บทที่ 4 เหตุการณ์สำคัญยุคปี 70-2000
เมื่อเวลานับถอยหลังกำลังกำหนดวันเดินทางของเธอเอาไว้ในวงล้อของจักรวาลที่กำลังหมุนไปเรื่อย ๆ หลินเย่วชิงทั้งตื่นเต้นทั้งสับสนว่าจะเริ่มจากตรงไหนมันลนลานไปหมด “เมี๊ยว เมี๊ยว” แมวสีดำของเธอร้องอยู่ริมหน้าต่างในขณะที่หลินเย่วชิงกำลังเริ่มหาข้อมูลที่สำคัญั้แ่ปี 60-ปี “เ้าเหมียว มานี่... อือ..เดี๋ยวฉันตั้งชื่อให้เ้าดีกว่า...ชื่อเสี่ยวตงดีมั้ย?ฮึ..ดีมั้ย”
“เมี๊ยว เมี๊ยว”
“เสี่ยวตง เสี่ยวตง”
“เมี๊ยว” “อ้า...ถือว่าเ้ายอมรับชื่อนี้แล้วนะ...เสี่ยวตง”
"เอาละ ฉันต้องหาข้อมูลในยุค60ให้ละเอียดที่สุดนะ เสี่ยวตง แกต้องเป็กำลังให้ฉันด้วย มาเรามาลุยกันเลย" หลินเย่วชิงนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์ ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับยุค60 70 ถึงปัจจุบันของจีน "นี่จะช่วยให้ฉันวางแผนอนาคตได้ดียิ่งขึ้น"
หลินเย่วชิงเลื่อนเมาส์และพบข้อมูลสำคัญที่ทำให้เธอสนใจ "ในปี 1976 เหมาเจ๋อตุงเสียชีวิต แล้วเติ้ง เสี่ยวผิงขึ้นมาเป็ผู้นำ เขาเริ่มปฏิรูปเศรษฐกิจจีน ทำให้ชีวิตของชาวเกษตรกรดีขึ้น การทำนารวมในแบบเดิมถูกยกเลิก และเริ่มมีการสอบเกาเข่าเพื่อเข้ามหาวิทยาลัย...นี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญของการเปลี่ยนแปลงประเทศ" เธอพูดออกมาเสียงดังเบาๆ หลินเย่วชิงหันไปหาเ้าเสี่ยวเป่าที่นอนอยู่ข้างๆ "นี่เ้าแมวน้อย ฉันต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดสำหรับการย้อนเวลาไปอดีตนะ แกคิดยังไงกับแผนนี้? "
เ้าเสี่ยวตงทำเพียงมองกลับมาด้วยดวงตาใสซื่อแล้วร้องเหมียวเบาๆ
"ใช่แล้วล่ะ ฉันก็คิดเหมือนกัน" หลินเย่วชิงหัวเราะเบาๆ "ทุกอย่างจะเริ่มต้นใหม่ เศรษฐกิจจะโตอย่างรวดเร็ว คนจะมีรายได้มากขึ้น แล้วความ้าสินค้าก็จะเพิ่มขึ้นแผนนี่แหละโอกาสของฉันที่จะทำให้ครอบครัวสกุลเว่ย รอดพ้นจากความยากลำบากและกลายเป็เศรษฐีในยุค 80ให้ได้”
เธอเลื่อนหน้าจอค้นหาต่อไป "ยุค 80-90 เป็ยุคทองของการเติบโตของจีน ส่วนปี 2000 ก็เป็ยุคแห่งการแข่งขันทางเทคโนโลยีและคอมพิวเตอร์... เอาล่ะ ฉันต้องเตรียมข้อมูลเหล่านี้ไว้ให้ครบถ้วน"
เ้าเสี่ยวตงเดินเข้ามาใกล้ๆ หลินเย่วชิงลูบหัวมันเบาๆ "ฉันจะไม่พลาดโอกาสนี้แน่นอน ไม่ว่าจะต้องทำยังไงก็ตาม"
เธอหยิบสมุดบันทึกขึ้นมาแล้วเริ่มจดข้อมูล "เหตุการณ์สำคัญ ๆ ที่เกิดขึ้นตอนนั้นก็มีการเข้ามาของประเทศทางตะวันตก การสร้างเขตอุตสาหกรรมในพื้นที่ต่าง ๆ เหล่านี้... ฉันต้องหาข้อมูลพื้นที่พวกนั้นเอาไว้ด้วย จะได้ไปจับจองที่ดินสวยๆ ใด้ทัน ฮะ ฮะ "
เ้าเสี่ยวตงมองดูหลินเย่วชิงทำงานอย่างตั้งใจ มันนอนหมอบเงียบ ๆ ขณะที่เธอยังคงพึมพำต่อไป "ฉันจะใช้โอกาสนี้เพื่อเริ่มธุรกิจที่ตอบสนองความ้าของผู้บริโภคที่เพิ่มขึ้น และหาสินค้าอุปโภคบริโภคที่ยังหาได้ยากในตอนนั้น... ฉันต้องทำให้สำเร็จ ก่อนที่คนอื่นจะตามทัน"
หลินเย่วชิงเอียงคอไปทางเ้าเสี่ยวตงที่กำลังงีบหลับ "เ้ารู้ไหม ในยุค 80-90 มีการลงทุนจากต่างประเทศเข้ามามากมาย ทำให้เขตเศรษฐกิจพิเศษต่าง ๆ ถูกสร้างขึ้น ถ้าฉันรู้ล่วงหน้าว่าพื้นที่ไหนจะมีการก่อสร้าง ฉันจะจับจองก่อนใคร นี่แหละข้อได้เปรียบที่ฉันมีเหนือคนอื่น ๆ "
เ้าเสี่ยวตงยังคงงีบอยู่ หลินเย่วชิงยิ้มและพูดต่อ "ฉันจะต้องวางแผนทุกอย่างให้ละเอียดที่สุด ทั้งหุ้นและสกุลเงินดิจิตอล... ถ้าฉันเริ่มลงทุนในตอนต้นและขายใน่ที่ราคาขึ้นสูงสุด มันจะทำให้ฉันรวยจนไม่ต้องกังวลอะไรอีกเลย ถึงแม้หลังจากนั้นราคาจะตกก็ไม่เป็ไร เพราะฉันได้กำไรมาแล้ว"
หลังจากเตรียมข้อมูลอย่างรอบคอบ หลินเย่วชิงหันมาสนใจเื่เงินในบัญชี "ตอนนี้ฉันมีเงินสดในบัญชี 100 ล้านหยวน... คงพอสำหรับการซื้อของจำเป็ใน่แรก ทั้งเนื้อสัตว์ อาหาร และของจำเป็อื่น ๆ "
เธอหันมองเ้าเสี่ยวตงอีกครั้ง "สำหรับทรัพย์สินที่เหลือ ฉันจะขายให้หมด รวมทั้งคอนโดห้องนี้ด้วยั้แ่พรุ่งนี้ฉันจะบอกทนายความจะช่วยจัดการให้ฉัน... แล้วเงินที่ได้จากการขาย ฉันจะซื้อสมุนไพรชั้นดี โสม เห็ดหลินจือ และชาชั้นดีไว้ทั้งหมด เผื่อว่าในอดีตสิ่งเหล่านี้จะมีค่ายิ่งกว่าเงินทอง"
เ้าเสี่ยวตงทำท่าเหมือนฟังเข้าใจ หลินเย่วชิงหัวเราะ "ส่วนทองคำฉันก็จะขายมันให้หมดแล้วกลับไปซื้ออีกที ใน่ปี 70-90 ทองคำราคาถูกมาก ผู้คนสนใจอาหารมากกว่า ดังนั้นฉันจะเก็บเงินไว้ซื้อทองคำในยุคนั้น แล้วก็ของเก่าภาพวาด พวกนี้แหละที่ฉันจะซื้อไว้เก็งกำไรในอนาคตนี่แค่คิดฉันก็รวยแล้ว"
เมื่อทุกอย่างพร้อม หลินเย่วชิงหยิบกุญแจรถขึ้นมา "ได้เวลาช้อปปิ้งแล้วเวลาเหลือไม่เยอะแล้ว! ถึงจะสั่งออนไลน์ได้ แต่การไปเห็นของเองก็ได้อรรถรสมากกว่า แล้วเผื่อว่ามีอะไรที่ฉันลืม ฉันจะได้ซื้อมันทันเวลา"
เธอมองดูเ้าเสี่ยวตง "รออยู่ที่นี่นะ ฉันจะกลับมาเร็ว ๆ นี้" จากนั้นเธอก็ลุกขึ้น หยิบกระเป๋าและกุญแจรถ แล้วเดินออกจากคอนโดไปด้วยความมั่นใจ
การเตรียมตัวเพื่อย้อนเวลาของหลินเย่วชิงนั้นไม่ใช่แค่เื่การวางแผนด้านการเงินและการลงทุน แต่ยังรวมถึงการเตรียมตัวทั้งร่างกายและจิตใจด้วย เธอรู้ว่าการย้อนกลับไปยังอดีตที่เต็มไปด้วยความท้าทาย และการเผชิญกับสถานการณ์ที่เธอไม่เคยพบเจอมาก่อนนั้นเป็เื่ที่ยากลำบาก
ระหว่างที่ขับรถไปยังห้างสรรพสินค้า หลินเย่วชิงพยายามทบทวนแผนทั้งหมดที่วางเอาไว้ในใจ "ฉันต้องแน่ใจว่าทุกอย่างเป็ไปตามแผน... อาหาร เครื่องดื่ม สมุนไพร และทองคำ พวกนี้คือสิ่งสำคัญที่จะทำให้ฉันอยู่รอดในยุคอดีต"
เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้า หลินเย่วชิงเดินเข้าไปในโซนของสด และเริ่มเลือกซื้อเนื้อสัตว์และของจำเป็อื่น ๆ อย่างพิถีพิถัน เธอหยิบไก่ เนื้อหมู และผักหลายชนิดลงในรถเข็น พร้อมทั้งสั่งเนื้อโคคุณภาพดีเพื่อเก็บเอาไว้ "ในยุคนั้น อาหารประเภทนี้คงเป็สิ่งที่หายากและมีค่าอย่างมาก ถ้าฉันมีสิ่งเหล่านี้ ฉันจะสามารถแลกเปลี่ยนหรือสร้างความเชื่อถือได้มากขึ้น"
หลังจากนั้นเธอก็เดินไปยังโซนสมุนไพรและชา หลินเย่วชิงเลือกสมุนไพรชั้นดีอย่างโสม เห็ดหลินจือ และชาเขียวคุณภาพสูง เธอยังเลือกชาที่มีคุณสมบัติทางยาสำหรับรักษาโรคบางอย่างด้วย
"นี่แหละของสำคัญที่จะช่วยให้ฉันเอาตัวรอดในยุคอดีตได้ ถ้าฉันสามารถรักษาคนได้ ฉันก็จะได้รับความไว้วางใจ และสามารถสร้างเครือข่ายได้มากขึ้น" เธอพูดกับตัวเอง
หลังจากช้อปปิ้งเสร็จ หลินเย่วชิงก็เดินไปที่โซนของใช้ส่วนตัว เธอซื้อยาและอุปกรณ์การแพทย์บางอย่าง เช่น ผ้าพันแผล ยาฆ่าเชื้อ และเครื่องมือตรวจวัดต่าง ๆ เพื่อเตรียมไว้ใช้ในกรณีที่จำเป็
"ทุกอย่างต้องพร้อม ฉันต้องทำให้แน่ใจว่าจะสามารถรักษาคนและดูแลตัวเองได้ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก" เธอบอกตัวเองขณะเดินไปที่เคาน์เตอร์ชำระเงิน
หลังจากจ่ายเงินและขนของขึ้นรถ หลินเย่วชิงก็นั่งลงที่เบาะคนขับ พร้อมกับถอนหายใจยาว "เอาล่ะ ตอนนี้ทุกอย่างก็น่าจะพร้อมแล้ว... ขั้นตอนต่อไปคือการหาวิธีย้อนเวลา และเมื่อถึงเวลานั้น ฉันจะไม่ลังเลอีกต่อไป"
หลินเย่วชิงขับรถกลับคอนโดด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและความหวังในอนาคตที่เธอจะได้เปลี่ยนแปลงอดีตเพื่อให้ชีวิตของเธอและครอบครัวดีขึ้น และเธอรู้ว่าโอกาสครั้งนี้จะเป็โอกาสที่เธอจะไม่ปล่อยให้หลุดมือไปอย่างแน่นอน หลังจากภารกิจในการ
หลินเย่วชิงเตรียมตัวเดินทางในวันแรกสำเร็จไปหลายอย่าง แน่นอนเธอไม่ลืมเพื่อนๆ หมอและพยาบาลที่นัดหมายเอาไว้ก่อนหน้าที่เธอจะเห็นปาฏิหาริย์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น
หลังจากจัดเตรียมหลายอย่าง เธอรีบออกจากบ้านและตรงไปยังร้านอาหารที่พวกเขามักนัดกันมาทานอาหารที่นี่เสมอ"หมอหลิน! มาแล้ว! มานั่งนี่เลย" หมอหลี่โบกมือเรียกให้เธอมานั่งข้างๆ หลินเย่วชิงยิ้มกว้างและนั่งลง ทุกคนต่างสนุกสนานและพูดคุยเื่ราวต่างๆ โดยไม่มีใครสงสัยว่าเธอกำลังจะทำอะไรที่สำคัญ
ขณะที่ทุกคนกำลังหัวเราะเฮฮา หลินเย่วชิงยกแก้วขึ้น "ทุกคน ฉันอยากจะขอบคุณพวกคุณมากสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง เราผ่านเื่ยากๆ มาด้วยกันมากมาย ฉันอยากให้พวกคุณรู้ว่าไม่ว่าอะไรก็ตาม พวกเธอคือคนสำคัญสำหรับฉันเสมอ"
หมอหวังทำหน้าแปลกใจเล็กน้อย "ทำไมพูดเหมือนจะไปไหนไกลๆ เลยล่ะหมอหลิน? "หลินเย่วชิงยิ้มและพูดอย่างนุ่มนวล "ก็แค่อยากให้พวกเธอรู้สึกดี และอยากขอบคุณทุกคน... บางทีเราอาจจะไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนเดิมอีกแล้ว แต่ฉันจะคิดถึงพวกเธอเสมอนะ"หมอหลี่พูดขึ้นอย่างปลอบใจ "หมอหลิน อย่าพูดแบบนั้นสิ เราจะได้เจอกันบ่อยๆ แน่นอน ทุกคนก็อยู่ตรงนี้เสมอ หรือคุณมีข้อเสนอดี ๆ จากต่างประเทศกันแน่คุณหมอ"
หลินเย่วชิงยิ้มออกมาและไม่ปฏิเสธ และมองดูทุกคนอย่างอบอุ่น "ขอบคุณนะทุกคน ฉันรักพวกคุณทุกคนมากจริงๆ “หมอหลินการย้ายที่ทำงานไปต่างประเทศมันก็ดีเหมือนกันเผื่อจะได้ประสบการณ์ในชีวิตมากขึ้นพวกเราเข้าใจ คุณไม่ต้องรู้สึกเศร้าขนาดนั้นพวกเรามาดื่มให้คุณหมอคนสวยของพวกเราและอวยพรให้เธอโชคดี” พวกเขาต่างยิ้มแย้มและยินดีที่หลินเย่งชิงจะออกเดินทางแสวงหาเป้าหมายใหม่ในชีวิต” ไปอยู่ที่ไหนก็ส่งข่าวพวกเราด้วยนะหมอหลิน” หมอหลี่พูดและชวนดื่ม หลินเย่วชิงยิ้มแต่ในใจของเธอรู้ดีว่าการลานี้อาจเป็ครั้งสุดท้ายในยุคนี้ เธอก็หวังว่าการเดินทางครั้งใหม่ของเธอในครั้งนี้จะทำให้ชีวิตของเธอนั้นดีขึ้น และแม้จะไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็เช่นไร แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญทุกอย่างด้วยหัวใจที่มั่นคง...!
4K
