เซี่ยหยางคือพี่ชายต่างบิดา ต่างมารดา เขามีตำแหน่งเป็นถึงแม่ทัพแห่งเป่ยเปียน นิสัยเย็นชาสุดขั้วหัวใจ อีกทั้งสายตาเยียบเย็นคู่นั้น ที่มักมองไปยังน้องชายต่างสายเลือด ทำให้เจียงเฉิงรู้สึกใจหายใจคว่ำเสมอ ยามที่เห็นทั้งสีหน้า และดวงตาคมกริบดุจปีศาจร้ายนั่น

เจียงเฉิงคือกาฝากตัวหนึ่งที่ถูกทอดทิ้งเอาไว้ยังตระกูลเซี่ย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ระหว่างพี่น้องต่างสายเลือดถือเป็นเพียงแค่นายและบ่าวรับใช้...กระทั่งความรู้สึกลุ่มหลง มัวเมาในรัก ก็ยังถูกตอกย้ำ และย้ำเตือนสถานะว่าเป็นเพียงแค่ ทาสรับใช้ผู้หนึ่ง มิใช่คนรักคนรู้ใจทั้งนั้น  

ถึงจะเป็นเช่นนั้นบ่าวผู้น้อยนี้ย่อมต้องก้มหน้ายอมรับชะตากรรมของตนเองเสมอว่า ห้ามรักคนใจร้ายอย่างแม่ทัพเซี่ยเป็นอันขาด เจียงเฉิงผู้นี้น้อมรับชะตากรรมอันแสนปวดร้าวเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว

แม้จะตั้งคำถามว่าทำไมกัน คนใจร้ายผู้นั้นเหตุใดจึงไม่ยินยอมให้ น้องชายผู้นี้จากไป เอาแต่ข่มเหงทางร่างกาย และข่มขู่ด้วยวาจาอันแสนดุร้ายเสมอ แล้วยังกักขังเหนี่ยวรั้งเขาเอาไว้ต่าง ๆ นานากันเล่า