มหาจักรพรรดิรวมแผ่นดิน

ตอนที่50 : กลองศึกแรก

ปลายฤดูหนาวแห่งปีที่ลมหนาวกัดกระดูก
เหนือเทือกเขาลั่วซี เสียงกลองศึกดังก้องสะท้อนฟ้า
ธงมังกรดำของแคว้นฉินสะบัดปลิวเหนือค่ายทัพนับร้อย

ควันจากเตาโลหะพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
เมื่อ ฉินอ๋องอู่หลาง (秦武朗) ประกาศคำเดียว —

“ยกทัพตะวันออก —ทำลายหานให้สิ้น!”

ใต้พระบัญชานั้นกองทัพเหล็กของแคว้นฉินเริ่มเคลื่อนไหว
เสียงเกราะและเกือกม้าสั่นสะเทือนทั่วหุบเขา

กองทัพฉินเริ่มเคลื่อนจาก เมืองลั่วซี(雒西)
ข้ามหุบเขา “ไป่หลิง” ผ่านช่องทาง “เสวี่ยหมิงกวน”
ตั้งค่ายใหญ่ที่ เมืองฮู่หลิง (虎嶺城) — เมืองชายแดนสำคัญด้านตะวันตกเฉียงเหนือของหาน

เสนาธิการ มู่หลิง (穆陵) จัดกองทัพฉินกว่า หนึ่งแสนหนึ่งพันนาย
แบ่งออกเป็นสามกองหลักอย่างเข้มงวด

①กองมังกรเหล็ก (鐵龍軍) — “กำปั้นแห่งฉิน”

“พวกมันคือกำแพงเหล็กเคลื่อนไหว— ที่ไม่มีสิ่งใดหยุดได้”

②กองอัสนีฟ้า (雷震軍) — “ทัพม้าแห่งฟ้าผ่า”

“เมื่อธงฟ้าผ่าปรากฏทัพศัตรูไม่เหลือแม้เถ้า” — ฉินอ๋อง

③กองโลหิตฉิน (血秦營) — “สายเลือดแห่งอำนาจ”

รวมทั้งหมดกว่า 100,000 นายเต็มยุทโธปกรณ์
พร้อมเสบียงสำหรับศึกยาวนาน 3 เดือน

 แผนยุทธศาสตร์ —การบุกสู่แผ่นดินหาน

ตามแผนของมู่หลิง
ทัพฉินจะเคลื่อนเข้าสู่ชายแดนหานทางเมือง หลงกวน城 (龍關城)
ก่อนตีทะลุไปยัง “ช่องเขาหลงหยาง (龍陽關)”
ซึ่งเป็นทางผ่านสู่ใจกลางหานหลงโดยตรง

“เมื่อมังกรเหล็กทะลวงและอัสนีฟ้าโอบล้อม — หานจะมอดในเจ็ดวัน”
มู่หลิง กล่าวต่อหน้าฉินอ๋อง

 เมืองหลวงหานหลง

ในวังหลวงหานหลงเสียงฆ้องเตือนภัยดังสะท้อนทั่วเมือง
รัชทายาท หานอวี้จิน (韓禹晉) เรียกประชุมขุนนางและแม่ทัพ

บนโต๊ะหินมีแผนที่มหึมาของแคว้นหาน
จุดแดงคือตำแหน่งทัพฉิน
เส้นน้ำสีฟ้าและแนวเขาสีเทาถูกขีดไว้ละเอียด

“ศัตรูตั้งค่ายที่ฮู่หลิงและเริ่มข้ามเขามุ่งหน้าสู่หลงกวน
หากปล่อยไว้ พวกมันจะทะลวงถึงหานหลงได้ในหนึ่งเดือน”

แม่ทัพใหญ่ ไป๋เหิงเซิน รายงาน

“ทัพเรามี 50,000นาย แม้รวมกองเพลิงหานแล้ว ก็ยังน้อยกว่าศัตรูครึ่งหนึ่ง”

แม่ทัพลู่เฟิงตะโกน

“แต่เรามีเหล็กกล้าและหน้าไม้แรงสูงที่พวกมันไม่เคยเห็น!”

องค์ชายสาม หานอวี้เหยียน เสริม

“หากเรารู้ที่ตั้งสนามรบดีพอปริมาณไม่ใช่ทุกสิ่ง!”

รัชทายาทยิ้มบาง

“ถูกต้อง —และสนามนั้นคือ ช่องเขาหลงหยาง”

ช่องเขาหลงหยาง

“หลงหยางกว้างเพียงสามลี้
มีภูเขาขนาบสองข้าง แม่น้ำสายเล็กตัดกลาง
ม้าไม่อาจวิ่งเต็มกำลังได้
แต่ไฟ... จะวิ่งแทนมัน”

ไป๋หงเหวิน หัวหน้าหน่วยข่าวสาร เสริม

“ใต้พื้นหินของช่องเขามีแร่กำมะถันและดินประสิวจำนวนมาก
หากขุดอุโมงค์และวางไหเพลิงไว้จะเกิดแรงระเบิดรุนแรงพอทำลายกองม้าได้เป็นหมื่น”

รัชทายาทพยักหน้า

“ดี —ให้เริ่มฝังเพลิงลับ และตั้งค่ายลวงที่ปากเขา
ศัตรูจะคิดว่าเราตั้งรับตรงนั้น”

องค์ชายสามประกาศเสียงเข้ม

“ข้าจะนำกองเพลิงหานออกไปรับศึก!”

การตั้งค่าย

รัชทายาทจึงจัดกำลังใหม่ดังนี้

① กองเพลิงหาน (火漢軍)

② กองยุทธเพลิงลับ (潛火營)

③ กองทัพหลัก (中軍)

ค่ำคืนก่อนศึก
ค่ายหานหนิงสว่างด้วยแสงคบเพลิงนับพัน
เสียงลับดาบและทุบเหล็กดังสะท้อนทั่วหุบเขา

องค์ชายสามเดินตรวจแนวทหาร

“พรุ่งนี้ เมื่อฟ้าสาง— เราจะให้โลหะของหานเปล่งเสียงเหนือศัตรู”

ในห้องบัญชาการ
รัชทายาทนั่งมองแผนที่ ท่ามกลางเสียงลมพัดแรง

ไป๋เหิงเซินรายงาน

“ทัพมังกรเหล็กและอัสนีฟ้าเริ่มเคลื่อน
คาดว่าจะถึงหลงกวนในห้าวัน”

“ดี” —หานอวี้จินกล่าวเรียบ
“ให้คนของเราถอยครึ่งหนึ่งจากเมือง ทำทีว่าตระหนก
เปิดประตูไว้ แล้วปล่อยให้พวกมันคิดว่าเราหนี”

“เปิดประตู?” — ไป๋เหิงเซินทวนอย่างตกใจ

“ใช่...เมื่อตัวเหล็กของมันเข้าสู่ช่องเขา
จะรู้เองว่า ไฟ ของหาน — ร้อนเพียงใด”

ก่อนออกศึก
ฮองเฮาเสด็จมาส่งโอรสทั้งสอง
พระหัตถ์ของพระนางแตะไหล่ทั้งคู่

“เจ้าคือความหวังของแผ่นดิน
แต่จงจำไว้ — ชนะที่แท้ มิได้อยู่ที่การสังหาร
แต่อยู่ที่ทำให้ศัตรูไม่อาจลุกขึ้นได้อีก”

รัชทายาทก้มศีรษะ

“ลูกจะจำไว้ —เพื่อรักษาทั้งคนและผืนดิน”

ลมแห่งสงคราม

สามวันต่อมา
กองเพลิงหานเคลื่อนเข้าสู่ช่องเขาหลงหยาง
ธงแดงพลิ้วเหนือแนวหิน
เสียงกลองศึกและฆ้องดังประสานกับเสียงลม

จากยอดเขาด้านตะวันตก
ธงมังกรฉินเริ่มโผล่พ้นหมอก

แม่ทัพหานอี้เฟิงแห่งกองอัสนีฟ้า ควงหอกชี้ไปข้างหน้า

“ทะลวง!เอาศีรษะรัชทายาทหานมาให้ข้า!”

ที่ค่ายทุ่งหานหนิง
รัชทายาทหานอวี้จินยืนมองควันจากตะวันตก
เสียงเกราะฉินเริ่มใกล้ขึ้นทุกชั่วลมหายใจ

ไป๋หงเหวินเข้ามารายงาน

“พรุ่งนี้พวกมันจะถึงช่องเขาแน่พ่ะย่ะค่ะ”

รัชทายาทตอบเรียบ

“ดี — ให้พรุ่งนี้เป็นวันเริ่มของสงครามใหม่แห่งแผ่นดิน”

เขาเงยหน้ามองฟ้าดาวถูกกลืนด้วยหมอกและควัน

“คืนนี้ ดาวเงียบ...
พรุ่งนี้ ฟ้าจะคำราม”