Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

    ในรุ่งเช้า 

 "อ๊า~~"

 โยฟุตื่นขึ้นพร้อมกับเเสดงท่าทีในการตื่น

 ก่อนจะเดินออกจากห้องไปทานข้าวเช้า

 "อรุณสวัสดิ์ เอเน่"

 โยฟุพูด

 "โยฟุ! ต่อไปนี้จะเรียกเอเน่ไม่ได้ ต้องเรียกซายุ"

 เอเน่บอก

 "... โอเค ได้"

 โยฟุตอบ

 "รุณหวัด สึกิชิบะคุง"

 คาเอนะเดินออกมาจากห้องพร้อมพูด

 "อืม อรุณสวัสดิ์"

 โยฟุตอบก่อนจะยื่นขนมปังเเผนที่เอเน่ทำให้

 "อืม ขอบคุณ"

 คาเอนะพูดก่อนจะรับเเละกัดไปคำนึง

 "เร็วๆหน่อยนะทั้งสอง เดี๋ยวชั้นก็ต้องไปสมัครเรียนด้วย"

 เอเน่พูด

 "อืน เอเน่ ไม่ใช่สิ ซายุ"

 โยฟุพูด

 เเละทุกคนก็กินกันเสร็จ ทุกคนเตรียมทีาจะไปโรงเรียนก่อนจะบอกเดียร์รอธให้เฝ้าบ้าน

 เเละเอเน่ คาเอนะ โยฟุก็เดินไปโรงเรียนด้วยกัน

 "ผอ. คร้าบบ มีคนมาสมัครข้าเรียนครับ"

 โยฟุพูดพร้อมเปิดประตูเข้ามาในห้องธุระการ

 "ว่าไงนะ!!"

 ผอ. ขึ้นเสียงก่อนจะหันมา

 "นักเรียนใหม่งั้นหรอ!"

 ผอ. ขึ้นเสียงของความดีใจ

 "โอเค นั่งลงกันก่อน"

 ผอ. บอกโยฟุกับเอเน่

 ก่อนที่คาเอนะที่เดินมาด้วยกันจะบอกว่า

 "งั้นชั้นไปที่ห้องก่อนนะ"

 คาเอนะบอก

 "อืม"

 โยฟุตอบ

 จากนั้นคาเอนะก็เดินออกจากห้องไป เเละผอ. ก็ถามเอเน่ไปว่า

 "เธอมีชื่อว่าอะไร"

 ผอ. ถาม

 "โยชิซายะ ซายุ ค่ะ"

 เอเน่ตอบไป

 "เเล้วอายุล่ะ"

 ผอ.ถาม

 "15 ถึง 16 ค่ะ" 

 เอเน่ตอบ

 "เป็นลูกของบิดาที่ชื่อว่ามารดาที่ชื่อว่าอะไร"

 ผอ. ถาม

 "เป็นเด็กที่เกิดมาเเล้วพ่อกับเเม่เสียค่ะ"

 เอเน่เลือกที่จะตอบสิ่งที่ไม่เป็นความจริง เพราะมันจะยุ่งยากมากขึ้น

 "เธอเป็นสเลเยอร์สายอะไร"

 ผอ. ถาม

 "สายนักยิงผสมสายเวทย์มนต์ค่ะ"

 เอเน่ตอบ

 "ดูจากสภาพเเล้ว เธอต้องเข้าห้องเดียวกันกับสึกิชิบะคุงเเล้วล่ะ"

 ผอ. บอก

 "เเต่ผอ. ห้องมันเต็มเเล้วไม่ใช่หรอ"

 โยฟุบอก

 "เมื่อเร็วๆนี้ โออิโตะคุงได้เสียลงไป ทำให้ห้องมันว่างอยู่ที่นึงน่ะสิ"

 ผอ. บอก

 จริงด้วย เรตะตายไปเเล้วหนิ เราลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง

 โยฟุคิด

 "งั้นเอาเป็นว่าเธอไปนั่งที่โออิโตะคุงนะ"

 ผอ. บอก

 "ค่ะ"

 เอเน่ตอบ

 ก่อนที่จะตัดมาทางตอนที่เข้าเรียน

 "เอาบ่ะทุกคนวันนี้มีเด็กมาใหม่มา 1 คนะ"

 อาจารย์ในห้องบอก

 "เอาล่ะ เข้ามาได้"

 อาจารย์เรียกให้เอเน่เดินเข้า

 ก่อนที่ผู้ชายทุกคนจะตลึงสิ่งที่ตาเห็นเเละพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า

 "ผู้หญิงคนนี้น่ารักเเหะ ว่ามั้ย"

 ผู้ชายต่างพูดคำนี้ เเต่ว่าก็มีหลายๆเสียงพูดเข้ามาเพิ่ม

 "ไม่อ่ะ ชั้นคิดว่าซุยเคียวจังยังน่ารักกว่าอีก"

 "ไม่ ๆๆๆ  คุณนาคิชิมะน่ารักกว่า"

 เเละเมื่อถงเถียงกันไปได้ซักพัก ผู้หญิงก็วาดสายตาอันน่ากลัวมาทาง ซาโยริ คาเอนะ เเละเอเน่ที่เป็นตนเหตุของการถงเถียงกันของผู้ชาย

 (ผู้หญิงเเค่อยากได้ความสนใตจากผู้ชาย)

 "เอาล่ะบอกชื่อให้กับเพื่อนๆได้รู้หน่อยสิ"

 อาจารย์พูด

 "ค่ะ โยชิซายะ ซายุ ค่ะ"

 เอเน่บอก

 "คงรู้เเล้วสินะว่าต้องนั่งไหน"

 อาจารย์บอก

 "ค่ะ"

 เอเน่ตอบก่อนจะเดินมาที่นั่งเก่าของ

เรตะ

 เมื่อเอเน่นั่งลงอาจารย์ก็เริ่มสอนทันที

 "ทึดคนคงได้ข่าวเรื่องที่ว่าผู้ใช้ฉายาเเปลกได้หายไปหนึ่งคน คาดว่าน่าจะตายไปเเล้ว ทางสไนักข่าวจึงหาข้อมูลเเละได้พบเเล้วว่าใครเป็นคนฆ่าผู้ใช้ฉายาเเปลก ซึ่งคนนั้นก็คือ สึกิชิบะคุง"

 อาจารย์พูด

 "หือ? หมายถึง เฮาเด้ หรอ"

 โยฟุพูดกระซิบกับตัวเอง

เเละเวลาก็ผ่านไปอย่รวดเร็ว จนไปถึงพักเที่ยง

 "ดีจังเลยนะ~~ สึกิยาโนะได้คบกับคุณโยชิซายะ"

 มีชายคนนึงที่ใส่เเวนตาคลายๆโอตาคุเดินมา

 "สึกิชิบะโว้ย เเละอีกอย่างนะ ซึเนคิจิ ซายุน่ะไม่ใช่เเฟนชั้นโว้ย"

  โยฟุพูด

 "เห~ จริงหงอ"

 เพื่อของโยฟุที่ชื่อซึเนคิจิหยอกเล่น

 ก่อนที่ซึเนคิจิกับโยฟุจะเดินออกไปตรงโถงทางเดินหน้าระเบียบ เเต่ทว่าโยฟุมองไปข้างหน้าก็จะเห็นคนที่เดินอยู่หลบไปอยู่ด้านข้างเพื่อหลบคนเดินอยู่ตรงกลาง

 "นั้นใครน่ะ"

 โยฟุถามซึเนคิจิ

 "อ้อคนนั้นหรอ เเนะนำให้นายไปชิดด้านข้างนะ เพราะนั้นคือประธานคนใหม่ที่มาเเทนประธาน โอโกบุโนะ น่ะ รู้สึกจะชื่อ โอดะ เรย์ เเละก็รองประธานคนใหม่ที่มาเเทน เอ็นโจ ชื่อว่า เซ็นโนโกคุยะ โอโทริ "

 ซึเนคิจิตอบโยฟุ

 "เธอเป็นคนที่น่ากลัวมากทั้งสองคน เหล่าเด็กนักเรียนที่ไม่มีอำนาจจึงต้องหลีกทางอย่างงั้นเเหละ"

 ซึเนคิจิพูดต่อ ก่อนที่ประธานคนนั้นกับรองประธานจะเดินเข้าใกล้

 เเละเเน่นอนโยฟุกับซึเนคิจิไม่อยากทำอะไรให้เเปลกตาคนอื่นจึงหลีกทางกันตามไป

 เเละประธานคนนั้นก็เดินเข้าใกล้มาเรื่อยๆก่อนจะมองมาที่โยฟุ

 ในสายตาของประธาน

 เด็กคนนี่ทำไมมีออร่าที่น่ากลัวขนาดนี้

 ประธานคนนั้นคิดพร้อมเห็นออร่าสีดำสนิท ก่อนที่สายตาของประธานจะถูกบดบังด้วยออร่าของโยฟุ เเละมันก็ค่อยๆบดบังเรื่อยๆ จนประธานมองเห็นเเค่ใบหน้าของโยฟุ เเละมันก็ปิดในที่สุด

 ก่อนที่รองประธานที่อยู่ข้างๆจะสังเกตุว่าประธานไม่เดิน จึงถามไปว่า

 "เป็นอะไรรึเปล่าคะ รุ่นพี่เรย์"

 รองประธานถาม

 ก่อนที่ประธานจะได้สติกลับมา เเละตอบกลับไปว่า

 "อ้อ ไม่ทีอะไรหรอกจะ ไปกันต่อเลย"

 ประธานบอก

 โยฟุก็คิดในใจว่า

 เมื่อกี้ชั้นลืมปิดออร่ารึเปล่า โดยปกติ

เเล้วออร่ามันไม่น่าจะรุนเเรงขนาดที่ว่าทำให้คนสติหลุดหนิ หรือว่าอาจเป็นเพราะชั้นเป็นปีศาจรึเปล่า

 จากนั้นกาไคก็โผล่ออกมา

 "โย่ว โยฟุ'

 กาไคเดินเข้ามาเรียก

 "กาไค หวัดดี"

 โยฟุทักทาย

 "เเล้วมีอะไรรึเปล่า กาไค พอดีกำลังไปกินข้าวเที่ยง กับเจ้านี่"

 โยฟุพูดพร้อมชี้ไปที่ซึเนคิจิ

 "... ใครหรอโยฟุ "

 กาไคถาม

 "เจ้านี่ชื่อ ซึเนคิจิ มิซึโอะ"

 โยฟุบอกกาไค

 "ยินดีที่ได้รู้จัก ชั้นชื่อ ซากิหิโระ กาไค"

 กาไคบอกซึเนคิจิ

 "ยินดีที่ได้รู้จัก ซึเนคิจิ มิสึโอะ"

 ซึเนคิจิตอบเพื่อเป็นมารยาท

  "เเล้วนายจะไปด้วยมั้ยกาไค"

 โยฟุถาม

 "เออ ไม่เป็นไร ตอนนี้ชั้นมีสิ่งที่ต้องทำอยู่น่ะ เชิญพวกนายตามสบายเลย"

 กาไคบอกก่อนจะวิ่งไปอีกทางเเละพูด

 "ฝากทักทายคุณซุยเคียวด้วย"

 กาไคตะโกนมาทางโยฟุ

 "จะว่าไปเเล้ว ทำไมนามสกุลโอดะนี่มันคุ้นๆจังเลยนะ"

  โยฟุกระซิบกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่ซึเนคิจิได้ยินไม่ค่อยชัดเเละถามโยฟุไปว่า

 "มีอะไรรึเปล่า สึกิยาโนะ"

 ซึเนคิจิถาม

 "อ้อ เปล่าๆ ไม่มีอะไร"

 โยฟุตอบ

 เเละทั้งคู่ก็เดินไปที่โรงอาหารด้วยกั

 เเละทั้งคู่ก็ได้พบกับประธานคนนั้นอีกรอบ เเต่ครั้งนี้กลับพบในสภาพที่กำลังลงโทษเด็กที่ทำผิดกฏอยู่

 "คิดว่าเป็นประธานนักเรียกเเล้วจะมีอำนาจมาสัางงั้นหรอ หะ!!"

  เด็กที่ทำผิดกฏเเสดงความนักเลง

 "งั้นมาตัดสิ้นด้วยพลังกันมั้ยล่ะ"

 ประธานโอดะถาม

 "ได้สิ ถ้าคิดว่าจะชนะชั้นได้อ่ะนะ"

 นักเลงคนนั้นอวดเก่ง

 "เอาสิ ถ้าคิดว่าเเกล้งเด็กผู้หญิงเเล้วจะทำให้ตัวเองดูมีศักดิ์ศรีมากขึ้นล่ะก็ ชนะชั้นให้ได้ก่อน"

 เมื่อประธานโอดะพูดประโยคนี้ขึ้นมา ก็ทำให้โยฟุสงสัยว่าเด็กผู้หญิงที่ประธานพูดถึงคือใคร

 โยฟุจึงค่อยๆเดินมาดู เเละนั่นก็คือ

คาเอนะ โยฟุรีบวิ่งเข้าไปดึงตัวคาเอนะออกห่างชายคนนั้นทันที

  "เธอเป็นใคร ทำไมถึงดึงตัวเด็กผู้คนนี้ไป"

  ประธานโอดะถามโยฟุ

 "ผมเป็นคนรู้จักกับเธอคนนี้เเละก็ชื่อว่า สึกิชิบะ โยฟุ เเละก็ที่ดึงก็เพราัความปลอดภัยของเธอคนนี้"

  โยฟุตอบ

 "งั้นหรอ เธอเนี่ยไม่เหมือนกับชายคนนี้เลย ที่ทำร้ายเด็กผู้หญิงคนนี้ เเละยังสนุกกับการทำร้ายอีกด้วย เธอเป็นชายคนเเรกตั้งเเต่ที่ชั้นเข้ามายอมรับว่าเป็นผู้ชายที่เเท้จริง "

 ประธานบอกกับโยฟุ

 "สึกิชิบะคุง"

 คาเอนะพูด

 ก่อนที่โยฟุจะพูดพร้อมความโกรธ

 "สนุกกับการทำร้ายงั้นหรอ ทำร้ายคาเอนะสินะ"

 โยฟุพูดพร้อมใบหน้าที่โกรธมาก

 "เอาล่ะถึงเวลาได้รับการลงโทษจากชั้น"

 ประธานพูด

 "ไม่ล่ะ ประธานผมขอลงโทษเอง ให้มันรู้ซะว่าการมายุ่งกับคนที่ผมรักมันเป็นยังไง"

 โยฟุพูดก่อนจะเเพร่ออร่าที่เต็มไปด้วยความโกรธใส่ชายที่เป็นนักเลง

 เดี่ยวนะ ออร่านี่มัน คนที่เจอเมื่อกี้นี่นา

 ประธานคิดในใจ

 "โอเค งั้นชั้นจะไว้ใจเธอล่ะกัน"

 ประธานบอก

 ก่อนที่จะพากันที่รานประลอง

 "ก็เเค่ห้องระดับต่ำคิดรึไงว่าจะสู้ห้องระดับสูงได้"

  นักเลงคนนั้นพูด

 เเละคนดูก็ทยอยเข้ามาดูเรื่อยๆเเละมันก็เต็ม เพราะว่าครั้งนี้มีประธานเข้ามาดูด้วยความนิยมจึงเริ่มมีมากขึ้นๆ

 "เริ่มการลงโทษได้!!"

 ประธานประกาศเริ่ม

 นักเลงคนนั้นหายไปด้วยความเร็ว ก่อนจะโผล่มาข้างหลังของโยฟุ เเละกำลังจะใช้อาวุธเเทงที่โยฟุ

 "คนเเบบนายขั้นเจอมาเยอะเเล้วล่ะ ไอ่พวกที่ชอบเข้าด้านหลังน่ะ มันเยอะจนชั้นชินเเล้ว!!"

 โยฟุหันหน้ามาพร้อมออร่าที่มัน

เเรงมากๆ จนทำให้ชายคนนั้นถอยไปด้านหลัง

 "เดี๋ยวนะ รุ่นพี่เรย์ นั่นมันผิดกติกาหนิ ใช้อาวุธไม่ได้ไม่ใช่หรอ"

  รองประธานถามประธาน

 "ใช่ เเต่ว่าชั้นรู้สึกว่าเกมนี้ยังไงๆ เด็กชายคนนั้นก็ต้องชนะอยู่ดี"

  ประธานบอก

 "ไอ่คนเล่นสกปรกเเบบนายมันไม่ค่าเเม้เเต่จะอยู่บนโลกนี้ซะด้วยซ้ำ เอาล่ะ เเพ้ไปได้เเล้ว"

  โยฟุพูด เมื่อจบประโยค โยฟุที่เหนือกว่าด้านความเร็วจึงพุ่งไปอยู่ด้านหน้าของชายคนนั้นเเละ

 ตั้ม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 ไม่รอด น็อกภายในหมัดเดียว

 "คนที่เล่นเเบบไม่โกงน่ะ เค้าไม่มีวันเเพ้นายหรอก"

  โยฟุพูดประโยคที่โครตเท่มาหนึ่งประโยค

โปรดติดตามตอนต่อไป