บทที่2 ลอร์ด
สำหรับทุกคนการเดินทางในถิ่นทุรกันดารนานนับเดือนไม่ใช่เื่ง่ายเมื่อเห็นกำแพงเมืองกองคาราวานจึงกระตือรือร้นเป็พิเศษ
อย่างไรก็ตามเมื่อเดินทางเข้าใกล้กำแพงเมืองมากขึ้นสองข้างทางก็เต็มไปด้วยผู้คนที่เดินผ่านไปมาครู่ต่อมาภาพเต็มของเมืองซามัลก็ปรากฏชัดขึ้นในสายตาของอาร์เวล
เมืองซามัลเมืองที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในเขตเมืองทางตอนเหนือของอาณาจักรเดิมได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็เมืองชายแดนเพื่อป้องกันการรุกรานของอนารยชนและออร์คทว่าหลังจากการพัฒนามาอย่างยาวนานหลายร้อยปีเมืองซามัลจึงไม่ได้เป็เมืองชายแดนอีกต่อไปถึงกระนั้นร่องรอยของประวัติศาสตร์ยังคงปรากฏให้เห็น
กำแพงเมืองสูงกว่าสิบเมตรอิฐแต่ละก้อนเรียงรายอย่างเป็ระเบียบระยะห่างห้าถึงหกเมตรบนกำแพงเมืองมีหอสังเกตการณ์ตั้งอยู่อย่างโดดเด่นดูเหมือนว่าในระหว่างาหอสังเกตการณ์เหล่านี้จะช่วยให้มีความได้เปรียบเป็อย่างมาก
นอกจากนี้คูเมืองนอกกำแพงเมืองที่ผ่านการขุดลอกมาจากแม่น้ำทางตะวันออกของเมืองคาดว่าต่อให้มีทหารนับแสนก็ใช่ว่าจะยึดครองเมืองซามัลแห่งนี้ได้อย่างง่ายดาย
กองคาราวานเคลื่อนตัวไม่เร็วนักเนื่องจากผู้คนเริ่มเยอะขึ้นมีหลายกองคาราวานอยู่ข้างหน้าพวกเขาแสดงให้เห็นว่าเมืองซามัลแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองมากเพียงใดการค้าแร่ธาตุของอาณาจักรน้ำแข็งทาเบีย อาวุธของอาณาจักรคนแคะเจอร์ริโคและทาสของอาณาจักรทะเลทรายกาลัน ทั้งหมดถูกรวบรวมไว้ที่เมืองแห่งนี้
หลังจากจ่ายภาษีที่ทางเข้าเมืองกองคาราวานก็ค่อยๆเข้ามาในเมือง พร้อมใบรับรองที่ออกโดยผู้เก็บภาษี
เมื่อเข้าสู่เมืองอาร์เวลแยกตัวจากกองคาราวานที่เดินทางเข้าสู่ตลาด ขณะเขาเตรียมหาที่พักอยู่ก่อน
พลันเปิดประตูโรงเตี๊ยมเสียงเจี๊ยวจ๊าวและกลิ่นแอลกอฮอล์โชยมาจากข้างใน ่เวลาบ่ายคล้อย เมฆค่อนข้างมากธุรกิจของโรงเตี๊ยมเริ่มขึ้น
การมาถึงของอาร์เวลไม่ได้ดึงดูดความสนใจของใครภายใต้การแนะนำของบริกรเขามาถึงห้องพักชั้นสองจัดของอย่างเรียบง่ายก่อนลงมาชั้นล่าง
“เอาอาหารมาและก็เบียร์แก้วหนึ่งด้วย” อาร์เวลยืนหน้าเคาน์เตอร์บาร์ พร้อมกับวางเงินหน้าบริกร
“ไม่มีปัญหานี่คือเบียร์ เรามีวัวรมควัน แกะสับย่างใส่เห็ดกับมันฝรั่งและพายเนื้อซึ่งเป็เมนูแนะนำของทางเรา”
“เอาพายเนื้อมา”
“โปรดรอสักครู่ทางเราจะรีบเตรียมอาหารทันที” บริกรกล่าวจบ จากนั้นหันไปรอบๆ และะโออกมา
“บิลเร็วเข้า!! สุภาพบุรุษคนนี้้าพายเนื้อ”
ในไม่ช้าอาร์เวลก็ได้รับพายเนื้อและทานมันด้วยท่าทางเอร็ดอร่อยแม้อาหารชนิดนี้จะไม่ได้มีรสชาติที่ดีมากทว่าระหว่างการเดินทางเขาก็ไม่ได้มีอาหารดีๆ ให้ทานมากนัก
หลังจากทานเสร็จอาร์เวลหยิบเบียร์ขึ้นมาดื่มอย่างใจเย็นพลางฟังเสียงพูดคุยของคนในโรงเตี๊ยม
อาร์เวลไม่ได้อาศัยอยู่ในโรงเตี๊ยมที่มีระดับอะไรผู้คนส่วนใหญ่ที่นี่จึงเป็เพียงทหารรับจ้าง และพ่อค้าเร่เวลานี้โรงเตี๊ยมเกือบจะเต็มไปด้วยเสียงของผู้คนที่มีชีวิตชีวา
หลังจากการเดินทางทำภารกิจพวกทหารรับจ้างมัก้าพักผ่อนเพื่อระบายอารมณ์ พวกเขานำข่าวจากทั่วทุกสถานที่แม้ข่าวเหล่านี้จะเกิดจากการคุยโม้ของพวกเขาแต่ข่าวบางอย่างยังคงมีประโยชน์สำหรับอาร์เวล เช่น ราคาสินค้าท้องถิ่นและข้อมูลเกี่ยวกับเมืองโดยรอบ
อาวุธเหล็กและเกราะเหล็กที่สร้างขึ้นจากเหล็กชั้นดีฝีมือคนแคะราคาถูกกว่าเมืองที่อาร์เวลผ่านมา
สำหรับเกราะและอาวุธครบตัวหากไม่ใช่อัศวินหรือทหารรับจ้างที่มีเงินแทบไม่สามารถมีอาวุธเหล็กครบตัวดังนั้นอัศวินในสนามรบที่สวมชุดเกราะของบรรพบุรุษก็ใช่ว่าพวกเขาจะแสดงเกียรติยศของตระกูลในความเป็จริงแล้วพวกเขาเพียงแค่ไม่มีเงินสำหรับเปลี่ยนใหม่
ในตอนนี้อาร์เวลมีเงินอยู่6000 กว่าเหรียญทอง อนึ่งมาจากเงินเก็บของเขาและที่ขโมยมาจากปราสาทเงินจำนวนนี้เพียงพอที่จะสามารถติดตั้งอาวุธให้กลุ่มนักรบได้มากกว่าร้อยคนแน่นอนว่าหากเปลี่ยนเป็เกราะหนังและอาวุธธรรมดาเขาจะสามารถติดตั้งอาวุธให้นักรบได้กว่าพันคนทว่าระหว่างการต่อสู้ของนักรบเกราะหนักจะมากกว่านักรบเกราะเบาแทบเปรียบเทียบกันไม่ได้
วิธีการเป็ลอร์ดมีหลายวิธีประการแรกคือการรับมรดกที่ดินจากตระกูลขุนนางประการที่สองคือการต่อสู้ในกองทัพหากมีคุณูปการมากพอและไม่เสียชีวิตในสนามรบเมื่อถึงเวลาก็จะได้รับการแต่งตั้งจากกษัตริย์
ประการที่สามคือฝึกความสามารถจนถึงขั้นอัศวินแล้วเข้าร่วมกับลอร์ดที่มีอาณาเขตหากทำงานได้ดีก็อาจได้รับการแต่งตั้งอาณาเขต
อาร์เวลนั้นไม่้าช่วยเหลือคนอื่นและแม้เขาอาจจะได้รับดินแดนแต่ต้องรับใช้ลอร์ดคนนั้นตลอดชีวิตแม้กระทั่งลูกหลานของเขาที่ได้รับสืบทอดดินแดนต่อไปก็ต้องทำงานให้ลอร์ดตระกูลนั้นแน่นอนว่านี่เป็สิ่งที่ดีสำหรับสามัญชน
อีกประการคือการรับคำสั่งบุกเบิกหาขุนนางที่สามารถออกคำสั่งบุกเบิกแล้วใช้เงินเพื่อซื้อคำสั่งบุกเบิกพาผู้คนไปยังถิ่นทุรกันดารเพื่อตั้งรกรากตราบใดที่ดินแดนยังคงอยู่พวกเขาก็สามารถเป็ขุนนางได้และขอบเขตของดินแดนขึ้นอยู่กับความสามารถของผู้บุกเบิก
แน่นอนว่าการบุกเบิกย่อมมีความเสี่ยงสูงตามธรรมชาติและต้องใช้วัสดุจำนวนมากในการตั้งถิ่นฐานในถิ่นทุรกันดารเพราะนอกจากออร์คและก๊อบลินในถิ่นดุรกันดารยังมีโทรลล์ั์ โคโบลด์ ริชาร์ดแมนมีแม้กระทั่งั หากโชคไม่ดีพออาจเจอัโจมตีั้แ่วันแรกเลยก็เป็ได้
ในห้องอาร์เวลวางกระเป๋าหยิบเสื้อคลุมอันสูงส่งที่เคยได้รับมาจากพ่อของเขาคว้าดาบและเดินออกไปข้างนอกโรงเตี๊ยมผ่านถนนที่เต็มไปด้วยโคลนหลังฝนตกไปยังถนนที่คึกคัก
ปลายทางของอาร์เวลในครั้งนี้คือสภาขุนนางเมืองซามัลคำสั่งบุกเบิกสามารถซื้อได้ที่นี่เท่านั้นนอกจากนี้ยังสามารถบริจาคเพื่อสถานะอันสูงส่งแน่นอนว่าสถานะอันสูงส่งไม่ได้มีดินแดน เป็เพียงตำแหน่งกิตติมศักดิ์เท่านั้นอย่างไรก็ตามพ่อค้ารายใหญ่จำนวนมากก็ยินดีจะบริจาคเงิน
ในทุกปีสภาขุนนางได้รับเงินเป็จำนวนมากจากการขายคำสั่งบุกเบิกและตำแหน่งกิตติมศักดิ์อันสูงส่ง โดยคิดเป็ภาษีหนึ่งในห้าของอาณาจักรเลยทีเดียว
ที่ตั้งของสภาขุนนางนั้นหาไม่ยากเพียงผ่านจัตุรัสกลางเมืองถัดจากที่ว่าการเ้าเมือง สภาขุนนางอาคารเดี่ยวสามชั้นเสาหินแกรนิตขนาดใหญ่สิบสองเสาเส้นผ่านศูนย์กลางหนึ่งเมตรเสาหินถูกแกะสลักด้วยชื่อของขุนนางที่กล้าหาญในประวัติศาสตร์ของอาณาจักรโนตันและเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ของอาณาจักร
อาร์เวลกำลังเดินขึ้นบันไดผ่านไปสองขั้นแล้วจึงถูกหยุดยามหน้าประตู
“นายท่าน นี่คือสภาขุนนางมีอะไรให้รับใช้?”
“ข้า้าซื้อคำสั่งบุกเบิก”อาร์เวลพูด ขณะเดียวกันก็หยิบตราสัญญาลักษณ์ของตระกูลให้เมื่อผู้ดูแลคนนั้นพิสูจน์แล้วว่าเป็ของจริงจึงส่งคืนให้
“รับทราบนายท่านตามกระผมมา” ผู้ดูแลทำความเคารพ แล้วจึงพาอาร์เวลเข้าไปข้างในสภาขุนนาง
เมื่อถึงห้องโถงอาเวลจึงพบว่าห้องโถงนี้งดงามเพียงใดห้องโถงทั้งหมดมีขนาดประมาณห้าร้อยตารางเมตรสูงอีกกว่าสิบเมตรหลังคาห้องโถงมีลักษณะเป็โดมครอบทั้งอาคาร หากแต่ว่าไม่มีเสาในห้องโถงแห่งนี้
เพดานโดมมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่แสดงถึงประวัติศาสตร์และาของอาณาจักร
เหล่าเสมียนกำลังยุ่งอยู่กับการดูแลห้องโถงอาร์เวลไม่ได้รบกวนคนเ่าั้ภายใต้การนำทางของผู้ดูแลเขามาอยู่หน้าประตูไม้ที่แกะสลักอย่างสวยงาม
“เข้ามาสิ”หลังจากผู้ดูแลเคาะประตู ก็มีเสียงงุ่มงามดังออกมา
ทั้งสองเปิดประตูแล้วจึงเดินเข้ามาในห้องที่ไม่ได้ดูหรูหราเหมือนข้างนอกโต๊ะไม้ธรรมดาค่อนข้างเก่าทว่าได้รับการรักษาอย่างดีหลังโต๊ะมีชายวัยกลางคนค่อนข้างอวบดวงตาท่าทางสับสนรอยแดงบนใบหน้าและของเหลวที่มุมริมฝีปากคาดว่าชายคนนี้รับอยู่จนถึงตอนนี้
“ท่านคาร์สันนายท่านคนนี้มาที่นี่เพื่อรับคำสั่งบุกเบิก”ผู้ดูแลชี้ไปทางอาร์เวลแล้วจึงกล่าวออกมา
“ซื้อคำสั่งบุกเบิก?”เมื่อได้ยินคำกล่าวของผู้ดูแล คาร์สันมองไปทางอาร์เวลด้วยความแปลกใจ
ในหลายปีที่ผ่านมาคาร์สามารถขายคำสั่งบุกเบิกได้ไม่กี่ชิ้นแม้คำสั่งบุกเบิกจะดูดี แต่คนที่จะประสบความสำเร็จมีไม่มากนักขุนนางส่วนใหญ่ที่ซื้อคำสั่งบุกเบิกมักล้มเหลว
“ครับท่านคาร์สัน” อาร์เวลยิ้มให้คาร์สัน
“เด็กน้อยอย่าโทษว่าข้าไม่เตือน เ้าอย่าคิดว่าการอ่านนิยายอัศวินมาไม่กี่เื่ก็จะทำตามเ้าต้องรู้ว่าการบุกเบิกดินแดนในถิ่นทุรกันดารนั้นไม่ใช่เื่ง่ายมีไม่ถึงสิบคนจากคนนับหมื่นเท่านั้นที่ทำได้”
1.18M
