หลังจากนั้นผมก็กลับมานอนตากพุงเล่นเกมต่อจริงๆแล้วตอนสอบผมก็เล่นนะ แก้เครียดอะ เวลาอ่านหนังสือนานๆแล้วจะอ้วกแต่ไม่เล่นนาน ตอนนี่เล่นได้เต็มที่ พรุ่งนี้วันเสาร์ตื่นสายได้อีกอย่างวันจันทร์หน้าต้องไปซ้อมบอลอีก ใกล้แข่งแล้ว
“ไอ้มีน ตื่นได้แล้ว ลุกมากินข้าว”
“อืม แจ๊บๆ”
“ห่า นอนน้ำลายไหลอีกแล้วมึง”
“ตื่นดิวะ”
ใครเรียกกูแต่เช้าเลย
“อือ ยังเช้าอยู่เลย”
ง่วงฉิบหายเมื่อคืนกว่าจะนอนก็ปาเข้าไปตีสาม
“เช้าพ่วง จะเที่ยงแล้วพี่แทนโทรมาว่าบ่ายให้เข้าไปซ้อมบอล”
“ห๊ะ ไหนว่าวันจันทร์วะ”
“จะไปรู้เหรอ เขาว่าโทรหามึงไม่ติด เลยโทรหากู”
“โหเซ็งเลย กูว่าบ่ายกูจะไปเดินหมุนเสาในมอ”
“หมุนอะไรนะ”
“เกม ช่างกูเหอะ”
ผมก็หยิบมือถือมาไถดูแล้วไอ้เต้มันก็โทรบอกไอ้ดีนต่อ
Rrrrrrrrr
ไอ้พี่ปืนพักนี้มาถี่ บางทีก็ไลน์มาถามว่าทำอะไร นอนยัง กินข้าวยัง พี่มึงอยากเป็แม่กูรึไงแม่กูขึ้น์ไปแล้วเหอะ
TheGun
ไอ้เตี้ย
เตี้ย
มีน
…
MarchMeen
มีไร
TheGun
ตอบช้าจริง
MarchMeen
เพิ่งตื่น มีไรอะ
TheGun
บ่าย 3 ไอ้แทนนัดซ้อมบอล
MarchMeen
อ่อ ไอ้เต้บอกแล้ว
TheGun
หลังจากซ้อมบอลเลี้ยงข้าวกูหน่อย
MarchMeen
ลืมกระเป๋าตังอีกแล้วเหรอ
TheGun
อืม
ทำไมมันลืมบ่อยจังวะ หลังๆมานี่ กูเลี้ยงข้าวมันบ่อยนะครบหมื่นรึยังวะกับค่ามือถือที่เกินมา แต่เอาเถอะมันก็เลี้ยงกูหลายรอบแล้ววันนี้พวกเราก็กลับมาซ้อมบอลอีกครั้งหลังจากหยุดสอบอ่านหนังสือกันมาสองอาทิตย์
“เมื่อเช้ากูไปจับสลากแบ่งสายมา ปีนี้มี 8 ทีม แมทแรกเราเจอศิลปกรรม ไม่ค่อยเท่าไรแต่พวกมึงต้องเต็มที่ ห้ามแพ้ที่หน้ากลัวสุดคือสถาปัตมันเป็รองแชมป์ปีที่แล้ว แต่เราเป็แชมป์ เพราะฉะนั้นห้ามแพ้ทุกทีมพวกมึงเข้าใจมั้ย”
“คร๊าบบ”
ปี 1 รับคำปีสูงพยักหน้ากันหงึกๆ เด็กปี 1 นี่หึกเหิมมาก ทุ่มเทให้กับการซ้อมสุดๆ กับการเรียนพวกมึงทุ่มเทขนาดนี้มั้ยพวกผมซ้อมกันวันละ 2-3 ชัวโมง หลังจากซ้อมพี่แทนการเรียกคุยอีกรอบ
“กูลืมแจ้ม เดี๋ยวพรุ่งนี้กูจะไปสั่งสกรีนเสื้อให้พวกมึงลงไซส์เสื้อกะเบอร์ในเอกสารที่กูแจกแล้วกัน แมทแรกเป็สีเืหมูถ้าได้เข้าชิงจะทำให้ใหม่เป็สีดำนะ”
“ผมชอบสีขาวพี่ ใส่แล้วหล่อดี”
ไอ้เต้ว่า
“ช่ายพี่ใส่แล้วจะได้ดูดีหล่อเหมือนทีมหงษ์แดง”
ไอ้ดีนเด็กหงษ์มันสนับสนุนพวกปี 1 คนอื่นๆ พยักหน้าพร้อมกันทุกคน ยกเว้นผมสีอะไรก็เหมือนกันมั้ยวะ
“เหรอ เอ่อ กูว่า…”
พี่แทนมันชักลังเล
“กูชอบสีดำ”
เสียงไอ่พี่ปืนเข้มยิ่งกว่ากาแฟดำไม่ใส่น้ำตาล
“ก็ได้คร๊าบ”
จบมั้ยพวกมึงเจอหน้าโหดของไอ้พี่ปืนไป พวกมึงจบมั้ย
“รีบๆลงอย่าเื่มาก กูจะรีบกลับไปนอน”
พี่แทนมึงไม่เหมาะจะเป็กัปตันมั้ยไม่เคยขัดเพื่อนได้เลย
ผมเลือกเบอร์ 14 ครับ นักเตะคนโปรด ไซส์เสื้อเล็กสุด ห่า ตัวกูเล็กสุดในทีมอะน่าสงสารตัวเอง ไอ้เต้เลือกเบอร์ 20ไอเดีนเลือกเบอร์17 หลังจากที่ลงไซค์เสื้อเสร็จผมก็บอกไอ้เต้เื่ที่จะไปเลี้ยงข้าวไอ้พี่ปืน ก็น่าจะที่โรงอาหารแหละ
“กูว่ามันแปลก พี่มันคิดอะไรกับมึงป่ะเนี่ย? ”
“ฆรวยเถอะมันคงเป็วิธีทวงเงินค่ามือถือที่เกินมาไง”
คงไม่มีใครซื้อให้กูฟรีๆหรอก
“อย่างพี่ปืนเขาไม่ชอบมึงหรอกอย่างพี่เขาต้องดาวมอเฟ้ย”
ไอ้ดีนเสนอหน้ามาเสือก
“ไอ้มีนมึงนี่น้า ทีเื่อื่นล่ะฉลาดนักไอ้ดีนมึงอย่าแสดงให้คนอื่นรู้ว่ามึงโง่”
ไอ้เต้มันด่าไอ้ดีนโง่แต่ดูเหมือนมันจะด่ากูโง่ด้วยนะ
“เหอะ แล้วพวกมึงจะไปมั้ย”
ผมถามไอ้ 2 ตัววนั่น
“เขาไม่ได้ชวนพวกกู ถ้ากูไปอาจจะโดนตีนได้ แล้วอีกอย่างเดี๋ยวกูจะไปดูหนังกับไอ้ดีน”
จะอะไรนักหนามันพี่มึงมั้ย
“เออ เื่ของพวกมึง”
ผมก็เดินไปหาพี่มันที่รออยู่ก่อนแล้วที่รถ
“จะเอารถไปเหรอ เดินไปก็ได้มั้งโรงอาหารแค่นี้เอง”
“กูไม่อยากกินข้าวโรงอาหาร ขึ้นรถ”
สั่งกูอีก ไม่เอาตังมาแล้วยังเสือกเื่มากอีก
“อือๆ”
ผมขึ้นไปนั่งบนรถ มันพาผมเลยหน้ามอไปอีกอะจะพากูไปกินข้าวที่ไหนวะเนี่ย กูมีตังอยู่สอง 200 เองนา
“หืม จะไปกินที่ไหนเนี่ย วันนี้กูพกตังมา 200 เองนะ”
“เออน่า กระเป๋ามึงไม่ฉีกหรอกน่า”
แล้วมันก็พามาร้านอาหารแห่งนึงท่าทางบรรยากาศดี แบบนี้ก็แพงดิวะ
“พี่มึง กูบอกไว้ก่อนว่ากูมี 200 จริงๆ”
ถ้ากินข้าวไข่เจียวคนละจานน่าจะพอได้ (-_-) มันไม่สนใจ พาเข้าร้านไปมันเลือกที่นั่งโซนที่ไม่ค่อยมีคน อยู่ในซอกหลืบต้นไม้ร้านนี้ตกแต่งเป็ธรรมชาติดีนะ มีพวกไม้ประดับ ไม้เลื้อยเป็ซุ้มน่านั่งจะมีงูเหลือมโผล่มามั้ยเนี่ย
“สั่งอะไรดีคะ”
สาวเสิร์ฟนางนึงเดินมาพร้อมยื่นเมนูให้พี่มัน พร้อมส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้เธอแทบจะไม่อยากปล่อยมือที่ยื่นเมนูส่งให้พี่มันเลยอะดูเหมือนพี่มันกำลังถูกลวนลามทางสายตาเลยนะ เหอะๆ
แล้วพี่มันก็กระชากเมนูส่งมาให้ผม มึงทำกับสาวแบบนั้นได้ยังไงผมรับมาเปิดดู เฮ้ยแค่ไข่เจียวก็ปาเข้าไปจานละแปดสิบแล้วอะ ผมมองหน้าพี่มันทำปากพะงาบๆมันคงรู้ว่าผมจะพูดอะไร
“มึงสั่งเลย กูจ่ายเอง”
เอ๊ะไหนพี่มึงว่าไม่ได้เอากระเป๋าตังมา ผมทำถ้าจะถามมัน มันก็แกล้งหันมองไปทางอื่นฝากไว้ก่อนเหอะ แต่ก็ลาบปาก กูจะสั่งให้พี่มึงล่มจมกันเลยทีเดียว
“เอ่อ เอาปีกไก่ทอดน้ำปลา ต้มยำกุ้งปลากระพงทอดน้ำปลา แกงจืดตำลึงครับ”
ผมชอบกินตำลึงเอาแค่นี้แหละ เผื่อให้พี่มันสั่งมั่ง ผมหันไปบอกสาวเสิร์ฟที่ห่วงแต่มองไอ้พี่ปืนมึงสนใจกูหน่อย จำที่กูสั่งได้ปะเนี่ย
“เอ่อ ขอโทษค่ะ รบกวนลูกค้าทวนอีกรอบค่ะ”
สัดไม่ฟังกูเลย แล้วผมก็ทวนให้เธอฟังอีกรอบ มัวแต่มองไอ้พี่ปืนอยู่อะดิแล้วผมก็ยื่นเมนูให้พี่มัน พี่มันก็สั่งกระเพาะทะเลมาอีกจาน
“พี่มึงสั่งแค่นั้นเหรอ”
ผมถามมัน ผมว่าเราสองคนก็แดกเยอะอยู่นาจะพอกินมั้ย
“อาหารที่นี่ปริมาณเยอะอยู่ถ้าไม่อิ่มเดี๋ยวค่อยสั่งใหม่”
มันจะคิดว่ากูตะกละมั้ยเนี่ยเสียภาพพจน์หมดกู
อ่อ แล้วแต่พี่มึง มึงจ่ายนี่ ที่ผมเคยบอกว่าไม่ชอบอาหารทะเลก็ไม่ใช่ทั้งหมดนะ อย่างต้มยำกุ้ง กระเพราทะเลนี่กินได้ ไม่ชอบพวกกุ้งเผามึกย่างไรงั้น กินเข้าไปแล้วรู้สึกเหมือนมันเหม็นคาวอะ ผมไม่ชอบเลย
ซักพักอาหารก็ทยอยมา จานใหญ่อยู่ครับ จะกินหมดมั้ยเนี่ย แต่เขาทำเร็วนะครับ
“รสชาติเป็ไง”
พี่มันถามในขณะที่กูเคี้ยวไก่ทอดอยู่
“ก็อร่อยนะ ไก่ทอด หนังกรอบดี”
“อืม มึงนี่กินอะไรไม่อร่อยมั่งเนี่ย”
สัดมันคิดว่ากูตะกละจริงด้วย
“ก็มีเถอะ กูไม่ได้ชอบทุกอย่างหรอกนะ”
กูเื่มากอยู่นะเื่กินอะ
“มึงไม่ชอบกินต้นหอมชักชี หัวหอม มะเขือเทศแต่เสือกชอบแดกซอสมัน อ้อแล้วมึงเกลียดขึ้นช่ายที่สุด”
เสือกจำได้หมดอีกว่ากูไม่ชอบอะไรแม่งไปไม่ถูกเลยกู
“อืม”
รู้สึกใจ้เต้นแรงขึ้นมาอาจจะต้องไปหาหมอจริงๆแล้ว เฮ้อออ และแล้วเราก็ฟาดทุกอย่างเรียบตามเคยแล้วพี่มันก็หยิบบัตรดำๆออกมาจ่ายเงิน
“ไหนว่าพี่มึงไม่ได้เอากระเป๋าตังมา”
ผมถามพี่มันขณะที่เดินมาที่รถโกหกกูอีก
“กูไม่ได้เอามา แต่กูมีบัตรอยู่ในรถ”
ห๊ะ เหรอ ? จริงเหรอ ? ี้เีถามมันเยอะ
~~~~~~คำง่ายๆที่ควมหมายสุดลึกล้ำ คำง่ายๆที่เธอใช้ประจำซ้ำไปซ้ำมา~~~~~~
/////////////////Partปืน////////////////
ผมส่งไอ้เตี้ยที่หอเสร็จก็เข้ามาที่ช็อปเจอไอ้แทนมันยังทำงานอยู่ ผมก็กะจะมาทำงานต่อ เกือบเสร็จแล้วเหลืออีกนิดหน่อย อาจารย์ก็ช่างขยันสั่งงานจริงๆ
“ไปไหนมามึง”
“กินข้าว”
“ที่ไหน กับใคร”
มึงเป็แม่กูรึไงเป็ผู้ปกครองน้องมึง 2 คนยังไม่พออีกเหรอ
“เสือก”
“สัด กูนึกว่าไปกับไอ้น้องมีนไอ้ออมมันบอกว่าเห็นมึงนั่งกินข้าวที่โรงอาหารกับน้องมันเมื่อวันก่อน ก็คิดว่าจะมีครั้งที่ 2”
น้องมึงเสือกตาดีอีกแต่มันไม่ใช้ครั้งที่ 2 อะดิ
“เออ กูไปกับมัน”
ผมก็ไม่ได้จะปกปิดอะไรไอ้แทนก็ไม่ใช่คนปากมาก จะปากมากก็กับกูนี่แหละ
“เฮ้ย ยังไงๆ เล่ามาดิ”
“อะไร”
“ก็ทำไมมึงไปกับมันได้”
“กูจะลองพิสูจน์”
“พิสูจน์อะไรวะ”
“ว่าสิ่งที่กูคิด มันจะใช่มั้ย”
“มึงคิดอะไร”
“ถ้ากูพิสูจน์ได้ แล้วกูจะบอก”
“ทำตัวลึกลับอีก สัด”
“เดี๋ยววันนี้กูกลับคอนโดนะจะเอางานกลับไปทำด้วย”
ผมกับไอ้แทนแทบจะสิงอยู่ที่ช็อปแทนแล้ววันนี้ต้องกลับห้องซักหน่อยเดี๋ยว รปภ. หน้าคอนโดจำหน้าไม่ได้
“เออ กูก็ว่าจะกลับเหมือนกัน ไม่ได้อาบน้ำมา 2 วันแล้ว”
“สัด จะเน่าแล้วมึง เอาไปเผาได้แล้วมั้งเนี่ย”
“ไอ้ปืน ปากมึงนี่นะ ถ้าไม่พูดจะหล่อกว่านี้นะ”
“เหอะ”
แล้วผมก็เดินไปขึ้นรถ ขับออกมาจากมอ มาถึงก็เข้ามาอาบน้ำ หลานรหัสผมดูมันเกรงๆผมนะ แต่มันก็เป็เด็กดี แต่เวลาเมาแล้วเหมือนหมา ส่วนไอ้เตี้ยมันกวนตีนแต่รู้จักบุญคุณคน ใครทำอะไรให้มันมักจะขอบคุณเขา ผมมองว่ามันเป็เด็กที่แปลกทั้งเื่การปฏิบัติตัว เื่การกิน การเล่นเกม เื่บ้าการ์ตูนของมันแต่มันก็มีอะไรดีหลายๆอย่าง อยู่ใกล้มันแล้วทำให้ผมเป็ตัวของตัวเองไม่ต้องใส่หน้ากากหรือสร้างกำแพงอะไรขึ้นมา ผมเกลียดความวุ่นวาย เกลียดเวลามีคนมองไม่ได้อยากเด่นดังอะไร ใครๆก็ว่าผมหล่อ เรียนเก่ง รวยแต่ผมว่ามันก็เป็สิ่งที่คนอื่นๆแค่มองเห็นผมจากภายนอกแต่ผมก็ไม่ได้อยากให้ใครมารู้ตัวตนที่แท้จริงของผมนักหรอก มันรู้สึกอึดอัด
เพราะอย่านี้เลยทำให้ผมมีเพื่อนไม่มากและไม่อยากเข้าร่วมกิจกรรมอะไรทำให้เวลาว่างผมเยอะ ผมก็เลยหาอะไรทำ ช่วยงานที่บ้าน เล่นบอล เล่นกีตาร์แต่ผมร้องเพลงไม่เพราะหรอก ไอ้แทนบอกว่าเสียงเหมือนควายออกลูก ทำยังกะมันเคยได้ยินผมไม่ชอบเล่นโซเชียลเน็ตเวิร์คซักเท่าไร มี่นี้ทักไปคุยกับไอ้เตี้ยมันบ้างไม่บ่อยมากเดี๋ยวไก่ตื่น ผมยังไม่ได้เริ่มจีบมันนะอย่างที่บอกแค่้าพิสูจน์อะไรบางอย่าง
ผมชอบทีมอาร์เซนอล มีเสื้อทีมเกือบทุกตัว เสื้อบอล เสื้อโปโลขนาดเสื้อแจ๊คเก๊ตผมยังมีเลย ไอ้เตี้ยมันก็น่าจะชอบทีมเดียวกับผมเห็นมันใส่เสื้อบอลอาร์เซนอล มาซ้อมหลายครั้งแล้ว บอลผมก็ดูนะบางแมทผมไม่ใช่พวกที่ต้องไปนั่งดูกันคนเยอะๆ ผมว่ามันเสียงดังน่ารำคาญ ว่าแล้วก็ทักไปหาไอ้เตี้ยซักหน่อยดีกว่า
TheGun
เตี้ย นอนยัง
ไอ้เตี้ย
MarchMeen
ยังเล่นเกมอยู่ มีไร
TheGun
ติดเกมนะมึงอะ ระวังเป็เด็กมีปัญหา
MarchMeen
เหอะ แล้วมีไร
TheGun
มึงชอบทีมบอลทีมไหน
MarchMeen
อาร์เซนอลไมอะ
TheGun
อ่อ แล้วชอบนักเตะคนไหน
MarchMeen
ปิแอร์
TheGun
อ่อ กูมีเสื้อทีมอาร์เซนอลเกือบครบทุกตัว
MarchMeen
โหจริงดิเสื้อโปโลสีเทา โคตรเท่อะ แต่แพง
TheGun
กูเพิ่งได้มา
MarchMeen
อิจฉาสัด
TheGun
มึงใส่เสื้อเบอร์อะไร
MarchMeen
จะซื้อให้กูเหรอ
TheGun
เปล่า
MarchMeen
แล้วจะถามเพื่อ ?
TheGun
นอนได้แล้ว ดึกแล้ว
MarchMeen
เออ
ผมไล่มันให้ไปนอนตีหนึ่งกว่าแล้วไอ้เกมเมอร์มันยังไม่หลับไม่นอน นี่เป็การคุยกันระหว่างผมกับมันที่ยาวที่สุดแล้ว ผมไม่รูจะคุยอะไร มันก็ไม่ค่อยถามมา กลายเป็ว่าคุยกันแบบไม่มีสาระเลย แต่ก็ได้รู้นะว่ามันชอบนักบอลทีมเดียวกับผมแถมนักเตะยังชอบคนเดียวกันอีกอะไรๆมันดูจะเข้าทางกับสิ่งที่ผมสงสัยแล้ว้าพิสูจน์เหลือเกิน
/////////////// End ปืน ///////////////
208
![กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/d374e2dab4b18a9e502bc39e8c472662.webp)
