Out of Control
Trigger Warning*** Mentioned Rape, Drug misuse: มีการกล่าวถึงการข่มขืนและการใช้ยา
โปรดใช้วิจารณญาณค่ะ
Next Day
“พี่เจษ มีของส่งถึงพี่เจษค่ะ” ผู้ช่วยคนเก่งของเจษลินทร์ถือกล่องพัสดุเล็กๆมาให้
“อื้อ ขอบใจนะมิ้นท์ วางไว้บนชั้นวางของได้เลยครับ”
มิ้นท์ทำตามที่บอสของเธอบอก แล้วยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองเจษลินทร์ วันนี้เ้าตัวดูอารมณ์ดีเธอเลยอยากคุยด้วยสักหน่อย
“มีไรรึเปล่า” คนโดนจ้องเอ่ยถาม
“เปิดตัวรึยังคะ”
“หือ อะไร”
“ก็คนที่มาเฝ้าพี่เจษแทบทุกวันอะ ยังไงคะ” หญิงสาวเอ่ยพร้อมเดินมายืนตรงข้ามเจษลินทร์ด้วยสีหน้าใคร่รู้เสียเต็มประดา
“เอ้าพี่ยังไม่ได้บอกเหรอ” เจษลินทร์มองหญิงสาวด้วยความเอ็นดู
“บอกอะไรคะ”
“คบกันแล้ว”
มิ้นท์ทำตาโตประหนึ่งในักหนาแล้วแปรเปลี่ยนเป็ยิ้มกว้าง
“มิ้นท์ว่าแล้วเชียว งื้อดีใจ ในที่สุดพี่เจษที่มิ้นท์เห็นแต่อ้อนแต่ออก วันนี้ลงจากคานแล้วจ้า โอ๊ยตื้นตันเหมือนลูกจะเป็ฝั่งเป็ฝา” หญิงสาวว่าพร้อมทำท่าซับหางตา
เจษลินทร์เคาะหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆ ความเว่อร์วังนี่ต้องให้เขาเลยล่ะ
“แก้มแดงแล้วพี่” หญิงสาวแซวแล้วรีบรุดออกจากห้องไปก่อนที่มะเหงกลูกที่สองจะลงหัว
เจษลินทร์ส่ายหัวน้อยๆแล้วหันมาทำงานของตัวเองต่อ
ครู่ต่อมาเสียงโทรศัพท์เขาดังขึ้น คิ้วสวยเลิกขึ้นเล็กน้อยเพราะเป็เบอร์ที่ไม่ได้บันทึกไว้ในโทรศัพท์ ถึงกระนั้นเขาก็กดรับสาย
“สวัสดีครับ”
[พี่เจษ ผมธิตินะครับ]
“อ้าวธิติ เปลี่ยนเบอร์เหรอ”
[เปล่าครับพี่ อันนี้ผมยืมเบอร์คนอื่นโทรมา]
“อ่าครับ มีอะไรรึเปล่า” เจษลินทร์ขมวดคิ้วเป็ปม เมื่อน้ำเสียงของปลายสายฟังดูร้อนรนแปลกๆ
[พี่ได้ของที่ผมส่งไปให้รึยังครับ]
“หือ ของเหรอ”
[ผมส่งพัสดุไปให้พี่ เป็กล่องเล็กๆอะครับ น่าจะถึงแล้วนะ]
“อ่อ อื้อเพิ่งได้”
[รบกวนพี่ด้วยนะครับ ผมต้องไปแล้ว ถ้าผมยังอยู่ เอ่อ ไว้ผมจะติดต่อไปใหม่นะครับ]
ปลายสายไม่ได้รอให้เจษลินทร์ตอบหรือถามอะไรต่อ เขาก็วางสายไปแล้ว สร้างความงงงวยให้กับเจษลินทร์เป็อย่างมาก
ร่างสูงโปร่งเดินไปหยิบกล่องที่มิ้นท์วางไว้ให้เขาเมื่อครู่มาดู พบว่าของข้างในคือแฟลชไดรฟ์ เขาหยิบมันขึ้นมาแล้วเอาไปเสียบกับคอมพิวเตอร์ของตัวเอง
ข้อมูลในนั้นเป็หลักฐานคดีของธนัทและวิดีโอเ้าปัญหาของคดีนางสาวเจ
เจษลินทร์รู้สึกหดหู่มากหลังจากดูวิดีโอจบ ที่แท้ซีฮันถ่ายวิดีโอตอนที่เขาบีบคอหญิงสาวไว้นี่เอง ลายนิ้วมือที่คอศพถึงมีแค่ข้างเดียว
กว่าเจษลินทร์จะปรับอารมณ์มาเป็ปกติได้ก็ใช้เวลาไปครู่ใหญ่
อีกใจหนึ่งก็รู้สึกโล่งใจ ที่ในที่สุดจะได้รื้อคดีล้างมลทินให้ชวินทร์สักที
‘แต่พี่ซันเคยบอกว่าจะรวบรวมหลักฐานแล้วจะเอามาให้เขา แต่ทำไมธิติเป็คนเอามาให้ล่ะ? หรือพี่ซันไม่อยากมอบให้โดยตรง?'
แม้จะไม่ค่อยเข้าใจ แต่เจษลินทร์ก็ไม่ได้ร่ำไรประเด็นนั้นนัก เขาตั้งใจจะเอาหลักฐานพวกนี้ให้แฝดน้อง จะได้รื้อคดีให้ชวินทร์ จับคนร้ายตัวจริงเข้าคุกเสียที!
เอ๋ ยังมีอีกไฟล์?
พอเปิดดูก็พบเป็รูปภาพและวิดีโอเกี่ยวกับการค้ายาเสพติด และ...
วิดีโอที่เคลื่อนไหวตรงหน้าเจษลินทร์ เป็ภาพผู้ชายคนหนึ่ง จากมุมกล้องจะเห็นแค่ด้านหลัง เขากำลังใช้เข็มฉีดยาฉีดบางอย่างให้หญิงที่ถูกมัดมือและเท้าอยู่บนเตียง ซึ่งสถานที่ในวิดีโอดูเหมือนจะเป็โรงแรม ผู้หญิงคนนั้นก็ดูเด็กมากๆ น่าจะซัก15-16ปีเห็นจะได้ ไม่นานหลังจากนั้นเด็กสาวก็ดูสงบลง ผู้ชายคนนั้นจึงแก้มัดให้เธอ แต่ทว่าหญิงสาวกลับไม่ต่อต้านซ้ำยังคงนอนนิ่งอยู่อย่างนั้นคล้ายคนไม่มีสติ
พอชายคนนั้นเดินออกจากห้องไป ครู่ต่อมามีผู้ชายมาใหม่ 4 คน เดินเข้ามาแล้ว….รุม…..
“บ้าเอ๊ย!!!” เจษลินทร์สบถ
อีกหลายคลิปที่เหลือก็เป็คลิปทำนองเดียวกัน มีทั้งเด็กผู้หญิงและเด็กผู้ชายเป็ผู้ถูกกระทำ! และไอ้พวกเดนมนุษย์ที่กระทำนั้นก็มีแต่พวกซาดิสม์ทั้งนั้น นี่มันเื่บ้าอะไรกันเนี่ย!
คิดแล้วเจษลินทร์รีบหยิบมือถือมาส่งข้อความหาธิติเพื่อถามเื่ที่คาใจ ทว่าก็ไม่ได้รับการตอบรับจากอีกฝ่าย ทั้งไม่เปิดอ่านข้อความ โทรไปก็ไม่ติด
เขาจึงเปลี่ยนช่องแชต ส่งข้อความไปถามซีเปียน ปรากฏว่าซีเปียนเองก็ไม่รู้เื่ที่ธิติส่งหลักฐานพวกนี้มาให้เขา หนำซ้ำยังบอกว่าไม่คิดจะเอาหลักฐาน ให้เจษลินทร์ด้วย เพราะซีเปียนและธิติตกลงกันว่าจะจัดการเื่นี้เอง พวกเขาไม่อยากให้เจษลินทร์มามีส่วนร่วมกับเื่นี้ ด้วยเกรงว่าจะเป็อันตราย
แต่ตอนนี้เจษลินทร์กลับได้หลักฐานอย่างอื่นมาที่ดูเหมือนจะอันตรายยิ่งกว่าอีก!
ซีเปียนเดาว่าตอนนี้ธิติอาจจะอยู่ในอันตราย เขาถึงส่งหลักฐานมาให้เจษลินทร์ และแน่นอนเื่นี้ซีเปียนก็บอกว่าจะจัดการเองเช่นกัน เขาไม่ยอมให้เจษลินทร์เข้ามายุ่งเกี่ยวเลยแม้แต่น้อย
เจษลินทร์ยอมทำตามอย่างว่าง่าย จึงนัดส่งแฟลชไดรฟ์ให้ซีเปียนในวันพรุ่งนี้ เพราะวันนี้ซีเปียนไปทำธุระที่ต่างจังหวัด
เมื่อตกลงกันเสร็จแล้ว เจษลินทร์ส่งข้อความเสียงเล่าเื่ที่เกิดขึ้นให้ปัณณวิชญ์ฟัง วันนี้ฝ่ายนั้นก็คงจะงานยุ่งเช่นเคย เพราะยังไม่เปิดอ่านข้อความของเขาเลยั้แ่เที่ยง
***
อีกฟากหนึ่ง….
ธิติถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อมาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย ที่นี่เป็โฮมสเตย์เล็กๆในหัวหิน เขาเช่าบ้านหลังนี้สำหรับสองสามวัน ไม่ได้วางแผนจะมาเที่ยวอะไรหรอกแต่มันเกิดเื่ที่ไม่คาดฝันขึ้นต่างหากล่ะ
เื่ราวมันเริ่มจากตอนที่พี่ชายของธิติเข้าคุกแทนซีฮัน ตัวธิติซึ่งไม่เคยไว้ใจซีฮันอยู่แล้ว จึงแอบสืบและหาหลักฐานมายืนยันความบริสุทธิ์ให้พี่ชาย จนได้ไปเจอกับ ‘พลวัฒน์’ หมอนี่ทำงานให้ซีฮันมากมาย ทั้งค้ายา ล่อลวงเด็กสาวเด็กหนุ่มที่ยังบริสุทธิ์มาประเคนให้พวกคนรวยที่วิปริตบ้ากาม พอยิ่งตามสืบธิติก็ยิ่งรู้สึกขนลุก เพราะพลวัฒน์ทั้งโเี้ และต่ำทราม มันล่อลวงเด็กๆ วางยา และถ่ายคลิปแบล็กเมล์ ใช้วิดีโอคลิปเ่าั้ข่มขู่พวกเด็กๆไว้ หากใครที่ไม่เชื่อฟังมันก็จับขายซ่องเสีย
ซีฮันดูซอฟต์ลงไปเลยถ้าเทียบความเลวกับหมอนี่
ธิติเดาว่าพลวัฒน์น่าจะไม่ปกตินัก เพราะเท่าที่สังเกต หมอนั่นดูเป็คนเอาแต่ใจ อารมณ์ร้อนฉุนเฉียวง่าย ชอบความตื่นเต้นและท้าทาย ดูจากการที่เขาเลือกลงมือเองแทบทุกขั้นตอน โดยเฉพาะการฆาตกรรม! ใช่แล้ว! ก่อนหน้านี้มีเด็กสาวที่ขัดขืนและต่อต้านเขา เขาจึงฉีดยาเสพติดให้เธอเป็จำนวนมากและมองดูเธอตายอย่างทุรนทุราย!
ที่ธิติรู้เื่ราวพวกนี้ เพราะเขาตามพลวัฒน์มานานแล้ว จนรู้ว่าที่ประจำที่จะส่งยาหรือส่งเด็กคือที่ไหน เลยแอบตั้งกล้องเก็บหลักฐานทุกอย่างไว้ หมายจะลากคอมันเข้าตารางทีเดียวพร้อมซีฮัน แต่มันดันรู้ตัวเสียก่อน
โชคยังดีที่ธิติไหวตัวทัน คราแรกเขาไม่เคยคิดจะส่งหลักฐานไปให้เจษลินทร์เลยแม้แต่น้อย เพราะเขากลัวว่าเจษลินทร์จะเป็อันตราย แต่เขาไม่มีทางเลือก ไม่รู้จะไว้ใจใครได้ ถ้าส่งหลักฐานกลับไปให้ซีเปียนก็กลัวว่าซีฮันจะรู้ทัน ยังไงเขากับเจษลินทร์ก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกันอยู่แล้ว จึงคิดว่าต่อให้โดนจับได้ พลวัฒน์ก็คงไม่รู้แน่ๆว่าเขาส่งหลักฐานไปให้ใคร
ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูดังขึ้น เรียกธิติออกจากห้วงความคิด เขาสาวเท้าเดินไปเปิดประตู เดาว่าคงเป็คนทำความสะอาดบ้านที่เ้าของโฮมสเตย์แจ้งไว้
พลั่ก!
“อั่ก!”
ธิติโดนต่อยที่หน้าและท้องเต็มแรง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เขาล้มลงไปกองกับพื้นภายในเวลาไม่ถึงสิบวิด้วยซ้ำ
พอเงยหน้าขึ้นมอง หัวใจของเขาพลันร่วงหล่นไปอยู่ปลายเท้า
'พลวัฒน์!'
“แสบนักนะมึง มึงเอาวิดีโอพวกนั้นไว้ไหน?!” คนมาใหม่ตะคอกพร้อมกระชากคอธิติมาเค้นถาม
“หึ ต่อให้มึงฆ่ากูให้ตายกูก็ไม่มีทางบอกมึงหรอก”
“มึงแน่ใจ? กูอยากจะรู้นักว่าถ้าเจอนี่มึงยังจะปากเก่งอยู่มั้ย”
พลวัฒน์ว่าพร้อมหยิบมีดพกขนาดเล็กออกมา กดเปิดใบมีด หมายจะแทงคนตรงหน้าระบายโทสะ แต่ธิติกัดฟันฮึดสู้ เขาใช้เท้ายันจนอีกฝ่ายเซไป ทำให้เขาหลุดจากการเกาะกุมได้ ไม่รอช้าเขารีบเข้าไปเตะให้มีดหลุดออกจากมือพลวัฒน์ ทั้งสองต่อสู้กันชุลมุน แต่ละฝ่ายต่างซัดและโดนซัดสลับไปมา แต่สุดท้ายธิติเสียจังหวะโดนต่อยจนมึน พลวัฒน์คว้ามีดได้ก็จ้วงแทงเข้าที่ท้องของธิติเต็มแรง
“อั่ก” เขาส่งเสียงด้วยความเ็ป ร่างกายหยุดการเคลื่อนไหวแทบจะทันที
“กูถามว่าวิดีโอพวกนั้นอยู่ไหน?!!” พลวัฒน์ตะคอกเสียงดัง
“ว้าย กรี๊ดดดด”
เสียงหญิงสาวมาใหม่สองคนร้องขึ้น ทำให้ทั้งคู่หันไปมอง
พวกเธอเป็คนทำความสะอาดที่เ้าของโฮมสเตย์ส่งมา
จังหวะที่พลวัฒน์เผลอ ธิติยกขาถีบเต็มแรง แม้เขาจะเจ็บจนแทบจะขยับตัวไม่ได้แต่ถ้าไม่หนีหรือสู้ เขาคงได้ไปคุยกับรากมะม่วงเป็แน่
“มึง!” พอลุกขึ้นได้ พลวัฒน์รีบวิ่งเข้าใส่ธิติ
แต่...
พลั่ก!
ตุบ!
ร่างของเขาพลันล้มลงกับพื้น
“โทรแจ้งตำรวจ” ผู้มาใหม่ที่เพิ่งต่อยและถีบพลวัฒน์จนล้มลง เอ่ยบอกกับหญิงสาวสองคนที่ยืนอึ้งอยู่
เธอทั้งสองพยักหน้าเลิ่กลั่ก แล้วหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาตำรวจ
“คุณ ปะ เป็ใคร” ธิติเอ่ยเสียงติดขัดเพราะความเ็ปจากาแ
“ใช่เวลามาถามเื่นี้เหรอ” ปัณณวิชญ์ตอบ
พลวัฒน์เตรียมจะลุกขึ้นมา แต่ปัณณวิชญ์ยกปืนขึ้นมาชี้หน้าเขาไว้ อีกฝ่ายจึงทำได้แค่อยู่นิ่งๆ
“แกเป็ใคร มาเสือกอะไรด้วย” พลวัฒน์เอ่ยถาม
“เป็ใครเดี๋ยวก็รู้"
"โทรตามรถพยาบาลให้ด้วยครับ” ประโยคหลังปัณณวิชญ์หันไปบอกกับผู้หญิงสองคน
“อ้ะ” ธิติส่งเสียงออกมาก่อนที่ร่างกายหนักอึ้งของเขาจะค่อยๆ รับรู้สิ่งรอบตัวได้ช้าลง
ปัณณวิชญ์รีบเข้าไปดูอาการคนเจ็บ โดยที่มือยังหันปืนไปที่พลวัฒน์อยู่
“ทำใจดีๆไว้ เดี๋ยวรถพยาบาลก็มาแล้ว รบกวนช่วยเอาผ้ามากดเืที่แผลเขาหน่อยครับ” แน่นอนว่าประโยคหลังเขาขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงทั้งสองอีกครั้ง
จังหวะที่ปัณณวิชญ์เผลอ พลวัฒน์หยิบแจกันเขวี้ยงใส่พร้อมะโถีบปัณณวิชญ์แล้วรีบวิ่งหนีไป ถึงแม้ตัวจะล้มแต่ปัณณวิชญ์ตั้งสติว่องไว เล็งปืนไปที่หมอนั่นแล้วยิงทันที
ปัง!ปัง!
เขายิง Double Tap ออกไป น่าจะโดนหมอนั่นแน่นอนเพราะดูจากที่ฝ่ายนั้นล้มลง แต่กระนั้นพลวัฒน์ก็ยังลุกวิ่งต่อ
คราแรกปัณณวิชญ์ตั้งใจจะวิ่งตามไป แต่เห็นอาการของธิติไม่ค่อยดีเลยเลือกช่วยชีวิตคนก่อน
อย่างไรเสียตำรวจก็กำลังมา แถมหมอนั่นโดนยิงอีก ยังไงมันก็คงหนีไม่พ้นหรอก...
ณ โรงพยาบาล
ปัณณวิชญ์ถอนหายใจมองธิติที่นอนหมดสติอยู่บนเตียงคนไข้ โชคดีที่มาถึงโรงพยาบาลได้ทันเวลา ตอนนี้คนเจ็บเลยพ้นขีดอันตรายแล้ว
ในหัวปัณณวิชญ์เต็มไปด้วยคำถามมากมาย
‘ทำไมพลวัฒน์ถึงมาตามไล่ล่าหมอนี่ล่ะ?’
วันนี้ปัณณวิชญ์สะกดรอยพลวัฒน์ ตามที่รองผู้กำกับลภัสวัฒน์มอบงานให้ เขาตามหมอนี่มาพักใหญ่แล้ว ความจริงก็ได้หลักฐานมาบ้างแล้วแต่มันยังไม่มากพอ ปัณณวิชญ์ตั้งใจจะเก็บหลักฐานให้แน่นกว่านี้ แต่ไม่คิดว่าพอสืบไปสืบมาพลวัฒน์ดันเกี่ยวข้องกับเจษลินทร์ซะได้
พอนึกถึงเจษลินทร์ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหมายใจจะโทรหาคนรัก แต่พอมองดูเวลานี่ก็ตีหนึ่งกว่าแล้ว จึงเปลี่ยนเป็ส่งข้อความไปแทน ทว่าพอได้ฟังข้อความที่เจษลินทร์ส่งมา เขาก็ต้องขมวดคิ้วมุ่น
‘ที่แท้ธิติมีหลักฐานการทำชั่วของพลวัฒน์ ถึงได้โดนตามล่าขนาดนี้ คงเพราะมัวแต่หลบหลีกการตามของเขาอยู่สินะ พลวัฒน์ถึงได้พลาดท่าให้ธิติเก็บหลักฐานไปได้ขนาดนั้น แต่ตอนนี้หลักฐานพวกนั้นดันไปอยู่ในมือเจษลินทร์เสียได้’
“บ้าเอ๊ย!” ปัณณวิชญ์สบถ ได้แต่ภาวนาให้พลวัฒน์ไม่รู้ว่าหลักฐานอยู่ที่ใคร
เขากดส่งข้อความบอกให้เจษลินทร์ระมัดระวังตัวดีๆ พรุ่งนี้หลังจากเสร็จธุระเขาจะรีบไปหา
จากนั้นกดต่อสายหาเ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อสอบถามความคืบหน้าว่าจับคนร้ายได้รึยัง แต่คำตอบก็ทำให้ปัณณวิชญ์ต้องผิดหวัง เพราะยังจับตัวคนร้ายไม่ได้
***
ร่างหนึ่งกำลังนั่งกุมแขนตัวเองอยู่
‘ถ้าไอ้บ้านั่นไม่เข้ามาแทรก ป่านนี้เขาคงได้ของมาแล้ว’ เขาสบถกับตัวเองในใจ
มองแผลที่โดนยิงเมื่อครู่ โชคยังดีที่เขารู้จักวิธีวิ่งหนีเอาตัวรอด ทำให้ะุแค่ถากแขนไปเท่านั้น
'หึ!ไอ้เด็กเวรนั่นเป็ใครกันนะ? ใช่คนที่ตามติดเขา่หลังๆนี่หรือเปล่า? วันหลังคงต้องไปทำความรู้จักซะหน่อยแล้ว' พลวัฒน์แสยะยิ้มออกมา เพราะมันก็นานมากแล้วที่ไม่มีใครทำให้เขาเจ็บตัว
น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ
มือหนาหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง มันคือโทรศัพท์ของธิติ เขาหยิบติดมือมาด้วยในตอนคนที่เล็งปืนใส่เขากำลังเผลอ
กดเปิดเครื่อง แล้วลากปลายนิ้วไปตามรอยนิ้วมือที่เห็นว่ายังหลงเหลืออยู่ สามสี่ครั้งก็สามารถปลดล็อกโทรศัพท์ได้
แต่กดหาอยู่นานก็ไม่เจออะไรในไฟล์อัลบั้มต่างๆ จึงลองค้นหาในพวกแอปพลิเคชันแชตดู มุมปากเขายกยิ้มทันทีเมื่อเห็นแชตที่ค้างอยู่ พอพินิจมองดูดีๆ ก็พบว่าเป็แชตของคนที่เขารู้จักเสียด้วย 'เจษลินทร์'
พลวัฒน์จึงส่งข้อความไปหาเจษลินทร์ หมายจะหลอกล่อให้เ้าตัวเอาหลักฐานมาให้
[ข้อความ]
Thiti: ......
Jecelyn: ธิติ เป็ไงบ้าง
Thiti: แหมๆ ไอ้เราก็นึกว่าใคร
: ที่แท้ก็เป็คุณเจษลินทร์นี่เอง
Jecelyn: คุณเป็ใคร?
Thiti : เื่นั้นมันไม่สำคัญหรอก ประเด็นสำคัญคือคุณมีสิ่งที่ผม้า
: ถ้าไม่อยากให้ไอ้เด็กนี่ตาย คุณก็เอาของมาแลก
: คุณคงรู้ใช่ไหม ว่าผมไม่ได้ขู่
: แต่คุณไม่ต้องกลัวหรอก ผมจะไม่ทำร้ายคุณ ถ้าคุณว่าง่ายๆ
Jecelyn: ผมขอคุยกับธิติหน่อย
Thiti : คุณขอมากไป
Jecelyn: งั้นขอรูปถ่ายก็ได้
Thiti: ไม่ต้องห่วงไปหรอกหน่า เขายังไม่ตายหรอก
Jecelyn: ผมก็หวังว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่
: แค่ถ่ายรูปเอง มันยากตรงไหน
: ผมแค่อยากเห็นว่าเขาปลอดภัยดี
Thiti : บอกว่าปลอดภัยก็ปลอดภัยสิ ผมต้องทำตามที่คุณบอกงั้นเหรอ?
: คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรองขนาดนั้นนะ
Jecelyn: ก็แค่ถ่ายรูปส่งมา
: ไม่อยากถ่ายหรือถ่ายรูปมาให้ไม่ได้กันแน่?
: ธิติไม่ได้อยู่กับคุณสินะ!
: อย่าฝันว่าจะได้หลักฐานเลย
: เดนมนุษย์อย่างแก มันเหมาะที่จะไปอยู่ในตารางที่สุดแล้ว!!!!
พลวัฒน์ขบกรามแน่น เขวี้ยงโทรศัพท์ทิ้งทันที
' แล้วเราจะได้เจอกัน เจษลินทร์!'
TBC
ติชมกันเข้ามาได้นะคะ
เื่นี้มี E-Book ใน Meb (เม็บ), Ookbee (อุ๊คบี),Naiin (นายอินทร์) และเว็บห้องสมุดแล้วนะคะ
โดยในเว็บนั้นๆจะใช้ชื่อเื่ว่า เจษลินทร์ (YOU) ค่ะ
่นี้ E – Book จัดโปรโมชันลดราคาอยู่น๊าาาา
ไปตำ / สนับสนุนนักเขียนตัวเล็กตัวน้อยคนนี้ได้นะคะ // ประนมมือกราบอย่างนอบน้อมพร้อมบีบนวดให้นะเ้าคะ
Enjoy Reading
LOVe