ภายในป่าด้านนอกตัวเมืองยามใกล้รุ่งสาง ร่างของเหิงเยว่ถูกทิ้งเอาไว้จนมีอสูรรูปลักษณ์อีกาลงมาเกาะอยู่จำนวนหนึ่ง
สตรีนางหนึ่งที่บังเอิญเดินผ่านมาก็เข้าไปหาด้วยความสงสัยว่าเพราะเหตุใดอสูรระดับต่ำพวกนั้นถึงมาป้วนเปี้ยนแถวนี้ทำให้พบกับร่างของ เหิงเยว่นอนจมกองเือยู่คราแรกที่เห็นนางคิดว่าเหิงเยว่คงจะสิ้นลมไปแล้วแต่นั่นเป็สิ่งที่คิดผิด
“ช่างน่าคิดถึงเสียจริง” นางพยุงร่างเหิงเยว่และตรงกลับที่พักพร้อมกับตระกร้าที่มีสมุนไพรหลากชนิดในมือ
ที่พรรคหลิ่งเหอภายในพำนักส่วนตัวของรองเ้าสำนักมีสตรีผู้ครองตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคกำลังนั่งสมาธิเพื่อโคจรพลังปราณและบ่มเพาะพลังในคราเดียวกัน
เสียงเลื่อนบานประตูดังลั่นตามมาด้วยเสียงทุ่มต่ำที่ะโออกมาจากชายหนุ่ม
“แย่แล้วขอรับ ท่านซิ่วซิ่น” เสียงรบกวนนั้นมีแต่จะทำให้การโคจรพลังประสิทธิภาพลดลงซึ่งสมาธิที่แน่วแน่นั้นก็มีส่วนช่วยในการบ่มเพาะพลังเช่นกัน
ซิ่วซิ่นสูดหายใจลึกจากนั้นก็ถอนหายใจออกมายาว ๆ เพื่อปรับลมหายใจให้กลับมาปกติ
“เหตุใดเ้าถึงเข้ามาขัดข้าในเวลาเช่นนี้หากเื่ของเ้าไม่เร่งด่วนจริงล่ะก็ ข้าจะลงโทษเ้าเสีย”
“ขะ...ขออภัย ท่านซิ่วซิ่น” ชายหนุ่มยื่นจดหมายฉบับขาวในมือที่จ่าหน้าซองมาด้วยตราของพรรคเลี่ยงหรง“ข้ามีจดหมายด่วนจากท่านประมุขมามอบให้”
ซิ่วซิ่นรับพลางเอ่ยปากถาม“ใครเป็คนนำมาให้เ้า”
“ท่านจิ่นเลี่ยน เขานำมาให้ข้าที่ประตูด้านหน้าพรรคของเราความจริงข้าก็ยังไม่ได้เปิดอ่านเนื้อหาภายใน แต่ท่านจิ่นเลี่ยนก็พูดเื่ประหลาดออกมา”
นางเหลือบสายตาเพื่อสบกับชายหนุ่มราวกับเป็สัญญาณว่ากำลังตั้งใจฟังอยู่
“ท่านจิ่นเลี่ยนบอกว่า ท่านเหิงเยว่คิดลอบสังหารท่านประมุขเมื่อราตรีที่ผ่านมายังดีที่ท่านจิ่นเลี่ยนช่วยเอาไว้ได้ทัน”
“นี่เ้าพูดเื่บ้าอะไรกัน” ซิ่วซิ่นเบิกตากว้างด้วยความใเมื่อแกะซองจดหมายออก นางคลี่แผ่นกระดาษออกมาก่อนเริ่มอ่านจดหมาย
“เ้าคิดหรือว่าคนจิตใจงดงามอย่างท่านพี่เหิงจะทำเื่แบบนั้นถ้าหากข้าไม่ได้ท่านพี่ล่ะก็ข้าคงมาไม่ถึงจุดนี้และคงจะเป็เด็กเล่ล่อนอยู่ข้างถนน”เมื่ออ่านจนเสร็จนางขยำกระดาษด้วยความไม่สบอารมณ์
“มันคงจะต้องเป็เื่ตลกเป็แน่เหตุใดท่านประมุขจึงล้อเล่นอะไรแบบนี้”
“เนื้อความในจดหมายคืออะไรงั้นหรือขอรับ” นางไม่ตอบกลับไปเพียงแต่โยนก้อนกระดาษที่เพิ่งจะขยำเมื่อครู่ให้
เนื้อความภายในจดหมายบอกเอาไว้ว่า
“ถึง พรรคหลิ่งเหอ
ในตอนนี้เหิงเยว่หรือหัวหน้าสำนักได้คิดทำการก่อฏและถูกจับได้เมื่อคืนนี้ทางพรรคเลี่ยงหรงจะขอคุมตัวเขาไว้เพื่อสอบสวน และรองสำนักหลิ่งเหอ ท่านซิ่วซิ่นในอีกสองวันโปรดมาที่ห้องประชุมพรรคเลี่ยงหรง
ลงชื่อ หวัง หลวนเซียน”
“ข้าคิดว่าจดหมายนี้มิใช่ของปลอมแน่ เพราะที่มุมกระดาษมีลายเซ็นของท่านประมุขอยู่”ชายหนุ่มกล่าวออกมาหลังจากอ่านจดหมายเสร็จและเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็เห็นซิ่วซิ่นลุกขึ้นมาคว้าจดหมายยับ ๆ ในมือจากเขาไปจากนั้นก็สาวเท้าอย่างเร่งรีบไปยังประตูทางออกของพำนักส่วนตัว
“นี่ท่านซิ่วซิ่น จะไปไหนงั้นหรือ”
“มันก็แน่อยู่แล้วหนิ” นางเลื่อนบานประตูสุดแรงทำให้บานไม้กระทบจนเกิดเสียงดัง “ข้าจะไปพบท่านประมุข”
“แต่ในจดหมายบอกว่าอีกสองวันนิท่าน”
“ใครสนกันล่ะ” เป็อีกครั้งที่นางเลื่อนบานประตูสุดแรงเพื่อปิดและเกิดเสียงดังขึ้นเช่นเดิม
“หวังว่าเนื้อความภายในจดหมายนี้จะเป็เื่โกหกนะ”ชายหนุ่มที่ถูกซิ่วซิ่นทิ้งเอาไว้นั้นลุกขึ้นเกาหัวไปมา