“…”
เรเวลทำหน้าตกใจอย่างมากต่อระดับความสามารถซ้อนเร้นของเซซิเลียที่ตนเองไม่เคยรู้มาก่อน
“ว่ายังไงล่ะคะ..เรเวล?”
“อะ..อืม..ฉันแพ้แล้ว”
เซซิเลียยิ้มให้เล็กน้อย..พร้อมกับคลายต้นไม้โลกออก
‘ตุบ’
เรเวลตกลงมา..แล้วเหยียบพื้น..พร้อมกับเก็บอาร์ติเฟกซ์ของตัวเองเข้าไปมือ
‘วืบบบ’
หอกศักดิ์สิทธิ์ถูกดูดหายเข้าไปในมือข้างขวา
“นี่เซซิเลีย..เมล็ดต้นไม้นั่นของเธอมันต้องปาโดนเท่านั้นไม่ใช่หรอ..ทำไมแค่ไปเหยียบเฉยๆมันถึงทำงานได้ล่ะ?”
เซซิเลียเก็บอาร์ติเฟกซ์ของตัวเองเข้าไปด้วยเช่นกัน
แว่นตาสีเขียวถูกดูดกลืนเข้าไปในตาข้างซ้าย
“ฉันแค่ทดลองดูเฉยๆค่ะ..ดูเหมือนว่าสกิลนี้จะทำงานทันทีที่สัมผัสถูกตัวศัตรู..และคำว่า ‘ถูกตัว’ นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องปาให้โดนอย่างเดียว..ฉะนั้นแค่เหยียบโดนสกิลนี้มันก็น่าจะทำงานด้วยเหมือนกัน”
“ที่เธอล่อฉันลงมาพื้นสนามนี่ก็เหตุผลนี้ด้วยสินะ”
“ถูกต้องแล้วค่าาา”
เซซิเลียทำนิ้วเป็นเครื่องหมายถูกแล้วชี้มาทางเรเวล
“บางทีในการต่อสู้...เทคนิคกลยุทธ์มันก็สำคัญนะคะ”
เซซิเลียเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋ารัดต้นขา..หยิบขวดขนาดเล็กออกมา2ขวด..แล้วโยนขวดหนึ่งมาให้ผม
"นี่มัน?"
“ลองดื่มนี่ดูสิคะ”
“อืม”
ตัวผมดื่มมันทันที..รวมทั้งตัวเซซิเลียเองก็ดื่มมันลงไปด้วยเช่นกัน
“โอ้..อร่อยแหะ”
เกิดแสงสว่างสีน้ำเงินอ่อนๆส่องสว่างออกมาจากทั้งตัวผมและเซซิเลีย
บาดแผลที่แก้มของผมเริ่มสมาน
รอยแผลไฟไหม้ตามตัวและแก้มของเซซิเลียก็ค่อยๆหายไปเช่นกัน
ตัวผมรีบเปิดหน้าต่างสเตตัสของตัวเองขึ้นมาดูทันที
-------------------------------
เรเวล(เผ่ามนุษย์) LV30
พลังชีวิต 115,000/115,000
พลังเวทย์ 16,050/74,300
--------------------------------
“พลังชีวิตกลับคืนมาเท่าเดิมแล้ว!!!..บ้าน่า..ไม่ต้องใช้เวทย์รักษาเลยงั้นหรอ!?”
“มันเรียกว่าโพชั่นค่ะ”
“โพชั่น?”
“มันคือไอเท็มที่ผลิตจากสมุนไพรบางชนิด..โดยคนที่จะปรุงมันได้ต้องเป็นผู้ที่ครอบครองอาร์ติเฟกซ์สายคหกรรมอย่างเช่นหม้อหรือกระทะเท่านั้นค่ะ…แน่นอนว่าประสิทธิ์ภาพก็ขึ้นกับวัตถุดิบและระดับเลเวลของผู้ปรุงด้วยเหมือนกัน”
“เอ๋!?..แต่ว่าเธอไม่ได้ครอบครองอาร์ติเฟกซ์แบบนั้นนิ”
“ใช่ค่ะ..เพราะแบบนั้นฉันเลยซื้อมันมาแทนไงคะ..และเพิ่งซื้อมาเมื่อวานนี้เอง..แม้ว่าจะเป็นโพชั่นระดับต่ำ..ราคาจึงค่อนข้างถูก..แต่เห็นว่าจะต้องฝึกซ้อมร่วมกับคุณก็เลยลองซื้อมาใช้ดู"
“งั้นหรอ..แล้วราคามันเท่าไหร่ล่ะ?”
เออดีแหะ..เดี๋ยวผมไปลองซื้อมาใช้บ้างดีกว่า…แถมรสชาติก็หวานสดชื่นและอร่อยมากๆเลย
บาดแผลเรเวลหายสนิทตั้งแต่ดื่มอึกแรกแล้ว..ส่วนอึกที่เหลือเขาแค่อมแล้วค่อยๆกลืนๆเนื่องจากติดใจในรสชาติ
“ขวดละ1เหรียญทองค่ะ”
“พร้ววด”
เรเวลสำลักโพชั่นออกมาทันที..
“แค่ก..แอ่ก..แอ่ก”
“ใจเย็นๆค่ะ..ค่อยๆดื่มก็ได้”
เซซิเลียเข้ามาลูบหลังเรเวลทันที
“หะ..เห้ยย..1 เหรียญทองมันไม่ใช่ถูกๆแล้วนะ…เงินขนาดนั้นเช่าโรงแรมดีๆกับกินอาหารหรูๆในเมืองหลวงได้เป็นอาทิตย์เลยนะะะ!!!?”
เรเวลตะโกนโหวกเหวกทันที..พร้อมกับสิ้นหวังในราคาโพชั่นที่สูงเกินเอื้อม
เซซิเลียทำหน้าลำบากใจเล็กน้อย
“คะ..คือว่า..สะ..สำหรับฉัน..ฉันก็มองว่ามันถูกอยู่ดีค่ะ”
“เอ่อ..คือ -*-”
เรเวลอมนิ้วตัวเอง
โถเว้ยยยย..ไอพวกคนรวยยยยยยยยยยยยย…หมั่นไส้ชะมัดเลยแหะะะ.. อยากกินของอร่อยๆแบบนั้นอีกจังเลยวุ้ยยยยย....แแแแแแง
เรเวลโหวกเหวกพร้อมกับดิ้นพล่านไปมาในใจ…
“ระ..เรเวล..ถ้าคุณอยากลองดื่มอีกฉันซื้อมาให้คุณทุกวันเลยก็ได้นะคะ..” เซซิเลียกล่าวเหมือนอ่านใจเรเวลออก
“เอ๋!!?…จริงดิ”
“ก็หลังจากนี้พวกเราต้องซ้อมต่อสู้กันทุกวันอยู่แล้วนิคะ ><”
“อึก..อรึบ..ขะ..ขอบใจนะ..แต่ว่าจะดีหรอ?”
ภาพของเซซิเลียตอนนี้..เหมือนนางฟ้าของจริงเลยแหะ..เล่นเอาผมช็อคไปเลย
“ค่ะ..แต่ว่ามีเงื่อนไขข้อนึงนะคะ..”
“เอ๋!?..อะไรล่ะ”
ภาพพจน์นางฟ้าสลายหายไปทันที..มันก็แหงล่ะ..ของแพงขนาดนี้ใครมันจะไปยอมซื้อให้ฟรีๆกันล่ะฟะ
“เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะบอกเองละกันค่ะ…ส่วนวันนี้ฉันชนะคุณได้แล้วนะคะ..ฉันขออะไรหน่อยได้มั้ย?”
เซซิเลียเข้ามาเกาะแขน..ทำตาหวาน..พร้อมกับสีหน้าอ้อนวอน
“ถ้าจำไม่ผิด…ฉันแค่ขอเธอซ้อมต่อสู้อย่างเดียวไม่ใช่หรอ..ไม่ได้ตกลงอะไรกันไว้สักหน่อย”
เรเวลกอดอกแล้วหันหน้าไปด้านข้างทันที
“มะ..ไม่ได้หรอคะ”
เซซิเลียน้ำเสียงสั่นเครือราวกับจะร้องไห้
“อะ..เอ่ออ..คือ”
เรเวลเห็นดังนั้นก็เริ่มหวั่นไหวขึ้นมาทันที
เห้ออ..เอาเถอะ..คิดซะว่าเป็นค่าโพชั่น 1 เหรียญทองละกัน
“ก็ได้..เธอจะเอาอะไรล่ะ…แต่อย่าขออะไรที่มันแปลกๆก็พอนะ”
เซซิเลียทำหน้าดีใจทันที
“จริงหรอคะ..ถ้างั้น…”
……………………………….
เลือดเจิ่งนองท่วมเต็มพื้นไม่ต่างจากทะเลเลือด
ศีรษะมนุษย์หลายหัวกระเด็นหลุดออกมา
แขนขาจำนวนมากขาดกระเด็นจนไม่รู้ว่าเป็นของศพไหน
เครื่องในถูกควักออกมากระจุยกระจายกองกับพื้น
ภาพการสังหารโหด..เบื้องหน้า…ของบุคคลปริศนา3คนที่มีความแข็งแกร่งเหนือคณานับสุดยากจะหยั่งถึง
“คิคิคี่…เจ้าพวกนี้มันกระจอกจริงๆเลยนะ”
“เห้ยๆ..เจ้าพวกนี้มันเลเวล 40 อัพ จริงๆงั้นหรอเนี่ย…สมาชิกระดับล่างกระจอกเกินไปมั้ย”
“แหม่..น่าเสียดายนะ..ไม่มีผู้ชายหล่อๆเลยแหะ…หืม?”
ตอนนั้นเอง..มีมือข้างหนึ่งยื่นมาจับขาของฮิริวเต้
“พะ..พวก..แก..บังอาจหลอกกันได้นะ…ไหนสัญญาแล้วไงว่าถ้าช่วย…จะยอมแก้คำสาปให้พี่ชายฉัน”
ชายหนุ่มวัยกลางคนผู้เหลือรอดชีวิตคนสุดท้าย..กล่าวเดียวน้ำเสียงสั่นเครือพร้อมกับจ้องมองผู้หญิงผิวสีแทนด้วยใบหน้าโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด
“…”
ฮิริวเต้ใช้ขาอีกข้างนึง..กระทืบศีรษะ..ของชายคนนั้นทันที
‘แพละ!..’
ศีรษะแหลกเละ..เนื้อสมองกระเด็นออกมา..กระจุยกระจายอยู่เต็มพื้น
สเตตัสด้านกำลังอันสูงจนผิดปกติ...สามารถสังหารโหดผู้ถือครองอาร์ติเฟกซ์ที่มีเลเวลมากกว่า40ได้ในพริบตา..โดยไม่สนใจค่าความทนทานอันสูงลิ่วของสเตตัสที่มีระดับเทียบเท่าหน่วยอัศวินเวทย์มนต์นั่น...ช่างน่าตกใจเป็นอย่างมาก
ภาพเบื้องหน้าคือฝันร้ายอันสุดสยองที่มิอาจลืมลง
“คิคิคี่…แพล็บ..”
คาบิคอน..มนุษย์ครึ่งคนครึ่งแพะ..แลบลิ้นยาวๆมาชิมเนื้อสมองที่กระจายอยู่เต็มพื้นนั้นทันที
“อืม..สมองมนุษย์นี่รสชาติห่วยจริงๆเลยนะ…คิคิคี่”
“ฮิริวเต้..คาบิคอน..ทำบ้าอะไรของพวกแกวะ..เลิกเล่นได้แล้ว”
“ไม่เอาน่า..ไรอา..เมื่อกี้นายสนุกอยู่คนเดียวเลยนะ..พวกเรายังไม่ได้ออกแรงเลย”
“ใช่แล้วล่ะ..คิคิคี่…ว่าแต่ดันเจี้ยนแห่งใหม่นั่นมันไปทางไหนล่ะ”
“ตามฉันมาก็แล้วกัน...เพราะฉันพอจะรู้แล้ว..ว่าจะไปถามข้อมูลเรื่องดันเจี้ยนได้จากที่ไหน…แต่ก่อนอื่น"
‘เวทย์น้ำแข็ง-กาแล็คติกโฟรเซ่น’
ศพทั้งหมดของสมาชิกระดับล่างกว่า1000ชีวิต กลายเป็นน้ำแข็งแล้วแตกสลายหายไปในอากาศทันที
“หนาวจังเลยน้าา..ไรอา”
“คิคิคี่..พวกเราไปละเลงเลือดกันต่อเถอะ”
![[New Life] อิสระของชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1574670037_23909837.webp)
140K
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
![ซากเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727668145_30143215.webp)