“ฟู่หนานซี!! เขาถึงกับกล้า ข้าจะฆ่ามัน!”
“พี่ชาย..อย่าเพิ่งไปเ้าค่ะ หากใครรู้ว่าเมื่อครู่ข้าอยู่ในห้องนั้นกับพวกเขาชื่อเสียงข้าต้องป่นปี้เป็แน่”
หลินสวินสะดุดกับคำว่าพวกเขาที่หญิงสาวกล่าวเล็กน้อย จริงสินะ ข้างกายของฟู่หนานซีมักจะมีหรั่นเซียงหยูอยู่ด้วยอีกคน ขณะเดียวกันก็เข้าใจคำขอร้องของหลี่จื่ออิงอย่างถ่องแท้
“ไม่อาจให้ใครรู้ได้ว่าเ้าถูกพิษปลุกกำหนัดจากฟู่หนานซี”
หญิงสาวพยักหน้าไร้เสียงแทนคำตอบ
“ข้าจะพาเ้าไปหาหมอ อดทนอีกนิดนะไม่ต้องกลัว"
“พี่สวิน..อย่า..เรา..ต้อง..ร..รอ” หลี่จื่ออิงกัดริมฝีปากจดเืซึม เปล่งเสียงออกมากระท่อนกระแท่น ตั้งใจอธิบายเื่ราวทั้งหมดออกมาช้าๆ
ที่ชั้นล่างของโรงน้ำชาเฮ่อิ เสี่ยวลู่และเสี่ยวถิงถูกจัดให้ไปนั่งรออยู่กับบ่าวรับใช้ของฟู่หนานซีทางด้านหลังครัว เมื่อเห็นว่าหลี่จื่ออิงขึ้นไปบนชั้นสองนานพอสมควรแล้ว พวกนางก็เดินมาหาหลงจู๊
“หลงจู๊ช่วยส่งคนไปเรียนคุณหนูของพวกเราทีเถิดเ้าค่ะ ถึงเวลาที่คุณหนูต้องรีบกลับไปทำธุระต่อแล้ว”
“ธุระที่ว่านั่นก็คือการไปพบคุณชายหลินใช่หรือไม่เล่า? หากเป็เช่นนั้นพวกเ้าก็กลับไปรอที่เดิมเถิด คุณชายหลินเพิ่งขึ้นไปข้างบนเมื่อครู่นี่เอง”
“คุณชายหลินมาที่นี่!?” สองสาวใช้หันมาสบตากันสีหน้าใ
แม้ว่าคุณหนูกับเฉินอาหมู่จะแอบกระซิบกระซาบกันบ่อยๆ ไม่ให้พวกนางรู้ แต่พวกนางก็ใช่ว่าจะคาดเดาอะไรไม่ได้เสียเลย คุณหนูของนางหลบหน้าคุณชายหลินมาหลายวัน ทั้งยังให้พวกนางคอยรายงานความเคลื่อนไหวของเขาบ่อยๆ ด้วย
คุณชายหลินกับคุณชายฟู่เวลานี้ทั้งสองคนล้วนเป็บุคคลที่ไม่ควรอยู่ใกล้คุณหนู แต่พวกเขากลับปรากฏตัวขึ้นพร้อมกัน!! น่าสงสัยเกินไปแล้ว!
“ข้าจะขึ้นไป!” เสี่ยวลู่โพล่งออกมาก่อน เสี่ยวถิงที่คิดตรงกันอยู่แล้วก็ตัดสินใจพุ่งตัวขึ้นบันไดตามสหายของนางไปอย่างรวดเร็ว
“นางบ้า! พวกเ้าสองคนขึ้นไปไม่ได้นะ! จับพวกนางเอาไว้!!”
เสียงโวยวายของหลงจู๊เรียกความสนใจให้คนที่ดื่มกินอยู่ในโถงชั้นล่างหันมามองเป็ตาเดียวกัน แต่กว่าจะมีบ่าวรับใช้ชายสองสามคนวิ่งตามเสี่ยวลู่และเสี่ยวถิงตามคำสั่ง สตรีทั้งสองก็ขึ้นไปยืนอยู่้าแล้ว
เสี่ยวลู่และเสี่ยวถิงไม่เคยขึ้นมาบนห้องส่วนตัวชั้นสอง พวกนางรู้เพียงว่าหลี่จื่ออิงเดินแยกไปทางปีกขวาของโรงน้ำชาจึงวิ่งตรงไปทางนั้น ด้านหน้าของพวกนางเป็โถงทางเดินโล่งๆ ที่ไม่มีใครยืนอยู่เลยสักคน มีเพียงประตูสี่บานที่ปิดสนิทอยู่ แต่นางไม่รู้ว่าหลี่จื่ออิงอยู่ในห้องไหน!
เสี่ยวถิงที่กล้าได้กล้าเสียมุทะลุกว่าตัดสินใจผลักประตูบานแรกเข้าไป! บุรุษวัยกลางคนสามคนหันมามองพวกนางด้วยสายตาประหลาดใจและต้องแปลกใจอีกครั้งเมื่อพวกนางปิดประตูไว้ดังเดิมโดยไม่พูดอะไรสักคำ
เสี่ยวลู่หันไปเปิดประตูอีกบานที่อยู่ตรงข้าม แต่ห้องนั้นกลับเป็ห้องว่างไม่มีผู้ใดอยู่ข้างใน
“เสี่ยวถิงวิ่งไปเร็วเข้า! พวกเขาตามขึ้นมาแล้วข้าจะขวางทางเอาไว้เอง!”
เสี่ยวลู่มีรูปร่างสูงใหญ่แข็งแรงกว่าเสี่ยวถิง นางกางแขนสองข้างยืนขวางทางเดินเอาไว้มั่น
บานประตูที่อยู่สุดทางเดินเหลือเพียงสองบาน เสี่ยวถิงตัดสินใจเลือกผลักประตูห้องที่อยู่ทางซ้ายมือของนางก่อน
“ห้องนี้ก็ไม่มีคน!” เสี่ยวถิงถอยหลังกลับมา เอื้อมมือไปัับานประตูสุดท้าย
“คุณหนู! บ่าวมาแล้วเ้าค่ะ”
“หยุดนะ! นางบ้า!” บ่าวรับใช้ชายสองคนวิ่งมาผลักเสี่ยวถิงจนล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น
“คุณหนู! คุณหนู! พวกบ่าวเองเ้าค่ะ ปล่อยพวกเรานะ เ้ารู้หรือไม่ว่าเราเป็บ่าวจากจวนแม่ทัพหลี่ ปล่อย!!” เสี่ยวลู่รั้งตัวบ่าวรับใช้ชายไว้ได้คนหนึ่ง เมื่อเห็นเสี่ยวถิงถูกผลักจนล้มลงไปนอนแน่นิ่งนางก็กรีดร้องออกมาอีกครั้ง
เวลานี้บุรุษสามคนในห้องส่วนตัวห้องแรกก็เปิดประตูออกมาดูความวุ่นวายภายนอกแล้ว ยังมีหลงจู๊และลูกค้าอีกหลายคนที่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทาง้าตามหลังมาอีกนับสิบคน
“เกิดอะไรขึ้น!” ชายวัยกลางคนสองคนเดินเข้ามาดูเสี่ยวถิงที่นอนอยู่กับพื้น เมื่อเห็นว่าสตรีนางนั้นค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นช้าๆ พวกเขาก็หันมาถามความจากบ่าวรับใช้ชายสองคนที่พยายามจับมือเสี่ยวถิงมัดเอาไว้
“อา..อย่าหยุดนะ ยอดรักของข้า”
เสียงครางกระเส่าที่น่าอับอายของบุรุษและสตรีคู่หนึ่งดังมาจากด้านในห้องที่เสี่ยวถิงเปิดประตูค้างเอาไว้ ทำให้ความเคลื่อนไหวบริเวณโถงทางเดินเงียบกริบโดยพร้อมเพรียงกัน เสียงเช่นนั้นต่อให้คนไม่รู้ประสาที่สุดก็ยังฟังออกว่าคนด้านในกำลังทำสิ่งใดกันอยู่!
หลงจู๊ร่างท้วมโกรธจัดจนใบหน้าแดงก่ำ โรงน้ำชาเฮ่อิเป็สถานที่นัดพบดื่มชาที่ไม่ได้เน้นขายบริการในเื่อย่างว่า แต่กลับมีคนฝ่าฝืนกฎทำเื่บัดสีกันกลางวันแสกๆ ไม่อายฟ้าดิน ซ้ำยังมีคนรู้เห็นตั้งมากมาย!!
“ผู้ใดอยู่ในนั้น! หยุดกระทำเื่บัดสีของพวกเ้าแล้วออกจากที่นี่ไปเดี๋ยวนี้เลย!” หลงจู๊ก้าวเข้าไปในห้อง
บริเวณโต๊ะอาหารมีร่องรอยการดื่มกินของคนกลุ่มหนึ่ง บนพื้นมีกาน้ำชาที่ล้มกลิ้งอยู่น้ำชาในกาไหลนองอยู่กับพื้น แต่เขายังไม่เห็นตัวคน เสียงของบุรุษและสตรีคู่เดิมยังคงทำกิจกรรมของพวกเขาต่อไปอยู่ด้านหลังฉากกั้นห้องราวกับว่าไม่ได้ยินเสียงเอะอะที่ดังขึ้นก่อนหน้า
“ข้าบอกให้หยุด!! ไม่เช่นนั้นข้าจะเข้าไปแล้วนะ”
บุรุษวัยกลางคนสามคนกับบ่าวรับใช้ชายอีกสองคนอยู่ใกล้ประตูห้องด้านในมากที่สุด พวกเขาถึงกับเบิกตาโตอ้าปากค้าง ก่อนจะพากันปิดปากหัวเราะขบขัน เพราะเสียงการต่อสู้ของคนข้างในยังไม่หยุดและดูเหมือนจะดังขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ!
เวลานี้ลูกค้าชายหญิงที่แห่กันขึ้นมาดูชมเื่สนุกพากันอยู่นิ่งกันไม่ไหวแล้ว พวกเขาอยากจะรู้นักว่าใครกันที่กล้าทำเื่เช่นนี้ไม่อายผีสางเทวดา บางคนก็ถึงกับใจสั่นร้อนรนเข้ามาฟังเสียงให้ชัดๆ ด้วยเกรงว่าจะเป็คนในตระกูลของตน
เสี่ยวลู่และเสี่ยวถิงถูกบ่าวรับใช้อีกหลายคนจับตัวมายืนคู่กัน พวกนางชักดิ้นชักงอกรีดร้องราวกับถูกผีร้ายเข้าสิงพยายามหาทางให้ตัวเองหลุดจากการควบคุม
เหตุการณ์น่าละอายในครั้งนี้ยังคงดำเนินต่อไปอีกหลายอึดใจโดยที่ไม่มีใครกล้าเดินเข้าไปด้านหลังฉากกั้นเพราะไม่อยากเห็นภาพอุจาดตา ได้แต่รอให้พวกเขาเสพสมกันให้พอและในที่สุดความสงบก็กลับคืนมา
“บัดสี!! ไม่ว่าพวกเ้าจะเป็ใครมาจากไหน แต่หากทำผิดกฎก็ต้องได้รับบทเรียน!”
หลงจู๊ยกขาสั้น ๆ ของเขาถีบไปที่ฉากกั้นห้องเต็มแรง
แผ่นหลังเปลือยเปล่าขาวโพลนของหญิงสาวนางหนึ่งเปิดเผยออกมาสู่สายตานับสิบคู่ นางนอนซบอยู่บนตัวของชายหนุ่มที่นอนแผ่หลาหันหน้ามามองพวกเขาด้วยสายตาเลื่อนลอย ยังดีที่ท่อนล่างของคนทั้งคู่มีกระโปรงของหญิงสาวที่ยังถอดออกไม่หมดปิดบังเอาไว้
“คุณชายฟู่!!” หลงจู๊และลูกค้าอีกหลายคนที่รู้จักฟู่หนานซีดีอุทานออกมาพร้อมกัน
“แล้วสตรีผู้นั้นคือใครกัน? นางช่างกล้านัก! รีบเปิดหน้านางให้พวกเราเห็นเดี๋ยวนี้เลย หากรู้ว่าเป็สตรีจากตระกูลไหนพวกเราจะได้หลีกเลี่ยงนางพ้น" ลูกค้าสตรีนางหนึ่งหันมาคาดคั้นหลงจู๊
“ข้านึกออกแล้ว ก่อนหน้านี้เป็คุณหนูหลี่ที่เดินขึ้นมาบนชั้นสอง และสาวใช้สองคนนั่นก็เป็บ่าวที่ตามนางมา” สตรีอีกนางหนึ่งเห็นเหตุการณ์ตอนที่หลงจู๊ตำหนิเสี่ยวลู่และเสี่ยวถิงไม่ให้ขึ้นบันไดไปพอดี นางเลยทันได้เห็นหลี่จื่ออิงเดินขึ้นมาบนชั้นสอง
“จริงสินะ..พวกเขาเป็คู่รักกันอยู่มิใช่หรือ อย่าบอกนะว่า….”
เสี่ยวลู่และเสี่ยวถิงได้ยินถ้อยคำทุกประโยคที่ทุกคนคุยกัน พวกนางหมดเรี่ยวแรงในการขัดขืนโดยสิ้นเชิง หัวใจเ็ปจนแทบแตกสลาย มันจบแล้วจริงๆ พวกนางไม่สามารถปกป้องคุณหนูของนางไว้ได้
ฟู่หนานซีกะพริบตาถี่ๆ หลายครั้งขับไล่ความสับสนมึนงงออกจากหัว เวลานี้เขาเห็นกลุ่มคนหลายคนจ้องมองมาทางเขา ความรู้สึกนุ่มนิ่มอุ่นร้อนจากสองเต้ากลมกลึงที่กดทับอยู่บนแผงอกตัวเองทำให้ชายหนุ่มเผลอยิ้มออกมาเล็กน้อย
ในที่สุดแผนของเขาก็สำเร็จ! เหลือเพียงแค่เล่นละครตบตาว่าเขากับหลี่จื่ออิงเคราะห์ร้ายถูกคนร้ายวางยาก็เท่านั้น หลังจากนี้เขาก็จะรับผิดชอบนางด้วยการสู่ขอคุณหนูสกุลหลี่มาเป็ภรรยา!!
1K
