เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

รถบัสพาลูกทัวร์ออกจากหุบเขานรกมุ่งสู่ที่พักคืนแรก ไกด์สาวลูกครึ่ง ซายูริ บอกว่า คืนนี้จะไปนอนที่เรียวกัง ใกล้กับภูเขาไฟฟูจิ  ที่นั่นจะมีออนเซ็นธรรมชาติแยกระหว่างชายหญิง เปิด 8.00-23.00 น. เพราะฉะนั้น หลังจากกินข้าวกันเสร็จแล้วให้พักผ่อนตามอัธยาศัย   กว่าจะมาถึงเรียวกังแห่งนี้ได้ ก็ปาเข้าไปจะ 1 ทุ่ม

เพราะทั้งรถบัสนักท่องเที่ยวต่างก็ เดินทางออกพร้อมๆ กัน และก็เข้าเรียวกังพร้อมๆกัน และที่เรียวกังแห่งนี้ กว่าจะเข้ามาถึงก็ต้องผ่าน ถนนที่มืดมิด รอบข้างมีแต่ผืนป่า ไม่รู้มาสร้างเรียวกังที่ ห่างไกลผู้คน นี้ได้อย่างไร  พอมาถึงที่พักทุกคนก็รีบขนของตัวเองไปห้องพักที่ ซายูริ แจกให้ไว้ พร้อมคูปองอาหารเย็น และ อาหารเช้า เทียนได้นอนคู่กับเจ้าอ้วน   ทุกคนพอถึงห้องก็รีบอาบน้ำแต่งกายในชุด ยูกาตะ เป็นชุดแบบญี่ปุ่น แล้วลงมาทานอาหารเย็นที่จัดเป็นบุปเฟต์ เอาไว้ให้

พอลงมาถึง เจ้าอ้วนยังไม่ได้หาที่นั่ง ก็ไปคว้าจาน มาหยิบขาปูยักษ์ มาไว้เต็มจานแล้วเจ้าผอม กับ คุณชายมาถึงก่อน ได้จองที่ไว้ให้แล้ว เป็นที่นั่งยาว นั่งได้ 8 คน

เทียนเริ่มสำรวจอาหารที่จัดไว้ มองไปก็คล้ายกับ เมืองซันชาย  เลยตักแค่ปลากับผักมานั่งกิน รอแม่กับน้องลงมา  ไม่นานสาวๆ  ทั้งสี่คนก็ลงมาแต่ละคนแต่งหน้าทำผมกันอย่างอลังการงานสร้างมาก นี่จะนอนอยู่แล้วนะนี่ “ เทียนคิดในใจ”

“ พี่เทียน กินข้าวเสร็จไปถ่ายรูปให้พวกเราด้วยนะ”  หนิงน้อย รีบบอกเทียน

เทียนมองไปแต่ละคนจัดเต็มขนาดนี้ ปฏิเสธไปละก็ แย่แน่ จึงได้แต่พยักหน้าไป

ตอนนี้เจ้าอ้วนไปตักขาปูยักษ์จานที่ 3 แล้ว  สาวๆ แต่ละคนต่างก็กินคนละเล็กละน้อย  เทียนได้แต่ดูที่แม่นภา ไม่รู้ใครเอาลิปสติกสีชมพูทาให้แม่ เทียนมองไปทีไรแล้วอดยิ้มไม่ได้  จนแม่ต้องหันมาตีแขนเทียน

“ เห็นไหมหนูอันอัน อาเทียนยังหัวเราะแม่เลย ลิปสติกสีชมพูกันน้ำเนี่ย”  แม่นภาบ่นอุบ

“ โธ่แม่พี่เทียนจะไปเข้าใจอะไรกับผู้หญิง” น้องหนิงรีบพูดก่อน

“ ใช่แล้วแม่ นี่นายจะมาหัวเราะแม่นายยังนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวเวลาถ่ายรูปจะไม่สวยเอา” อันอันรีบกล่าว

“ เอาล่ะ พวกเรารีบกินแล้วรีบไปถ่ายรูปกันเถอะนี่จะปาเข้าไปจะ 3 ทุ่มแล้ว เดี๋ยวไม่ทันอาบน้ำแร่ออนเซ็นหรอก ไม่รู้ทำไม ถึงปิดเร็วจัง 5 ทุ่มก็ปิดแล้ว” เทียนรู้สึกถึงความผิดปกติ

หลังจากกินข้าวกันเสร็จ เทียนมีหน้าที่ถ่ายรูปให้ทั้งสี่สาว ที่โพสต์ท่ากันเต็มที่

ดีที่โรงแรมทำสถานที่ให้ถ่ายรูปไว้หลายมุม มิเช่นนั้นนักท่องเที่ยวที่ลงมาถ่ายรูปคงได้ทะเลาะกันแน่ เทียนถ่ายจนอ่อนใจแล้วพวกสาวๆ ก็เริ่มเหนื่อยเช่นกันเลยแยกย้ายกันไปเตรียมอาบน้ำแร่ออน เซ็น กัน ขณะที่เวลาปิดเหลือแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น  ตอนนี้ เจ้าอ้วน เจ้าผอม และคุณชายกร ต่างก็ไปแช่น้ำแร่กันทั้งหมดแล้ว

เทียนขึ้นไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแล้วลงมา ช่วงที่เดินลงมารู้สึกได้ถึงสิ่งแปลกๆ ที่อยู่ในชั้นที่เทียนกับเพื่อนพักอยู่ กะว่า เดี๋ยวอาบน้ำแร่เสร็จ ค่อยมาจัดการ พอเข้าไปพวกทั้ง สามคนกำลังออกมา บอกว่าอยู่ต่อไม่ไหวแล้ว ร้อนมาก ทั้งที่เพิ่งเข้าไม่ถึง 15 นาทีเลย เทียนเลยลงไปอาบน้ำแร่คนเดียว ภายในมีเก้าอี้ให้นั่งอาบน้ำโดยมีขันตักอาบเพื่อให้ปรับสภาพก่อนลงไปแช่  เทียนถอดเสื้อผ้าเหลือผ้าขนหนูชิ้นเล็กผืนเดียวเดินลงไปในบ่อน้ำที่มีชนาดใหญ่ 

  เทียนลงไปนั่งได้ไม่นานก็รู้สึกถึงความผิดปกติ จึงส่งจิตตรวจสอบโดยรอบๆ บ่อน้ำแร่ทันที  พรึบ มีวิญญานเด็กอายุประมาณ 6 ขวบยืนอยู่บนผิวน้ำข้างหน้าเทียน ไม่ใส่เสื้อ มีกางเกงขาสั้นสีขาวใส่ไว้    เทียนถามเป็นภาษาญี่ปุ่นทันที  

“ นี่เจ้าหนู ทำไมไม่ไปผุดไปเกิด มาปรากฏตัวแบบนี้ คนอื่นเขากลัวรู้ไหม”

“ น้าพูดกับฉันได้หรือนี่”  เด็กน้อยหน้าซีดขาวเอ่ยด้วยความตกใจ

“ เรียกพี่ก็พอ บอกมาเถอะต้องการอะไร”  เทียนถามอีก  ในขณะที่ก็เช็ดหน้าเช็ดตัวไปด้วย

“ พี่ชายช่วยพาฉันกลับบ้านด้วย” เด็กน้อยรีบเข้ามาใกล้

“ แล้วบ้านเธออยู่ไหนล่ะ”  เทียนสงสัย

“ ฉันอยู่ดิสนีย์แลนด์” ผีเด็กน้อยพูดอย่างมั่นใจ

“ ฮ้า ดิสนีย์แลนด์เนี่ยนะ” เทียนตกใจร้องถาม

“ เอาล่ะตกลงเธอชื่ออะไร”  เทียนถามอีก

“ ปีเตอร์แพน” ผีเด็กน้อยตอบทันที

เทียนรับไม่ไหวแล้ว เลยให้ผีเด็กมาใกล้ๆ แล้วเอามือสัมผัสไปที่หัวเพื่อดูความทรงจำของเขา ไม่นานเทียนก็เข้าใจ แล้วพาผีเด็กตนนี้เข้าไปในมิติ ที่เคยพาองค์หญิงลาน่า เข้าไปหลบภัย  หลังจากนั้นเทียนก็หินมิติ 1 ตันมาเพิ่มมิติแห่งนี้ขยายออกไปเพิ่มอีก สิบเท่า  แล้วเทียนก็สร้างปราสาทดิสนีย์ด้วยหยกก่อสร้างของเขา

แล้วเขาก็หันมาเนรมิตเสื้อชุดปีเตอร์แพนให้เด็กคนนี้  แต่เป็นชุดสีแดง ไม่ใช่สีเขียว  

“ เอาะละปีเตอร์แพน นี่คือประสาทของเธอ ตอนนี้เธอพักที่นี่ก่อนนะ “ เทียนบอก

“ ใช่เลย นี่คือบ้านของฉัน แต่ว่าต้องมีคนเยอะๆ ด้วยนะ” ผีน้อยปีเตอร์แพนบอก

“ อยู่ไปก่อนนะ ฉันสัญญาจะพาเธอไปที่ดิสนีย์แลนด์ของจริง” เทียนพูดอย่างใจเย็น

“ ขอบคุณนะพี่ชาย” แล้วเด็กคนนี้ก็บินไปปราสาทดิสนีย์ ที่เทียนสร้างขึ้น

เด็กชายคนนี้เสียชีวิตที่นี่มาหลายสิบปีแล้ว โดยล้มหัวกระแทกพื้นเสียชีวิตทำให้ความจำตอนนั้นหายไปหมด แต่มีเพียงความทรงจำเดียวที่ไม่หายไป

นั่นคือ ความต้องการที่จะไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์ดังนั้นทุกวันเวลาประมาณ5ทุ่มจึงปรากฏตัวบริเวณนี้ เทียนกลับขึ้นไปที่พัก กลับไม่พบใครในห้อง คิดว่าเจ้าอ้วนคงไปอยู่กับเจ้าผอม คุณชายกร เลยเดินไป  พบทั้ง 3 คน นั่งล้อมวงดื่มสาแกร้อนที่สั่งมากินกันจนหน้าแดง กันทั้งหมด  

“ ลูกพี่มาแล้ว ฉันไม่ไปนอนห้องนั้นแล้ว ฉันขอนอนห้องนี้นะ" เจ้าอ้วนเริ่มพูดด้วยเสียงเริ่มอ้อแอ้

“ มันบอกว่าเจอผีผู้หญิง แต่งชุดกิโมโน มาโบกมือ ข้างๆ ตู้เสื้อผ้า” เจ้าผอมบอกตามที่เจ้าอ้วนพูดด้วยความหวาดกลัวด้วยเช่นกัน

“ ที่นี่บรรยากาศ มันเย็นผิดปกติ เหมือนกันนะ”  คุณชายกรกล่าวตามความรู้สึก

“ ไม่เป็นไร ฉันไปนอนคนเดียวเอง  “  เทียนคิดอยู่แล้วว่าคงต้องมีอะไรบางอย่างเพราะรู้สึกได้ก่อนที่จะลงไปกินข้าวแล้ว  เทียนปล่อยให้เจ้าอ้วนอยู่ห้องนี้ แล้วเทียนก็รีบไปที่ห้องทันที  

“ ออกมา” เทียนอยู่ในห้องแล้วเรียกผีสาวคนหนึ่งให้ออกมา มีกลุ่มควันปรากฏขึ้น

แล้วมีร่างผีสาวแต่งชุดกิโมโน โผล่ขึ้นมา  

“ ข้าจะมาขอขอบคุณท่าน ที่ช่วยลูกของข้าออกมาจากห้องอาบน้ำออนเซ็นข้าอยากพบเขา”  ผีสาวเอ่ยทันที

“  ท่านเป็นแม่ของเด็กที่อยู่ในห้องอาบน้ำหรอกหรึอ” เทียนถาม

“ ใช้แล้วหลังจาก ที่ซาแนโอะ ตาย อีกไม่นาน ข้าก็ตรอมใจตาย และวิญญานของข้าก็มาหาเขาที่นี่  นานเกือบ 20 ปีแล้วแต่ไม่สามารถ เข้าไปหาเขาในห้องอาบน้ำได้เลย และเขาก็ไม่ยอมออกมาด้วยเช่นกัน ทำให้ข้าวนเวียนและรอคอยมาจนถึงทุกวันนี้”  แม่ซาแนโอะ เล่าด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อยเพราะวิญญานที่ตายธรรดาส่วนใหญ่จะอยู่แต่ที่บรรยากาศเย็นได้เท่านั้นไม่สามารถอยู่ในอุณหภูมิที่สูงได้ แต่ผีเด็กน้อยนั่นพิเศษเพราะเขาตายที่นั่น เลยทำให้เขาอยู่ข้างในนั้นได้

“ ตอนนี้เขาสูญเสียความทรงจำไปมากแล้ว ข้าจะพาท่านไปพบเขา” เทียนพูดเสร็จก็เปิดประตูมิติ แล้วพาผีสาวเข้าไป หาซาแนโอะ ที่ตอนนี้ กำลังบินไปบินมาที่

รอบๆ ประสาทที่เทียนสร้างไว้ให้ เขาเห็นเทียนเข้ามาก็ลอยมาหาทันที

“ พี่หมอเทียน ท่านพาใครมาด้วย” ซาแนโอะถาด้วยความอยากรู้

“ ปีเตอร์แพนน้อย  นี่คือแม่ของเจ้า  ต่อไปนี้เขาจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า” เทียนอธิบาย

“ ลูกแม่” ผีสาวเอ่ยเสียงสะอื้น

“ แม่หรือ ดีเลย ต่อไปนี้ข้าปีเตอร์แพนจะมีแม่แล้ว  ไปกันแม่ ปีเตอร์แพนจะพาไปเที่ยวปราสาท” ซาแนโอะรีบจูงมือผีสาว ให้ไปปราสาทของเขา โดยผีสาวหันมามองเทียนด้วสายตาขอบคุณ   เทียนพยักหน้า ให้บอกไม่เป็นไร...

รุ่งเช้าทุกคนลงมากินอาหารเช้า แต่มีเรื่องผิดปกติ คือเจ้าอ้วนมีผ้าพันที่แขนข้างหนึ่ง แล้วเดินมานั่งข้าง ๆเทียน  

“ แขนเป็นอะไรมา”  เทียนถาม

“ ก็เมื่อคืนเจ้าอ้วนมันเมาแล้วมือไปโดนช่องระบายอากาศ เข้า  อากาศด้านนอกเย็นด้านนอกก็เข้ามา อากาศภายในห้องหนาวเย็นตลอดคืน เล่นเอาทุกคนหนาวแทบตาย  แต่แขนเจ้าอ้วนไม่ได้อยู่ในผ้าห่ม แล้วอยู่ใกล้ช่องระบายอากาศ เลยแข็งจนขยับไม่ได้ นี่แหละ”  เจ้าผอมเล่าให้ฟังแล้วส่ายหัว

เทียนให้แกะผ้าออก แล้วสำรวจดู เพราะว่าห่วงว่า ความเย็นจัดอาจจะทำให้เนื้อเยื่อที่ผิวหนังถูกทำลาย พอเปิดดู ก็พบแค่ผิวซีด และยังมีอาการชาที่บริเวณแขน สัมผัสได้ถึงความเย็นทีแทรกซึมอยู่ เทียนเลยใช้พลังเทพบริสุทธ์  ลูบไปที่แขนเพื่อฟื้นฟูเนื้อเยื่อ แล้วเพิ่มอุณหภูมิเข้าไปไล่ความหนาวเย็น  

“ หายแล้วลูกพี่  โอ้ ลูกพี่นี่สุดยอดจริงๆ “  เจ้าอ้วนร้องออกมาอย่างดีใจ  แล้วจับแขนตัวเองยกขึ้นยกลง  

“ นายนี่ครบเครื่องจริงๆ “ คุณชายกรเอ่ยชมด้วยควาจริงใจ ตอนนี้เจ้าอ้วนเดินไปตักของกินอย่างสบายใจ  

“ นี่ญี่ปุ่นเขาเอาไข่เป็ดมาเป็นไข่ลวกซี่อิ้วด้วยหรือนี่”  เจ้าอ้วนเดินมาพร้อมไข่ซีอิ้ว

“ นั่นมันไข่ไก่ ใช่ไข่เป็ดซะที่ไหน”  คุณชายกรบอกไป

“ อ้าว ไข่ไกทำไม่สีขาวยังกับไข่เป็ด แล้วนายรู้ได้อย่างไรว่าเป็นไข่ไก่” เจ้าอ้วนยังถามต่อ

“ ครั้งที่แล้วที่ฉันมากับพ่อ ฉันก็ถามเหมือนอย่างนายนี่แหละ” คุณชายกรเอ่ยขึ้น    เทียนหยิบไข่ไก่ ญี่ปุ่น ที่มีเปลือกสีขาวเหมือนไข่เป็ดขึ้นมาจับดู อืมถ้าซื้อไปเลี้ยงไว้ในมิติคงจะดีไม่น้อย เทียนนึกในใจ

“ วันนี้พวกเราจะไปภูเขาไฟฟูจิ หลังจากนั้นจะพาไปเล่นหิมะ ต่อเลยใครจะเล่นเตรียมถุงมือหมวกไปให้พร้อม  จะได้ไม่ต้องไปซื้อที่นั่น”  ซายูริเอ่ยสั้นๆขณะที่ทุกคนกำลังกินข้าวเช้ากันอยู่

ไปถึงภูเขาไฟฟูจิแม่กับน้องก็เดินซื้อของฝากที่มีโลโก้ของภูเขาไฟฟูจิ กันมาคนละถุงใหญ่ ไม่เห็นมีใครสนใจ บรรยากาศรอบๆ  ภูเขาไฟเลย  คุณชายกร กับพวกเจ้าอ้วนผอม ก็นั่งแทะข้าวโพดหวานย่าง  ทุกคนไม่มีใครอยากเดินออกมาสูดอากาศข้างนอกร้านค้าของฝากกันเท่าไร   เพราะอากาศชั้น 5 ที่หนาวจัดมากไม่รู้อุณหภูมิเท่าไร  ซื้อของฝากเสร็จก็รีบขึ้นรถบัสทันที เพียงแค่ถายรูปคนละภาพเป็นที่ระลึกเท่านั้น  

หลังจากนั้นก็มาเล่นที่ลานหิมะที่เชิงเขาภูเขาไฟฟูจิกันต่อ  ทุกคนไม่มีใครเล่นสกีเป็นซักคน      เลยได้แค่ไปเอาสไลเดอร์แบบ เด็กๆ เขาเล่นกัน มาเล่นโดยไหลจากที่เนินสูงลงมาที่ต่ำ  เล่นคนละรอบสองรอบก็เหนื่อนเดินขึ้นเนิน  ได้แต่ถ่ายรูปสวยๆ กันไปอย่างสนุกสนาน  โดยมีเจ้าอ้วนทำท่าเลียหิมะให้ทุกคนดู และถ่ายรูปเอาไว้

“ เจ้าอ้วนมันรู้หรือเปล่าว่าหิมะที่มันเลียอยู่นั่น มันเป็นหิมะเทียม ไม่ใช่หิมะแท้”คุณชายกรพูดแล้วก็หัวเราะออกมา

“ อ้าวที่เรามาเล่นกันนี้ ไม่ใช่หิมะจริงหรอกหรือ”  เทียนก็สงสัย

“ ไม่ใช่หรอกที่มีเขาสร้างหิมะเทียมขึ้นมาเพราะว่า ของจริงจะมาตอนปลายปี

ดังนั้น เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาได้ตลอดทั้งปี จึงได้สร้างหิมะเทียมขึ้นมา ยังไงล่ะ” คุณชายกรอธิบาย

“ แล้วที่เจ้าอ้วนเลียมันเข้าไปล่ะ มันจะตายไหมนี่” ริษาเอ่ยขึ้นมาบ้าง คุณชายตอบทันที

“ ไม่หรอก แค่จะรู้สึกเค็มๆ เท่านั้น เพราะมันทำมาจากเกลือนั่นเอง”