จิงจิงตอนนี้ขี่จักรยานอย่างอารมณ์ดีออกมาจากโรงเรียน ในที่สุดเธอก็สอบเสร็จแล้ว เหลือแค่ดูผลสอบปลายภาค พอสำเร็จการศึกษา เธอก็จะรอสอบเข้ามหาวิทยาลัย เื่แต่ละเื่เริ่มเสร็จสิ้นไปทีละเื่อย่างที่จิงจิงวางแผนไว้
วันนี้เธอตั้งใจจะมาซื้อของที่ขาดเหลือเข้าไปที่บ้านเช่าในอำเภอ พอปั่นจักรยานไปได้สักพัก เธอก็ได้ยินเสียงโต้เถียงและเสียงต่อสู้ มันไม่ใช่เื่แปลก หากมีการต่อสู้เกิดขึ้นรอบๆ เพราะตอนนี้หากว่าเปิดเสรีแล้วก็จริงแต่ผู้คนก็เริ่มที่จะไม่เกรงกลัวมากขึ้น การความวุ่นวายรอบๆ ก็ยังคงมีให้เห็นเนื่องๆ ไม่ว่าจะเป็การต่อสู้ของพวกคนไม่ดีที่ยังหลงเหลืออยู่ หรือ แม้แค่พวกที่ก่อความวุ่นวายเล็กๆ ก็ยังมีให้เห็นได้ทั่วไป มีคนต่อสู้กันแล้ว ทั้งยังได้ยินเสียงผู้หญิงอีกด้วย เธอที่ได้รับรู้สถานการณ์นี้แล้วจะปล่อยไปเหมือนไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธอได้อีกหรือ?
เธอจะรีบไปที่สถานีตำรวจก่อนเพื่อแจ้งข่าว หรือว่ารอดูสถานการณ์ก่อนดี? ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองที่ทนไม่ไหว จิงจิงก็ค่อยๆ จอดจักรยานและเดินเข้าไปใกล้เสียงนั่นทีละนิด ดีไม่ดีอาจจะมีคนช่วยผู้หญิงคนนั้นอยู่และสู้ไหวอยู่ละมั้ง?
แล้วก็เป็อย่างที่จิงจิงคิด มีคนคิดช่วยผู้หญิงอยู่!!
“ปล่อยเธอซะ แล้วฉันจะไม่ให้พวกแกเจ็บตัวน้อยหน่อยก็แล้วกัน” เสียงผู้ชายที่ดูขี้เล่นเอ่ยขึ้น
“หึ จะให้พวกฉันเจ็บตัวอย่างนั้นเหรอ พวกแกเพ้อเจ้ออะไรอยู่?" ตอนนี้ใครมีพวกมากว่าก็เห็นๆ กันอยู่ วันนี้มีงานเข้ามาให้พี่ใหญ่และพวกเขาจับเด็กผู้หญิงคนนี้ไป งานง่ายๆ แค่นี้กับได้เงินตั้ง 100 หยวน ช่างโชคดีอะไรขนาดนี้ พี่ใหญ่พาคนในแก๊งมา ด้วยกัน 5คน แค่มาจับผู้หญิงคนเดียว? ทีแรกหยางถังคิดว่ามันจะเกินไปหน่อยหรือเปล่า แต่ตอนนี้ช่างโชคดีแล้ว ที่พาคนมาเยอะขนาดนี้ ไอ่พวกนี้ที่ชอบยุ่งเื่ของชาวบ้านมีกันแค่ 3 คนเท่านั้น หึ
“ถอยไปซะ อย่ามาแส่ไม่เข้าเื่” เสียงผู้ชายอันโเี้ดังตามขึ้นมาทันที
“เพ้อเจ้อไม่เพ้อเจ้อ เดียวพวกแกก็รู้เอง!!!”
“พวกไม่รู้จักตาย!!!!” ปะทะกันแล้ววว ตอนนี้จิงจิงพึ่งเห็นคนต่อยตีกันต่อหน้าต่อตา ค่อนข้างตื่นเต้นและคันไม้คันมือจริงๆ พอผ่านไปแค่แป๊บเดียวเท่านั้น เ้าพวก 5คน ที่จับตัวผู้หญิงไว้ก็เหลือแค่2คน ที่ยืนอยู่ส่วนพวกอีก3คนนอนโอดครางอยู่ที่พื้นแล้ว สุดยอด!!
มองไปอีกนิดก็ได้เห็นหน้าของผู้ชายที่พูดติดขี้เล่นคนเมื่อกี้แล้ว คนๆนี้ก็ช่างหน้าตาดีจริงๆ พอเห็นอีกคนที่ถีบเ้าพวกคนเลวกระเด็นไปไกลก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง นี่มันหล่อเหลาสุดๆ งานอย่างดีมาก เจอของดีเข้าแล้ว!!!!
แต่พอจิงจิงที่เห็นพวกนั้นที่กองลงไปกับพื้น แล้วเงยหน้ามองคนอีกคนที่อยู่หลังผู้ชายสองคนก่อนหน้า ก็เห็นใบหน้าของพระเอกที่อยู่ในความทรงจำของร่างเดิมก็ตัวแข็งทื่อ นี่มันพระเอกนิยายนี่!!!!
แย่แล้ว อย่าบอกนะว่า ผู้หญิงที่แก๊งนี้จับไว้อยู่ที่เห็นแต่ข้างหลังนี้คือนางเอก? นี่เธอแส่หาเื่มาให้ตัวเองถึงที่เลยงั้นเหรอ ต้องหนี ต้องรีบหนี!! อย่าเข้าไปในบทพวกนี้อย่างเด็ดขาด ซะตาเธอมันแค่ตัวประกอบนะ หากทำตัวเองซวยจนตายไปใครจะมาสนใจเธอ!!
แต่ขาที่ยังไม่ทันก้าวออกไป ก็มีผู้ชายเลวหน้าโหดที่ถอยวิ่งมาทางเธอเห็นเธอเข้าซะแล้ว!!! ซวย ซวยแล้ว พอก้าวออกไปแค่ก้าวเดียว หนังศีรษะฝั่งขวาเธอก็เจ็บแปลบ เพราะโดนกระชากผมเปียอย่างแรงจนตัวเธอปลิวไปด้านหลัง ยังไม่พอแค่นั้นหลังยังชนเข้ากับชายหน้าโหดร้ายอย่างจัง เจ็บจนแทบน้ำตาเล็ด
แล้วตอนนี้ชายหน้าโหดก็ถือมีดมาจ่อที่คอเธอแล้ว!! “พวกแกอย่าเข้ามา ไม่อย่างนั้นฉันจะแทงคอนางนี่ซะ พวกแกถอยไป” ชายหน้าโหดเห็นเด็กผู้หญิงที่ผ่านมาก็กระชากผมเอามาเป็ตัวประกันทันที คนจ้างวานให้พวกเขาลักพาตัวเด็กผู้หญิงอีกคนแต่ก็บอกว่าห้ามทำร้ายอะไรเด็กผู้หญิงคนนั้น ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้เงินแม้สักหยวน แต่กับเด็กคนนี้ที่มาทีหลังไม่เหมือนกัน ถ้าหากไอ่พวกที่แส่ไม่เข้าเื่ยังไม่ยอมถอยไปละก็ฉันจะจัดการยัยเด็กผู้หญิงที่มาหลังคนนี้ให้พวกนั้นดูซะ!!
ชายอีกคนที่จับนางเอกไว้อยู่เห็นพี่ใหญ่มีตัวประกันอีกคนก็โล่งใจขึ้นมา จากนั้นก็กระชากเด็กผู้หญิงคนเดิมแล้วพูดขึ้นอีกว่า “พวกแกอยากเป็วีรบุรุษมากนักงั้นเหรอ ดูสิว่าแกจะทำยังไง ถ้าเป็เพราะพวกแกทำให้มีคนตาย!!”
คนตายที่ว่า คงจะไม่ใช่เธอหรอกใช่ไหม?
“..” จิงจิง
“จะ จิงจิง” พอนางเองเยี่ยลั่วอิงเห็นหน้าผู้หญิงอีกคน ที่ตอนนี้โดนจับแถมยังโดนมีดจี้คออยู่ก็ใ นี่มันจิงจิงนี่ ทำไมถึงเป็เธอไปได้
พอจิงจิงเห็นนางเอกลั่วอิงที่ใอยู่ ก็ทำหน้าห่อเหี่ยว ทำไมช่างสองมาตรฐานนัก นางเอกแค่โดนจับไว้ที่ข้อมือ ส่วนเธอตอนนี้โดนมีดจี้อยู่ที่คอ สองมาตรฐาน สองมาตรฐาน!!!
“ลั่วอิง เธอไปมีเื่มีราวกับใครเข้าละ ถึงกับมีคนหมายหัวอย่างนี้” จิงจิงอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้นมาจริงๆ นางเอกคนนี้ชีวิตช่างมีแต่เื่ราวจริงๆ
“ฉัน ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน วันนี้ฉันเอาของจากที่บ้านมาขายในเมืองตามปกติเท่านั้น”
จิงจิงก็ไม่อยากมีอะไรจะพูดแล้ว ปกติของนางเอก แต่ก็มีเื่เข้ามาหาตลอดสินะ?
พอผู้ชายทั้งสามคนเห็นเ้าพวกนี้มีตัวประกันเพิ่มขึ้นมา แล้วยังบอกว่าจะแทงเด็กผู้หญิงคนนั้นจนตายอีก ก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่น โดยเฉพาะพระเอก ที่เห็นหน้าของอวี้จิงคนนี้
“พวกแกปล่อยผู้หญิงสองคนนี้แล้วก็ไปซะ ฉันจะถือว่าวันนี้ไม่มีเื่อะไรเกิดขึ้น แล้วฉันจะปล่อยพวกแกไป” พระเอกเสิ่นอวี้เฉิน พูดขึ้นมาอย่างเ็า
“ฮ่าฮ่า พวกแกคิดว่าพวกฉันโง่นักเหรอ ถอยไปให้ไกลอย่าตามพวกฉันมา ไม่อย่างนั้น ยัยเด็กนี่ตายแน่” ชายหน้าโหดะโบอกทันที แต่ว่า..ทำไมต้องเป็เธอที่ต้องตายด้วยละ!!
ทั้งสองกลุ่มที่จ้องกันและลองเชิงอยู่อย่างนั้นไม่กี่วินาที ชายขี้เล่นหน้าตาหล่อคนแรกก็ทนไม่ไหว ก้าวเท้ามาข้างหน้าก้าวหนึ่ง จิงจิงเห็นอย่างนั้นสักพักก็รู้สึกเจ็บแปลบตรงบริเวณคอขึ้นมาทันที วันนี้จิงจิงใส่เสื้อคอเต่าตัวบางสีขาว แต่ตอนนี้มีดที่จี้มาที่คอเธอ โดนเข้าไปในเนื้อของจิงจิงแล้ว!!
“ฉันบอกว่าให้พวกแกถอยไป ไม่ได้ยินอย่างนั้นเหรอ!!” ชายหน้าโหดตวาด พร้อมทั้งออกแรงกดมีดลงที่คอของจิงจิงทันที
ตอนนี้จิงจิงรู้สึกว่ามีของเหลวกำลังไหลออกมาจากลำคอตัวเองทีละนิดก็สั่นไปหมด เธอโกรธแล้วนะ!!!
1K
![[นิยายแปล] ยามรักสะพรั่งดั่งพุดซ้อนผลิบาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1748496566_25194072.webp)
