แพรค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาในแสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านม่านโปร่งสีขาว
หัวยังมึน ๆ เล็กน้อยจากไวน์เมื่อคืน แต่ไม่หนักเท่าเมื่อวาน
ตัวเบา ๆ แต่... ร่างกายยังรู้สึกถึงความอ่อนระทวยและรอยช้ำจาง ๆ ตรงคอ ตรงเนินอก และระหว่างขาที่ยังตึง ๆ อยู่
แพรหันไปมองข้างตัว พี่กรยังหลับสนิท หน้าตาสงบ ผมยุ่งนิด ๆ หน้าอกยกขึ้นลงช้า ๆ ตามลมหายใจ ผ้าห่มคลุมแค่่เอวลงไป เหลือให้เห็นแผ่นหลังกว้างและกล้ามเนื้อที่ตึงแน่นแม้ตอนนอน
แพรคิดในใจทันทีที่เห็นภาพนั้น
"เห้ย... ฉันทำอะไรลงไปเนี่ยยยย"
หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที ภาพเมื่อคืนแวบเข้ามาเต็ม ๆ การจูบ การกอด การดึงคอเสื้อ การถอนเดรส การครางชื่อกัน การที่พี่กรดันเข้าไปลึก ๆ จนแพรเสียวจนน้ำตาไหล...
"โอ้ยยย ฉันยอมให้พี่กรทั้งตัวเลยเหรอเนี่ย"
ความเขินผสมความกลัวพุ่งขึ้นมาเต็มอก
"เขาจะมองฉันง่ายไหมนะ... จะคิดว่าฉันเป็คนอะไรกันแน่ เมาแล้วยอมง่าย ๆ แบบนี้
เกิดเขาทิ้งขึ้นมาจะทำไง โอ้ยยย เฮ้ออออ... ฉันควรทำยังไงดี"
แพรกลืนน้ำลายลงคอ มองพี่กรที่นอนหลับสนิทอีกครั้ง
พี่กรดูสงบมาก ไม่มีท่าทีจะตื่นง่าย ๆ แพรเลยค่อย ๆ คลานออกจากเตียงเบา ๆ มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เท้าเปล่าตบ ๆ บนพื้นไม้เย็น ๆ เดินตรงไปที่ห้องน้ำติดห้องนอน
ปิดประตูเบา ๆ แล้วเปิดน้ำอุ่น ปล่อยให้น้ำไหลลงตัว
แพรยืนใต้ฝักบัว น้ำอุ่นไหลผ่านผิวที่ยังมีรอยแดงจาง ๆ จากเมื่อคืน
มือยกขึ้นลูบคอ ลูบเนินอก ลูบเอว ลูบระหว่างขา... รู้สึกถึงความเปียกชื้นที่ยังหลงเหลืออยู่
แพรถอนหายใจยาวอีกครั้ง
"ฉันชอบพี่กรจริง ๆ เหรอเนี่ย... หรือแค่เมาแล้วอยากได้
แต่เมื่อคืน... มันรู้สึกดีมากเลยนะ ปลอดภัย รู้สึกว่าเขาดูแลฉันจริง ๆ
ถ้าพี่กรตื่นมาแล้วยังยิ้มให้ฉันเหมือนเดิม ยังกอดฉันเหมือนเดิม... ฉันจะกล้าบอกเขาว่าฉันก็ชอบเขาจริง ๆ มั้ยนะ"
แพรอาบน้ำเสร็จ ค่อย ๆ เช็ดตัว ใส่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของตัวเอง (ตัวที่ยาวคลุมถึงต้นขา) แล้วเดินออกจากห้องน้ำเบา ๆ
พี่กรยังหลับอยู่บนเตียง แต่ตอนนี้พลิกตัวหันมาทางแพร ผ้าห่มเลื่อนลงต่ำจนเห็นเอวคอดและกล้ามท้องชัดเจน
แพรยืนมองพี่กรอีกครั้ง หัวใจเต้นแรง
"จะปลุกเขาดีไหม... หรือจะทำเป็ทำอาหารเช้า แล้วให้เขาตื่นมาเจอฉันทำหน้าตาสดใส ๆ แบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น"
2K
