คุณคิดบ้างมั้ยว่าถ้ามีคนอยู่เคียงข้างในตอนที่เราไม่เหลือใครก็คงดี ในวันที่เราเหนื่อยล้าเหลือเกินหมดกำลังใจก้าวเดินต่อเหมือนกับว่าใจดวงน้อยๆนั้นได้แหลกสลายไปเสียแล้ว ถ้าคุณคิดแบบนั้นก็แสดงว่าคุณกับผมก็คงไม่ได้ต่างกันมาก แต่เื่ของผมที่ผมกำลังจะเล่านั้นพิเศษกว่าที่คุณคิดแน่นอน
เพราะเื่ของผมนั้นเกิดในฤดูฝน
สวัสดีครับผมชื่อเมฆครับเมฆที่ไม่ได้หมายถึงเมฆสีขาวปุกปุยน่ารักตะมุตะมินะครับแต่หมายถึงเมฆฝนสีดำก้อนมหึมาน่าเกรงขามต่างหากล่ะครับ( ╹▽╹ ) ในตอนนี้ผมกำลังเรียนอยู่วิศวะปี1ครับซึ่งชีวิตของผมในตอนนี้ก็ราบรื่นดี ในวันนี้เป็วันเปิดเทมอวันแรกของโรงเรียนผมจะได้เจอเพื่อนไหม่แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้วล่ะครับ
แต่มันจะดีกว่านั้นถ้าในวันนี้....ผมไม่ได้ตื่นสาย!!!!! ชิหั-แล้วไงวันนี้รับน้องด้วย!!!!
ผมกรีดร้องในใจพลางกินขนมปังในมืออย่างเร่งรีบและพอผมกินเสร็ตผมก็รีบเดินไปหยิบกุญแจรถและกระเป๋าและวิ่งออกจากบ้านมาด้วยความเร็วแสง
วิ่งมาได้ซักพักจนผมเหนื่อยผมก็รู้สึกเหมือนผมลืมอะไรบางอย่าง(・∀・).... เออใช่!!! กูจะวิ่งออกมาทำไมวะในเมื่อกูมีรถ!!!!ಥ‿ಥ โอ๊ยยยย ทำไมแกมันขี้ลืมแบบนี้ห๊ะไอ้เมฆ!!!ผมกรีดร้องพร้อมด่าตัวเองในใจ
แต่มาถึงขนาดนี้แล้วก็นะ...สู้เว้ยไอเมฆಥ‿ಥ
ผมวิ่งไปต่อเพราะกลัวจะไม่ทันการจนวิ่งมาได้ซักพักด้วยความเบื่อผมมองพื้นที่รอบตัวไปพลางๆรอบๆตัวผมคลองขนาดใหญ่ที่เลี้ยงปลาตัวใหญ่เอาไว้หลายตัวภายในน้ำมีทั้งตะไคร่และพืชต่างๆที่ขึ้นตามน้ำ ที่แบบหยี~ถ้าตกไปนี่สภาพคงดูไม่ได้แน่นอ-!!!?
ಥ‿ಥ....!!!
กึก!!! ตูม!!!!?
นี่มันวันอะไรวะครับเนี่ย!!!!!!? ชุดนักศึกษาผม!!!! ฮือ~
ผมร่ำไห้อยู่ในใจจนกระทั่งผมได้ยินเสียงทุ้มแหบสเนห์เรียกผมที่ลอยอืดอยู่ในน้ำอย่างปลงกับทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต
"เอ่อ... นักศึกษาครับ"
ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเ้าของเสียงที่อยู่บนบกด้วยใจที่ขุ่นมัว ตนนั้นมีผมสีบลอนด์สว่างสวยที่ยาวถึงลำคอสีขาวซีดเซียว(เอาซะกูลืมตาไม่ขึ้นเลย)บวกกับตาสีฟ้าบริสุทธิ์และผิวสีขาวซีดราวกับผีแดกเื เขามาพร้อมกับรอยยิ้มที่สุกสว่าง
ดวงตาสีฟ้าอ่อนของเขาโค้งเป็พระจันทร์เสี้ยวฉายแววขบขันเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของผมพร้อมกับเสียงหัวเราะเล็กน้อยที่ทุ้มในลำคอระหงส์
ไอ้....ปลากระเบนหน้ายิ้มนีีมันเป็ใคร!!!!
3K
