ฉันเป็คนหนึ่งที่ชอบเวลากลางคืนเพราะมันเงียบและสงบฉันมักจะมานั่งดูดาวคนเดียวและคิดทบทวนกับเื่ที่ฉันทำไปในแต่ละวัน การที่ฉันชอบเวลากลางคืนไม่ได้เป็เพราะฉันอยากอยู่คนเดียวแต่เป็เพราะฉันจะใช้เวลานี้คิดถึงสิ่งดีๆที่ฉันได้ทำในแต่ละวัน สิ่งที่ฉันพร้อมจะยิ้มเมื่อเวลาที่นึกถึงและเป็สิ่งที่ฉันพร้อมจะทำตามเมื่อฉันได้ยินเสียงของหัวใจฉันสั่งมามีใครคนหนึ่งบอกกับฉันว่าการที่เรานึกถึงอะไรแล้วเราเผลอยิ้มออกมานั่นแหละคือเรากำลังมีความสุขอยู่ฉันเป็คนที่ไม่ชอบการอยู่คนเดียว ไม่ชอบการไปไหนมาไหนคนเดียว แม้กะทั่งการไปเข้าห้องน้ำฉันยังให้เพื่อนตามไปเลยมันน่าอายมากที่ฉันไม่กล้าแม้แต่จะเดินเพียงลำพังการเกิดมาตระกูลที่เก่าแก่และร่ำรวยทำให้ฉันถูกฝึกมากับกฎระเบียบที่หลายๆคนไม่ทำกันอย่างเช่นในทุกๆเช้าฉันจะต้องตื่นไปนั่งดูข่าวกับคุณปู่เพื่อที่จะรู้ข้อมูลข่าวสารในแต่ละวันคุณปู่บอกว่าการตื่นมาดูข่าวจะทำให้เราก้าวทันทุกความเคลื่อนไหวของแวดวงธุรกิจซึ่งฉันและน้องๆ ต้องตื่นมาดูข่าวทุกวันั้แ่จำความได้ด้วยความที่เป็ตระกูลใหญ่จึงทำให้มีธุรกิจในเครือของตระกูลอยู่เยอะลูกๆของปู่ทุกคนต่างมีทายาทกันหลายคนแต่พ่อของฉันเลือกที่จะมีฉันเพียงแค่คนเดียวและรับลูกบุญธรรมมาเลี้ยงอีกสองคนฉันเคยถามพ่อนะว่าทำไมพ่อถึงรับน้องมาเลี้ยง แต่พ่อก็ไม่เคยบอกฉันเลย
การที่ฉันเป็ลูกสาวคนโตฉันต้องรับภาระหน้าที่หลายอย่างโดยเฉพาะการเรียนหนังสือฉันต้องเรียนพิเศษกับสิ่งที่ฉันไม่เต็มใจอยู่หลายอย่างทั้งการเรียนร้อยมาลัยเรียนทำขนม และก็เรียนเปียโน ฉันรู้ว่ามันเป็สิ่งที่ผู้หญิงต้องทำเป็แต่การที่คุณปู่ให้ฉันเรียนพิเศษกับเื่พวกนี้มันทำให้ฉันอึดอัดและกดดันจนเกินไปฉันเคยขอเรียนมวยไทยแต่คุณปู่ก็ไม่ยอมท่านให้เหตุผลว่ามันไม่จำเป็กับฉันสักนิดเพราะฉันไม่จำเป็ต้องไปสู้รบกับใครนั่นแหละที่ทำให้ฉันยิ่งกดดันเข้าไปอีก ฉันเครียดในสิ่งที่ต้องแบกรับนี่ฉันแค่อายุ 7 ขวบ ทำไมต้องมารับกับความกดดันอะไรขนาดนี้ด้วย
เวลาฉันมาโรงเรียนฉันมักจะมานั่งเล่นที่ริมระเบียงคนเดียวในทุกๆวันวันนั้นมีเด็กผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามานั่งข้างๆฉันและถามฉันว่าฉันมีความสุขไหมในตอนนั้นฉันส่ายหัวบอกเขาไปว่าไม่เลยฉันอยากทำอะไรตามใจตัวเองบ้างแต่ฉันก็ไม่เคยทำได้เลยทุกอย่างต้องได้รับอนุญาตฉันถึงจะทำมันได้ เขายิ้มเราะหัวเราะเบาๆแล้วถามฉันว่าฉันอยากทำอะไร ฉันเลยตอบไปว่าฉันอยากต่อยมวย เขาดึงมือฉันขึ้นมาและบอกฉันว่ามาสิ ต่อยมาเลยเขาจะคอยรับหมัดของฉันเองตอนนั้นฉันมีความสุขมากที่อย่างน้อยฉันก็ได้มีคนที่เข้าใจฉันนับั้แ่วันนั้นเด็กผู้ชายคนนั้นก็มาเล่นกับฉันทุกวัน จนเราสนิทกันมากเขาเป็เด็กที่มีความเป็ผู้ใหญ่เกินตัวไปมาก เวลาฉันมีเื่อะไรไม่สบายใจเขาก็จะคอยปลอบฉันเสมอฉันมีความสุขมากที่มีเพื่อนดีๆแบบเขา
คุณหนูคะตื่นได้แล้วค่ะ คุณหนู (เสียงนั่นคุ้นๆ อ่อเสียงพี่แจ๋วพี่เลี้ยงของฉันนั่นเอง)
ฉันลืมตาขึ้นมามองหน้าพี่แจ๋วอยู่พักหนึ่งก่อนที่พี่แจ๋วจะลากฉันลงจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำ
คุณหนูจะตื่นสายแบบนี้บ่อยๆไม่ได้นะคะ ถ้าคุณปู่รู้คุณหนูจะโดนทำโทษนะคะพี่แจ๋วพูดด้วยเสียงเบาแต่หน้าตายยิ้มให้ฉันอย่างเอ็นดู
เอาล่ะนี่ปัทก็ตื่นแล้วนี่ไงคะ ยังไงคุณปู่ก็ไม่รู้หรอกค่ะว่าปัทตื่นสายว่าแต่พี่แจ๋วสรุปข่าวมาให้ปัทหรือยัง ในกระดาษเลยค่ะ สั้นๆแต่ได้ใจความแน่นอน(ั้แ่ฉันมีพี่แจ๋วมาดูแล รู้สึกว่าชีวิตของฉันจะง่ายขึ้นเยอะเพราะ่หลังมานี้คุณปู่อายุมาขึ้นขึ้นลงบันไดก็ลำบากในตอนเช้าฉันเลยไม่ได้ไปนั่งดูข่าวกับคุณปู่แต่ก็เปลี่ยนมาดูที่ห้องแล้วไปคุยกับคุณปู่เวลากินข้าวแทนพี่แจ๋วสงสารที่ต้องแหกตาตื่นแต่เช้าเลยอาสาดูข่าวและสรุปมาให้ฉันอ่านในแต่ละวันแทนเลยทำให้ฉันไม่ต้องตื่นเช้ามากเท่าไหร่)เพราะอย่างนี้ไงคะปัทถึงรักพี่แจ๋วมากที่สุดเลยไม่ต้องมาปากหวานเลยค่ะคุณนูรีบแต่งตัวและเดินลงไปได้แล้วค่ะทุกคนรออยู่
มาแล้วหรอเมื่อคืนเป็ยังไงบ้างหลับสบายไหม คุณปู่พูดขึ้น
ฉันเงยหน้าแล้วมองคุณปู่ถามใครคะ ถามหนูหรอ
ปู่หันหน้าไปหาปัทแล้วจะให้ปู่ถามปิ่นกับเปลหรือไง
ก็หลับสบายค่ะทำไมหรอคะ
ก็ไม่มีอะไรปู่แค่ถามเฉยๆ(ปู่ยิ้มพรางหัวเราะเบาๆ)
อะไรกันอย่าบอกนะว่าคุณปู่รู้ว่าวันนี้ฉันตื่นสายไม่นะๆ นิ่งๆไว้ปัท
(ระหว่างเดินทางมาโรงเรียน)
ปีนี้ปัทก็ขึ้น ม.5 แล้วหนิใช่ไหม(เสียงคุณพ่อถามขึ้น)
ใช่ค่ะ ทำไมหรอ
งั้นปีหน้าก็ต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วสินะแล้วหนูอยากเรียนคณะอะไรล่ะ
หนูยังไม่คิดเลยค่ะพ่อยังไงก็ต้องดูก่อน
จะต้องคิดมากทำไมล่ะลูกไหนๆครอบครัวเราก็มีธุรกิจตั้งเยอะแยะ หนูก็เรียนบริหารธุรกิจเหมือนพี่ๆไปเลยสิดูอย่างพี่ต้นกับพี่ศิวาสิจบมาก็เข้ามาดูแลบริษัทของลุงธีระเลยนะ
พ่อค่ะ แต่ว่าหนู........
ไม่ต้องคิดมากนะเรียนๆไปยังไงก็ต้องมาบริหารบริษัทของเราเหมือนเดิมนะลูก
(ฉันเงียบและหันหน้าหนีเพราะพ่อถามว่าฉันจะเรียนอะไรแต่สิที่พ่อพูดคือพ่อคิดไว้อยู่แล้วว่าจะให้ฉันเรียนอะไร)
“ชีวิตของคนอย่างเราถ้าเลือกทำในสิ่งที่อยากทำได้มันคงดีมากเลยสินะ”
8K
