหนื่ยจะเเย่ตื่นมาต้มน้ำแกงตั้งเเต่ดึก หมดก็คือหมด จะให้ข้าทำเพิ่มได้ไง "
อาฉีบ่นอยู่คนเดียวในห้องของตนบ่นไปพลาง ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนไปด้วย ถอดจนเหลือชุดซับบางๆอาฉีก็ทิ้งตัวลงนอนอย่างอ่อนเพลีย พลางนึกถึงตัวเองว่ามาถึงจุดนี้ได้ยังไงจุดที่ตนเป็ลูกชายเพียงคนเดียว ถูกบิดามารดาทิ้งให้ดูเเลกิจการก่อนที่พวกเขาจะออกไปท่องเที่ยวกันเพียงสองคน แถมไปนานจวบครึ่งปีกว่าเเล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะกลับ
"ข้าอยากไปเที่ยวบ้างท่านพ่อท่านแม่ ท่านรีบกลับมาเร็วๆเข้า..." พูดจบอ่ฉาก็เคลิ้มหลับไป
นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่อาฉีหลับ แต่มันก็นานพอที่อาฉีรู้สึกตัวว่าตนนั้นควรจะตื่นได้เเล้ว พอนึกได้เเบบนั้นเขาก็นอนบิดไปบิดมาเป็การยืดเส้นยืดสายก่อนจะค่อยๆลืมตาแตยังไม่ทันที่อาฉีจะได้ลืมตา เขาก็สึกถึงอะไรบางอย่างเย็นๆ มาวาวเเนบที่คอจนทำให้เขาต้องเบิกตาโพรงอย่างไว
"อย่าส่งเสียง!"เบื้องหน้าอาฉี ปรากฎชายผู้หนึ่ง ตาคม ผิวเข้ม ถืออาวุธมืดจ่อที่คอของตนอยู่แต่พอดูอาการเขาไม่สู้ดีนัก
"เ้าใจเย็นๆเอามืดออกก่อนเถิด ข้าจะไม่ส่งเสียง ตกลงไหม" อาฉีทำใจดีสู้เสือเกลี้ยกล่อมอย่างนุ่มนวล
"อึกฮืมมมมมม"เสียงชายตรงหน้าคลางในลำคอย่างรอทรมาน ส่วนอาฉีก็ลุกขึ้นนั่งมองคนตรงหน้าอย่าง งง งวย เพราะมองไปตามตัวเขาก็ไม่มีเเผลเเล้วเหตุใดเขาถึงมีท่าทางเช่นนั้น
"เ้ามีสิ่งใดให้ข้าช่วยหรือไม่"อาฉี ถามอีกครั้ง พลางค่อยๆเขยิบออกห่างทีละนิด
"เ้า.. รีบไป...ซะ!เร็วเข้า ก่อนที่ข้าจะไม่มีสติเหลืออยู่"... ชายตรงหน้าพยายามเค้นเสียงตนพูดออกมา
"ที่นี่มันบ้านข้าเ้าไล่ผิดคนรึเปล่า หรือเห็นข้าใจดีคิดว่าข้าเสียสติหรืออย่างไรถึงได้กล่าววาจาเช่นนี้ออกมา เ้าจะมีสติหรือไม่มีสติมันก็เื่ของเ้า"พอพูดจบ ก็มีมือหนาๆ เข้าจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว มือคู้นั้น จับกดไปที่คอของอาฉี
"ครอกๆๆๆ!!!"อาฉีพยายามจะดิ้นรน แต่ก็ไร้ทางสู้ เพราะคนตรงหน้าของเขาเเรงเยอะเหลือเกินซ้ำยังโดนบีบคอจนแทบหายไม่ออก
"บะหมี่ของเ้าอร่อยที่สุดในย่านนี้เพราะเ้าเป็คนเคี่ยวน้ำแกงเองใช่หรือไม่" คนตรงหน้ากระซิบถามข้างหูอาฉีเองก็ไร้ทางสู้ทำได้แค่พยักหน้าตอบกลับไป
"น้ำแกงรสมือเ้ายังอร่อยขนาดนี้เเล้วตัวเ้าละ จะอร่อยขนาดไหน" วาจาหยาบโลนของคนตรงหน้าทำเอาอาฉีใไม่น้อย ปกติคำพูดเหล่านี้ ตนก็เคยได้ยินมาบ้าง แต่นึกไม่ถึงว่า วันนี้ จะมีคนเอามาใช้กับบุรุษเพศด้วยกันได้
พูดจบอาฉียังไม่ทันจะได้ดิ้นรนหรือต่อต้าน เขาก็ถูกคนตรงหน้าจับนอนคว่ำพร้อมกับฉีกเสื้อของเขาออกมามัดเเขน มัดขา ปิดปากไว้จนหมดสิ้น
"ขอข้าเชยชมเ้าหน่อยเถิดข้าสัญญาหากเ้าเป็เด็กดี ข้าจักถนอมเ้าอย่างเเน่นอน"
"อื้อๆๆ อ้า ไอ้ ไอ้ อักอีอ่อยอ่าไอเอิด"(ข้าไม่ใช่สตรี ปล่อยข้าไปเถิด) อาฉี พยายามต่อรองเผื่อคนตรงหน้าจะพอมีสติกลับคืนมาบ้าง แต่ดูเหมือนจะไร้ผลเพราะนอกจากเขาจะไม่ได้ยินแล้ว ยังโลมเลียโลมไล้ไปตามตัวเขาอย่างหิวกระหายแถมยังชมไม่ขาดปาก
"หอมหวานจริงๆตัวของเ้าช่างหอมหวานเหลือเกิน ขนาดข้ายังไม่ได้เชื่อมแท่งสวาทเ้าข้ายังจวนอย่างกับจะขึ้นสววรค์เเล้ว" พูดจบ ตนตรงหน้าก็ก้มลงโลมไล้ที่ต้นคอใบหู และแก้ม ก่อนจะจบลงที่ปาก
"อื้ออออ"อาฉีประท้วงทันที เมื่อผ้าปิดปากถูกปลดออก แต่ก็ยังไม่ทันพูดได้สักครึ่งคำก็ถูกอีกฝ่ายรุกกลับอย่างเร็วจนพูดอะไรต่อไม่ได้
...เป็ไปได้ยังไงนี่ข้ากำลังจูบกับบุรูษ นี่เื่จริงหรือนี่ หรือข้ากำลังฝันเปียก... อาฉียังคงตกอยู่ในความสับสน เเต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ได้เเต่พยายามเรียกสติตัวเองกลับมาหวังจะช่วยตนเองให้รอดพ้นจากโจรสวาทไปให้ได้
"เ้า ปล่อย ข้า"อาฉีเค้นเสียงดุออกมาอีกครั้ง พร้อมทั้งพยายามทั้งถีบทั้งผลักแต่ก็ไม่เป็ผลซ้ำยังเสียหลักกลายเป็เสียเปรียบเขาไป
"ซี้ด!!! ท่านี้แหละเหมาะเ้าจะได้ไม่เจ็บมาก เอาล่ะ อย่าเกร็งน่ะคนดี ให้แท่งสวาทของข้า ได้เชื่อมสัมพันธ์กับเ้าเถิด"
"ไม่ โอ๊ยยยย ปล่อยข้าข้าเจ็บ"
"ซี๊ด...ด... อ๊าาาาใกล้เเล้ว ใกล้จะเข้าจนสุดเเล้ว ผ่อนคลายหน่อย"
"อึกกก ฮืออออฮาาาาาา" อาฉี เรื่มร้องไม่เป็คำเเล้ว ไม่ใช่เพราะความเสียวซ่านเเต่เป็เพราะความเ็ปมากกว่า ที่มันพากันประดังเข้ามา
"อาา เเน่นจริงๆข้าชอบมาก" พูดจบ เ้าโจรสวาท ก็เริ่มขยับแท่งสวาทาเข้าออกอย่างเพลิดเพลินส่วนอาฉีตัวน้อย ตอนนี้ ก็ไม่มีสติเหลืออยู่เเล้ว ได้แต่ต้องสมยอมให้มันผ่านไปเขาให้ทำอะไร ท่าไหนก็ต้องตามน้ำ
"อ๊าาาาาๅ!!!"เสียงทั้งคู่สอดรับประสานกัน ประหนึ่งกับว่ากำลังขับร้องร่วมกัน"
"ช้าหน่อยท่านข้าหายใจไม่ทัน ฮะ ฮาาา อืมมม" อาฉีตัวน้อยกล่าว เมื่อขอความเมตตาเพราะตอนนี้ เขาเหมือนกำลังจะตายเเล้วจริงๆ
"หยุดยั่วข้าเเล้วข้าจะผ่อนเเรง"
"ช่วยข้า ช่วยข้าด้วย ท่าน!!! ได้โปรดช่วยข้า" ตอนนี้อาฉีน้อย ไม่ได้สติเเล้ว ได้ปล่อยตัวไปตามกามรมณ์ซึ่งตอนนี้ อาฉี ใกล้จะได้ปลดปล่อยเเล้ว
"เ้าจวนจะถึงเเล้วใช่หรือไม้"โจรสวาทถามอาฉีน้อย แต่เ้าเล็กได้แต่พยักหน้า หงึกๆๆพร้อมกับปล่อยเสียงสวาทยั่วยวนไม่หยุด
"งั้นเราพร้อมกันเถอะ"พูดจบ โจรสวาท ก็ถอดเเท่งสวาทออก ก่อนจะเปลี่ยนท่า จับอาฉีนอนหงายเเล้วใช้แขนเเกร่ง เกี่ยวขา ช้อนตัวอาฉีให้ลอยขึ้นพร้อมทั้งใส่เเท่งสวาทเข้าไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เล่นเอา อาฉีตาเบิกดโพรงยิ่งกว่าเดิม
"ท่าน!! ไม่ ไม่ ไม่ข้ารับแบบนี้ไม่ได้ ข้า #$@# " อาฉี พูดไม่ได้ศัพย์แล้วเพราะความเสียวกระสันที่ถูกมอบให้
"อ๊าาาาา ฮาาาา ซี๊ด!!! อาาา "อาฉียังคงคลางหนักแน่นขึ้น มือทั้งสองของอาฉีประสานเกี่ยวคอเขาเอาไว้ ส่วน่ล่างก็ถูกแท่งสวาทสอดประสานไม่มีแ่ ความเสียวซ่าน ทำเอาอาฉีเชิดหน้าขึ้นอย่างไม่รู้ตัว เผยคอเรียวเล็กขาวๆ ยั่วยวนโจรสวาทไม่จบสิ้น
"ท่าน ช่วยข้าทีช่วยข้า" โจรสวาทรู้ทันที เขาจึงใช้มือมือเค้นคลึงที่ก้นขาวๆของอาฉี จับนวดจับบิดไปบิดมา สร้างความกระสันเพิ่มให้หับอาฉีไม่น้อย เเละหลังจากนั้นนานก็เริ่มเร่งความเร็ว เเละเเรงมากขึ้น
"อัก!! ฮาาาาา อึก"ในที่สุด ทั้งคู่ก็ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน พร้อมกับ ภาพสุดท้ายของอาฉีก็มืดลง
2.39M
