...แอล หญิงสาวที่อายุเข้าเบญเพสวันนี้ สาวสวยมีความมั่นใจในตัวเองดีกรีเด็กจบนอกด้านการบริหาร บินกลับจากนิวซีแลนด์มาประเทศไทยในรอบ6ปีหลังจากที่เธอย้ายไปอยู่กับคุณตายายของเธอเพราะเธอสูญเสียทั้งพ่อและแม่จากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ6ปีที่แล้ว เมื่อแอลก้าวท้าวแตะพื้นดินบ้านเกิดมันทำให้เธอหวนนึกถึงอดีตที่เ็ปไม่อาจลืมลงได้...
ก่อนที่เสียงโทรศัพท์จะดังขึ้น
"กริ้งงงงงงๆๆๆๆ"เธอกดรับสายพร้อมกับเสียงปลายดังขึ้น
"ฉันรอแกอยู่ ประตูทางออกแล้วนะแกเสร็จรึยังยัยแอล" นิชาเสียงเพื่อนรักของเธอนั่นเอง
แอลได้ตอบปลายสายไปว่า "ฉันเสร็จแล้วกำลังเดินออกไปพอดี"
"ตุ๊บ โอ๊ะ ขอโทษค่ะ"เสียงเธอชนเข้าที่อกขอผู้ชายรูปร่างสูงขาวอย่างจัง ในจังหวะที่เธอกำลังคุยและมองหาเพื่อนรักจนเธอไม่ทันมองทางก่อนจะแหงนหน้ามองผู้ชายตรงหน้าที่ทำให้เธอตกในพะวังความหล่อเหลาใบหน้าคมเข้มปากเรียวบางคิ้วเข้มได้รูปก่อนที่ผู้ชายหน้าดีคนนี้จะถอยห่างออกจากเธอไป1ก้าวด้วยใบหน้าขรึมคิ้วขมวดใส่เธอพร้อมกับพูดว่า " เวลาคุยโทรศัพท์กรุณามองทางด้วยนะครับคุณ ถ้าไม่งั้นก็ควรหยุดยืนคุยธุระให้เสร็จก่อนค่อยเดินต่อ" พร้อมกับเดินลากกระเป๋าผ่านเธอไป ทำให้แอลถึงกับมองค้อนตามหลังพร้อมบ่นพึมพำว่า"หล่อดีอยู่หรอกแต่ดูเป็พวกหยิ่งไม่สนโลกเกิ๊น อุส่าห์ขอโทษแล้วแท้ๆไอ้ผีดิบเอ้ย" เธอเบะปากเบาๆแล้วหันหลังกลับเดินไปทางประตูทางออกเพื่อเจอกับเพื่อนสาว...
"ยัยแอลๆ" เสียงนิชาเพื่อนรักะโเรียกเธอพร้อมกับวิ่งเข้ามากอดด้วยความดีใจของทั้งคู่ที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายปี
"แก เป็ไงบ้างโอเคมั้ยเหนื่อยมั้ยหิวรึยัง?" นิชายิงคำถามใส่แอลไม่หยุดจนแอลต้องเอามีปิดปากนิชาแล้วพูดขึ้นว่า " ขอฉันตอบแกทีละคำถามได้มั้ย"พร้อมหัวเราะขำเพื่อนที่เห็นเพื่อนหุ่นตุ้ยนุ้ยเหมือนหมีแพนด้ากำลังตั้งท้อง ใช่แล้วนิชาแต่งงานได้3ปีแล้วนั่นคือครั้งล่าสุดที่สองสาวได้เจอกันหลังจากนิชาแต่งงานเสร็จที่นิวซีแลนด์เธอก็บินกลับมาทำงานที่ไทยเพื่อจะได้อยู่กับสามีเธอนั่นเอง ตอนนี้นิชากำลังท้องลูกคนแรกและกำลังจะคลอดอีกแค่ไม่ถึง2อาทิตย์นี้เอง
"ทำไมท้องแกใหญ่เกินเบอร์ขนาดนี้เนี่ยท้องแรกไม่ใช่เหรอ555"แอลพูดพลางหัวเราะเพราะเอ็นดูเพื่อนรักของเธอ
"ก็พี่เอกสิกลัวแต่ลูกสาวเค้าได้รับสารอาหารไม่เพียงพอเลยขุนฉันจนเป็แม่หมูแล้วเนี่ย"นิชาทำหน้างอใส่แอลพร้อมหัวเราะ
"ฉันว่าไม่ใช่แม่หมูนะ แกเหมือนแม่หมีแพนด้ามากกว่า555"แอลหัวเราะพร้อมเอามือลูบที่ท้องนิชาอย่างเบาๆด้วยความเอ็นดู
"แกนะแกบูลลี่ชั้น คอยดูเถอะรอแกท้องบ้างฉันจะล้อคืน"
"เสียใจย๊ะ ฉันจะอยู่เป็โสดไม่แต่งงานหรอก"แอลพูดพร้อมทำท่าเชิดๆใส่เพื่อนรัก
"จ้า ฉันล่ะเสียดายความสวยของเธอจริงๆเลยพระเ้าให้มาครบแต่ดันไม่รู้จักใช้ประโยชน์"นิชาส่ายหัวใส่แอลเบาๆ
"ไปกันเถอะ ป่านนี้พี่เอกหลับรอเราบนรถแล้วล่ะแล้วแม่พี่เอกทำกับข้าวรอแกเพียบเลยพอรู้ว่าแกจะมาทำอาหารไทยรอต้อนรับแกแต่เช้า"พูดเสร็จ2สาวก็เดินจูงมือกันออกไปที่ลานจอดรถ
"สวัสดีค่ะ พี่เอก" แอลยกมือไหว้เอกสามีของเพื่อนรักพร้อมยิ้มทักทาย"สวัสดีจ้าแอล เป็ไงเหนื่อยมั้ยนั่งเครื่องหลายชม.เลย"
"เพลียนิดหน่อยค่ะไม่ค่อยได้เดินทางนานหลายชม.นานแล้วค่ะ" แอลคุยโต้ตอบพร้อมทำท่าทางเพลีย
"แกๆเมื่อกี้แกออกมาช้านิดเดียวเองไม่งั้นแกคงได้เจอบอสฉันแล้วล่ะ"นิชาพูดขึ้นกับเพื่อน "อ้าวเหรอ บอสแกมาทำอะไรที่สนามบินล่ะ"แอลถามกลับ " บอสฉันบินไปประชุมงานที่ญี่ปุ่น3วันไปคนเดียวด้วยนะแก ปรกติก็จะเป็ฉันที่ต้องบินตามด้วยแต่ั้แ่ฉันท้องแก่บอสก็ให้ฉันคอยช่วยแค่เื่จัดเตรียมเอกสารให้ที่เหลือเขาทำเองหมดเลย"นิชาพูดให้แอลฟัง
"อ้าวแล้วไม่มีผู้ช่วยรองจากแกเหรอทำไมต้องทำเอง " แอลสงสัย
"มีนะมีแต่บอสไม่อยากดึงตัวมาช่วยเขาชอบทำเองและก็ให้ฉันจัดการช่วย"
"อืม แล้วจะให้ฉันมาทำแทนแกเพื่ออะไรในเมื่อเขาจัดการเองได้คนเดียว" แอลบ่นให้เพื่อนรักหลังจากที่ได้รับปากเพื่อนว่าให้ช่วยมาเป็เลขาแทนสัก6เดือนในตอนที่เธอเตรียมลาคลอดอีกไม่กี่อาทิตย์นี้แล้ว
"ก็ฉันเห็นว่าแกจบด้านนี้มาหัวธุรกิจแกก็เริ่ดน่าจะเข้ากับบอสฉันได้ถือว่าได้ลองใฝวิชาที่แกเรียนมาไงจบ ป.โทเกียรตินิยมอันดับ1มาแกไม่คิดลองหาประสบการณ์หน่อยเหรอ"
"หานะหาแน่แต่ฉันแค่อยากพักผ่อนพักสมองบ้างนิดหน่อย" แอลโต้ตอบ
"ถือว่าช่วยฉันก่อนให้ฉันได้รับบทบาทแม่เต็มที่สัก6เดือนเต็มเถอะนะ แอลหลังจากนั้นฉันจะปล่อยแกไปตามทาง"
"ย๊ะ!! พูดเหมือนฉันเป็ทาสแกเลยนะ" นิชากับเอกหัวเราะชอบใจในคำตอบเพื่อนรัก
25นาทีผ่านไปทั้ง3ได้ถึงบ้านเป็ที่เรียบร้อย
"สวัสดีค่ะคุณป้า" แอลยกมือไหว้หญิงสูงวัยทันทีที่ลงจากรถ
"สวัสดีจ้ะลูก หนูแอล ทำไมสวยขนาดนี้ล่ะลูก" ป้านิด แม่สามีของนิชาทักแอลพร้อมสวมกอดเธอมันที
"คุณแม่ค่ะ เดี๋ยวยัยแอลก็ลอยได้กันพอดี555"นิชาพูดสวนขึ้นทันที
"สวยก็สวยอยู่หรอกค่ะ แต่ไม่รู้วิธีใช้นี่สิ" นิชาส่ายหัวเบาๆ
เอกกับแม่และแอลหัวเราะชอบใจกันในท่าทางของนิชา
"ไปลูกเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วทานข้าวกันดีกว่า คงจะหิวแย่แล้ว" ป้านิดพูดพร้อมกอดเอวของแอลเข้าบ้าน
อาหารไทยมื้อแรกแสนอร่อยของแอล แอลชอบอาหารไทยมากโดยเฉพาะแกงจืดกับน้ำพริกปลาทู
"อร่อยมากค่ะป้านิด ขอบคุณที่ทำของโปรดให้หนูทานนะคะ"แอลพูดพร้อมยกมือไหว้ขอบคุณทันที
"ถ้าหนูชอบป้าจะทำให้ทานบ่อยๆเลย" ป้านิดพูดพร้อมยิ้ม
"แอล แกจะพักที่บ้านฉันก่อนมั้ยคืนนี้" นิชาถามเพื่อนรัก
"ไม่ดีกว่า ฉันเช่าคอนโดไว้แล้วก่อมาขอกลับไปนอนเอาแรงเตรียมตัวรับใช้บอสทูนหัวของแกก่อนล่ะกัน"
"ขอบใจย๊ะ!!!"นิชายิ้มขอบคุณเพื่อนรักที่ยินดีช่วยเธอในทุกๆเื่
หลังจากทานข้าวเย็นเสร็จนิชากับสามีได้มาส่งแอลที่คอนโดเพื่อให้เธอได้พักผ่อน
"เฮ้ออออ สบายตัวจังหลังจากได้นอนแช่น้ำเบาตัวเลยเรา" แอลทิ้งตัวลงที่นอนพร้อมหลับตาลง แต่พลันนึกถึงหน้าใครบางคนที่เจอที่สนามบินวันนี้ขึ้นมา "ชิ คิดว่าหล่อแล้วไม่ต้องสนใครก็ได้เหรอกะอีแค่เดินชนนิดเดียวทำหน้าเ็ายังกะผีดิบใส่" แอลนึกถึงใบหน้าอันเหลาของเขาคนนั้น.............(ต่อEp.2กันน๊า)มือใหม่หัดเขียน❤️????ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
4K
