เมืองหลี่เถียนงานประลองตระกูลฟางในตอนนี้งานประลองได้หยุดลงชั่วคราว เนื่องจากปีศาจกำลังบุกเข้ามาในทวีปเทียนหยุน ในตอนนี้สำนักอันดับหนึ่งอย่างสำนักเสวียนเทียนกำลังทำาอยู่และขอความช่วยเหลือกับผู้ฝึกฝนพลังลมปราณทุกคนให้เข้ามาช่วยเหลือเนื่องจากกองกำลังของปีศาจนั้นแข็งแกร่งมากเกินไป
“อะไรนะปีศาจกำลังบุกเข้ามาในทวีปเทียนหยุนของพวกเราอย่างงั้นเหรอ?”
ทุกคนต่างพากันพูดออกมาด้วยความหวาดกลัวเพราะเื่นี้ถือเป็เื่ใหญ่สำหรับทุกคน
“จากประกาศน่าจะเป็ศิษย์จากสำนักเสวียนเทียนดูเหมือนจะเป็เื่จริง”
หลังจากที่ข่าวถูกประกาศออกมาฟางหลิงหยุนจึงขอเดินทางกลับสำนักหลิงหยุนในทันทีด้วยความช่วยเหลือจากเสี่ยวไป๋ทำให้ฟางหลิงหยุนเดินทางมาถึงในไม่นาน
“ท่านอาจารย์ปีศาจกำลังบุกเข้ามาในทวีปเทียนหยุนท่านอาจารย์ทราบเื่นี้หรือไม่”
ฟางหลิงหยุนรีบเข้ามาหาซูเฉินในทันทีหลังจากมาถึงูเาหลินเทียน
“ศิษย์ข้าเ้ากลับมาแล้วอืมใช่แล้วข้าได้รับหน้าที่ให้ออกไปในวันพรุ่งนี้ ในเมื่อเ้ากลับมาแล้วเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้ด้วยละข้าจะพาพวกเ้าทั้งสองคนออกไปหาประสบการณ์”
“รับทราบขอรับท่านอาจารย์”
ฟางหลิงหยุนรีบกลับออกไปและบ่มเพาะต่อในทันทีเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเองตลอดการเดินทางมานั้นฟางหลิงหยุนได้สอบถามเื่ราวเกี่ยวกับปีศาจกับท่านหวังและได้รับคำตอบที่น่าหวาดกลัวสำหรับเขา
“เ้าหนูอย่างไปหวาดกลัวอะไรมากนักปีศาจเ่าั้คงจะมีเพียงลูกกระจ๊อกเท่านั้นไม่อย่างนั้นยอดฝีมือจากทวีปอื่นๆ คงจะเคลื่อนไหวหมดแล้วไม่ปล่อยให้วพวกมันบุกเข้ามาในทวีปเทียนหยุนได้หรอก”
“ข้าเข้าใจท่านหวังแต่หากข้าไม่แข็งแกร่งขึ้นแล้วข้าจะสร้างชื่อเสียงให้กับท่านอาจารย์ได้เช่นไรข้าต้องสังหารปีศาจให้มากจะได้สร้างชื่อเสียงให้กับสำนักและท่านอาจารย์”
“อืมข้าเข้าใจเ้าดี แต่ดูเหมือนเ้าจะมีศิษย์น้องแล้วนะ”
“หืม”
ฟางหลิงหยุนปล่อยจิตััออกไปทันทีหลังััได้ถึงหลิงซวนที่กำลังบ่มเพาะอยู่ในบ้านอีกหลังที่อยู่ห่างออกไป
“ดูเหมือนท่านอาจารย์จะรับศิษย์เพิ่มแต่เหตุใดทักษะบ่มเพาะของเขานั้นช่างดูร้อนแรงยิ่งนัก”
“ร่างกายของเ้าหนูคนนั้นเหมาะสมกับการปรุงโอสถอาจารย์ของเ้าคงจะมอบทักษะเกี่ยวกับเปลวเพลิงให้กับเขาแน่นอน”
................................
เช้าวันรุ่งขึ้นซูเฉินตื่นขึ้นมาเตรียมตัวที่จะออกเดินทางไปยังขอบเขตทวีปเทียนหยุนและทวีปเทียนโจว
“ดูเหมือนศิษย์ทั้งสองของข้าจะตั้งใจบ่มเพาะกันเลยทีเดียวระดับขอบเขตของข้าพัฒนาไปหลายขึ้นเลย ช่างน่าภูมิใจยิ่งนัก”
หลังจากนั้นไม่นานเ้าสำนักได้เดินทางมาหาซูเฉินและบอกข่าวเกี่ยวกับาในครั้งนี้
“ข้าได้ข่าวมาไม่ดีนักในตอนนี้สำนักเสวียนเทียนไม่สามารถต่อกรกับกองกำลังปีศาจได้อีกนานนักเพราะฉนั้นเ้าจะต้องเร่งเดินทางโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”
“ท่านเ้าสำนักหากสำนักเสวียนเทียนที่แข็งแกร่งที่สุดของทวีปเทียนหยุดไม่สามารถต่อกรกับกองกำลังปีศาจได้แล้วเหตุใดพวกเราต้องส่งศิษย์ของเราไปด้วยละไม่ใช่ว่าส่งพวกเขาไปตายหย่างงั้นหรอ”
“ข้าเพียง้าส่งศิษย์ไปหาประสบการณ์เท่านั้นพวกเราจึงเลือกให้เ้ารับหน้าที่ดูแลเหล่าศิษย์ที่จะส่งไปยังไงละ”
เ้าสำนักพูดออกมาไม่ได้สนใจความคิดของซูเฉินเลยแม้แต่น้อยเพราะนี้คือมติของการประชุมและซูเฉินเป็คนที่ต้องทำตามเท่านั้น
“หะนี้พวกเขาไว้ใจข้าจนาดนั้นเลยหรอเนี่ยหากศิษย์ของพวกเขาโดนปีศาจสังหารขึ้นมาท่านจะมาบ่นกับข้าไม่ได้นะ”
ซูเฉินพูดออกมาก่อนที่จะหันไปมองศิษย์ทั้งสองของเขาที่เดินออกมาจากบ้านของตนเอง
“าต้องมีผู้ที่สูญเสียข้าเพียง้าให้เ้าดูแลศิษย์ให้ดีก็พอ หืม!!!ศิษย์ของเ้าเพิ่งรับมาเมื่อวานเหตุใดขอบเขตของเขามาถึงปราณเทวะแล้วละนี่เ้าไปหาปีศาจเช่นนี้มาจากที่ใดกัน”
เ้าสักนักเย่หลิงซวนถามออกมาด้วยความใเพราะเพียงแค่คืนเดียวหลิงซวนกับทะลวงมาถึงขอบเขตปราณเทวะแล้ว
“ไม่บอกท่านหรอกศิษย์ของข้าทุกคนจะต้องเป็ปีศาจที่ยิ่งใหญ่ในอนาคตอย่างแน่นอน”
“เคารพท่านเ้าสำนักเคารพท่านอาจารย์”
ทั้งสองพยักหน้ารับก่อนที่เ้าสำนักจะจากไปในทันทีด้วยความสามารถของซูเฉินเ้าสักนักจึงไม่ได้ถามอะไรมากไปกว่านี้เพราะยังไงศิษย์ของซูเฉินก็ถือว่าเป็ศิษย์ของสำนักหลิงหยุนอยู่ดี
“อืมพวกเ้าเตรียมพร้อมแล้วใช่หรือไม่ เอาละไปกันเถอะ”
“ขอรับท่านอาจารย์”
ระหว่างเดินทางซูเฉินได้แนะนำศิษย์ทั้งสองให้รู้จักกันก่อนที่จะไปถึงจุดรวมพลของสำนักหลิงหยุน
“ประมุขูเาหลินเทียนเดินทางมาแล้ว”
ศิษย์ชั้นในและศิษย์หลักต่างหันไปสนใจกลุ่มคนหลายสิบคนที่กำลังบินมาทางพวกเขา
“เหตุใดคนจากูเาหลินเทียนมากมายขนาดนี้ไม่ใช่ว่ามีเพียงแค่สองคนอย่างงั้นรึ”
ประมุขูเาคนหนึ่งถามออกมาด้วยความสงสัย
“ใช่มีเพียงแค่สองคนเท่านั้นที่เป็ศิษย์ที่เหลือนั้นเป็ผู้าุโที่ประมุขซูรับเข้ามาภายหลัง”
เ้าสำนักพูดออกมาเพื่อไขข้อข้องใจให้กับประมุขูเาอื่นๆ
“เคารพประมุขซู”
ศิษย์ทุกคนทำความเคารพทันทีหลังจากที่ซูเฉินบินมาถึงจุดรวมพล
“เอาละในเมื่อมากันพร้อมแล้วก็จงออกเดินทางไปและสังหารปีศาจให้หมดจงทำให้ชื่อเสียงของสำนักของเรายิ่งใหญ่ไปทั่วทั้งทวีปให้ได้”
เ้าสำนักพูดปลุกกำลังใจให้แก่ศิษย์ในทันที
“เดียวก่อนข้ามีอะไรจะพูดก่อนที่จะออกไปสังหารปีศาจกัน”
ซูเฉินพูดออกมาก่อนที่จะโยนกำไลออกให้กับศิษย์ทุกคนในทันที
“ที่ข้าให้พวกเ้าไปคือกำไลลมปราณมันสามารถปกป้องพวกเ้าจากปีศาจขอบเขตจักพรรดิได้ละยังสามารถนับจำนวนปีศาจที่พวกเ้าสังหารอีกด้วยและนี่คือรางวัลและแต้มที่พวกเ้าสามารถนำมาแลกได้ตลอดเวลาที่อยู่ในา”
ซูเฉินเปิดรายการทั้งหมดที่สามารถแลกได้ด้วยแต้มที่สั่งหารปีศาจมีสิ่งของให้แลกมากมายและเป็สิ่งที่หายากมาก
“เฮ่ประมุขซูจงเจริญ ประมุขซูจงเจริญ”
ศิษย์ทั้งหมดต่างพากันเฮ่ออกมาด้วยความดีใจเพราะการเดินทางครั้งนี้ไม่เพียงแต่ได้ประสบการณ์แต่ยังสามารถได้รับทรัพยากรอีกด้วยจากการสังหารปีศาจ
“ท่านเ้าสำนักข้าขอออกเดินทางไปกับศิษย์ได้หรือไม่”
ประมุขูเาพูดออกมาด้วยความจริงจังหลังจากเห็นของรางวัลที่สามารถแลกได้แล้ว
“ไม่พวกท่านไม่มีศิษย์ไปกับข้าแล้ว ของรางวัลมีให้เพียงแค่ศิษย์เท่านั้นไปออกเดินทางได้”
ซูเฉินรีบเดินขึ้นเรือรบของสำนักในทันทีก่อนที่จะรีบเร่งให้ออกเดินทางไป
เ้าสำนักและประมุขูเามองหน้ากันอย่างช่วยไม่ได้เพราะซูเฉินนึกจะไปก็ไปไม่ได้พูดอะไรกับพวกเขาเลย
“นิสัยไม่เคยเปลี่ยนเหตุใดคนจากูเาหลินเทียนถึงเหมือนกันหมดทุกรุ่นละเนี่ย”
ผู้าุโสูงสุดพูดออกมาก่อนที่จะบินกลับไปยังูเากระบี่ดาวตกในทันที
ตัดมาที่าในตอนนี้กองซากศพของมนุษย์และปีศาจมีไปทั่วทั้งสนามรบส่วนใหญ่จะเป็ซากของปีศาจและส่งลมปราณชั่วร้ายออกมาทำให้ฝ่ายมนุษย์เสียเปรียบเป็อย่างมาเพราะโดนลมปราณชั่วรายของปีศาจรบกวนอยู่ตลอดเวลา
“เหตุใดสำนักหลิงหยุนยังเดินทางมาไม่ถึงอีกพวกเราจะต้านเอาไว้ไม่อยู่แล้วนะ”
ผู้าุโสำนักเสวียนเทียนพูดออกมาด้วยความโกรธ
“ผู้าุโท่านได้อย่าใจร้อนไปเลยสำนักหลิงหยุนกำลังเดินทางมาแล้ว ด้วยระยะทางคงจะมาถึงเร็ว ๆ นี้ละ”
ผู้าุโอีกคนพูดออกมาเพื่อลกความตึงเครียดในการประชุม แต่ในขณะนั้นเองศิษย์คนหนึ่งก็ได้เดินทางเข้ามาในห้องประชุม
“เรียนเ้าสำนักสำนักหลิงหยุนเดินทางมาถึงแล้วขอรับเพียงแต่ศิษย์ของสำนักหลังหยุนนั้นยังไม่สามารถเข้าสนามรบได้ในตอนนี้”
“อะไรนะมาแล้วแต่ไม่กล้าไปในาอย่างนั้นหรอ พวกมันจะบ้าไปแล้วข้าจะออกไปจัดการเอง”
ผู้าุโที่กำลังเดือดด้านรีบพูดออกมาและเดินออกมาจากห้องประชุมเพื่อไปหาคนจากสำนักหลิงหยุนในทันที
“ท่านประมุขข้าเกรงว่าท่านจะลืมอะไรไปศิษย์ที่เดินทางมาด้วยนั้นไม่สามารถต้านทานแรงลมที่ท่านใช้ในการเดินทางมาได้ขอรับ”
เสี่ยวไป๋พูดออกมาหลังจากเห็นสภาพของศิษย์แต่ละที่อ้วกแตกและสลบไปหลังจากโดนแรงลมเข้าไปเต็มและความเร็วที่ซูเฉินใช้นั้นแม้แต่เสี่ยวไป๋เองก็เกี่ยวจะไม่รอดเหลือเพียงแต่คนจากูเาหลินเทียนเท่านั้นที่อาการปกติ